అభక్తేష్వనపత్యేషు పాషణ్డలౌకికేషు చ। కటుతైలసమాయుక్తం నస్యే పానే చ దాపయేత్
భక్తి లేని వారికి, సంతానం లేని వారికి, పాశండులకు, లోకికులకు — వాటిలో కారం నూనె కలిపి, నాసిక ద్వారా, తాగడానికీ ఇవ్వాలి.
సూర్యావర్తజలం పుత్ర సర్వరోగాద్విముచ్యతే। మూలమంత్రస్తు జప్తవ్యః సంధ్యాయాం హోమకర్మసు
సూర్యుని ప్రదక్షిణ జలం, కుమారా, అన్ని వ్యాధుల నుండి విముక్తి కలిగిస్తుంది. మూలమంత్రాన్ని సంధ్యాకాలంలో, హోమకర్మల్లో జపించాలి.
జప్యమానే తు నశ్యంతి రోగాః క్రూరగ్రహాస్తథా। కిమన్యైర్బహుభిః శాస్త్రైర్మంత్రైర్వా బహువిస్తరైః
ఈ శ్లోకాన్ని జపిస్తే అన్ని రకాల వ్యాధులు, భయంకరమైన దోషాలు నశించిపోతాయి. మరి ఇంకెందుకు ఎన్నో శాస్త్రాలు, పొడవైన మంత్రాలు అవసరం?
సర్వశాంతిరియం వత్స సర్వార్థప్రతిసాధికా। నాస్తికాయ న దాతవ్యా దేవబ్రాహ్మణనిందకే
ఈ శ్లోకం అన్ని శాంతిని ఇస్తుంది, ప్రియమైనవాడా, అన్ని కోరికలు నెరవేర్చుతుంది. కానీ నాస్తికుడికి లేదా దేవతలను, బ్రాహ్మణులను దూషించే వారికి ఇవ్వకూడదు.
గురుభక్తాయ దాతవ్యా నాన్యేభ్యోపి కదాచన। ప్రాతరుత్థాయ యో నిత్యం కీర్తయిష్యతి మానవః
గురువుకు భక్తి ఉన్నవారికి మాత్రమే ఈ శ్లోకం ఇవ్వాలి, ఇతరులకు ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు. ప్రతిరోజూ ఉదయం లేచి దీనిని జపించే మనిషి—
గోఘ్నః కృతఘ్నకశ్చైవ ముచ్యతే సర్వపాతకైః। శరీరారోగ్యకృచ్చైవ ధనవృద్ధియశస్కరః
—గోను చంపినవాడు అయినా, కృతఘ్నుడు అయినా, అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు. ఇది ఆరోగ్యాన్ని, ధనాన్ని, యశస్సును ఇస్తుంది.
జాయతే నాత్ర సందేహో యస్య తుష్యేద్దివాకరః। ఏకకాలం ద్వికాలం వా త్రికాలం నిత్యమేవ చ
దీనిలో ఏమాత్రం సందేహం లేదు— సూర్యుడు ప్రసన్నుడైతే, ఒక్కసారి, రెండుసార్లు, లేక మూడుసార్లు రోజూ చదివినా, ఎప్పుడూ చదివినా—
యః పఠేద్రవిసాన్నిధ్యే సోఽభీష్టం ఫలమాప్నుయాత్। పుత్రార్థీ లభతే పుత్రం కన్యార్థీ కన్యకాం లభేత్
—ఈ శ్లోకాన్ని సూర్యుని సమక్షంలో చదివినవాడు తాను కోరిన ఫలితాన్ని పొందుతాడు. కుమారుని కోరినవాడు కుమారుణ్ని, కుమార్తెను కోరినవాడు కుమార్తెను పొందుతాడు.
విద్యార్థీ లభతే విద్యాం ధనార్థీ లభతే ధనం। శృణుయాత్సంయుతో భక్త్యా శుద్ధాచారసమన్వితః
విద్యను కోరినవాడు విద్యను, ధనాన్ని కోరినవాడు ధనాన్ని పొందుతాడు. ఎవరు భక్తితో, శుద్ధమైన ఆచారంతో వినితే—
సర్వపాపవినిర్ముక్తస్సూర్యలోకం వ్రజత్యపి। భాస్కరస్య వ్రతే యచ్చ వ్రతాచారమఖేషు చ
—అతడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొంది, సూర్యుని లోకాన్ని కూడా పొందుతాడు. భాస్కరుని వ్రతంలో, వ్రతాచరణలో, యజ్ఞాలలో—
పుణ్యస్థానేషు తీర్థేషు పఠేత్కోటిగుణం భవేత్। గ్రహే భోజ్యేషు పూజాయాం బ్రహ్మభోజ్యే ద్విజాగ్రతః
—పుణ్యస్థలాల్లో, తీర్థాల్లో చదివితే కోటి రెట్లు ఫలం లభిస్తుంది. గ్రహబలిలో, భోజన సమయంలో, పూజలో, బ్రాహ్మణ భోజనంలో బ్రాహ్మణుల సమక్షంలో—
య ఇదం పఠతే విప్రస్తస్యానంతఫలం భవేత్। తపస్వినాం చ విప్రాణాం దేవానామగ్రతః సుధీః
—ఈ శ్లోకాన్ని చదివినవాడికి అనంతమైన ఫలం లభిస్తుంది. తపస్సు చేసే వారిలో, బ్రాహ్మణుల మధ్య, దేవతల ముందు, జ్ఞానులు—
యః పఠేత్పాఠయేద్వాపి సురలోకే మహీయతే
—ఈ శ్లోకాన్ని చదివినవాడు లేదా ఇతరులతో చదివింపజేసినవాడు దేవతల లోకంలో ఘనంగా పూజింపబడతాడు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే సూర్యశాంతిర్నామాష్టసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, సృష్టిఖండంలో, సూర్యశాంతి అనే డెబ్బై ఎనిమిదవ అధ్యాయం పూర్తయ్యింది.
వ్యాస ఉవాచ- మధ్యదేశే స్వరాట్ సమ్రాట్ భద్రేశ్వర ఇతి శ్రుతః। తపోభిర్బహుభిః పూతో వ్రతైర్నానావిధైరపి
వ్యాసుడు చెప్పాడు— మధ్యదేశంలో భద్రేశ్వరుడు అనే ఒక రాజు ఉండేవాడు. అతడు అనేక తపస్సులతో, వ్రతాలతో పవిత్రుడయ్యాడు.
దేవాంస్తు పూజయేన్నిత్యం సుభావేన సదా ఖలు। తస్య సవ్యేఽభవత్కుష్ఠం కరే శ్వేతమజాయత
అతడు దేవతలను ప్రతిరోజూ శుద్ధమైన మనస్సుతో భక్తిగా పూజించేవాడు. ఒక రోజు అతని ఎడమచేతికి తెల్లటి మచ్చగా కుష్టురోగం వచ్చింది.
తతో భిషక్ప్రయోగాచ్చ లక్షణం దృశ్యతే పురా। ఆహూయ ద్విజముఖ్యాంశ్చ మంత్రిణః సోబ్రవీద్వచః
ఆ తర్వాత వైద్యుల చికిత్స వల్ల మళ్ళీ ఆ లక్షణం కనిపించింది. అప్పుడు ప్రముఖ బ్రాహ్మణులను, మంత్రులను పిలిపించి ఇలా అన్నాడు—
రాజోవాచ-। కిల్బిషం మే కరే విప్రా దుఃసహం లోకగర్హితం। తస్మాత్పుణ్యం మహాక్షేత్రం యత్ర త్యక్ష్యామి విగ్రహం
రాజు అన్నాడు— బ్రాహ్మణులారా! నా చేతికి భయంకరమైన, లోకంలో అపకీర్తి కలిగించే పాపం పట్టుకుంది. అందుకే నేను ఏదైనా మహాపుణ్యక్షేత్రానికి వెళ్లి అక్కడే ఈ దేహాన్ని విడిచిపెడతాను.
ఆజ్ఞాపయత ధర్మజ్ఞాః పరలోకహితాయ వై। వంశహీనస్య మే వీరాః ప్రేత్యాముత్ర హితం చ యత్
ధర్మాన్ని తెలిసినవారూ, పరలోక హితాన్ని కోరుతున్నాను, మీరు చెప్పండి. నా వంశం లేని నాకు, వీరులారా, మరణించిన తర్వాత ఏది మేలు?
తద్బ్రూత సుప్రసన్నా మ ఉద్దిష్టం యత్కరోమ్యహం। ద్విజా ఊచుః। పరిత్యక్తే త్వయా రాష్ట్రే ధర్మశీలేన ధీమతా
అందుకే, దయచేసి మీరు చెప్పండి, నేను ఏది చేయాలో స్పష్టంగా చెప్పండి. బ్రాహ్మణులు చెప్పారు— రాజా! నీవు ధర్మశీలుడవై, జ్ఞానవంతుడవై, రాజ్యాన్ని వదిలేస్తే—
నష్టం జగదిదం రాజంస్తస్మాన్నో వక్తుమర్హసి। అయమస్య ప్రతీకారో హ్యస్మాభిరవగమ్యతే
ఓ రాజా, ఈ లోకం నశించిపోయింది. అందుకే మాతో మాట్లాడకూడదు. దీనికి పరిష్కారం మేము తెలుసుకున్నాము.
సూరం మంత్రైర్మహాదేవం యత్నాదారాధయ ప్రభో। రాజోవాచ- కేనోపాయేన విప్రేంద్రాస్తోషయిష్యామి భాస్కరం
ప్రభూ, మీరు సూర్యుని మహిమాన్వితుడిని మంత్రాలతో శ్రద్ధగా పూజించండి. రాజు అడిగాడు — బ్రాహ్మణులారా, భాస్కరుని నేను ఏ విధంగా సంతోషింపజేయగలను?
అమేధ్యేనాథ కుష్ఠేన లోకానాం గర్హితేన చ। అదృశ్యః సర్వభూతానాం గర్హితోస్మి ద్విజాతయః
నాపై అపవిత్రత, కుష్టురోగం, ప్రజలు ద్వేషించే దుష్ప్రవర్తనల వల్ల నేను అందరికీ కనబడకుండా, ద్విజులు నన్ను తక్కువగా చూస్తున్నారు.
కిం కరిష్యామి రాజ్యం చ కిం స్యాదారాధనేన తు। ద్విజా ఊచుః-। అత్ర స్థిత్వా స్వరాజ్యే తు సముపాస్య విరోచనం
రాజ్యం నాకు ఏమి ఉపయోగం? పూజ చేయడం వల్ల ఏమి లాభం? బ్రాహ్మణులు చెప్పారు — మీ రాజ్యంలోనే ఉండి, విరోచనుని పూజించండి.
ప్రముచ్య కిల్విషాద్ఘోరాత్స్వర్గం మోక్షం చ లప్స్యసే। ఏతచ్ఛ్రుత్వా తు రాజేంద్రః ప్రణిపత్య ద్విజోత్తమాన్
భయంకరమైన పాపాల నుండి విముక్తి పొందిన తరువాత, మీరు స్వర్గాన్ని, మోక్షాన్ని పొందుతారు. ఇది విని రాజు బ్రాహ్మణుల పాదాలకు నమస్కరించాడు.
ఆకార్షీత్తస్య సూర్యస్య పరమారాధనం చ యత్। నిత్యపూజాం తథా మంత్రైరుపహారైర్విలేపనైః
ఆ సూర్యుని అత్యుత్తమ పూజను ప్రారంభించాడు. ప్రతిరోజూ మంత్రాలతో, నివేదనలతో, అంగరాగాలతో పూజ చేశాడు.
ఫలైర్నానావిధైరర్ఘైరక్షతాతప తండులైః। జపాపుష్పార్కపర్ణైశ్చ కరవీరకరంజకైః
వివిధ రకాల పండ్లతో, అర్ఘ్యాలతో, అక్షత, పొంగిన అన్నంతో, జపాపుష్పాలతో, అర్కపత్రాలతో, కరవీర, కరంజ పువ్వులతో పూజ చేశాడు.
రక్తకుంకుమసిన్దూరైస్తథా వాసంతికాదిభిః। సుగంధకదలీపత్రైస్తత్ఫలైః సుమనోహరైః
ఎర్ర కుంకుమ, సిందూరం, వసంతకాల పుష్పాలు, సుగంధమైన అరటి ఆకులు, ఆకర్షణీయమైన పండ్లతో పూజ చేశాడు.
అర్ఘ్యమౌదుంబరే కృత్వా సదా సూర్యాయ పార్థివః। ఆదిత్యసంముఖో దత్తే సదా మంత్రిపురోహితైః
రాజు ఎప్పుడూ ఉడుంబర చెక్కతో చేసిన పాత్రలో సూర్యునికి అర్ఘ్యం సమర్పించేవాడు. ఎప్పుడూ సూర్యుని వైపు చూస్తూ, మంత్రులు, పురోహితులతో కలిసి పూజ చేసేవాడు.
మహిషీభిస్తథా చార్ఘో భోగినీభిః సమంతతః। సర్వైరంతఃపురస్థైశ్చ సపత్నీకైశ్చ రక్షిభిః
మహిషులతో పాటు, భోగినీలు చుట్టూ అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించేవారు. అంతఃపురంలో ఉన్నవారు, వారి భార్యలతో పాటు రక్షకులు కూడా పూజలో పాల్గొన్నారు.