భవిష్యతి స ధర్మాత్మా స చ ధర్మానురంజకః । పాలకో ధారకశ్చైవ స చ బ్రాహ్మణసత్తమః
అతడు ధర్మాన్ని పాటించే వాడు, ధర్మాన్ని ఆనందింపజేసే వాడు, రక్షించేవాడు, నిలబెట్టేవాడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు.
భవిష్యతి స ధర్మాత్మా భవతాం త్రాణకారణాత్ । అదిత్యాస్తనయశ్చైవ సువ్రతాఖ్యో మహామనాః
మీ రక్షణ కోసం అతడు ధర్మాత్ముడవుతాడు. అతడు ఆదితి కుమారుడిగా, సువ్రతుడు అనే పేరుతో, మహామనస్కుడిగా జన్మిస్తాడు.
మహాబలో మహావీర్యః స వ ఇంద్రో భవిష్యతి । సూత ఉవాచ- ఏవం వరాన్స దేవేశో దత్వా దేవేభ్య ఉత్తమమ్
అతడు మహాబలుడు, మహావీరుడు. అతడే ఇంద్రునిగా అవతరిస్తాడు. సూతుడు ఇలా అన్నాడు— ఈ విధంగా దేవతలకు ఉత్తమ వరాలు ఇచ్చి—
దేవా విజయినః సర్వే విష్ణునా సహ సత్తమాః । కశ్యపం పితరం దృష్టుం మాతరం చ తతో గతాః
అన్ని గొప్ప దేవతలు, విష్ణువుతో కలిసి, విజయవంతులై, తమ తండ్రి కశ్యపుని, తల్లిని దర్శించడానికి వెళ్లారు.
ప్రణేముస్తే మహాత్మాన ఉభావేతౌ సుఖాసనౌ । ఊచుః ప్రాంజలయః సర్వే హర్షేణ మహతాన్వితాః
వారు ఆ ఇద్దరు మహాత్ములను, సుఖంగా కూర్చున్న వారిని నమస్కరించి, అందరూ చేతులు జోడించి, మహానందంతో మాట్లాడారు.
యువయోశ్చ ప్రసాదేన దేవత్వం హి గతా వయమ్ । హర్షేణ మహతావిష్టో దేవాన్వాక్యమువాచ సః
మీరు ఇద్దరూ అనుగ్రహించడంతో మేము దేవతలుగా అయ్యాము. ఆ మహాత్ముడు మహానందంతో దేవతలను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
కశ్యప ఉవాచ- యూయం వై సత్యధర్మేణ వర్తమానాః సదైవ హి । ఆవయోశ్చ ప్రసాదేన తపసశ్చ ప్రభావతః
కశ్యపుడు ఇలా అన్నాడు— మీరు ఎప్పుడూ సత్యధర్మంలో నడుస్తున్నారు. మా అనుగ్రహంతో, మా తపస్సు ప్రభావంతో—
ప్రాప్తవంతో భవంతస్తు దేవత్వం చాక్షయం పదమ్ । వరమేవ దదామ్యేషాం బహుప్రీతిసమన్వితాః
మీరు దేవతల స్థితిని, శాశ్వత పదాన్ని పొందారు. నేను మిమ్మల్ని ఎంతో ప్రేమతో ఒక వరం ఇస్తున్నాను.
అమరా నిర్జరాశ్చైవ అక్షయాశ్చ భవిష్యథ । సర్వకామసమృద్ధార్థాః సర్వసిద్ధిసమన్వితాః
మీరు అమరులు, క్షయరహితులు, ఎప్పటికీ నిలిచే వారు అవుతారు. అన్ని కోరికలు నెరవేరినవారు, అన్ని సిద్ధులు కలిగినవారు అవుతారు.
దేవా నాగాశ్చ గంధర్వా మత్ప్రసాదాన్మహాసురాః । విష్ణురువాచ- వరం వరయ భద్రం తే దేవమాతర్యశస్విని
దేవతలు, నాగులు, గంధర్వులు, మహాసురులు, నా అనుగ్రహంతో— విష్ణువు ఇలా అన్నాడు— దేవతామాతా, మహిమ కలదానీ, నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు.
మనసా చేప్సితం సర్వం తత్తే దద్మి సునిశ్చితమ్ । అదితిరువాచ- పూర్వం పుత్రవతీ భూతా ప్రసాదాత్తవ మాధవ
నీ మనసులో ఏది కావాలనుకుంటే అది నిశ్చయంగా నీకు ఇస్తాను. అదితి ఇలా అన్నది— మాధవా, నీ అనుగ్రహంతో నేను ముందుగా కుమారులను పొందాను.
అమరా నిర్జరాః సర్వే అక్షయాః పుణ్యవత్సలాః । అమీ పుత్రా మయా లబ్ధాః శ్రూయతాం మధుసూదన
ఈ కుమారులందరూ అమరులు, క్షయరహితులు, పుణ్యాన్ని ప్రేమించే వారు. ఈ కుమారులను నేను పొందాను, మధుసూదనా, విను.
సుతరాం త్వం చ గోవింద సర్వకామసమృద్ధిదః । మమ గర్భే వసంశ్చైవ భవాంశ్చ మమ నందనః
గోవిందా! నీవు అన్నీ కోరికలు తీరుస్తావు. నా గర్భంలో నివసించి, నా కుమారుడవవు.
త్వయా పుత్రేణ నిత్యం చ యథా నందామి కేశవ । ఏవం మహోదయం నాథ పూరయస్వ మనోరథమ్
కేశవా! నీవు నా కుమారుడిగా ఉంటే నేను ఎప్పుడూ ఆనందిస్తాను. ప్రభూ! నా ఈ గొప్ప కోరికను నెరవేర్చు.
వాసుదేవ ఉవాచ- భవత్యా దేవకార్యార్థం గంతవ్యం మానుషీం తనుమ్ । తదాహం తవ గర్భే వై వాసం యాస్యామి నిశ్చితమ్
వాసుదేవుడు ఇలా అన్నాడు — దేవీ! నీ కోరికకోసం, దేవతల పనిని నెరవేర్చేందుకు నేను మానవ రూపం ధరిస్తాను. అప్పుడు, ఖచ్చితంగా నీ గర్భంలో ప్రవేశిస్తాను.
యుగే ద్వాదశకే ప్రాప్తే భూభారహరణాయ వై । జమదగ్నిసుతో దేవి రామో నామ ద్విజోత్తమః
పన్నెండవ యుగం వచ్చినప్పుడు, భూమి భారాన్ని తొలగించేందుకు, జమదగ్ని కుమారుడు రాముడు అనే బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు అవతరిస్తాడు, ఓ దేవీ!
ప్రతాపతేజసాయుక్తః సర్వక్షత్రవధాయ చ । తవ పుత్రో భవిష్యామి సర్వశస్త్రభృతాం వరః
అతను మహా వీర్యశక్తులతో, క్షత్రియులను సంహరించేందుకు, ఆయుధాలందరిలో శ్రేష్ఠుడిగా నీ కుమారుడిగా జన్మిస్తాను.
సప్తవింశతికే ప్రాప్తే త్రేతాఖ్యే తు తథా యుగే । రామో నామ భవిష్యామి తవ పుత్రః పతివ్రతే
ఇరవైయేడవ యుగం వచ్చినప్పుడు, త్రేతా యుగంలో, ఓ పతివ్రతా! నేను మళ్లీ నీ కుమారుడిగా రాముడిగా జన్మిస్తాను.
పునః పుత్రో భవిష్యామి తవైవ శృణు పుణ్యధేః । అష్టావింశతికే ప్రాప్తే ద్వాపరాంతే యుగే తదా
పుణ్యమయినీ! విను, మళ్లీ, ఇరవై ఎనిమిదవ యుగం వచ్చినప్పుడు, ద్వాపరయుగాంతంలో నేను నీ కుమారుడవుతాను.
సర్వదైత్యవినాశార్థే భూభారహరణాయ చ । వాసుదేవాఖ్యస్తే పుత్రో భవిష్యామి న సంశయః
అన్ని దైత్యులను నాశనం చేయడానికి, భూమి భారాన్ని తొలగించేందుకు, వాసుదేవుడు అనే పేరుతో నీ కుమారుడవుతాను — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఇదానీం కురు కల్యాణి మద్వాక్యం ధర్మసంయుతమ్ । సర్వలక్షణసంపన్నం సత్యధర్మసమన్వితమ్
ఇప్పుడు, కల్యాణిని! నా ధర్మబద్ధమైన మాటలను అనుసరించు. అవి అన్ని శుభ లక్షణాలతో, సత్యధర్మాలతో కూడినవే.
సర్వజ్ఞం సర్వదే దేవి పుత్రముత్పాద్య సుందరమ్ । ఇంద్రత్వం తస్య దాస్యామి ఇంద్రః సోపి భవిష్యతి
దేవీ! అందమైన, అన్నీ తెలిసిన, అందరికీ అధిపతిగా ఉండే కుమారుడిని నీవు కనాలి. నేను అతనికి ఇంద్రపదాన్ని ఇస్తాను. అతనే ఇంద్రుడవుతాడు.
ఏవం సంభాషితం శ్రుత్వా మహాహర్షసమన్వితా । దేవదేవప్రసాదేన ఇంద్రః పుత్రో భవిష్యతి
ఈ మాటలు విని, ఆమె మహా ఆనందంతో నిండిపోయింది. దేవదేవుని కృపతో, ఇంద్రుడు ఆమె కుమారుడవుతాడు.
ఏవమస్తు మహాభాగ తవ వాక్యం కరోమ్యహమ్ । తతస్తా దేవతాః సర్వా జగ్ముః స్వస్థానమేవ హి
అలా జరుగుగాక, మహాభాగ్యవతీ! నీ మాటను నేను నెరవేర్చుతాను. ఆ తరువాత అన్ని దేవతలు తమ తమ లోకాలకు వెళ్ళిపోయారు.
హరిణా సహ తే సర్వే నిరాతంకా ముదాన్వితాః । సూత ఉవాచ- అదితిః కశ్యపం ప్రాహ ఋతుం ప్రాప్య మనస్వినీ
హరిచేత తోడుగా, అందరూ భయములేక, ఆనందంగా ఉన్నారు. సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — ఆదితి, ఋతుకాలం వచ్చినప్పుడు, మనస్సును స్థిరపరిచి కశ్యపుని అడిగింది.
భగవన్దీయతాం పుత్రః సురేంద్రపదభోజకః । చింతయిత్వా క్షణం విప్రస్తామువాచ మనస్వినీమ్
ప్రభూ! ఇంద్రపదాన్ని పొందే కుమారుడిని నాకు దయచేయండి. ఆ ముని క్షణం ఆలోచించి, స్థిరమైన మనస్సుతో ఆమెతో ఇలా అన్నాడు.
ఏవమస్తు మహాభాగే తవ పుత్రో భవిష్యతి । త్రైలోక్యస్యాపి కర్తా స యజ్ఞభోక్తా స ఏవ చ
అలా జరుగుగాక, మహాభాగ్యవతీ! నీ కుమారుడు మూడు లోకాలకు కర్త, యజ్ఞఫలాన్ని అనుభవించేవాడవుతాడు.
తస్యాః శిరసి సన్యస్య స్వహస్తం చ ద్విజోత్తమః । తపశ్చచార తేజస్వీ సత్యధర్మసమన్వితః
ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు తన చేతిని ఆమె తలపై ఉంచి, సత్యధర్మాలతో కూడినవాడై, తపస్సు ఆచరించాడు.
సువ్రతో నామ తేజస్వీ విష్ణులోకే వసేత్సదా । తస్య పుణ్యక్షయే జాతే విష్ణులోకాద్ద్విజోత్తమాః
సువ్రతుడు అనే తేజోవంతుడు ఎప్పుడూ విష్ణులోకంలో నివసిస్తాడు. అతని పుణ్యం తగ్గినప్పుడు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులారా,
పతనం కర్మవశతస్తతస్తస్య ద్విజోత్తమాః । పుణ్యగర్భం గతో విప్ర అదిత్యాస్తు మహాతపాః
కర్మఫలితంగా అతను విష్ణులోకంనుండి పడిపోతాడు. అప్పుడు, మహాతపస్వినిగా ఆదితి గర్భంలో ప్రవేశించి జన్మిస్తాడు.