సురాసురేంద్రనమిత పాదపద్మాయ తే నమః । నమోనమః పరేశాయ అజితాయామృతాత్మనే
దేవాసురాధిపతులు నీ పదపద్మాలను వందించుదురు, నీకు నమస్కారం. పరమేశ్వరుడవు, అజితుడవు, అమృతాత్మవు, నీకు పునఃపునః నమస్కారం.
క్షీరసాగరవాసాయ నమః పద్మాప్రియాయ తే । ఓంకారాయ చ శుద్ధాయ అచలాయ నమోనమః
క్షీరసాగరంలో నివసించే వాడవు, పద్మా ప్రియుడవు, నీకు నమస్కారం. ఓంకారస్వరూపుడవు, శుద్ధుడవు, అచలుడవు, నీకు పునఃపునః నమస్కారం.
వ్యాపినే వ్యాపకాయైవ సర్వవ్యసనహారిణే । నమోనమో వరాహాయ మహాకూర్మాయ తే నమః
అందరినీ వ్యాపించి, అన్నింటినీ నింపి, అన్ని దుర్భాగ్యాలను తొలగించేవాడవు. నీకు, వరాహరూపుడైన నీకు, మహాకూర్మరూపుడైన నీకు పునః పునః నమస్కారం.
నమో వామనరూపాయ నృసింహాయ మహాత్మనే । నమో రామాయ దివ్యాయ సర్వక్షత్రవధాయ చ
వామనరూపుడైన నీకు, మహాత్ముడైన నరసింహునికి నమస్కారం. దివ్యుడైన రామునికి, అన్నిక్షత్రియులను సంహరించినవాడైన నీకు నమస్కారం.
సర్వజ్ఞానాయ మత్స్యాయ నమో రామాయ తే నమః । నమః కృష్ణాయ బుద్ధాయ నమో మ్లేచ్ఛప్రణాశినే
అన్నీ తెలిసినవాడవు, మత్స్యరూపుడవు, నీకు నమస్కారం. రామునికి నమస్కారం. కృష్ణునికి, బుద్ధునికి, మ్లేచ్ఛులను నశింపజేసినవాడైన నీకు నమస్కారం.
నమః కపిలవిప్రాయ హయగ్రీవాయ తే నమః । నమో వ్యాసస్వరూపాయ నమః సర్వమయాయ తే
కపిలమహర్షికి, హయగ్రీవునికి నమస్కారం. వ్యాసరూపుడైన నీకు, అన్నింటిలోనూ ఉన్నవాడవు అయిన నీకు నమస్కారం.
ఏవం స్తుత్వా హృషీకేశం తమువాచ జనార్దనమ్ । గుణానాం తు పరం పారం బ్రహ్మా వేత్తి న పావన
ఇలా హృషీకేశుని స్తుతించి, జనార్ధనునితో ఇలా అన్నాడు: 'పవిత్రుడా! నీ గుణాలకు పరిమితి ఏమిటో బ్రహ్మదేవుడికీ తెలియదు.'
న చైవ స్తోతుం సర్వజ్ఞస్తథా రుద్ర సఃహస్రదృక్ । వక్తుం కో హి సమర్థస్తు కీదృశీ మే మతిర్విభో
అన్నీ తెలిసిన రుద్రుడు, వెయ్యికళ్ళతో ఉన్నవాడు అయినా, నిన్ను పూర్తిగా స్తుతించలేడు. మరి నేను ఏమి చెప్పగలను? ప్రభూ! నా బుద్ధికి ఏమి పరిమితి?
నిర్గుణం సగుణం స్తోత్రం మయైవ తవ కేశవ । క్షమశబ్దాపశబ్దం మే తవ దాసోస్మి సువ్రత
కేశవా! నా స్తోత్రం గుణాలతో ఉన్నదైనా, లేకపోయినదైనా, నా మాటలు సరైనవైనా, తప్పైనవైనా, నేను నీ దాసుడిని, సదా నీ సేవలో ఉన్నవాడిని.
జన్మజన్మని లోకేశ దయాం మే కురు పావన
లోకనాథా! ప్రతీ జన్మలోనూ నాపై దయ చూపించు, పవిత్రుడా!
హరిరువాచ- తపసానేన పుణ్యేన సత్యేనానేన తే ద్విజ । స్తోత్రేణ పావనేనాపి తుష్టోస్మి వ్రియతాం వరః
హరిః ఉవాచ — ద్విజా! నీ తపస్సు వల్ల, నీ పుణ్యంతో, నీ సత్యంతో, ఈ పవిత్రమైన స్తోత్రంతో నేను సంతోషించాను. కోరుకున్న వరాన్ని అడుగు.
వరం దద్మి మహాభాగ యత్తే మనసి వర్తతే । యంయమిచ్ఛసి కామం త్వం తంతం తే పూరయామ్యహమ్
మహాభాగా! నీ మనసులో ఏ వరం ఉందో, ఏ కోరిక ఉన్నదో, అది నేను నెరవేర్చుతాను.
సోమశర్మోవాచ- ప్రథమం దేహి మే కృష్ణ వరమేకం సువాఞ్ఛితమ్ । సుప్రసన్నేన మనసా యద్యస్తి సుదయా మమ
సోమశర్మ ఉవాచ — కృష్ణా! ముందుగా నాకు ఎంతో ఇష్టమైన ఒక వరాన్ని దయచేయి. నా మనసు సంతోషంగా ఉంటే, నాలో నిజమైన దయ ఉంటే, ఈ వరాన్ని ఇవ్వు.
జన్మజన్మాంతరం ప్రాప్య తవ భక్తిం కరోమ్యహమ్ । దర్శయస్వ పరం స్థానమచలం మోక్షదాయకమ్
ప్రతి జన్మలో నీ భక్తి కలుగజేయు. ముక్తిని ప్రసాదించే, అచలమైన, పరమమైన స్థలాన్ని నాకు చూపించు.
స్వవంశతారకం పుత్రం దివ్యలక్షణసంయుతమ్ । విష్ణుభక్తిపరం నిత్యం మమ వంశప్రధారకమ్
నా వంశాన్ని రక్షించే, దివ్య లక్షణాలతో కూడిన, ఎప్పుడూ విష్ణుభక్తిలో ఉండే, నా వంశాన్ని ముందుకు నడిపించే కుమారుణ్ణి నాకు ప్రసాదించు.
సర్వజ్ఞం సర్వదం దాంతం తపస్తేజః సమన్వితమ్ । దేవబ్రాహ్మణలోకానాం పాలకం పూజకం సదా
అన్నీ తెలిసినవాడై, ఎప్పుడూ దానం చేసే వాడై, ఇంద్రియాలను జయించినవాడై, తపస్సు తేజస్సుతో నిండినవాడై, దేవతలు, బ్రాహ్మణుల లోకాల్ని ఎప్పుడూ కాపాడే, పూజించే కుమారుణ్ణి నాకు ప్రసాదించు.
దేవమిత్రం పుణ్యభావం దాతారం జ్ఞానపండితమ్ । దేహి మే ఈదృశం పుత్రం దారిద్రం హర కేశవ
దేవతలకు మిత్రుడై, పుణ్యమైన స్వభావం కలిగి, దాతగా, జ్ఞానంలో పండితుడై ఉండే కుమారుణ్ణి నాకు ఇవ్వు. నా దారిద్య్రాన్ని తొలగించు, కేశవా!
భవత్వేవం న సందేహో వరమేనం వృణోమ్యహమ్ । హరిరువాచ- ఏవమస్తు ద్విజశ్రేష్ఠ భవిష్యతి న సంశయః
ఇలా కావాలని నేను కోరుతున్నాను, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. హరిః ఉవాచ — ద్విజశ్రేష్ఠా! అలా జరుగుతుంది, ఎలాంటి సందేహం లేదు.
మత్ప్రసాదాత్సుపుత్రస్తు తవ వంశ ప్రతారకః । భోక్ష్యసి త్వం వరాన్భోగాన్దివ్యాంశ్చ మానుషానిహ
నా కృపతో, నీకు మంచి కుమారుడు కలుగుతాడు, నీ వంశాన్ని పెంచే వాడు. ఇక్కడ దివ్యమైన, మానవ లోక భోగాలను అనుభవించగలవు.
సమాలోక్య పరం సౌఖ్యం పుత్రసంభవజం శుభమ్ । యావజ్జీవసి విప్ర త్వం తావద్దుఃఖం న పశ్యసి
నీ కుమారుని వల్ల కలిగే పరమ సుఖాన్ని చూచి, బ్రాహ్మణా! నీవు బ్రతికినంత కాలం బాధను చూడవు.
దాతా భోక్తా గుణగ్రాహీ భవిష్యసి న సంశయః । సుతీర్థే మరణం చాపి యాస్యసి త్వం పరాం గతిమ్
నీవు దాతవు, భోగవంతుడవు, మంచితనాన్ని గుర్తించేవాడవు అవుతావు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. పవిత్రతీర్థంలో మరణించి, నీవు పరమగతిని పొందుతావు.
ఏవం వరం హరిర్దత్త్వా సప్రియాయ ద్విజాయ సః । అంతర్ధానం గతో దేవః స్వప్నవత్పరిదృశ్యతే
ఇలా హరి తన ప్రియతో కలిసి ఆ బ్రాహ్మణునికి వరమిచ్చి, ఆ దేవుడు కనబడకుండా పోయాడు; అది కలలో కనిపించినట్టు అనిపించింది.
తదా సుమనయా యుక్తః సోమశర్మా ద్విజోత్తమః । సుతీర్థే పావనే తస్మిన్రేవాతీరే సుపుణ్యదే
ఆ సమయంలో సోమశర్ముడు, ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు, ఆనందంతో నిండిపోయి, ఆ పవిత్రమైన తీర్థపు తీరంలో పుణ్యకార్యాలు చేశాడు.
అమరకంటకే విప్రో దానం పుణ్యం కరోతి సః । గతే బహుతరే కాలే తస్య వై సోమశర్మణః
అమరకంటకంలో ఆ బ్రాహ్మణుడు దానం చేసి, పుణ్యకార్యాలు చేశాడు. చాలా కాలం గడిచిన తరువాత సోమశర్మునికి,
కపిలారేవయోః సంగే స్నానం కృత్వా స నిర్గతః । దృష్టవాన్పురతో విప్రః శ్వేతమేకం హి కుంజరమ్
కపిలా, రేవా నదుల సంగమంలో స్నానం చేసి బయటకు వచ్చినప్పుడు, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన ముందర ఒక తెల్లని ఏనుగును చూశాడు.
సుప్రభం సుందరం దివ్యం సుమదం చారులక్షణమ్ । నానాభరణశోభాంగం బహులక్ష్మ్యా సమన్వితమ్
ఆ ఏనుగు ప్రకాశవంతంగా, అందంగా, దివ్యంగా, ఆకర్షణీయ లక్షణాలతో,色色 అలంకారాలతో అలంకరించబడి, అపారమైన ఐశ్వర్యంతో మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
సిందూరైః కుంకుమైస్తస్య కుంభస్థలే విరాజితే । కర్ణనీలోత్పలయుతం పతాకాదండసంయుతమ్
ఆ ఏనుగుకు నుదుటిపై సింధూరం, కుంకుమతో మెరుస్తూ, చెవుల్లో నీలకమలాల కుండలు, పతాకా దండలు అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
నాగోపరిస్థితో దివ్యః పురుషో దృఢసుప్రభః । దివ్యలక్షణసంపన్నః సర్వాభరణభూషితః
ఆ ఏనుగు మీద ఒక దివ్యమైన పురుషుడు కూర్చుని ఉన్నాడు. అతడు దృఢంగా, ప్రకాశవంతంగా, దివ్య లక్షణాలతో, అన్ని రకాల ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
దివ్యమాల్యాంబరధరో దివ్యగంధానులేపనః । సుసౌమ్యం సోమవత్పూర్ణచ్ఛత్రచామరసంయుతమ్
ఆయన దివ్యమైన పూలమాలలు, వస్త్రాలు ధరించి, దివ్య సుగంధ ద్రవ్యాలతో అభిషేకించబడి, చంద్రుడిలా మృదువుగా, శీతలంగా, గొడుగు, చామరాలతో కూడి ఉన్నాడు.
నాగారూఢం ప్రయాంతం తం పునః పశ్యతి సత్తమః । సిద్ధచారణగంధర్వైః స్తూయమానం సుమంగలమ్
ఆ ఉత్తముడు మళ్లీ ఆ ఏనుగుపై ప్రయాణిస్తున్న దివ్య పురుషునిని చూశాడు. సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వులు అతన్ని స్తుతిస్తూ, సర్వమంగళకరంగా కీర్తిస్తున్నారు.