ఏవమాకర్ణ్య శుద్ధాత్మా వీతరాగం గతః పునః । తమువాచ శ్వసన్దీనః శ్రూయతాం వచనం మమ
ఇలా విని, పవిత్ర హృదయుడు మళ్లీ ఆ రాగద్వేషాలు లేని మహాత్ముడి దగ్గరకు వెళ్లాడు. ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, దుఃఖంతో ఇలా అన్నాడు—'నా మాట వినండి'.
సుఖం విందామి యేనాహం తం మార్గం మమ దర్శయ । ఏవమస్తు మహాప్రాజ్ఞ కరిష్యే వచనం తవ
నాకు సుఖం దొరికే మార్గాన్ని చూపించండి. మహామునివర్యా! మీరు చెప్పినట్లు నేను తప్పకుండా చేస్తాను.
పునర్గచ్ఛ వివేకం హి సుఖవార్తా కృతా త్వయా । సుఖమార్గస్య వై వక్తా తవ ఏష భవిష్యతి
మళ్లీ వివేకుడి దగ్గరకు వెళ్లండి. ఆయన దగ్గర నుంచి మీరు సుఖవార్త విన్నారు. సుఖమార్గాన్ని మీకు వివరించేది ఆయనే.
వీతరాగేణ పుణ్యేన ప్రేషితో గతవాన్ప్రభుః । తమువాచ మహాత్మానం వివేకం శుద్ధసత్తమమ్
ఆ రాగద్వేషాలు లేని పుణ్యాత్ముడి పంపిణీతో ప్రభువు వెళ్లి, మహాత్ముడైన, పవిత్రమైన హృదయమున్న వివేకుడిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
సుఖం మే దర్శయ త్వం హి వీతరాగేణ ప్రేషితః । భవచ్ఛరణమాపన్నో రక్ష సంసారదారుణాత్
మీరు రాగద్వేషాలు లేని వాడి ద్వారా పంపబడ్డారు. నాకు సుఖాన్ని చూపించండి. నేను మీ శరణు వచ్చాను. ఈ సంసార బాధల నుండి నన్ను రక్షించండి.
వివేక ఉవాచ- జ్ఞానం గచ్ఛమహాప్రాజ్ఞ స తే సర్వం వదిష్యతి । ఆత్మా తథోక్తః సంప్రాప్తో యత్ర జ్ఞానం ప్రతిష్ఠితమ్
వివేకుడు ఇలా అన్నాడు—మహామునివర్యా! మీరు జ్ఞానాన్ని ఆశ్రయించండి. ఆయన మీకు అన్నిటి గురించి చెబుతాడు. జ్ఞానం స్థిరంగా ఉన్న చోటే ఆ ఆత్మ ఉంది.
భోభో జ్ఞాన మహాతేజః సర్వభావప్రదర్శక । శరణం త్వామహం ప్రాప్తః సుఖమార్గం ప్రదర్శయ
ఓ జ్ఞాన స్వరూపా! మీరు మహా తేజస్సుతో, అన్నిటినీ చూపించేవారు. నేను మీ శరణు వచ్చాను. నాకు సుఖమార్గాన్ని చూపించండి.
జ్ఞానమువాచ- భృత్యోహం తవ లోకేశ త్వం మాం వేత్సి న సువ్రత । మయా ధ్యానేన వై పూర్వం వారితస్త్వం పునఃపునః
జ్ఞానం ఇలా అన్నది—ప్రభూ! నేను మీ సేవకుడిని. కానీ మీరు నన్ను గుర్తించలేదు. నేను ధ్యానం ద్వారా మళ్లీ మళ్లీ మిమ్మల్ని ఆపాను.
పంచాత్మకానాం సంగేన ఆపదం ప్రాప్తవాన్భవాన్ । ధ్యానం గచ్ఛ మహాప్రాజ్ఞ స తే దాతా సుఖస్య చ
ఐదు భూతాలతో అనుబంధం వల్ల మీరు కష్టాల్లో పడిపోయారు. మహామునివర్యా! మీరు ధ్యానాన్ని ఆశ్రయించండి. ఆయన మీకు సుఖాన్ని ఇస్తాడు.
జ్ఞానేన ప్రేషితో హ్యాత్మా ధ్యానమాశ్రిత్య సంస్థితః । సుఖమత్యంతసిద్ధం చ ధ్యానం మే దర్శయస్వ హ
జ్ఞానం పంపిన ఆత్మ, ధ్యానాన్ని ఆశ్రయించి ఉండి ఇలా అన్నాడు—ధ్యానం ద్వారా పొందే పరమ సుఖాన్ని నాకు చూపించండి.
భవచ్ఛరణమాయాతం మామేవం పరిరక్షయ । ఏవం సంభాషితం తస్య ధ్యానమాకర్ణ్య తద్వచః
నేను మీ శరణు వచ్చాను. ఈ సంసార బాధల నుంచి నన్ను రక్షించండి. అతని మాటలు విని ధ్యానం శ్రద్ధగా ఆలకించాడు.
సమువాచ పునశ్చాపి తమాత్మానం ప్రహృష్టవాన్ । నైవ త్యాజ్యోస్మ్యహం తాత సర్వకర్మసునిశ్చితః
ఆత్మను ఆనందంగా చూసి, ధ్యానం మళ్లీ ఇలా అన్నాడు—ప్రియమైనవాడా! నేను అన్ని కార్యాల్లో స్థిరంగా ఉన్నాను. నన్ను వదిలిపెట్టడం అవసరం కాదు.
త్వయైవ వీతరాగేణ వివేకేన సదైవ హి । ధ్యానయుక్తో భవస్వ త్వమాత్మానమవలోకయ
నీవు అన్ని విషయాల్లో ఆసక్తి లేకుండా, వివేకంతో ఎప్పుడూ ధ్యానంలో లీనమై ఉండాలి. నీ స్వరూపాన్ని నీవే పరిశీలించు.
ఆత్మవాంస్త్వం స్థిరో భూత్వా నిరాతంకో వికల్పితః । యథా దీపో నివాతస్థః కజ్జలం వమతే స్థిరః
నీవు ధైర్యంగా, భయభ్రాంతులు లేకుండా, స్థిరంగా ఉండాలి. గాలి తగలని చోట వెలిగే దీపంలా నీవు నిశ్చలంగా ఉండాలి.
తథా దోషాన్ప్రజ్వలిత్వా నిర్వాణం హి ప్రయాస్యతి । ఏకాంతస్థో నిరాహారో మితాశీ భవ సర్వదా
ఇలా లోపాలను కాల్చివేసి, ముక్తిని పొందుతాడు. నీవు ఎప్పుడూ ఒంటరిగా, ఉపవాసంగా, తక్కువ తినేవాడిగా ఉండాలి.
నిర్ద్వంద్వః శబ్దసంహీనో నిశ్చలో హ్యాసనే స్థితః । ఆత్మానమాత్మనా ధ్యాయన్మమైవ స్థిరబుద్ధినా
నీవు ద్వంద్వాలు లేకుండా, నిశ్శబ్దంగా, కదలకుండా ఆసనంలో కూర్చుని, స్థిరమైన మనస్సుతో నీ ఆత్మను ధ్యానించు. నేను చేసే విధంగా చేయు.
ప్రాప్స్యసే పరమం స్థానం తద్విష్ణోః పరమం పదమ్
నీవు పరమ స్థితిని, ఆ విష్ణువు యొక్క అత్యున్నత స్థానాన్ని పొందుతావు.
నవమోఽధ్యాయః కశ్యప ఉవాచ- ఏవం సంబోధితస్తత్ర ఆత్మా ధ్యానాదికైస్తదా । త్యక్తుకామః స తత్కార్యం పంచాత్మకం స బుద్ధిమాన్
కశ్యపుడు ఇలా అన్నాడు — అలా ఉపదేశం అందుకున్న ఆత్మ, ధ్యానం మొదలైన వాటి ద్వారా, తాను వదిలిపెట్టాలనే కోరికతో, ఆ అయిదు విధాలైన పనులను జ్ఞానంతో విడిచిపెడుతుంది.
నిమిత్తాన్యేవ పశ్యైవ ప్రాప్య తాంస్తాన్ప్రయాతి సః । విహాయ కాయం నిర్లక్ష్యం పతితం నైవ పశ్యతి
అతడు కారణాలను మాత్రమే చూస్తాడు; వాటిని పొందిన తర్వాత, శరీరాన్ని వదిలి, గుర్తింపులేకుండా పడిపోయిన శరీరాన్ని చూడడు.
సహవర్ద్ధితయోర్నాస్తి సంబంధః ప్రాణ దేహయోః । ధనపుత్రకలత్రైశ్చ సంబంధః కేన హేతునా
ప్రాణం, శరీరం రెండూ కలిసిపెరిగినా వాటికీ సంబంధం లేదు. అయితే ధనం, కుమారులు, భార్యలతో సంబంధం ఎందుకు కలుగుతుంది?
ఏవం జ్ఞాత్వా శమం గచ్ఛ క్లైబ్యం మా భజ సుప్రియే । అయమేవ పరం బ్రహ్మ అయమేవ సనాతనః
ఇలా తెలుసుకుని, మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉంచు. ఓ ప్రియమైనవాడా, నీకు నీచతను వద్దు. ఇదే పరబ్రహ్మం, ఇదే శాశ్వతమైనది.
అయమాత్మస్వరూపేణ దైత్య దేవేషు సంస్థితః । అయం బ్రహ్మా అయం రుద్రో హ్యయం విష్ణుః సనాతనః
ఈ ఆత్మ స్వరూపంగా, దానవులు, దేవతల్లో నివసిస్తుంది. ఇదే బ్రహ్మ, ఇదే రుద్రుడు, ఇదే విష్ణువు, శాశ్వతమైనవాడు.
అయం సృజతి విశ్వాని అయం పాలయతే ప్రజాః । సంహరత్యేష ధర్మాత్మా ధర్మరూపీ జనార్దనః
ఇతడే జగత్తును సృష్టిస్తాడు, ప్రాణులను కాపాడుతాడు. ధర్మస్వరూపుడైన జనార్దనుడు, ధర్మబద్ధంగా వాటిని లయంచేస్తాడు.
అనేనోత్పాదితా దేవా దానవాశ్చైవ సుప్రియ । దేవాశ్చాధర్మనిర్ముక్తా ధర్మహీనాః సుతాస్తవ
ఇతడివల్లే దేవతలు, దానవులు ఉద్భవించారు, ఓ ప్రియమైనవాడా. దేవతలు పాపం లేకుండా ఉంటారు, నీ కుమారులు ధర్మం లేనివారు.
ధర్మోయం మాధవస్యాంగం సర్వదైవైశ్చ పాలితమ్ । ధర్మం చ చింతయేద్దేవి ధర్మం చైవ తు పాలయేత్
ధర్మం మాధవుని అవయవం, ఎప్పుడూ దేవతలు దాన్ని కాపాడుతారు. ఓ దేవీ, ధర్మాన్ని మనసులో ఆలోచించాలి, ధర్మాన్ని ఎప్పుడూ పాటించాలి.
తస్య విష్ణుః స ధర్మాత్మా సర్వదైవ ప్రసాదవాన్ । ధర్మేణ వర్తితా దేవాః సత్యేన తపసా కిల
ధర్మాత్ముడైన విష్ణువు అతనిపై ఎప్పుడూ అనుగ్రహంగా ఉంటాడు. దేవతలు ధర్మంతో, సత్యంతో, తపస్సుతో నడుచుకుంటారు.
యేషాం విష్ణుః ప్రసన్నో వై ధర్మస్తైరిహ పాలితః । విష్ణోః కాయమిదం ధర్మం సత్యం హృదయమేవ చ
విష్ణువు ఎవరి మీద ప్రసన్నుడైతే, వారు ఇక్కడ ధర్మాన్ని కాపాడుతారు. ధర్మమే విష్ణువు శరీరం, సత్యమే ఆయన హృదయం.
యస్తౌ పాలయతే నిత్యం తస్య విష్ణుః ప్రసీదతి । దూషయేద్యః సత్యధర్మౌ పాపమేవ ప్రపాలయేత్
ఎవరు వీటిని ఎప్పుడూ కాపాడతారో, వారిపై విష్ణువు ప్రసన్నుడవుతాడు. ఎవరు సత్యాన్ని, ధర్మాన్ని చెడగొడతారో, వారు పాపాన్నే పెంచుతారు.
తస్య విష్ణుః ప్రకుప్యేత నాశయేదతివీర్యవాన్ । వైష్ణవైః పాలితం ధర్మం తపః సత్యేన సంస్థితైః
విష్ణువు అతనిపై కోపగించి, అతడిని మహాశక్తితో నాశనం చేస్తాడు. వైష్ణవులు తపస్సు, సత్యంతో స్థిరంగా ధర్మాన్ని కాపాడుతారు.
తేషాం ప్రసన్నో ధర్మాత్మా రక్షామేవం కరోతి చ । తవ పుత్రా దనోః పుత్రాః సైంహికేయాస్తథైవ చ
వారు ధర్మాత్ముడైనవాడి అనుగ్రహాన్ని పొందుతారు, ఆయన వారికి రక్షణను ఇస్తాడు. నీ కుమారులు దను సంతానమే, అలాగే సింహిక సంతానమూ.