తాడనాత్తాడనం దుష్టే న కుర్వంతి మహాజనాః । ఆక్రుష్టా నైవ కుప్యంతి ఇతి ధర్మస్య సంస్థితిః
'దుష్టురాలా, గొప్పవారు తిరిగి కొట్టరు. దుర్భాషలు వినినా కోపపడరు. ఇదే ధర్మానికి ఆధారం.'
త్వయాహం ఘాతితః పాపే నిర్దోషస్తపసాన్వితః । ఏవముక్త్వా స ధర్మాత్మా సునీథాం పాపచారిణీమ్
'పాపురాలా, నీవు నన్ను కొట్టావు. నేను నిర్దోషిగా తపస్సు చేస్తున్నాను.' అని చెప్పి, ఆ ధర్మాత్ముడు సునీతా చేసిన దురాచారాన్ని మన్నించాడు.
విరరామ మహాక్రోధాజ్జ్ఞాత్వా నారీం నివర్తితః । తతః సా పాపమోహాద్వా బాల్యాద్వా తమిహైవ చ
ఆమె స్త్రీ అని తెలుసుకుని, అతడు గొప్ప కోపాన్ని వదిలేశాడు. ఆ తరువాత, పాపమోసం లేదా బాల్యమోసం ఆమె—
సమువాచ మహాత్మానం సుశంఖం తపసి స్థితమ్ । త్రైలోక్యవాసినాం తాతో మమైవ పరిఘాతకః
తపస్సు చేస్తున్న మహాత్ముడైన సుశంఖుని ఆమె ఇలా అడిగింది— 'మూడు లోకాల్లో నివసించే వారిలో నన్ను నాశనం చేయగలవాడు నువ్వే నా తండ్రివి.'
అసతో ఘాతయేన్నిత్యం సత్యాన్స పరిపాలయేత్ । నైవ దోషో భవేత్తస్య మహాపుణ్యేన వర్తయేత్
అసత్యులను ఎప్పుడూ దండించి, సత్యవంతులను రక్షించాలి. ఇలా చేయడంలో అతనికి ఎలాంటి తప్పు ఉండదు, ఎందుకంటే అతడు గొప్ప పుణ్యంతో ఆచరిస్తున్నాడు.
ఏవముక్త్వా గతా సా తు పితరం వాక్యమబ్రవీత్ । మయా హి తాడితస్తాత గంధర్వతనయో వనే
అలా చెప్పి, ఆమె తన తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా అంది: "నాన్నా, అరణ్యంలో గంధర్వుని కుమారుడు నన్ను కొట్టాడు."
తపస్తపన్సదైకాంతే కామక్రోధవివర్జితః । స మామువాచ ధర్మాత్మా క్రోధరాగసమన్వితః
అతడు కోరిక, కోపాలేవీ లేకుండా, ఒంటరిగా తపస్సు చేస్తూ ఉండేవాడు. అయినా, ఆ ధర్మాత్ముడు కోపంతో నన్ను పలికాడు.
తాడయేన్నైవ తాడంతం క్రోశంతం నైవ క్రోశయేత్ । ఇత్యువాచ స మాం తాత తన్మే త్వం కారణం వద
"తన్నేవారిని మనం తిరిగి తన్నకూడదు, అరవేవారిని మనం అరవకూడదు" అని ఆయన నన్ను బోధించాడు. నాన్నా, దీనికి కారణం చెప్పు.
ఏవముక్తః స వై మృత్యుః సునీథాం ద్విజసత్తమాః । కించిన్నోవాచ ధర్మాత్మా ప్రశ్నప్రత్యుత్తరం తతః
అలా అడిగినప్పుడు, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా, మృత్యువు ఆ ధర్మాత్మ సునీతకు మరేమీ సమాధానం చెప్పలేదు.
వనం ప్రాప్తా పునః సా హి సుశంఖో యత్ర సంస్థితః । కరాఘాతైస్తతో దౌష్ట్యాద్ఘాతితస్తపతాం వరః
తరువాత ఆమె మళ్ళీ అరణ్యానికి వెళ్లి, అక్కడ ఉన్న సుశంఖుని దగ్గరకు చేరింది. ఆ తర్వాత, దుష్టతతో తన చేతులతో ఆ తపస్విని కొట్టింది.
సుశంఖస్తాడితో విప్రా మృత్యోశ్చైవ హి కన్యయా । తతః క్రుద్ధో మహాతేజాః శశాప తనుమధ్యమామ్
ఓ బ్రాహ్మణులారా, మృత్యువు కుమార్తె చేత సుశంఖుడు కొట్టబడ్డాడు. అప్పుడు అతడు కోపంతో, మహత్తర తేజస్సుతో, ఆ సన్నని నడుము గల యువతిని శపించాడు.
నిర్దోషో హి యతో దుష్టే త్వయైవ పరితాడితః । అహమత్ర వనే సంస్థస్తస్మాచ్ఛాపం దదామ్యహమ్
"నేను నిష్పాపిగా అరణ్యంలో నివసిస్తూ ఉండగా, నీవు దుష్టురాలివై నన్ను కొట్టినందుకు, ఇక్కడే నేను నిన్ను శపిస్తున్నాను."
గార్హస్థ్యం చ సమాస్థాయ సహ భర్త్రా యదా శృణు । పాపాచారమయః పుత్రో దేవబ్రాహ్మణనిందకః
"నీ భర్తతో కలిసి గృహస్థాశ్రమంలో ప్రవేశించినప్పుడు విను: నీకు పాపకార్యాలలో నిమగ్నమై, దేవతలు బ్రాహ్మణులను నిందించే కుమారుడు పుడతాడు."
సర్వపాపరతో దుష్టే తవ గర్భే భవిష్యతి । ఏవం శప్త్వా గతః సోపి తప ఏవ సమాశ్రితః
"అన్ని పాపాల్లో మునిగిపోయిన దుష్టుడు నీ గర్భంలో జన్మిస్తాడు." అని శపించి, ఆ తపస్వి కూడా అక్కడినుంచి వెళ్లి మళ్లీ తపస్సులో లీనమయ్యాడు.
గతే తస్మిన్మహాభాగే సా సునీథా గృహం గతా । సమాచష్ట మహాత్మానం పితరం తప్తమానసా
ఆ మహాత్ముడు అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయిన తరువాత, సునీత మనసులో బాధతో ఇంటికి వెళ్లి, జరిగినదంతా తన తండ్రికి వివరంగా చెప్పింది.
యథా శప్తా తదా తేన గంధర్వతనయేన సా । తత్సర్వం సంశ్రుతం తేన మృత్యునా పరిభాషితమ్
ఆమె తండ్రికి, తాను గంధర్వుని కుమారుడిచేత ఎలా శపింపబడిందో, మృత్యువు ఏమేమి చెప్పాడో అన్నీ వివరంగా చెప్పింది.
కస్మాత్కృతస్త్వయాఘాతస్తపతి దోషవర్జితే । యుక్తం నైవ కృతం పుత్రి సత్యస్యైవ హి తాడనమ్
"పాపం లేని ఆ తపస్విని నీవెందుకు కొట్టావు? సత్యవంతుడిని కొట్టడం సరైంది కాదు కదా, కుమార్తె!" అని అన్నాడు.
ఏవమాభాష్య ధర్మాత్మా మృత్యుః పరమదుఃఖితః । బభూవ స హి తత్తస్యాదిష్టమేవం విచింతయన్
ఇలా చెప్పిన ధర్మాత్మ మృత్యువు, ఆమెకు ఇలా జరగాల్సిందేనని ఆలోచిస్తూ, లోతైన దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు.
సూత ఉవాచ- అత్రిపుత్రో మహాతేజా అంగో నామ ప్రతాపవాన్ । ఏకదా తు గతో విప్రా నందనం ప్రతి స ద్విజః
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: అత్రి మహర్షికి పుట్టిన, అంగ అనే మహాత్ముడు ఒకసారి నందనవనానికి వెళ్లాడు, ఓ బ్రాహ్మణులారా.
తత్ర దృష్ట్వా దేవరాజం తమింద్రం పాకశాసనమ్ । అప్సరసాం గణైర్యుక్తం గంధర్వైః కిన్నరైస్తథా
అక్కడ అతడు దేవేంద్రుడిని చూశాడు. ఆయన చుట్టూ అప్సరసలు, గంధర్వులు, కిన్నరులు సమూహంగా ఉన్నారు.
గీయమానం గీతగైశ్చ సుస్వరైః సప్తకైస్తథా । వీజ్యమానం సుగంధైశ్చ వ్యజనైః సర్వ ఏవ సః
అందమైన స్వరాలతో, ఏడు రాగాలలో పాటలు పాడుతూ, సుగంధ వాయువులతో అభిమన్యులు abanistunnaaru.
యోషిద్భీ రూపయుక్తాభిశ్చామరైర్హంసగామిభిః । ఛత్రేణ హంసవర్ణేన చంద్రబింబానుకారిణా
అందమైన యువతులు, హంసలతో చేసిన చామరాలతో, హంసవర్ణంలో, చంద్రబింబాన్ని పోలిన గొప్ప గొడుగుతో ఆయనను సేవిస్తున్నారు.
రాజమానం సహస్రాక్షం సర్వాభరణభూషితమ్ । కామక్రీడాగతం దేవం దృష్టవానమితౌజసమ్
అంగుడు, సహస్రాక్షుడైన దేవేంద్రుని, అన్ని అలంకారాలతో అలంకరించబడి, అపారమైన తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, కామక్రీడలలో లీనమై ఉన్నవాడిగా చూశాడు.
తస్య పార్శ్వే మహాభాగాం పౌలోమీం చారుమంగలామ్ । రూపేణ తేజసా చైవ తపసా చ యశస్వినీమ్
అతని పక్కన మహాభాగమైన, శుభ్రమైన అందంతో, తేజస్సుతో, తపస్సుతో, కీర్తితో ప్రసిద్ధి చెందిన పాలోమిని చూశాడు.
సౌభాగ్యేన విరాజంతీం పాతివ్రత్యేన తాం సతీమ్ । తయా సహ సహస్రాక్షః స రేమే నందనే వనే
ఆ సతీమణి, అదృష్టంతో, పతివ్రత్యంతో ప్రకాశిస్తూ, సహస్రాక్షుడైన దేవేంద్రుడు ఆమెతో కలిసి నందనవనంలో ఆనందంగా విహరించేవాడు.
తస్య లీలాం సమాలోక్య అంగశ్చైవ ద్విజోత్తమః । ధన్యో వై దేవరాజోఽయమీదృశైః పరివారితః
అతని క్రీడను చూసి, అంగుడు, 'ఇలాంటి మహిమతో చుట్టుపక్కల ఉండే దేవేంద్రుడు నిజంగా ధన్యుడు' అని మనసులో అనుకున్నాడు.
అహోఽస్య తపసో వీర్యం యేన ప్రాప్తం మహత్పదమ్ । యదా మమేదృశః పుత్రః సర్వలోకప్రధారకః
ఇంతటి ఉన్నత స్థితిని అతడు తపస్సు వల్లే పొందాడు. నా కొడుకు కూడా ఇలాంటివాడై, అన్ని లోకాలకూ ఆధారంగా ఉంటే ఎంత బాగుంటుందో!
భవేత్తదా మహత్సౌఖ్యం ప్రాప్స్యామీహ న సంశయః । ఇతి చింతాపరో భూత్వా త్వరమాణో గృహాగతః
అప్పుడు నాకు గొప్ప ఆనందం కలుగుతుంది, దీనిలో సందేహమే లేదు. ఇలా ఆలోచిస్తూ, త్వరగా తన ఇంటికి వెళ్లాడు.
సూత ఉవాచ- అథ త్వంగో మహాతేజా దృష్ట్వా ఇంద్రస్య సంపదమ్ । భోగం చైవ విలాసం చ లీలాం తస్య మహాత్మనః
సూతుడు చెప్పాడు — అప్పుడు మహాతేజస్సుతో ఉన్న అంగుడు, ఇంద్రుని ఐశ్వర్యాన్ని, సుఖాన్ని, వినోదాన్ని, ఆ మహాత్ముడి లీలను చూశాడు.
కథం మే ఇంద్ర సదృశః పుత్రః స్యాద్ధర్మసంయుతః । చింతయిత్వా క్షణం చైవ అంగో ధర్మభృతాం వరః
ధర్మంలో ప్రావీణ్యుడైన అంగుడు, 'ఇంద్రుని వంటి, ధర్మముతో కూడిన కుమారుడు నాకు ఎలా కలుగుతాడు?' అని కొంతసేపు ఆలోచించాడు.