ఆనందకంద కమలాప్రియ వాసుదేవ సర్వేశ ఈశ మధుసూదన దేహి దాస్యమ్ । పాదౌ నమామి తవ కేశవ జన్మజన్మ కృపాం కురుష్వ మమ శాంతిద శంఖపాణే
ఆనందానికి మూలమైనవాడా, కమలాదేవికి ప్రియుడా, వాసుదేవా, సమస్త లోకాలకు అధిపతివా, మధుసూదనా! నాకు నీ దాస్యాన్ని దయచేయు. కేశవా! నీ పాదాలకు నమస్కరిస్తున్నాను. ప్రతి జన్మలో నాకు నీ కృపను ప్రసాదించు, శాంతిని ఇచ్చేవాడా, శంఖాన్ని ధరించినవాడా!
సంసారదారుణహుతాశనతాపదగ్ధం పుత్రాదిబంధుమరణైర్బహుశోకతాపైః । జ్ఞానాంబుదేన మమ ప్లావయ పద్మనాభ దీనస్య మచ్ఛరణరూపభవస్వ నాథ
సంసారమనే భయంకరమైన అగ్నిలో కాలిపోతూ, కుమారులు, బంధువుల మరణాలతో ఎన్నో దుఃఖాలలో కుంగిపోయిన నాకు, జ్ఞానసముద్రంతో నన్ను తడిపించు పద్మనాభా! దయచేసి నన్ను ఆశ్రయించు ప్రభూ, నేను బలహీనుడిని.
ఏవం స్తోత్రం సమాకర్ణ్య త్వంగస్యాపి మహాత్మనః । దర్శయిత్వా స్వకం రూపం ఘనశ్యామం మహౌజసమ్
ఈ స్తోత్రాన్ని ఆ మహాత్ముడి శరీరంలోనుండి వినగానే, మేఘంలా నలుపు రంగుతో, అపారమైన తేజస్సుతో తన స్వరూపాన్ని ప్రదర్శించాడు.
శంఖచక్రగదాపాణిం పద్మహస్తం మహాప్రభుమ్ । వైనతేయసమారూఢమాత్మరూపం ప్రదర్శితమ్
శంఖం, చక్రం, గదా చేతబట్టి, పద్మాన్ని కూడా ధరించి, మహాప్రభువుగా, గరుడునిపై ఆసీనుడై, తన నిజరూపాన్ని చూపించాడు.
సర్వాభరణశోభాంగం హారకంకణకుండలైః । రాజమానం పరం దివ్యం నిర్మలం వనమాలయా
అన్ని అలంకారాలతో, హారాలు, కంకణాలు, కుండలాలతో, అద్భుతంగా, పరమదివ్యంగా, నిర్మలంగా, వనమాల ధరించి ప్రకాశించాడు.
అంగస్యాగ్రే హృషీకేశః శోభమాన మహత్ప్రభః । శ్రీవత్సాంకేన పుణ్యేన కౌస్తుభేన జనార్దనః
ఆ దేహపు ముందుభాగంలో హృషీకేశుడు గొప్ప ప్రకాశంతో మెరిసిపోతూ, పుణ్యమైన శ్రీవత్సం, కౌస్తుభ మణితో జనార్దనుడు వెలిగిపోతున్నాడు.
దర్శయిత్వా స్వకం దేహం సర్వదేవమయో హరిః । స ఉవాచ మహాత్మానం తమంగమృషిసత్తమమ్
తన స్వదేహాన్ని, అందులోని అన్ని దేవతలతో కూడిన హరిని చూపించి, ఆ మహాత్ముడైన అంగమహర్షిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
భో భో విప్ర మహాభాగ శ్రూయతాం వచనం శుభమ్ । మేఘగంభీరఘోషేణ సమాభాష్య ద్విజోత్తమమ్
ఓ బ్రాహ్మణా! మహాభాగుడా! నా మంగళకరమైన మాటలు విను. మేఘంలా గంభీరమైన స్వరంతో ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడిని ఉద్దేశించి పలికాడు.
తపసానేన తుష్టోస్మి వరం వరయ శోభనమ్ । తుష్యమాణం హృషీకేశం తం దృష్ట్వా కమలాపతిమ్
నీ తపస్సుతో నేను సంతోషించాను. మంచి వరం కోరుకో. హృషీకేశుడు, కమలాపతిని సంతోషంగా చూసాడు.
దీప్యమానం విరాజంతం విశ్వరూపం జనేశ్వరమ్ । పాదాంబుజద్వయం తస్య ప్రణమ్య చ పునఃపునః
ప్రపంచరూపుడైన, ప్రజలకందరికీ అధిపతియైన వాడిని, ప్రకాశవంతుడిని, మెరిసే వాడిని చూసి, అతని రెండు పద్మపాదాలకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించాడు.
హర్షేణ మహతావిష్టస్తమువాచ జనార్దనమ్ । దాసోహం తవ దేవేశ శంఖచక్రగదాధర
అతడు మహానందంతో జనార్దనుడిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: 'దేవేశ్వరా! శంఖం, చక్రం, గదా ధరించినవాడా! నేను నీ దాసుడను.'
వరం మే దాతుకామోసి దేహి త్వం వంశజం సుతమ్ । దివి శక్రో యథాఽభాతి సర్వతేజః సమన్వితః
నాకు వరం ఇవ్వాలని కోరుకుంటున్నావు. నా వంశంలో జన్మించిన, అన్ని తేజస్సులతో కూడిన, ఆకాశంలో ఇంద్రుడిలా ప్రకాశించే కుమారుణ్ని నాకు ప్రసాదించు.
తాదృశం దేహి మే పుత్రం సర్వలోకస్య రక్షకమ్ । సర్వదేవప్రియం దేవ బ్రహ్మణ్యం ధర్మపండితమ్
ప్రభూ! నాకు అన్ని లోకాలకూ రక్షకుడై, అందరు దేవతలకు ప్రియుడై, బ్రహ్మను భక్తితో సేవించే, ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన కుమారుణ్ణి ప్రసాదించండి.
దాతారం జ్ఞానసంపన్నం ధర్మతేజః సమన్వితమ్ । త్రైలోక్యరక్షకం కృష్ణ సత్యధర్మానుపాలకమ్
కృష్ణా! జ్ఞానంతో నిండినవాడై, ధర్మబలంతో మెరిసే, మూడు లోకాలకూ రక్షకుడై, సత్యధర్మాన్ని పాటించే, దానశీలుడైన కుమారుణ్ణి నాకు ఇవ్వండి.
యజ్వనాముత్తమం చైకం శూరం త్రైలోక్యభూషణమ్ । బ్రహ్మణ్యం వేదవిద్వాంసం సత్యసంధం జితేంద్రియమ్
యజ్ఞాల్లో ముందుండే, వీరుడై, మూడు లోకాలకూ అలంకారమైనవాడై, బ్రహ్మను భక్తితో సేవించే, వేదాలను బాగా తెలిసిన, సత్యంలో నిలిచే, ఇంద్రియాలను జయించిన కుమారుణ్ణి ప్రసాదించండి.
అజితం సర్వజేతారం విష్ణుం తేజఃసమప్రభమ్ । వైష్ణవం పుణ్యకర్తారం పుణ్యజం పుణ్యలక్షణమ్
ఎవరూ జయించలేని, అందరినీ జయించే, విష్ణువు వంటి తేజస్సుతో మెరిసే, విష్ణుభక్తుడై, పుణ్యకార్యాలు చేసే, పుణ్యఫలంతో పుట్టిన, పుణ్యగుణాలతో ఉన్న కుమారుణ్ణి ఇవ్వండి.
శాంతం తు తపసోపేతం సర్వశాస్త్రవిశారదమ్ । వేదజ్ఞం యోగినాం శ్రేష్ఠం భవతో గుణసంనిభమ్
శాంతంగా, తపస్సుతో నిండిన, అన్ని శాస్త్రాల్లో నిపుణుడై, వేదజ్ఞానంతో ఉన్న, యోగుల్లో శ్రేష్ఠుడై, మీ గుణాలకు సమానంగా ఉండే కుమారుణ్ణి ప్రసాదించండి.
ఈదృశం దేహి మే పుత్రం దాతుకామో యదా వరమ్ । శ్రీవాసుదేవ ఉవాచ- ఏభిర్గుణైః సమోపేతస్తవ పుత్రో భవిష్యతి
ఇలాంటి కుమారుణ్ణి నాకు ఇవ్వండి అని వరం కోరుతున్నప్పుడు ప్రసాదించండి. శ్రీ వాసుదేవుడు ఇలా అన్నాడు — ఈ గుణాలన్నీ కలిగి నీ కుమారుడు పుట్టుతాడు.
అత్రివంశస్య వై ధర్తా విశ్వస్యాస్య మహామతే । తేజసా యశసా పుణ్యైః పితరం చోద్ధరిష్యతి
అతడు అత్రివంశాన్ని నిలబెట్టే వాడవుతాడు, మహామతివంతుడా! తన తేజస్సు, యశస్సు, పుణ్యంతో తన తండ్రిని కూడా పైకి లేపుతాడు.
ఉద్ధరిష్యతి యః సత్యైః పితరం చ పితామహమ్ । భవాన్యాస్యతి మే స్థానం తద్విష్ణోః పరమం పదమ్
అతడు నిజంగా తన తండ్రిని, తాతను కూడా పైకి లేపుతాడు. ఆ తరువాత నా స్థానాన్ని, అంటే విష్ణువు యొక్క పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.
ఇత్యుక్త్వా దేవదేవేశస్తమంగం ప్రతి స ద్విజ । కస్యచిత్పుణ్యవీర్యస్య పుణ్యాం కన్యాం వివాహయ
ఇలా చెప్పిన దేవతల దేవుడు ఆ బ్రాహ్మణుని చూచి — పుణ్యవంతుడైన వాడి కుమార్తెను వివాహం చేసుకోమని చెప్పాడు.
తస్యాముత్పాదయ సుతం శుభం పుణ్యావహ ప్రియమ్ । స భవిష్యతి ధర్మాత్మా మత్ప్రసాదాన్మహామతే
ఆమెతో శుభమైన, పుణ్యాన్ని తెచ్చే, నీకు ప్రియమైన కుమారుణ్ణి కనిపించు. నా కృపవల్ల అతడు ధర్మాత్ముడవుతాడు, మహామతివంతుడా!
సర్వజ్ఞః సర్వవేత్తా చ యాదృశో వాంఛితస్త్వయా । ఏవం వరం తతో దత్వా అంతర్ధానం గతో హరిః
అతడు అన్నీ తెలిసినవాడై, నీ కోరికల ప్రకారం ఉండే వాడవుతాడు. ఇలా వరం ఇచ్చి, హరిదేవుడు కనపడకుండా పోయాడు.
ఋషయ ఊచుః- శప్తా గంధర్వపుత్రేణ సుశంఖేన మహాత్మనా । తస్య శాపాత్కథం జాతా కిం కిం కర్మ కృతం తయా
ఋషులు ఇలా అడిగారు — మహాత్ముడైన గంధర్వుని కుమారుడు సుశంఖుడు శాపం ఇచ్చాడట. ఆ శాపంతో ఆమె ఎలా అయింది? ఆమె ఏమి పనులు చేసింది?
సా లేభే కీదృశం పుత్రం తస్య శాపాద్ద్విజోత్తమ । సునీథాయాశ్చ చరితం త్వం నో విస్తరతో వద
ఆ శాపం వల్ల ఆమెకు ఎలా కుమారుడు కలిగాడు, ద్విజశ్రేష్ఠా? సునీత కథను పూర్తిగా వివరంగా చెప్పండి.
సూత ఉవాచ- సుశంఖేనాపి తేనైవ సా శప్తా తనుమధ్యమా । పితుః స్థానం గతా సా తు సునీథా దుఃఖపీడితా
సూతుడు చెప్పాడు — అదే సుశంఖుడు ఆమెను శపించాడు. సునీత, నాజూకు నడుముతో, దుఃఖంతో బాధపడుతూ తన తండ్రి ఇంటికి వెళ్లింది.
పితరం చాత్మనశ్చైవ చరితం చ ప్రకాశితమ్ । శ్రుతవాన్సోపి ధర్మాత్మా మృత్యుః సత్యవతాం వర
ఆమె తన తండ్రి, తన గురించి జరిగిన విషయాలన్నీ వివరంగా చెప్పింది. ధర్మాత్ముడైన మృత్యువు, సత్యవంతుల్లో శ్రేష్ఠుడు, ఆ కథను విన్నాడు.
తామువాచ సునీథాం తు సుతాం శప్తాం మహాత్మనా । భవత్యా దుష్కృతం పాపం ధర్మ తేజః ప్రణాశనమ్
మహాత్ముడైన తండ్రి, శాపం పొందిన తన కుమార్తె సునీతను ఇలా అడిగాడు — నీవు చేసిన పాపకార్యం నీ ధర్మాన్ని, తేజస్సును నాశనం చేసింది.
కస్మాత్కృతం మహాభాగే సుశాంతస్య హి తాడనమ్ । విరుద్ధం సర్వలోకస్య భవత్యా పరికల్పితమ్
మహాభాగ్యవంతురాలా! నీవు ఎందుకు ఇలా చేసావు? శాంత స్వభావమైన సుశాంతుడిని కొట్టడం అన్ని లోకాలకూ వ్యతిరేకంగా నీ చేత జరిగిందని తెలుసుకో.
కామక్రోధవిహీనం తం సుశాంతం ధర్మవత్సలమ్ । తపోమార్గే విలీనం చ పరబ్రహ్మణి సంస్థితమ్
ఆ సుశాంతుడు కామక్రోధాల్లేని వాడు, ధర్మాన్ని ప్రేమించే వాడు, తపస్సులో లీనమైనవాడు, పరబ్రహ్మంలో స్థిరమైనవాడు.