ఆదావింద్రం హి దేవేంద్రం ద్రుతం సూదయ పుత్రక । పశ్చాద్దేవా నిపాత్యంతాం తతో గరుడవాహనః
'మొదటగా, నా కుమారా, వెంటనే దేవేంద్రుడైన ఇంద్రుడిని సంహరించు. తరువాత మిగతా దేవతలను పడగొట్టు. ఆ తరువాత గరుడవాహనుడిని కూడా జయించు.'
తయోరాకర్ణ్య సా దేవీ అదితిః పతిదేవతా । దుఃఖేన మహతావిష్టా పుత్రమింద్రమభాషత
ఇలా వారిద్దరి మాటలు విని, భర్తను భక్తిగా సేవించే అదితి దేవి, గొప్ప దుఃఖంతో తన కుమారుడైన ఇంద్రునితో మాట్లాడింది.
దితిపుత్రో మహాకాయో వర్ద్ధతే బ్రహ్మతేజసా । దేవానాం హి వధార్థాయ తపస్తేపే నిరంజనే
'దితి కుమారుడు మహాకాయుడు, బ్రహ్మతేజంతో పెరుగుతున్నాడు. దేవతలను నాశనం చేయడానికి అతడు పవిత్రమైన తపస్సు చేశాడు.'
ఏవం జానీహి దేవేశ యది క్షేమమిహేచ్ఛసి । ఏవమాకర్ణ్య తద్వాక్యం స మాతుః పాకశాసనః
'దేవేంద్రా, నీవు రక్షణ కోరుకుంటే ఈ సంగతిని తెలుసుకో.' తల్లి మాటలు విని, వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన ఇంద్రుడు—
చింతామవాప దుఃఖేన మహతీం దేవరాట్తదా । మహాభయేన సంత్రస్తశ్చింతయామాస వై తతః
ఆ సమయంలో దేవేంద్రుడు తీవ్రమైన ఆందోళన, దుఃఖంతో నిండిపోయాడు. మహా భయంతో వణిగి, ఆ విషయం గురించి ఆలోచించసాగాడు.
కథమేనం హనిష్యామి దేవధర్మవిదూషకమ్ । ఇతి నిశ్చిత్య దేవేశో బలస్య నిధనం ప్రతి
'దేవత ధర్మాన్ని అతిక్రమించే వాడిని నేను ఎలా సంహరిస్తాను?' అని నిర్ణయించుకుని, దేవేంద్రుడు బలుడి నాశనం గురించి ఆలోచించాడు.
ఏకదా హి బలః సోపి సంధ్యార్థం సింధుమాశ్రితః । కృష్ణాజినేన దివ్యేన దండకాష్ఠేన రాజితః
ఒకసారి, బలుడు కూడా సంధ్యావందనం కోసం సముద్రతీరానికి వెళ్లాడు. అతడు దివ్యమైన మేకచర్మం, పవిత్ర కఠినాన్ని ధరించి ఉన్నాడు.
అమలేనాపి పుణ్యేన బ్రహ్మచర్యేణ తేన సః । సాగరస్యోపకంఠే తం సంధ్యాసనముపాగతమ్
పవిత్రమైన బ్రహ్మచర్యంతో, సముద్రతీరంలో సంధ్యాసనానికి చేరుకున్నాడు.
జపమానం సుశాంతం తం దదృశే పాకశాసనః । వజ్రేణ తేన దివ్యేన తాడితో దితినందనః
అప్పుడు వజ్రాయుధుడు ఇంద్రుడు, జపంలో నిమగ్నమై ప్రశాంతంగా ఉన్న బలుడిని చూచి, తన దివ్య వజ్రాయుధంతో దితి కుమారుడిని కొట్టాడు.
బలం నిపతితం దృష్ట్వా గతసత్వం గతం భువి । హర్షేణ మహతావిష్టో దేవరాణ్ముముదే తదా
బలుడు నేలపై పడి, ప్రాణం విడిచినదాన్ని చూసి, దేవతాధిపతి ఇంద్రుడు అపారమైన ఆనందంతో ఉల్లాసపడ్డాడు.
ఏవం నిపాత్య తం దైత్యం దితినందనమేవ చ । రాజ్యం చకార ధర్మాత్మా సుఖేన పాకశాసనః
అలా ఆ దైత్యుడిని, దితి కుమారుడిని చంపిన తరువాత, ధర్మబద్ధుడైన పాకశాసనుడు సుఖంగా తన రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు.
సూత ఉవాచ- హతం శ్రుత్వా దితిః పుత్రం సుబలం బలమేవ చ । రుదితం కరుణం కృత్వా హా హా కష్టం భృశం మమ
సూతుడు చెప్పాడు — తన కుమారుడు సుబలుడు, అతని బలాన్ని చంపినట్టు విని, దితి గాఢంగా ఏడ్చి, 'హాయ్! నా దుఃఖం ఎంత భారంగా ఉంది!' అని విలపించింది.
ఏవం సుకరుణం కృత్వా బహుకాలం తపస్వినీ । సా గతా కశ్యపం కాంతం తమువాచ యశస్వినీ
అలా ఎంతో కాలం బాధతో ఏడ్చిన ఆ తపస్సు గల మహిళ, తన ప్రియమైన కశ్యపుని దగ్గరకు వెళ్లి, అతనితో మాట్లాడింది.
తవ పుత్రో మహాపాప ఇంద్రః సురగణేశ్వరః । సాగరోపగతం దృష్ట్వా బలం మే బ్రహ్మలక్షణమ్
నీ కుమారుడైన ఇంద్రుడు, దేవతల అధిపతి, మహా పాపం చేశాడు; సముద్రం దగ్గర బ్రహ్మ లక్షణాలతో ఉన్న నా కుమారుడు బలుడిని చూసి,
వజ్రేణ ఘాతయామాస సంధ్యామాస్యంతమేవ హి । ఏవం శ్రుత్వా తతః క్రుద్ధో మరీచితనయస్తదా
సంధ్యాకాలంలో, అంత్య సమయాన, వజ్రాయుధంతో అతన్ని చంపాడు; ఇది విని మరీచి కుమారుడు కోపంతో మండిపడ్డాడు.
క్రోధేన మహతావిష్టః ప్రజజ్వాలేవ వహ్నినా । అవలుంచ్య జటామేకాం శుచ్యగ్నౌ స ద్విజోత్తమః
భారీ కోపంతో అగ్నిలా మండుతూ, ఆ గొప్ప బ్రాహ్మణుడు ఒక జటను పీకి పవిత్రమైన అగ్నిలో వేసాడు.
ఇంద్రస్యైవ వధార్థాయ పుత్రముత్పాదయామ్యహమ్ । తస్మాత్కుండాత్సముత్పన్నో హుతాశనముఖాదపి
ఇంద్రుడిని సంహరించేందుకు నేను కుమారుడిని సృష్టిస్తాను; అందుకే ఆ హోమకుండం నుండి, అగ్నిముఖం నుంచి అతడు జన్మించాడు.
కృష్ణాంజనచయోపేతః పింగాక్షో భీషణాకృతిః । దంష్ట్రాకరాలవక్త్రాంతో జగతాం భయదాయకః
అతడు నల్లని మైనంలా ఉండి, పింగళమైన కళ్లతో, భయంకరమైన రూపంతో, దంతాలతో భయానకమైన నోటితో, సమస్త లోకాలకు భయాన్ని కలిగించే వాడిగా పుట్టాడు.
మహాచర్వరికో ఘోరః ఖడ్గచర్మధరస్తథా । సర్వాంగతేజసా దీప్తో మహామేఘోపమో బలీ
ఆ మహా భయంకరుడు, ఖడ్గం, కవచం ధరించి, తన శరీరమంతా తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, గొప్ప మేఘంలా బలంగా కనిపించాడు.
ఉవాచ కశ్యపం విప్రమాదేశో మమ దీయతామ్ । కస్మాదుత్పాదితో విప్ర భవతా కారణం వద
అతడు కశ్యపుని దగ్గరకు వెళ్లి, 'మీ ఆజ్ఞ చెప్పండి; మీరు నన్నెందుకు సృష్టించారో చెప్పండి' అని అడిగాడు.
తమహం సాధయిష్యామి ప్రసాదాత్తవ సువ్రత । కశ్యప ఉవాచ- అస్యా మనోరథం పుత్ర పూరయస్వ మమైవ హి
'నీ కృపతో నేను ఈ కార్యాన్ని నెరవేర్చుతాను' అని అతడు అన్నాడు. కశ్యపుడు ఇలా అన్నాడు — 'నా కొరకు, కుమారా, ఆమె కోరికను నీవు నెరవేర్చు.'
అదిత్యాస్త్వం మహాప్రాజ్ఞ జహి ఇంద్రం దురాత్మకమ్ । నిహతే దేవరాజే హి ఐంద్రం పదం ప్రభుంక్ష్వ చ
'అదితి కుమారుడా, మహా జ్ఞానివా, దుర్మార్గుడైన ఇంద్రుడిని సంహరించు; దేవతల రాజు చనిపోయిన తరువాత, ఇంద్రుని పదవిని అనుభవించు.'
ఏవం తేన సమాదిష్టః కశ్యపేన మహాత్మనా । వృత్రస్తు ఉద్యమం చక్రే తస్యేంద్రస్య వధాయ చ
అలా మహాత్ముడైన కశ్యపుడు ఆజ్ఞ ఇచ్చిన తరువాత, వృత్రుడు ఇంద్రుడిని సంహరించేందుకు ప్రయత్నం ప్రారంభించాడు.
ధనుర్వేదస్య చాభ్యాసం స చక్రే పౌరుషాన్వితః । బలం వీర్యం తథా క్షాత్రం తేజో ధైర్యసమన్వితమ్
వృత్రుడు ధనుర్వేదాన్ని సాధన చేసి, పురుషత్వంతో, బలంతో, వీరత్వంతో, రాజసమర్థతతో, తేజస్సుతో, ధైర్యంతో నిండిన వాడయ్యాడు.
దృష్ట్వా హి తస్య దైత్యస్య సహస్రాక్షో భయాతురః । ఉపాయం చింతితం తస్య వృత్రస్యాపి దురాత్మనః
ఆ దైత్యుడి బలాన్ని చూసి, సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రుడు భయంతో వణికిపోయాడు; దుర్మార్గుడైన వృత్రుడిని ఎదుర్కొనే మార్గాన్ని ఆలోచించాడు.
వధార్థం దేవదేవేన సమాహూయ మహామునీన్ । సప్తర్షీన్ప్రేషయామాస వృత్రం దైత్యేశ్వరం ప్రతి
వృత్రుడిని సంహరించేందుకు దేవతల అధిపతి గొప్ప ఋషులను పిలిచి, వృత్రుడి దగ్గరకు పంపేందుకు సప్తర్షులను పంపించాడు.
భవంతస్తత్ర గచ్ఛంతు యత్ర వృత్రః స తిష్ఠతి । సంధిం కుర్వంతు వై తేన సార్ద్ధం మమ మునీశ్వరాః
'మీరు అక్కడికి వెళ్లండి, వృత్రుడు ఉన్న చోట; మీరు, మహర్షులారా, అతనితో కలిసి నాతో శాంతి చేసుకోండి' అని అన్నాడు.
ఏవం తేన సమాదిష్టా మునయః సప్త తే తదా । వృత్రాసురం తతః ప్రోచుః సహస్రాక్ష ప్రచాలితాః
అలా ఇంద్రుడు ఆజ్ఞ ఇచ్చిన తరువాత, ఆ ఏడుగురు ఋషులు వృత్రాసురుని దగ్గరకు వెళ్లి, అతనితో మాట్లాడారు.
సఖ్యం కర్తుం ప్రయచ్ఛేత్స క్రియతాం దైత్యసత్తమ । ఋషయః సప్తతత్త్వజ్ఞా ఊచుర్వృత్రం మహాబలమ్
దైత్యులలో శ్రేష్ఠుడవైన వృత్రా, స్నేహాన్ని కలిగి ఉండేందుకు అనుమతి ఇవ్వు. సత్యాన్ని తెలిసిన ఏడుగురు ఋషులు, మహాబలుడు అయిన వృత్రుని ఇలా అడిగారు.
సహస్రాక్షో మహాప్రాజ్ఞో భవతా సహ సత్తమ । మైత్రమిచ్ఛతి వై కర్తుం తత్కథం న కరోషి కిమ్
వేల కన్నులు కలిగిన, గొప్ప జ్ఞానమున్న ఇంద్రుడు నీతో స్నేహం చేయాలని కోరుతున్నాడు, ఓ ఉత్తముడా! మరి నువ్వు ఎందుకు అంగీకరించడంలేదు?