తేనేయం మేదినీ నామ ప్రోచ్యతే బ్రహ్మవాదిభిః । తతోభ్యుపగమాత్ప్రాజ్ఞ పృథోర్వైన్యస్య సత్తమాః
అందుకే, బ్రహ్మవేత్తలు ఈమెను మేదినీ అని పిలుస్తారు. అలా, ప్రథువు వంశంలో ఉత్తములైనవారు కూడా ఆమెను ఆ పేరుతో పిలిచారు.
దుహితృత్వమనుప్రాప్తా దేవీ పృథ్వీతి చోచ్యతే । తేన రాజ్ఞా ద్విజశ్రేష్ఠాః పాలితేయం వసుంధరా
దుహితగా మారిన ఈ దేవిని, పృథ్వీ అని అంటారు. ఆ రాజు వల్ల, బ్రాహ్మణోత్తములారా, ఈ vasuṃdharā రక్షించబడింది.
గ్రామాధారం గృహాణాం చ పురపత్తనమాలినీ । సస్యాకరవతీ స్ఫీతా సర్వతీర్థమయీ ద్విజాః
ఓ ద్విజులారా, ఈ భూమి పంట పొలాల్లా సమృద్ధిగా ఉంది. ఇది గ్రామాలకు, ఇళ్లకు, పట్టణాలకు ఆధారంగా నిలుస్తోంది. అన్ని తీర్థక్షేత్రాల స్వరూపంగా ఉంది.
ఏవం వసుమతీ దేవీ సర్వలోకమయీ సదా । ఏవం ప్రభావో రాజేంద్రః పురాణే పరిపఠ్యతే
ఇలా, భూమిదేవి ఎప్పుడూ అన్ని లోకాలకు ఆధారంగా ఉండి, ఇంతటి మహిమను కలిగి ఉంది, ఓ రాజా. పురాణాలలో ఇదే విధంగా చెప్పబడింది.
పృథుర్వైన్యో మహాభాగః సర్వకర్మప్రకాశకః । యథా విష్ణుర్యథా బ్రహ్మా యథా రుద్రః సనాతనః
వేనునందనుడు పృథువు మహాభాగుడు, అన్ని కర్మలను తెలియజేసేవాడు. ఆయన విష్ణువు లాగా, బ్రహ్మా లాగా, శాశ్వతుడైన రుద్రుడు లాగా ఉన్నాడు.
నమస్కార్యాస్త్రయో దేవా దేవాద్యైర్బ్రహ్మవాదిభిః । బ్రాహ్మణైర్ఋషిభిః సర్వైర్నమస్కార్యో నృపోత్తమః
ఈ ముగ్గురు దేవతలను దేవతాధిపతులు, బ్రహ్మజ్ఞులు పూజించాలి. అలాగే, ఉత్తమ రాజును బ్రాహ్మణులు, ఋషులు అందరూ పూజించాలి.
వర్ణానామాశ్రమాణాం యః స్థాపకః సర్వలోకధృక్ । పార్థివైశ్చ మహాభాగైః పార్థివత్వమిహేప్సుభిః
వర్ణాశ్రమ ధర్మాలను స్థాపించినవాడు, అన్ని లోకాలకు ఆధారమైనవాడు, గొప్ప రాజులు, రాజ్యాన్ని కోరేవారు ఆయనను గౌరవించాలి.
ఆదిరాజో నమస్కార్యః పృథుర్వైన్యః ప్రతాపవాన్ । ధనుర్వేదార్థిభిర్యోధైః సదైవ జయకాంక్షిభిః
మొదటి రాజైన పృథువు, పరాక్రమశాలి, ధనుర్వేదాన్ని నేర్చుకోవాలనుకునే యోధులు, ఎప్పుడూ విజయాన్ని కోరేవారు ఆయనను పూజించాలి.
నమస్కార్యో మహారాజో వృత్తిదాతా మహీభృతామ్ । ఏవం పాత్రవిశేషాశ్చ మయా ఖ్యాతా ద్విజోత్తమాః
మహారాజు, భూమిపై పాలకులకు జీవనోపాధి ఇచ్చేవాడు, పూజించదగినవాడు. ఇలా, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా, ప్రత్యేకంగా పూజించదగినవారిని నేను వివరించాను.
వత్సానాం సువిశేషాశ్చ దోగ్ధౄణాం భవదగ్రతః । క్షీరస్యాపి విశేషం తు యథోద్దిష్టం హి భూభుజా
మీ ముందే, వత్సాలు, పాలు దోయే దూడలు, పాలలోని ప్రత్యేకతలు కూడా రాజు చెప్పినట్టు నేను వివరించాను.
సమాఖ్యాతం తథాగ్రే చ భవతాం వై యథార్థతః । ధన్యం యశస్యమారోగ్యం పుణ్యం పాపప్రణాశనమ్
అదే విధంగా, మీకు ముందు నేను నిజంగా శుభకరమైనది, ఖ్యాతిని, ఆరోగ్యాన్ని, పుణ్యాన్ని ఇచ్చేది, పాపాన్ని నశింపజేసేదాన్ని వివరించాను.
పృథోర్వైన్యస్య చరితం యః శృణోతి ద్విజోత్తమాః । తస్య భాగీరథీ స్నానమహన్యహని జాయతే
ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా, వేనునందనుడు పృథువు చరిత్రను ఎవరు వినితే, వారు ప్రతిరోజూ గంగా స్నానం చేసిన ఫలితాన్ని పొందుతారు.
సర్వపాపవిశుద్ధాత్మా విష్ణులోకం ప్రయాతి సః
అలాంటి వారు అన్ని పాపాలనుండి పవిత్రులై, విష్ణు లోకాన్ని చేరుకుంటారు.
ఋషయ ఊచుః- యోఽసౌ వేనస్త్వయాఖ్యాతః పాపాచారేణ వర్తితః । తస్య పాపస్య కా వృత్తిః కిం ఫలం ప్రాప్తవాన్ద్విజ
ఋషులు ఇలా అన్నారు— నువ్వు చెప్పిన వేనుడు పాపాచారంతో ప్రవర్తించాడు. ఆ పాపాత్ముడికి ఎలాంటి స్థితి కలిగింది? అతడు ఏ ఫలితాన్ని పొందాడు, ఓ ద్విజ?
చరిత్రం తస్య వేనస్య సమాఖ్యాహి యథా పురా । విస్తరేణ విదాం శ్రేష్ఠ త్వం న ఏతన్మహామతే
ఆ వేనుని చరిత్రను, గతంలో ఎలా జరిగిందో, పూర్తిగా వివరంగా చెప్పు, ఓ జ్ఞానులలో శ్రేష్ఠుడా, నీకు ఇది ఖచ్చితంగా తెలుసు, ఓ మహామతీ!
సూత ఉవాచ- చరిత్రం తస్య వేనస్య వైన్యస్యాపి మహాత్మనః । ప్రవక్ష్యామి సుపుణ్యం చ యథాన్యాయం శ్రుతం పురా
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు— ఆ వేనుని, అలాగే వేనునందనుడైన మహాత్ముడి చరిత్రను, పూర్వంలో వినినట్టు, అత్యంత పుణ్యప్రదంగా, న్యాయంగా నేను వివరించబోతున్నాను.
జాతే పుత్రే మహాభాగస్తస్మిన్పృథౌ మహాత్మని । విమలత్వం గతో రాజా ధర్మత్వం గతవాన్పునః
ఆ గొప్ప పుత్రుడు పృథువు జన్మించిన తర్వాత, రాజు పవిత్రుడై, మళ్లీ ధర్మాన్ని పొందాడు.
మహాపాపాని సర్వాణి అర్జితాని నరాధమైః । తీర్థసంగప్రసంగేన తేషాం పాపం ప్రయాతి చ
చెడ్డవారు చేసిన అన్ని పెద్ద పాపాలు, తీర్థయాత్రల వల్ల తొలగిపోతాయి.
సతాం సంగాత్ప్రజాయేత పుణ్యమేవ న సంశయః । పాపానాం తు ప్రసంగేన పాపమేవ ప్రజాయతే
మంచివారితో స్నేహం వల్ల పుణ్యమే కలుగుతుంది, ఇందులో సందేహం లేదు. కానీ దుష్టులతో కలిసినప్పుడు పాపమే కలుగుతుంది.
సంభాషాద్దర్శనాత్స్పర్శాదాసనాద్భోజనాత్కిల । పాపినాం సంగమాచ్చైవ కిల్బిషం పరిసంచరేత్
పాపులతో మాట్లాడటం, చూడటం, తాకటం, కలిసి కూర్చోవటం, కలిసి భోజనం చేయటం, వారితో స్నేహం చేయటం వల్ల పాపం వ్యాపిస్తుంది.
తథా పుణ్యాత్మకానాం చ పుణ్యమేవ ప్రసంచరేత్ । మహాతీర్థప్రసంగేన పాపాః శుధ్యంతి నాన్యథా
అలాగే, సద్గుణాలు ఉన్నవారికి పుణ్యం మాత్రమే పెరుగుతుంది. మహా తీర్థాల సన్నిధిలోనే పాపాలు శుద్ధి అవుతాయి, వేరే విధంగా కాదు.
పుణ్యాం గతిం ప్రయాన్త్యేతే నిర్ద్ధూతాశేష కల్మషాః । ఋషయ ఊచుః- తత్కథం యాంతి తే పాపాః పరాం సిద్ధిం ద్విజోత్తమ
అన్ని మలినాలు తొలగిపోయిన వీరు పుణ్యమయమైన స్థితిని పొందుతారు. ఋషులు ఇలా అడిగారు— పాపులు, ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా, ఎలా పరమ సిద్ధిని పొందగలుగుతారు?
తన్నో విస్తరతో బ్రూహి శ్రోతుం శ్రద్ధా ప్రవర్తతే
దయచేసి దీనిని విస్తరించి చెప్పండి; వినాలని మనసారా ఆసక్తి కలుగుతోంది.
సూత ఉవాచ- లుబ్ధకాశ్చ మహాపాపాః సంజాతా దాసధీవరాః । రేవా చ యమునా గంగాస్తాసామంభసి సంస్థితాః
సూతుడు చెప్పాడు— వేటగాళ్లు, మహా పాపులు, దాసులు, మత్స్యకారులు అయిన వారు కూడా రేవా, యమునా, గంగా నదుల నీటిలో నిలబడి ఉన్నప్పుడు—
జ్ఞానతోఽజ్ఞానతః స్నాత్వా సంక్రీడంతి చ వై జలే । మహానద్యాః ప్రసంగేన తే యాంతి పరమాం గతిమ్
తెలుసుకొని అయినా తెలియకపోయినా, ఆ నీటిలో స్నానం చేయడం లేదా ఆడుకోవడం వలన, ఆ మహానదుల సన్నిధి వల్ల వారు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతారు.
దాసత్వం పాపసంఘాతం పరిత్యజ్య వ్రజంతి తే । పుణ్యతోయప్రసంగాచ్చ హ్యాప్లుతాః సర్వ ఏవ తే
దాసత్వాన్ని, పాపాల సముదాయాన్ని వదిలిపెట్టి, వారు ముందుకు సాగిపోతారు; పుణ్యమైన నీటి సన్నిధిలో అందరూ పవిత్రులు అవుతారు.
మహానద్యాః ప్రసంగాచ్చ అన్యాసాం నైవ సత్తమాః । మహాపుణ్యజనస్యాపి పాపం నశ్యతి పాపినామ్
మహానదుల సన్నిధిలో మాత్రమే, ఇతరత్రా కాదు, ఓ ఉత్తములారా; మహాపుణ్యులు ఉన్నచోట, అతి పాపుల పాపం కూడా నశిస్తుంది.
ప్రసంగాద్దర్శనాత్స్పర్శాన్నాత్ర కార్యా విచారణా । అత్రార్థే శ్రూయతే విప్రా ఇతిహాసోఽఘనాశనః
సన్నిధి, దర్శనం, స్పర్శం వలన—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం అవసరం లేదు. ఈ విషయానికి సంబంధించిన పాపహరమైన ఒక కథను, బ్రాహ్మణులారా, వినవచ్చు.
తం వో అద్య ప్రవక్ష్యామి బహుపుణ్యప్రదాయకమ్ । కశ్చిదస్తి మృగవ్యాధః సులోభాఖ్యో మహావనే
ఈ కథను నేను ఇప్పుడు మీకు చెబుతాను; ఇది ఎంతో పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది. ఒకసారి సులోభ అనే వేటగాడు ఒక పెద్ద అడవిలో ఉండేవాడు.
శ్వభిర్వాగురిజాలైశ్చ ధనుర్బాణైస్తథైవ చ । మృగాన్ఘాతయతే నిత్యం పిశితాస్వాదలంపటః
కుక్కలు, వలలు, బాణాలు, విల్లు వాడుతూ, ఆ వేటగాడు ప్రతిరోజూ జంతువులను చంపుతూ, మాంసం రుచిలో మునిగి ఉండేవాడు.