ద్వావేతౌ తు గతౌ తత్ర పితరం హృష్టమానసౌ । ద్వాభ్యాం తత్ర సమాస్థాయ శివశర్మాణముత్తమమ్
వీరిద్దరూ ఆనందంతో అక్కడికి వెళ్లి, తమ తండ్రిని కలిశారు. ఇద్దరూ కలిసి శివశర్మ అనే మహనీయుని దగ్గరకు వెళ్లారు.
ధర్మశర్మా తదోవాచ పితరం దీప్తిసంయుతమ్ । మమాద్యైవ మహాభాగ తపసా జీవితేన చ
ఆ తరువాత ధర్మశర్మ తన తేజస్సుతో ఉన్న తండ్రిని ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు — 'ఓ మహాభాగ! ఈ రోజు నా తపస్సుతో, ప్రాణంతో—'
వేదశర్మా సమానీతస్తం పుత్రం ప్రగృహాణ భోః । శివశర్మా తతో హృష్టో భక్తిం విజ్ఞాయ తస్య చ
'వేదశర్మను తీసుకొచ్చాను; తండ్రి! నీ కుమారుడిని స్వీకరించు.' అప్పుడు శివశర్మ తన కుమారుడి భక్తిని గుర్తించి, ఆనందపడ్డాడు.
న కించిదబ్రవీత్తం తు పునశ్చింతాముపేయివాన్ । పురతో వినయేనాపి వర్తమానం మహామతిమ్
అతను ఏమీ చెప్పలేదు, కానీ మళ్లీ ఆలోచనలో పడిపోయాడు. తన కుమారుడు వినయంతో ఎదుట నిలబడి ఉండడాన్ని చూచి, లోలోపల తలంచాడు.
విష్ణుశర్మాణమాభాషీద్వత్స మే వచనం కురు । ఇంద్రలోకం వ్రజస్వాద్య తస్మాదానయ చామృతమ్
విష్ణుశర్మా, నా బిడ్డా, నా మాట విను. ఇప్పుడే ఇంద్రలోకానికి వెళ్ళి అక్కడి నుండి అమృతాన్ని తీసుకురా.
అనయా కాన్తయా సార్ద్ధం స్థాతుమిచ్ఛామి సాంప్రతమ్ । సాగరాద్యత్సముత్పన్నమమృతం వ్యాధినాశనమ్
ఈ సుందరి తో కలిసి ఇప్పుడు ఉండాలని నాకు కోరిక. సముద్రం నుండి పుట్టిన ఆ అమృతం అన్ని వ్యాధులను పోగొడుతుంది.
సాధునేచ్ఛతి మామేషా యథైనాం తు లభామ్యహమ్ । తథా కురుష్వ శీఘ్రం త్వమన్యథాన్యం ప్రయాస్యతి
ఈమె నన్ను ఎంతగా కోరుకుంటుందో చూడు. నేను ఈమెను పొందాలంటే నీవు త్వరగా పని చేయాలి. లేదంటే ఈమె ఇంకొకరిని వెళ్ళిపోతుంది.
వృద్ధం జ్ఞాత్వావమన్యేత ఇయం బాలా సురూపిణీ । అద్య దేవ్యానయా సార్ద్ధం ప్రియయా భువనత్రయే
నేను వృద్ధుడినని తెలుసుకొని ఈ అందమైన యువతి నన్ను పట్టించుకోవడం లేదు. ఈ రోజు ఈ ప్రియమైన దేవితో మూడు లోకాలలో కూడా—
నిర్దోషో వ్యాధినిర్ముక్తో యథా తాత భవామ్యహమ్ । తథా కురుష్వ మే వత్స మద్భక్తోసి యదా భువి
నా బిడ్డా, నీవు భూమిపై నా భక్తుడవు కదా. నన్ను నిస్సందేహంగా, వ్యాధుల్లేని వాడిని చేయి.
ఏవమాకర్ణ్య తద్వాక్యం పితుస్తస్య మహాత్మనః । విష్ణుశర్మా తదోవాచ పితరం దీప్తతేజసమ్
తన తండ్రి గొప్ప ఆత్మవంతుడైన మాటలు విని, విష్ణుశర్మా తన తేజోమయుడైన తండ్రిని ఇలా అడిగాడు.
సర్వమేతత్కరిష్యామి భవతః సుఖముత్తమమ్ । ఏవమాభాష్య ధర్మాత్మా విష్ణుశర్మా మహామతిః
మీ ఆనందానికి కావలసినదంతా నేను చేస్తాను అని ధర్మమయుడైన, మహామతిశాలి విష్ణుశర్మా అన్నాడు.
పితరం తం నమస్కృత్య పునః కృత్వా ప్రదక్షిణమ్ । బలేన మహతా సోపి తపసా నియమేన చ
తండ్రికి నమస్కరించి, ప్రదక్షిణం చేసి, గొప్ప బలంతో, తపస్సుతో, నియమంతో బయలుదేరాడు.
అంతరిక్షగతశ్చాసీద్గచ్ఛమానస్య ధీమతః । స మహావాయువేగేన ఐంద్రం సంప్రతిగచ్ఛతి
ఆ ధీమంతుడు ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తూ, మహా గాలివేగంతో ఇంద్రలోకానికి దూసుకెళ్లాడు.
సూత ఉవాచ- ప్రస్థితస్తేన మార్గేణ ప్రవిష్టో గగనాంతరే । స దృష్టో దేవదేవేన సహస్రాక్షేణ ధీమతా
సూతుడు చెప్పాడు: ఆ మార్గంలో బయలుదేరి, ఆకాశ మధ్యలో ప్రవేశించిన అతన్ని, సహస్రాక్షుడైన దేవేంద్రుడు చూశాడు.
ఉద్యమం తస్య వై జ్ఞాత్వా చక్రే విఘ్నం సురాధిరాట్ । మేనికాంతామువాచేదం గచ్ఛ త్వం మమ శాసనాత్
అతని ఉద్దేశాన్ని గ్రహించిన దేవేంద్రుడు అడ్డంకి కలిగించాడు. అతను మేనికను ఇలా ఆజ్ఞాపించాడు: 'నా మాటకు లోబడి వెళ్ళు.'
సమాచరస్వాస్య శీఘ్రం గత్వా విఘ్నం సుమధ్యమే । అస్యైవ విప్రవర్యస్య పుత్రస్య శివశర్మణః
'సుందరి, నీవు త్వరగా వెళ్ళి, ఈ శివశర్మ కుమారుడైన బ్రాహ్మణుడికి అడ్డంకి కలిగించు.'
తథా కురుష్వ భద్రం తే యథా నాయాతి మే గృహమ్ । ఏవమాకర్ణ్య తద్వాక్యం మేనికా ప్రస్థితా త్వరాత్
'అతను నా ఇంటికి రాకుండా నీవు అలా చేయు. నీకు మంగళం కలుగును.' అని వినగానే మేనిక వేగంగా బయలుదేరింది.
సూత ఉవాచ- రూపౌదార్యగుణోపేతా సర్వాలంకారభూషితా । నందనస్య వనస్యాంతే దోలాయాం సముపస్థితా
సూతుడు చెప్పాడు: అందం, ఉదారత, అన్ని అలంకారాలతో అలంకరించబడిన ఆమె, నందనవనపు అంచున ఊయలలో కనిపించింది.
సుస్వరేణ ప్రగాయంతీ గీతం వీణాస్వరోపమమ్ । తేన దృష్టా విశాలాక్షీ చతురా చారులోచనా
తన మధుర స్వరంతో, వీణా ధ్వనిని తలపించే పాట పాడుతూ, విశాలమైన కళ్ళతో, చతురతతో, అందమైన కళ్ళతో ఉన్న ఆమెను అతను చూశాడు.
వ్యవసాయం తతో జ్ఞాత్వా తస్యా విఘ్నమనుత్తమమ్ । ఇంద్రేణ ప్రేషితా చైషా న చ భద్రకరా భవేత్
ఆమె ఉద్దేశం గొప్ప అడ్డంకి కలిగించడమేనని, ఆమెను ఇంద్రుడు పంపాడని గ్రహించి, ఆమె వల్ల మేలు జరగదని తెలిసాడు.
ఏవం జ్ఞాత్వా జగామాథ సత్వరేణ ద్విజోత్తమః । తయా దృష్టస్తథా పృష్టః క్వ యాస్యసి మహామతే
అది తెలుసుకున్న ఆ ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు త్వరగా వెళ్లాడు. ఆమె అతన్ని చూసి, 'మహామతీ, ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?' అని అడిగింది.
విష్ణుశర్మా తదోవాచ మేనికాం కామచారిణీమ్ । ఇంద్రలోకం ప్రయాస్యామి పితురర్థే త్వరాన్వితః
విష్ణుశర్మా, స్వేచ్ఛగా తిరిగే మేనికను చూచి, 'నా తండ్రి కోసం త్వరగా ఇంద్రలోకానికి వెళ్తున్నాను' అని అన్నాడు.
మేనికా విష్ణుశర్మాణం ప్రత్యువాచ ప్రియం పునః । కామబాణైః ప్రభిన్నాహం త్వామద్య శరణం గతా
మెనకా విష్ణుశర్మాను ప్రేమతో మళ్లీ ఇలా చెప్పింది: కామబాణాలతో నా హృదయం గాయపడింది. నేడు నేను నిన్ను ఆశ్రయించాను.
రక్షస్వ ద్విజశార్దూల యది ధర్మమిహేచ్ఛసి । యావద్ధి త్వం మయా దృష్టః కామాకులితచేతసా
బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నీకు ఇక్కడ ధర్మం కావాలనుకుంటే నన్ను కాపాడు. ఎందుకంటే నిన్ను చూసినప్పటి నుండి నా మనసు పూర్తిగా కామంతో మునిగిపోయింది.
కామానలేన సందగ్ధా తావదేవ న సంశయః । సంభ్రాంతా కామసంతప్తా ప్రసాదసుముఖో భవ
కామాగ్నిలో నేను కాలిపోతున్నాను, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. నేను గందరగోళంగా, కామంతో బాధపడుతున్నాను. దయచేసి సౌమ్యంగా ఉండి నన్ను కాపాడు.
విష్ణుశర్మోవాచ- చరిత్రం దేవదేవస్య విదితం మే వరాననే । భవత్యాశ్చప్రజానామినాహంచైతాదృశఃశుభే
విష్ణుశర్మా ఇలా అన్నాడు: దేవతల దేవుని స్వభావం నాకు తెలుసు, అందమైనవాడా! నీ ఉద్దేశ్యాలు కూడా నాకు బాగా తెలుసు. నేను నువ్వు చూస్తున్నట్లే ఉన్నాను, శుభలక్షణాలే!
భవత్యాస్తేజసా రూపైరన్యే ముహ్యంతి శోభనే । విశ్వామిత్రాదయో దేవి పుత్రోహం శివశర్మణః
నీ తేజస్సు, అందంతో ఇతరులు మాయలో పడిపోతున్నారు, సుందరివి! దేవి! నేను శివశర్ముని కుమారుడిని, విశ్వామిత్రుడు మొదలైనవారిలా.
యోగసిద్ధిం గతస్యాపి తపః సిద్ధస్య చాబలే । కామాదయో మహాదోషా ఆదావేవ వినిర్జితాః
యోగసిద్ధి, తపస్సులో నిపుణత వచ్చినా కూడా, చిన్నవాడా! కామాది మహాపాపాలు నేను మొదట్లోనే జయించాను.
అన్యం భజ విశాలాక్షి ఇంద్రలోకం వ్రజామ్యహమ్ । ఏవముక్త్వా జగామాథ త్వరితో ద్విజసత్తమః
విశాలనేత్రలదీ! నువ్వు ఇంకొకరిని ఆశ్రయించు. నేను ఇంద్రలోకానికి వెళ్తున్నాను. ఇలా చెప్పి ఆ ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు వేగంగా వెళ్లిపోయాడు.
నిష్ఫలా మేనకా జాతా పృష్టా దేవేన వజ్రిణా । విభీషాం దర్శయామాస నానారూపాం పునః పునః
మెనకా నిరర్థకురాలైంది. వజ్రాయుధుడైన దేవుడు అడిగినప్పుడు, ఆమె భయంకరమైన అనేక రూపాలు మళ్లీ మళ్లీ చూపించింది.