హరిరువాచ- తపసానేన పుణ్యేన సత్యేనానేన తే ద్విజ । స్తోత్రేణ పావనేనాపి తుష్టోస్మి వ్రియతాం వరః
హరిః ఉవాచ — ద్విజా! నీ తపస్సు వల్ల, నీ పుణ్యంతో, నీ సత్యంతో, ఈ పవిత్రమైన స్తోత్రంతో నేను సంతోషించాను. కోరుకున్న వరాన్ని అడుగు.
వరం దద్మి మహాభాగ యత్తే మనసి వర్తతే । యంయమిచ్ఛసి కామం త్వం తంతం తే పూరయామ్యహమ్
మహాభాగా! నీ మనసులో ఏ వరం ఉందో, ఏ కోరిక ఉన్నదో, అది నేను నెరవేర్చుతాను.
సోమశర్మోవాచ- ప్రథమం దేహి మే కృష్ణ వరమేకం సువాఞ్ఛితమ్ । సుప్రసన్నేన మనసా యద్యస్తి సుదయా మమ
సోమశర్మ ఉవాచ — కృష్ణా! ముందుగా నాకు ఎంతో ఇష్టమైన ఒక వరాన్ని దయచేయి. నా మనసు సంతోషంగా ఉంటే, నాలో నిజమైన దయ ఉంటే, ఈ వరాన్ని ఇవ్వు.
జన్మజన్మాంతరం ప్రాప్య తవ భక్తిం కరోమ్యహమ్ । దర్శయస్వ పరం స్థానమచలం మోక్షదాయకమ్
ప్రతి జన్మలో నీ భక్తి కలుగజేయు. ముక్తిని ప్రసాదించే, అచలమైన, పరమమైన స్థలాన్ని నాకు చూపించు.
స్వవంశతారకం పుత్రం దివ్యలక్షణసంయుతమ్ । విష్ణుభక్తిపరం నిత్యం మమ వంశప్రధారకమ్
నా వంశాన్ని రక్షించే, దివ్య లక్షణాలతో కూడిన, ఎప్పుడూ విష్ణుభక్తిలో ఉండే, నా వంశాన్ని ముందుకు నడిపించే కుమారుణ్ణి నాకు ప్రసాదించు.
సర్వజ్ఞం సర్వదం దాంతం తపస్తేజః సమన్వితమ్ । దేవబ్రాహ్మణలోకానాం పాలకం పూజకం సదా
అన్నీ తెలిసినవాడై, ఎప్పుడూ దానం చేసే వాడై, ఇంద్రియాలను జయించినవాడై, తపస్సు తేజస్సుతో నిండినవాడై, దేవతలు, బ్రాహ్మణుల లోకాల్ని ఎప్పుడూ కాపాడే, పూజించే కుమారుణ్ణి నాకు ప్రసాదించు.
దేవమిత్రం పుణ్యభావం దాతారం జ్ఞానపండితమ్ । దేహి మే ఈదృశం పుత్రం దారిద్రం హర కేశవ
దేవతలకు మిత్రుడై, పుణ్యమైన స్వభావం కలిగి, దాతగా, జ్ఞానంలో పండితుడై ఉండే కుమారుణ్ణి నాకు ఇవ్వు. నా దారిద్య్రాన్ని తొలగించు, కేశవా!
భవత్వేవం న సందేహో వరమేనం వృణోమ్యహమ్ । హరిరువాచ- ఏవమస్తు ద్విజశ్రేష్ఠ భవిష్యతి న సంశయః
ఇలా కావాలని నేను కోరుతున్నాను, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. హరిః ఉవాచ — ద్విజశ్రేష్ఠా! అలా జరుగుతుంది, ఎలాంటి సందేహం లేదు.
మత్ప్రసాదాత్సుపుత్రస్తు తవ వంశ ప్రతారకః । భోక్ష్యసి త్వం వరాన్భోగాన్దివ్యాంశ్చ మానుషానిహ
నా కృపతో, నీకు మంచి కుమారుడు కలుగుతాడు, నీ వంశాన్ని పెంచే వాడు. ఇక్కడ దివ్యమైన, మానవ లోక భోగాలను అనుభవించగలవు.
సమాలోక్య పరం సౌఖ్యం పుత్రసంభవజం శుభమ్ । యావజ్జీవసి విప్ర త్వం తావద్దుఃఖం న పశ్యసి
నీ కుమారుని వల్ల కలిగే పరమ సుఖాన్ని చూచి, బ్రాహ్మణా! నీవు బ్రతికినంత కాలం బాధను చూడవు.
దాతా భోక్తా గుణగ్రాహీ భవిష్యసి న సంశయః । సుతీర్థే మరణం చాపి యాస్యసి త్వం పరాం గతిమ్
నీవు దాతవు, భోగవంతుడవు, మంచితనాన్ని గుర్తించేవాడవు అవుతావు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. పవిత్రతీర్థంలో మరణించి, నీవు పరమగతిని పొందుతావు.
ఏవం వరం హరిర్దత్త్వా సప్రియాయ ద్విజాయ సః । అంతర్ధానం గతో దేవః స్వప్నవత్పరిదృశ్యతే
ఇలా హరి తన ప్రియతో కలిసి ఆ బ్రాహ్మణునికి వరమిచ్చి, ఆ దేవుడు కనబడకుండా పోయాడు; అది కలలో కనిపించినట్టు అనిపించింది.
తదా సుమనయా యుక్తః సోమశర్మా ద్విజోత్తమః । సుతీర్థే పావనే తస్మిన్రేవాతీరే సుపుణ్యదే
ఆ సమయంలో సోమశర్ముడు, ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు, ఆనందంతో నిండిపోయి, ఆ పవిత్రమైన తీర్థపు తీరంలో పుణ్యకార్యాలు చేశాడు.
అమరకంటకే విప్రో దానం పుణ్యం కరోతి సః । గతే బహుతరే కాలే తస్య వై సోమశర్మణః
అమరకంటకంలో ఆ బ్రాహ్మణుడు దానం చేసి, పుణ్యకార్యాలు చేశాడు. చాలా కాలం గడిచిన తరువాత సోమశర్మునికి,
కపిలారేవయోః సంగే స్నానం కృత్వా స నిర్గతః । దృష్టవాన్పురతో విప్రః శ్వేతమేకం హి కుంజరమ్
కపిలా, రేవా నదుల సంగమంలో స్నానం చేసి బయటకు వచ్చినప్పుడు, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన ముందర ఒక తెల్లని ఏనుగును చూశాడు.
సుప్రభం సుందరం దివ్యం సుమదం చారులక్షణమ్ । నానాభరణశోభాంగం బహులక్ష్మ్యా సమన్వితమ్
ఆ ఏనుగు ప్రకాశవంతంగా, అందంగా, దివ్యంగా, ఆకర్షణీయ లక్షణాలతో,色色 అలంకారాలతో అలంకరించబడి, అపారమైన ఐశ్వర్యంతో మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
సిందూరైః కుంకుమైస్తస్య కుంభస్థలే విరాజితే । కర్ణనీలోత్పలయుతం పతాకాదండసంయుతమ్
ఆ ఏనుగుకు నుదుటిపై సింధూరం, కుంకుమతో మెరుస్తూ, చెవుల్లో నీలకమలాల కుండలు, పతాకా దండలు అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
నాగోపరిస్థితో దివ్యః పురుషో దృఢసుప్రభః । దివ్యలక్షణసంపన్నః సర్వాభరణభూషితః
ఆ ఏనుగు మీద ఒక దివ్యమైన పురుషుడు కూర్చుని ఉన్నాడు. అతడు దృఢంగా, ప్రకాశవంతంగా, దివ్య లక్షణాలతో, అన్ని రకాల ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
దివ్యమాల్యాంబరధరో దివ్యగంధానులేపనః । సుసౌమ్యం సోమవత్పూర్ణచ్ఛత్రచామరసంయుతమ్
ఆయన దివ్యమైన పూలమాలలు, వస్త్రాలు ధరించి, దివ్య సుగంధ ద్రవ్యాలతో అభిషేకించబడి, చంద్రుడిలా మృదువుగా, శీతలంగా, గొడుగు, చామరాలతో కూడి ఉన్నాడు.
నాగారూఢం ప్రయాంతం తం పునః పశ్యతి సత్తమః । సిద్ధచారణగంధర్వైః స్తూయమానం సుమంగలమ్
ఆ ఉత్తముడు మళ్లీ ఆ ఏనుగుపై ప్రయాణిస్తున్న దివ్య పురుషునిని చూశాడు. సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వులు అతన్ని స్తుతిస్తూ, సర్వమంగళకరంగా కీర్తిస్తున్నారు.
సగజం సుందరం దృష్ట్వా పురుషం దివ్యలక్షణమ్ । వ్యతర్కయత్సోమశర్మా విస్మయావిష్టమానసః
ఆ అందమైన ఏనుగును, దివ్య లక్షణాలున్న పురుషునిని చూసి, సోమశర్ముడు ఆశ్చర్యంతో మనసు నిండిపోయి ఆలోచించసాగాడు.
కోఽయం ప్రయాతి దివ్యాంగః పంథానం ప్రాప్య సువ్రతః । ఏవం చింతయతస్తస్య యావద్గృహం సమాప్తవాన్
ఈ దివ్య స్వరూపుడెవరు? ఎంత సద్గుణాలున్నవాడు! ఈ మార్గంలో ఎవరు వెళ్తున్నారు? ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, అతడు తన ఇంటికి చేరాడు.
ప్రవిశంతం గృహద్వారం దేవరూపం మనోహరమ్ । హర్షేణ మహతావిష్టః సోమశర్మా ద్విజోత్తమః
ఇంటి గుమ్మానికి ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, ఆ దేవస్వరూపుడిని చూసి, ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు సోమశర్ముడు అపారమైన ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
స్వగృహం ప్రతి ధర్మాత్మా త్వరమాణః ప్రయాతి చ । గృహద్వారం గతో యావత్తావత్తం తు న పశ్యతి
ధర్మాత్ముడు తన ఇంటి వైపు త్వరగా పరుగెత్తాడు. ఇంటి గుమ్మానికి చేరుకున్నప్పుడు, అక్కడ అతడిని చూడలేకపోయాడు.
పతితాన్యేవ పుష్పాణి సౌహృద్యాని మహామతిః । దివ్యాని వాసయుక్తాని ప్రాంగణే ద్విజసత్తమః
అక్కడ ఆ బ్రాహ్మణుని ఇంటి ప్రాంగణంలో స్నేహపూర్వకంగా పడ్డ దివ్యమైన, సువాసనలతో కూడిన పుష్పాలు మాత్రమే కనిపించాయి.
చందనైః కుంకుమైః పుణ్యైః సుగంధైస్తు విలేపితమ్ । స్వకీయం ప్రాంగణే దృష్ట్వా దూర్వాక్షతసమన్వితమ్
తన ఇంటి ప్రాంగణంలో, చందనం, కుంకుమ, పవిత్రమైన సుగంధ ద్రవ్యాలతో పూసి, దూర్వా గడ్డి, అక్షతాలతో అలంకరించబడి ఉన్నదని చూశాడు.
స ఏవం విస్మయావిష్టశ్చింతయానః పునః పునః । దదర్శ సుమనాం ప్రాజ్ఞో దివ్యమంగలసంపదమ్
ఇలా ఆశ్చర్యంతో మునిగిపోయి, మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచిస్తూ, ఆ జ్ఞాని సోమశర్ముడు దివ్యమైన మంగళకరమైన ఐశ్వర్యాన్ని చూశాడు.
సోమశర్మోవాచ- కేన దత్తాని దివ్యాని ఏతాన్యాభరణాని చ । శృంగారంరూపసౌభాగ్యం వస్త్రాలంకారభూషణమ్
సోమశర్ముడు ఇలా అన్నాడు — ఈ దివ్యమైన ఆభరణాలు ఎవరు ఇచ్చారు? ఈ అలంకరణ, అందం, వస్త్రాభరణాలన్నీ ఎవరు ఇచ్చారు?
తన్మే త్వం కారణం భద్రే కథయస్వావిశంకితా । ఏవం సంభాష్యతాం భార్యాం విరరామ ద్విజోత్తమః
ఓ మృదువైనవాడా, దీనికి కారణం ఏమిటో నిస్సంకోచంగా నాకు చెప్పు. ఇలా తన భార్యతో మాట్లాడి, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు మౌనంగా నిలిచాడు.
సుమనోవాచ- శృణు కాంత సమాయాతః కశ్చిద్దేవవరోత్తమః । శ్వేతనాగసమారూఢో దివ్యాభరణభూషితః
సుమనా ఇలా చెప్పింది— విను ప్రియమా, ఒక గొప్ప దేవత, తెల్ల ఏనుగుపై కూర్చుని, దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడి, ఇక్కడికి వచ్చాడు.