మనసా చేప్సితం సర్వం తత్తే దద్మి సునిశ్చితమ్ । అదితిరువాచ- పూర్వం పుత్రవతీ భూతా ప్రసాదాత్తవ మాధవ
నీ మనసులో ఏది కావాలనుకుంటే అది నిశ్చయంగా నీకు ఇస్తాను. అదితి ఇలా అన్నది— మాధవా, నీ అనుగ్రహంతో నేను ముందుగా కుమారులను పొందాను.
అమరా నిర్జరాః సర్వే అక్షయాః పుణ్యవత్సలాః । అమీ పుత్రా మయా లబ్ధాః శ్రూయతాం మధుసూదన
ఈ కుమారులందరూ అమరులు, క్షయరహితులు, పుణ్యాన్ని ప్రేమించే వారు. ఈ కుమారులను నేను పొందాను, మధుసూదనా, విను.
సుతరాం త్వం చ గోవింద సర్వకామసమృద్ధిదః । మమ గర్భే వసంశ్చైవ భవాంశ్చ మమ నందనః
గోవిందా! నీవు అన్నీ కోరికలు తీరుస్తావు. నా గర్భంలో నివసించి, నా కుమారుడవవు.
త్వయా పుత్రేణ నిత్యం చ యథా నందామి కేశవ । ఏవం మహోదయం నాథ పూరయస్వ మనోరథమ్
కేశవా! నీవు నా కుమారుడిగా ఉంటే నేను ఎప్పుడూ ఆనందిస్తాను. ప్రభూ! నా ఈ గొప్ప కోరికను నెరవేర్చు.
వాసుదేవ ఉవాచ- భవత్యా దేవకార్యార్థం గంతవ్యం మానుషీం తనుమ్ । తదాహం తవ గర్భే వై వాసం యాస్యామి నిశ్చితమ్
వాసుదేవుడు ఇలా అన్నాడు — దేవీ! నీ కోరికకోసం, దేవతల పనిని నెరవేర్చేందుకు నేను మానవ రూపం ధరిస్తాను. అప్పుడు, ఖచ్చితంగా నీ గర్భంలో ప్రవేశిస్తాను.
యుగే ద్వాదశకే ప్రాప్తే భూభారహరణాయ వై । జమదగ్నిసుతో దేవి రామో నామ ద్విజోత్తమః
పన్నెండవ యుగం వచ్చినప్పుడు, భూమి భారాన్ని తొలగించేందుకు, జమదగ్ని కుమారుడు రాముడు అనే బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు అవతరిస్తాడు, ఓ దేవీ!
ప్రతాపతేజసాయుక్తః సర్వక్షత్రవధాయ చ । తవ పుత్రో భవిష్యామి సర్వశస్త్రభృతాం వరః
అతను మహా వీర్యశక్తులతో, క్షత్రియులను సంహరించేందుకు, ఆయుధాలందరిలో శ్రేష్ఠుడిగా నీ కుమారుడిగా జన్మిస్తాను.
సప్తవింశతికే ప్రాప్తే త్రేతాఖ్యే తు తథా యుగే । రామో నామ భవిష్యామి తవ పుత్రః పతివ్రతే
ఇరవైయేడవ యుగం వచ్చినప్పుడు, త్రేతా యుగంలో, ఓ పతివ్రతా! నేను మళ్లీ నీ కుమారుడిగా రాముడిగా జన్మిస్తాను.
పునః పుత్రో భవిష్యామి తవైవ శృణు పుణ్యధేః । అష్టావింశతికే ప్రాప్తే ద్వాపరాంతే యుగే తదా
పుణ్యమయినీ! విను, మళ్లీ, ఇరవై ఎనిమిదవ యుగం వచ్చినప్పుడు, ద్వాపరయుగాంతంలో నేను నీ కుమారుడవుతాను.
సర్వదైత్యవినాశార్థే భూభారహరణాయ చ । వాసుదేవాఖ్యస్తే పుత్రో భవిష్యామి న సంశయః
అన్ని దైత్యులను నాశనం చేయడానికి, భూమి భారాన్ని తొలగించేందుకు, వాసుదేవుడు అనే పేరుతో నీ కుమారుడవుతాను — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఇదానీం కురు కల్యాణి మద్వాక్యం ధర్మసంయుతమ్ । సర్వలక్షణసంపన్నం సత్యధర్మసమన్వితమ్
ఇప్పుడు, కల్యాణిని! నా ధర్మబద్ధమైన మాటలను అనుసరించు. అవి అన్ని శుభ లక్షణాలతో, సత్యధర్మాలతో కూడినవే.
సర్వజ్ఞం సర్వదే దేవి పుత్రముత్పాద్య సుందరమ్ । ఇంద్రత్వం తస్య దాస్యామి ఇంద్రః సోపి భవిష్యతి
దేవీ! అందమైన, అన్నీ తెలిసిన, అందరికీ అధిపతిగా ఉండే కుమారుడిని నీవు కనాలి. నేను అతనికి ఇంద్రపదాన్ని ఇస్తాను. అతనే ఇంద్రుడవుతాడు.
ఏవం సంభాషితం శ్రుత్వా మహాహర్షసమన్వితా । దేవదేవప్రసాదేన ఇంద్రః పుత్రో భవిష్యతి
ఈ మాటలు విని, ఆమె మహా ఆనందంతో నిండిపోయింది. దేవదేవుని కృపతో, ఇంద్రుడు ఆమె కుమారుడవుతాడు.
ఏవమస్తు మహాభాగ తవ వాక్యం కరోమ్యహమ్ । తతస్తా దేవతాః సర్వా జగ్ముః స్వస్థానమేవ హి
అలా జరుగుగాక, మహాభాగ్యవతీ! నీ మాటను నేను నెరవేర్చుతాను. ఆ తరువాత అన్ని దేవతలు తమ తమ లోకాలకు వెళ్ళిపోయారు.
హరిణా సహ తే సర్వే నిరాతంకా ముదాన్వితాః । సూత ఉవాచ- అదితిః కశ్యపం ప్రాహ ఋతుం ప్రాప్య మనస్వినీ
హరిచేత తోడుగా, అందరూ భయములేక, ఆనందంగా ఉన్నారు. సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — ఆదితి, ఋతుకాలం వచ్చినప్పుడు, మనస్సును స్థిరపరిచి కశ్యపుని అడిగింది.
భగవన్దీయతాం పుత్రః సురేంద్రపదభోజకః । చింతయిత్వా క్షణం విప్రస్తామువాచ మనస్వినీమ్
ప్రభూ! ఇంద్రపదాన్ని పొందే కుమారుడిని నాకు దయచేయండి. ఆ ముని క్షణం ఆలోచించి, స్థిరమైన మనస్సుతో ఆమెతో ఇలా అన్నాడు.
ఏవమస్తు మహాభాగే తవ పుత్రో భవిష్యతి । త్రైలోక్యస్యాపి కర్తా స యజ్ఞభోక్తా స ఏవ చ
అలా జరుగుగాక, మహాభాగ్యవతీ! నీ కుమారుడు మూడు లోకాలకు కర్త, యజ్ఞఫలాన్ని అనుభవించేవాడవుతాడు.
తస్యాః శిరసి సన్యస్య స్వహస్తం చ ద్విజోత్తమః । తపశ్చచార తేజస్వీ సత్యధర్మసమన్వితః
ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు తన చేతిని ఆమె తలపై ఉంచి, సత్యధర్మాలతో కూడినవాడై, తపస్సు ఆచరించాడు.
సువ్రతో నామ తేజస్వీ విష్ణులోకే వసేత్సదా । తస్య పుణ్యక్షయే జాతే విష్ణులోకాద్ద్విజోత్తమాః
సువ్రతుడు అనే తేజోవంతుడు ఎప్పుడూ విష్ణులోకంలో నివసిస్తాడు. అతని పుణ్యం తగ్గినప్పుడు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులారా,
పతనం కర్మవశతస్తతస్తస్య ద్విజోత్తమాః । పుణ్యగర్భం గతో విప్ర అదిత్యాస్తు మహాతపాః
కర్మఫలితంగా అతను విష్ణులోకంనుండి పడిపోతాడు. అప్పుడు, మహాతపస్వినిగా ఆదితి గర్భంలో ప్రవేశించి జన్మిస్తాడు.
ఇంద్రత్వం భోక్తుకామార్థం సత్యపుణ్యేన కర్మణా । గర్భం దధార సా దేవీ పుణ్యేన తపసా కిల
ఇంద్రపదాన్ని అనుభవించాలనే కోరికతో, ఆ దేవి నిజాయితీతో కూడిన పుణ్యంతో, తపస్సుతో గర్భాన్ని ధరించింది.
తపస్తేపే నిరాలస్యా వనవాసం గతా సతీ। దివ్యం వర్షశతం యాతం తపంత్యాం దేవమాతరి
ఆమె అలసత్వం లేకుండా, అరణ్యంలో నివసిస్తూ, దేవతల తల్లి అయిన ఆమె దివ్యమైన నూరు సంవత్సరాలు తపస్సు చేసింది.
తపంత్యథ తపస్తీవ్రం దుష్కరం దేవతాసురైః । తతః సా తపసా తేన తేజసా చ ప్రభాన్వితా
తర్వాత, ఆ దేవి దేవతలు, అసురులు కూడా చేయలేని కఠినమైన తపస్సు చేసింది. ఆ తపస్సు వల్ల, ఆమె తేజస్సుతో ప్రకాశించింది.
సూర్యతేజః ప్రతీకాశా ద్వితీయ ఇవ భాస్కరః । శుశుభే సా యథా దీప్తా పరమం ధ్యానమాస్థితా
ఆమె సూర్యుని తేజంతో మెరిసి, రెండవ సూర్యుడిలా కనిపించింది. పరమధ్యానం లో నిలిచిన ఆమె ఎంతో ప్రకాశవంతంగా వెలిగింది.
రూపేణాధికతాం యాతా తపసస్తేజసా తదా । తపోధ్యానపరా సా చ వాయుభక్షా తపస్వినీ
ఆమె తపస్సు, తేజస్సు వల్ల అందరిలోనూ అందంలో మించి నిలిచింది. తపస్సు, ధ్యానంలో నిమగ్నమై, గాలి మాత్రమే భక్షిస్తూ జీవించింది.
అధికం శుశుభే దేవీ దక్షస్య తనయా తదా । సిద్ధాశ్చ ఋషయః సర్వే దేవాశ్చాపి మహౌజసః
అప్పుడు దక్షుని కుమార్తె అయిన ఆ దేవి మరింత ప్రకాశించింది. అన్ని సిద్ధులు, ఋషులు, మహాతేజస్సుతో ఉన్న దేవతలు ఆమెను గౌరవించారు.
స్తువంతి తాం మహాభాగాం రక్షంతి చ సుతత్పరాః । పూర్ణే వర్షశతే తస్యా విష్ణుస్తత్ర సమాగతః
అందరూ ఆ మహాభాగ్యవంతురాలిని స్తుతిస్తూ, ఆమె కుమారుని రక్షణలో నిమగ్నమయ్యారు. ఆమె నూరు సంవత్సరాలు పూర్తయ్యాక, విష్ణువు అక్కడికి వచ్చాడు.
తామువాచ మహాభాగామదితిం తపసాన్వితామ్ । దేవి గర్భః సుసంపూర్ణః సూతికాలః ప్రవర్తతే
విష్ణువు ఆ మహాభాగ్యవంతురాలు, తపస్సుతో నిండిన అదితిని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'దేవి, నీ గర్భం పూర్తిగా పెరిగింది; ప్రసవ సమయం వచ్చింది.'
తవైవ తపసా పుష్టస్తేజసా చ ప్రవర్ద్ధితః । అద్యైవ గర్భమేతం త్వం ముంచ ముంచ యశస్విని
'నీ తపస్సుతో అతడు బలవంతుడయ్యాడు, నీ తేజస్సుతో అభివృద్ధి చెందాడు. ఓ మహిమావంతురాలా, ఈ రోజు నీ గర్భాన్ని విడిచిపెట్టు.'
ఏవమాభాష్య దేవేశః స జగామ స్వకం గృహమ్ । అసూత పుత్రం సా దేవీ కాలే ప్రాప్తే మహోదయే
అలా చెప్పి దేవతాధిపతి తన ఇంటికి వెళ్ళాడు. మంచి సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆ దేవి మహోత్కృష్టమైన కుమారుని ప్రసవించింది.