ఉత్తమాంగం ప్రదత్తం మే పితృభక్తేన తేన తే । తవార్థే ద్విజశార్దూల మామేవం పరిభుంక్ష్వ వై
తన తండ్రిపై భక్తితో ఉన్న వాడు నాకు ఈ శిరస్సును ఇచ్చాడు. నీ కోసమే, బ్రాహ్మణులలో సింహుడా, నన్ను ఇలా స్వీకరించు.
తస్య తైర్భ్రాతృభిర్దృష్టం సాహసం వేదశర్మణః । వేపితాంగత్వమాపన్నాస్తే బభూవుః పరస్పరమ్
వేదశర్మ చేసిన ధైర్యమైన కార్యాన్ని అతని అన్నదమ్ములు చూసి, వారి అవయవాలు వణికిపోయాయి. వారు పరస్పరం కలవరపడ్డారు.
మృతా నో ధర్మసాధ్వీ సా మాతా సత్యసమాధినా । అయమేవ మహాభాగః పితురర్థే మృతః శుభః
మన తల్లి ధర్మపరాయణురాలు, సత్యనిష్ఠతో మరణించింది. ఈ భాగ్యశాలి తన తండ్రి కోసం మరణించాడు, ఓ మంగళకరమైనవాడా.
ధన్యోయం ధన్యతాం ప్రాప్తః పితురర్థే కృతం శుభమ్ । ఏవం సంభాషితం తైస్తు భ్రాతృభిః పుణ్యచారిభిః
ఈయన ధన్యుడు, తన తండ్రి కోసం మంచి పని చేసి, మహా పుణ్యాన్ని పొందాడు. అలా సద్గుణాలు కలిగిన అతని అన్నదమ్ములు మాట్లాడారు.
సమాకర్ణ్య ద్విజో వాక్యం జ్ఞాత్వా భక్తిపరాయణమ్ । నికృత్తం చ శిరస్తేన పుత్రేణ వేదశర్మణా
బ్రాహ్మణుడు అన్న మాటలు విని, అతని భక్తిని గ్రహించి, తన కుమారుడు వేదశర్మ తన తలను కోసిన సంగతి తెలుసుకున్నాడు.
ధర్మశర్మాణమాహాథ శిర ఏతత్ప్రగృహ్యతామ్
ధర్మశర్మ అప్పుడు ఇలా అన్నాడు — ఈ తలను తీసుకోండి.
సూత ఉవాచ- తదాదాయ మహాత్మాఽసౌ నిర్జగామ త్వరాన్వితః । పితృభక్త్యా తపోభిశ్చ సత్యార్జవబలేన సః
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — ఆ మహాత్ముడు తండ్రిపట్ల భక్తితో, తపస్సుతో, సత్యంతో, నేరుగా ఉండే స్వభావంతో, బలంతో కూడి, వెంటనే అక్కడి నుండి బయలుదేరాడు.
ధర్మమాకృష్టవాంశ్చైవ ధర్మశర్మా తతస్తదా । సమాకృష్టస్తు వై ధర్మస్తపసా తస్య ధీమతః
ఆ సమయంలో ధర్మశర్మ తన తపస్సు బలంతో ధర్మాన్ని తనవైపు ఆకర్షించాడు; ఆ జ్ఞానవంతుని తపస్సుకు ధర్ముడు కూడా ఆకర్షితుడయ్యాడు.
ధర్మశర్మాణమాయాతం ఇదం వచనమబ్రవీత్ । కస్మాత్త్వయా సమాహూతో ధర్మశర్మన్సమాగతః
ధర్ముడు దగ్గరకు వచ్చిన ధర్మశర్మను చూసి ఇలా అడిగాడు — 'ధర్మశర్మా! నన్ను ఎందుకు పిలిపించావు? నన్ను ఇక్కడికి ఎందుకు రప్పించావు?'
తన్మే కథయ కార్యం త్వం తత్కరోమి న సంశయః । ధర్మశర్మోవాచ- యద్యస్తి గురుశుశ్రూషా యది నిష్ఠాఽచలం తపః
'నీకు ఏ పని ఉందో చెప్పు. నేను నిర్ధయంగా చేస్తాను.' ధర్మశర్మ ఇలా అన్నాడు — 'గురువుకు సేవ చేసే మనస్సు ఉంటే, నీ తపస్సు అచంచలంగా ఉంటే—'
తేన సత్యేన మే ధర్మ వేదశర్మా స జీవతు । ధర్మ ఉవాచ- దమశౌచేన సత్యేన తపసా తవ సువ్రత
'ఆ సత్యబలం వల్ల, ఓ ధర్మా, నా అన్న వేదశర్మ మళ్లీ బ్రతికిపోవాలి.' ధర్ముడు ఇలా అన్నాడు — 'నీ నియమం, పవిత్రత, సత్యం, తపస్సు వల్ల—'
పితృభక్త్యా తవ భ్రాతా వేదశర్మా మహాభుజః । పునరేవ మహాత్మాసౌ జీవనం చ లభిష్యతి
'నీ తండ్రిపట్ల ఉన్న భక్తితో, నీ అన్న వేదశర్మ, బలవంతుడు, ఆ మహాత్ముడు మళ్లీ ప్రాణం పొందుతాడు.'
తపసానేన తుష్టోస్మి పితృభక్త్యా మహామతే । వరం వరయ భద్రం తే దుర్లభం ధర్మవిత్తమైః
'నీ తపస్సు, తండ్రిపట్ల ఉన్న భక్తితో నేను సంతోషించాను, ఓ జ్ఞానవంతుడా. ధర్మాన్ని తెలిసినవారికీ దుర్లభమైన వరాన్ని కోరుకో.'
ఏవమాకర్ణితం తేన సువాక్యం ధర్మశర్మణా । వైవస్వతం మహాత్మానం సమువాచ మహాయశాః
ధర్మశర్మ చెప్పిన మంచి మాటలు విని, ఆ మహాశయుడు వైవస్వతుని, మహాత్ముడిని, ఇలా ఉద్దేశించి పలికాడు.
దేహి మే త్వచలాం భక్తిం పితుః పాదార్హణే పునః । ధర్మే రతిం తథా మోక్షం సుప్రసన్నో యదా మమ
'మళ్లీ నా తండ్రి పాదాలకు సేవ చేసే అచంచల భక్తి నాకు కలిగించు; ధర్మంలో ఆనందం, మోక్షం కూడా నీ అనుగ్రహంతో నాకు లభించాలి.'
తమువాచ తతో ధర్మో మత్ప్రసాదాద్భవిష్యతి । ఏవముక్తే మహావాక్యే వేదశర్మా తదోత్థితః
అప్పుడు ధర్ముడు అతనికి ఇలా అన్నాడు — 'నా అనుగ్రహంతో అలా జరుగుతుంది.' ఆ గొప్ప మాటలు చెప్పిన వెంటనే వేదశర్మ అక్కడే లేచాడు.
ప్రసుప్తవన్మహాప్రాజ్ఞో ధర్మశర్మాణమబ్రవీత్ । క్వ సా దేవీ గతా భ్రాతః క్వ స తాతో భవేదితి
నిద్రలేచి, ఆ మహాపండితుడు వేదశర్మ, ధర్మశర్మను ఇలా అడిగాడు — 'అన్నా! ఆ దేవి ఎక్కడికి వెళ్లింది? మన తండ్రి ఎక్కడ ఉన్నాడు?'
సమాసేన సమాఖ్యాతం యథా పిత్రా నియోజితః । సమాజ్ఞాయ తతో హృష్టో ధర్మశర్మా తమబ్రవీత్
తండ్రి చెప్పినట్లు సంక్షిప్తంగా విషయం వివరించబడింది. అప్పుడు అర్థం చేసుకున్న ధర్మశర్మ ఆనందంతో అతనితో మాట్లాడాడు.
మమాద్యైవ మహాభాగ శిరసా జీవితేన చ । సంముఖీ భవ వై భ్రాతః కోన్యో మే త్వాదృశో భువి
'ఓ మహాభాగ! ఈ రోజు నా తలతో, ప్రాణంతో నీ ముందే ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను, అన్నా. ఈ భూమిపై నీలాంటి వాడు నాకు ఇంకెవడు?'
భ్రాతరం చైవమాభాష్య ఉత్సుకః పితరం ప్రతి । గమనాయ మతిం చక్రే భ్రాత్రా చ ధర్మశర్మణా
అలా అన్న తరువాత, తండ్రి గురించి ఆసక్తిగా ఉండి, ఇద్దరూ కలిసి వెళ్లాలని ధర్మశర్మతో నిర్ణయించుకున్నాడు.
ద్వావేతౌ తు గతౌ తత్ర పితరం హృష్టమానసౌ । ద్వాభ్యాం తత్ర సమాస్థాయ శివశర్మాణముత్తమమ్
వీరిద్దరూ ఆనందంతో అక్కడికి వెళ్లి, తమ తండ్రిని కలిశారు. ఇద్దరూ కలిసి శివశర్మ అనే మహనీయుని దగ్గరకు వెళ్లారు.
ధర్మశర్మా తదోవాచ పితరం దీప్తిసంయుతమ్ । మమాద్యైవ మహాభాగ తపసా జీవితేన చ
ఆ తరువాత ధర్మశర్మ తన తేజస్సుతో ఉన్న తండ్రిని ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు — 'ఓ మహాభాగ! ఈ రోజు నా తపస్సుతో, ప్రాణంతో—'
వేదశర్మా సమానీతస్తం పుత్రం ప్రగృహాణ భోః । శివశర్మా తతో హృష్టో భక్తిం విజ్ఞాయ తస్య చ
'వేదశర్మను తీసుకొచ్చాను; తండ్రి! నీ కుమారుడిని స్వీకరించు.' అప్పుడు శివశర్మ తన కుమారుడి భక్తిని గుర్తించి, ఆనందపడ్డాడు.
న కించిదబ్రవీత్తం తు పునశ్చింతాముపేయివాన్ । పురతో వినయేనాపి వర్తమానం మహామతిమ్
అతను ఏమీ చెప్పలేదు, కానీ మళ్లీ ఆలోచనలో పడిపోయాడు. తన కుమారుడు వినయంతో ఎదుట నిలబడి ఉండడాన్ని చూచి, లోలోపల తలంచాడు.
విష్ణుశర్మాణమాభాషీద్వత్స మే వచనం కురు । ఇంద్రలోకం వ్రజస్వాద్య తస్మాదానయ చామృతమ్
విష్ణుశర్మా, నా బిడ్డా, నా మాట విను. ఇప్పుడే ఇంద్రలోకానికి వెళ్ళి అక్కడి నుండి అమృతాన్ని తీసుకురా.
అనయా కాన్తయా సార్ద్ధం స్థాతుమిచ్ఛామి సాంప్రతమ్ । సాగరాద్యత్సముత్పన్నమమృతం వ్యాధినాశనమ్
ఈ సుందరి తో కలిసి ఇప్పుడు ఉండాలని నాకు కోరిక. సముద్రం నుండి పుట్టిన ఆ అమృతం అన్ని వ్యాధులను పోగొడుతుంది.
సాధునేచ్ఛతి మామేషా యథైనాం తు లభామ్యహమ్ । తథా కురుష్వ శీఘ్రం త్వమన్యథాన్యం ప్రయాస్యతి
ఈమె నన్ను ఎంతగా కోరుకుంటుందో చూడు. నేను ఈమెను పొందాలంటే నీవు త్వరగా పని చేయాలి. లేదంటే ఈమె ఇంకొకరిని వెళ్ళిపోతుంది.
వృద్ధం జ్ఞాత్వావమన్యేత ఇయం బాలా సురూపిణీ । అద్య దేవ్యానయా సార్ద్ధం ప్రియయా భువనత్రయే
నేను వృద్ధుడినని తెలుసుకొని ఈ అందమైన యువతి నన్ను పట్టించుకోవడం లేదు. ఈ రోజు ఈ ప్రియమైన దేవితో మూడు లోకాలలో కూడా—
నిర్దోషో వ్యాధినిర్ముక్తో యథా తాత భవామ్యహమ్ । తథా కురుష్వ మే వత్స మద్భక్తోసి యదా భువి
నా బిడ్డా, నీవు భూమిపై నా భక్తుడవు కదా. నన్ను నిస్సందేహంగా, వ్యాధుల్లేని వాడిని చేయి.
ఏవమాకర్ణ్య తద్వాక్యం పితుస్తస్య మహాత్మనః । విష్ణుశర్మా తదోవాచ పితరం దీప్తతేజసమ్
తన తండ్రి గొప్ప ఆత్మవంతుడైన మాటలు విని, విష్ణుశర్మా తన తేజోమయుడైన తండ్రిని ఇలా అడిగాడు.