ఆర్ద్రః పరికరో మేఽతః సుస్నాతాఽహం సితాసితే । గంతవ్యం తు మయా రక్షః కైలాసే తు నగోత్తమే
నా నడుము బందం తడిగా ఉంది, ఎందుకంటే నేను తెల్లని, నల్లని పవిత్ర జలాల్లో స్నానం చేశాను. ఇప్పుడు నేను, రాక్షసా, ఉత్తమమైన పర్వతమైన కైలాసానికి వెళ్లాలి.
తత్రాస్తే పార్వతీనాథః సురాసురసుపూజితః । వేణీవారిప్రభావేణ రక్షస్తే క్రూరతా గతా
అక్కడ పార్వతీదేవి భర్త, దేవతలు మరియు అసురులు అందరూ పూజించే పరమేశ్వరుడు ఉంటాడు. నా జడలోని నీటి ప్రభావంతో, రాక్షసా, నీ క్రూరత అంతా పోయింది.
జాతాహం యేన పుణ్యేన గంధర్వస్య సుమేధసః । కన్యకా దివ్యరూపా తు తత్సర్వం కథయామి తే
ఏ పుణ్యంతో నేను సుమేధసు అనే గంధర్వునికి దివ్య రూపంతో కూతురుగా జన్మించానో, అది అన్నీ నీకు చెబుతాను.
కలింగాధిపతే రాజ్ఞస్త్వహమాసీచ్చ వేశ్యకా । రూపలావణ్యసంపన్నా సౌభాగ్యమదగర్వితా
మునుపటి జన్మలో నేను కలింగ దేశాధిపతి రాజు నగరంలో వేశ్యగా ఉండేవాడిని. అందం, లావణ్యం కలిగి, అదృష్టాన్ని గురించి గర్వించని వాడిని.
అన్యాసాం యువతీనాం చ తత్పురేఽహం శిరోమణిః । తజ్జన్మని మయా రక్షో భుక్త్వా భోగాన్యథేచ్ఛయా
ఆ పట్టణంలోని యువతులందరిలో నేను శిరోమణిగా ఉండేవాడిని. ఆ జన్మలో, రాక్షసా, నా ఇష్టానుసారం అనేక భోగాలు అనుభవించాను.
మోహితం తత్పురం సర్వం మయా యౌవనసంపదా । రత్నాని చ విచిత్రాణి భూషణాని ధనాని చ
నా యవ్వన శక్తితో ఆ పట్టణమంతా మోహింపజేశాను. ఎన్నో విలువైన రత్నాలు, ఆభరణాలు, ధనాన్ని సంపాదించాను.
వాసాంసి చిత్రరూపాణి కర్పూరాగురుచందనమ్ । ఏతచ్చోపార్జితం సర్వం మయా మోహనరూపయా
వివిధరకాల అందమైన వస్త్రాలు, కర్పూరం, అగరు, చందనం—ఇవి అన్నీ నా మోహనశక్తితో సంపాదించాను.
నాహం జానామి హేమ్నోంతం స్వనివాసే నిశాచర । సంసేవంతే యువానో మే చరణౌ కామపీడితాః
ఓ నిశాచరా! నా ఇంట్లో బంగారం ఎంత ఉందో నాకు కూడా తెలియదు. కామంతో బాధపడే యువకులు నా పాదాల వద్ద సేవ చేసేవారు.
మయా తే వంచితాః సర్వే సర్వస్వేన తు మాయయా । అన్యోన్యస్పర్ధాభావేన మృతాః కేచిత్తు కామినః
నా మాయతో నేను అందరినీ మోసగించాను, వాళ్ల దగ్గర ఉన్నదంతా తీసేసాను. కొంత మంది పరస్పరం పోటీతో చనిపోయారు, ఇంకొంత మంది కామానికి లోనయ్యారు.
ఇత్థం తన్నగరే రమ్యే సకలే మే గతిస్తదా । ప్రాప్తే తు వార్ద్ధకే కాలే శుశోచ హృదయం మమ । న దత్తం న హుతం జప్తం న వ్రతం చరితం మయా
ఆ అందమైన నగరంలో నా కోరికలన్నీ నెరవేరాయి. కానీ వృద్ధాప్యం వచ్చినప్పుడు నా హృదయం బాధపడింది. నేను దానం చేయలేదు, హోమం చేయలేదు, జపం చేయలేదు, వ్రతం కూడా ఆచరించలేదు.
నారాధితో మయా దేవశ్చతుర్వర్గఫలప్రదః। న మయా పూజితా దేవీ దుర్గా దుర్గతినాశినీ । సర్వపాపహరో విష్ణుర్న స్మృతో భోగలుబ్ధయా
నాలుగు పురుషార్థాల ఫలితాన్ని ఇచ్చే దేవుడిని నేను పూజించలేదు. దుర్గతి తొలగించే దుర్గాదేవిని గౌరవించలేదు. అన్ని పాపాలను పోగొట్టే విష్ణువును, భోగాల పట్ల ఆశతో, నేను స్మరించలేదు.
న చ సంతర్పితా విప్రా న కృతం ప్రాణినాం హితమ్ । అణుమాత్రమిదం పుణ్యం న కృతం చ ప్రమాదతః
బ్రాహ్మణులను తృప్తిపర్చలేదు, ప్రాణులకు మేలు చేయలేదు. నిర్లక్ష్యంతో చిన్న పుణ్యమూ నేను చేయలేదు.
పాతకం తు కృతం భద్ర తేన మే దహ్యతే మనః । బహుధైవం విలప్యాహం బ్రాహ్మణం శరణం గతా
కాని పాపం చేశాను, అందుకే నా మనస్సు తాపంతో కాలిపోతోంది. ఎన్నో విధాలుగా విలపిస్తూ, ఒక బ్రాహ్మణుని ఆశ్రయించాను.
బ్రహ్మణ్యం వేదవిద్వాంసం తస్య రాజ్ఞః పురోహితమ్ । స హి పృష్టో మయా రక్షః కథం మే నిష్కృతిర్భవేత్
ఆయన బ్రహ్మవేత్త, వేదాలు తెలిసినవాడు, రాజుకు పురోహితుడు. నేను ఆయనను అడిగాను – నా దోషాలకు పరిహారం ఎలా దొరుకుతుందో చెప్పమని.
పాపస్యాస్య ద్విజశ్రేష్ఠ కథం యాస్యామి సద్గతిమ్ । స్వేనైవ కర్మణా తప్తాం వరాకీం దీనమానసామ్
ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణా! ఈ పాపం నుండి నేను మంచి మార్గాన్ని ఎలా పొందగలను? నా స్వంత కర్మల వల్ల బాధపడుతూ, దురదృష్టవశాత్తూ, మనసు కలవరంతో ఉన్నాను.
పాపపంకనిమగ్నాం త్వం మాముద్ధర కచగ్రహైః । మయి కారుణ్యంజం వారి వర్షహర్షదృశా ద్విజ
పాపపు మట్టిలో మునిగిపోయిన నన్ను, నీ బోధనల కంచంతో పైకి లాగు. నీ కరుణా దృష్టి నీళ్లలా నా మీద జల్లించు, బ్రాహ్మణా!
సజ్జనే సాధవః సర్వే సాధుః సాధురసజ్జనే । ఇత్యసౌ మద్వచః శ్రుత్వా చకారానుగ్రహం మయి
మంచివారికి అందరూ మంచివారే. మంచి వారు చెడ్డవారిపట్ల కూడా మంచిగానే ఉంటారు. నేను ఇలా చెప్పగానే, ఆయన నాపై అనుగ్రహం చూపించారు.
ద్విజ ఉవాచ। నిషిద్ధాచరణం జానే సర్వం తేఽహం వరాననే । కురు మే సత్వరం వాక్యం యాహి క్షేత్రం ప్రజాపతే
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ సుందరివా! నీవు చేసిన నిషిద్ధ కార్యాలన్నీ నాకు తెలుసు. నా మాట వెంటనే విను, ప్రజాపతి క్షేత్రానికి వెళ్ళు.'
తత్ర గత్వా కురు స్నానం తేన పాపక్షయస్తవ । సర్వం మనోగతం భద్రే త్వదీయం శోచితం మయా
అక్కడికి వెళ్లి స్నానం చేయి. అలా చేస్తే నీ పాపాలన్నీ నశిస్తాయి. నీ మనసులో ఉన్న బాధలన్నీ నేను ఆలోచించాను, సుభద్రే!
నాహమన్యత్ప్రపశ్యామి యత్తే పాపప్రణాశనమ్ । ప్రాయశ్చిత్తం పరం తీర్థే స్నానం చ ఋషిభిః స్మృతమ్
నీ పాపం పోవడానికి నేను ఇంకేమీ మార్గం చూడడం లేదు. ఋషులు చెప్పిన గొప్ప ప్రాయశ్చిత్తం, పవిత్ర క్షేత్రంలో స్నానం చేయడమే.
కింతు తీర్థే త్యజేద్భీరు మనసాప్యశుభం కృతమ్ । ప్రయాగస్నానశుద్ధా త్వం స్వర్గం యాస్యసి నిశ్చితమ్
కానీ భయపడే వాడివి, క్షేత్రంలో కూడా మనసులో చేసిన చెడు పనులను విడిచిపెట్టాలి. ప్రయాగంలో స్నానం చేసి పవిత్రురాలవైతే, నిశ్చయంగా స్వర్గానికి వెళ్తావు.
ప్రయాగస్నానమాత్రేణ నృణాం స్వర్గో న సంశయః । అన్యదేశకృతం పాపం తత్క్షణాదేవ భామిని
ప్రయాగంలో స్నానం చేస్తే మనుషులకు స్వర్గప్రాప్తి ఖచ్చితంగా లభిస్తుంది. ఇతర ప్రాంతాల్లో చేసిన పాపం, ఓ సుందరివా, వెంటనే నశిస్తుంది.
ప్రయాగే విలయం యాతి పాపం తీర్థకృతం వినా । శృణు భీరు పురా శక్రో గౌతమస్య మునేర్వధూమ్
ప్రయాగంలో పాపం నశిస్తుంది, కానీ క్షేత్రంలో చేసిన పాపం తప్ప. విను భయపడే వాడివి, పురాకాలంలో ఇంద్రుడు గౌతమ ముని భార్యను చూశాడు.
దృష్ట్వా కామవశం ప్రాప్తస్తాం గతో గుప్తకాముకః । ఉగ్రేణ తేన పాపేన తదైవ జనితం ఫలమ్
ఆమెను చూసి కామానికి లోనై, రహస్యంగా ఆమెను చేరుకున్నాడు. ఆ ఘోరమైన పాపానికి ఫలితం వెంటనే కలిగింది.
ఋషిస్త్రీగంతురింద్రస్య తస్యాశ్చ పురతస్తదా । కుత్సితం గర్హితం జాతమితి లజ్జాకరం వపుః
ఆ సమయంలో గౌతముడు, ఇంద్రుడు, ఆమె ముందే నిలబడి, అవమానకరమైన, నిందించదగిన రూపాన్ని కలిగించాడు.
తద్భర్తుః శాపమాహాత్మ్యాత్సహస్రభగచిహ్నితమ్ । అధోముఖస్తతో భూత్వా దేవరాజో వినిర్గతః
ఆమె భర్త శాపబలం వల్ల, ఇంద్రుడి శరీరంపై వెయ్యి యోనిచిహ్నాలు ఏర్పడ్డాయి. అప్పుడు ఇంద్రుడు తలను వంచుకుని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
నినింద స్వకృతం కర్మ సోఽభిభూతః సలజ్జితః । మేరోః శిరసి తోయాఢ్యే శతయోజనవిస్తృతే
తన చేత చేసిన పనిని తానే నిందించుకుంటూ, చాలా బాధతో, మేరు పర్వత శిఖరంపై, వంద యోజనాల వెడల్పుతో నీటితో నిండిన చోట నిలిచాడు.
తత్ర గత్వా ప్రవిష్టస్తు హేమాంభోరుహకోరకే । తత్రస్థో గర్హయన్నిత్యమాత్మానం మన్మథం తథా
అక్కడికి వెళ్లి, బంగారు కమలపు ముక్కులో ప్రవేశించి, అక్కడే ఉండి, ఎప్పుడూ తనను తానే, అలాగే మన్మథుడిని కూడా నిత్యం నిందించుకుంటూ గడిపాడు.
ధిక్తాం కామాత్మతాం లోకే సద్యః పాతకదాయినీమ్ । యయా హి నరకం యాతి సర్వలోకవిగర్హితః
ఈ లోకంలో కామాసక్తత ఎంత దుర్మార్గమైనదో! అది వెంటనే పాపాన్ని కలిగిస్తుంది. దాని వల్ల మనిషి నరకానికి పోయి, అందరికీ తక్కువైపోతాడు.
ఆయుః కీర్తిర్యశోధర్మ ధైర్య ధ్వంసకరీ తథా । ధిఙ్మన్మథం దురాచారమాపదాం నియతం పదమ్
కామం మనిషి ఆయుషును, కీర్తిని, యశస్సును, ధర్మాన్ని, ధైర్యాన్ని నాశనం చేస్తుంది. చెడ్డ ప్రవర్తన కలిగిన మన్మథుడికి శాపమొస్తుంది; అతడు ఎప్పుడూ అపాయాలకు మూలం.