జయం శౌర్యాదికం పుణ్యం పునఃపాపక్షయం వ్రజేత్। ఏవముర్వ్యాం తథా నాకే నాగలోకే యమాలయే
వీరత్వం వంటివాటితో విజయం, పుణ్యం పొందుతారు; పాపం నశించడంతో మళ్లీ ముందుకు సాగుతారు. ఇదే భూమిపై, స్వర్గంలో, నాగలోకంలో, యమలోకంలో కూడా జరుగుతుంది.
ఉగ్రేణ తపసా కశ్చిత్సురత్వం లభతే దివి। వాసుదేవం సమారాధ్య ప్రహ్లాదః సురపూజితః
తీవ్రమైన తపస్సుతో కొందరు స్వర్గంలో దేవతల స్థానం పొందుతారు. వాసుదేవుని భక్తిగా పూజించి, ప్రహ్లాదుడు దేవతలచే గౌరవించబడ్డాడు.
హరం తథాన్ధకో దైత్యః స్తుత్వా తత్సభ్యకోఽభవత్। తస్యైవ గణముఖ్యత్వం లేభే భృంగీ మహాబలః
అలాగే, అంధకాసురుడు హరుడిని స్తుతించి, ఆయన సభలో సభ్యుడయ్యాడు. మహాబలుడు భృంగి ఆయన గణాలలో ప్రధాన స్థానాన్ని పొందాడు.
ఏతే చాన్యే చ బహవో బలిరింద్రో భవిష్యతి। గచ్ఛంతి సద్గతిం తాత ఇహాముత్ర చ సర్వదా
ఇలా వీరితో పాటు మరెందరో ఉన్నారు—బలి భవిష్యత్తులో ఇంద్రుడు అవుతాడు. వీరు ఎప్పుడూ ఇక్కడా, పరలోకంలోనూ శ్రేష్ఠమైన స్థితిని పొందుతారు.
కేచిద్దైత్యకులే జాతాః పృథివ్యాం సురసత్తమాః। భావయంతి పితౄన్సర్వాన్శతశోథ సహస్రశః
కొంతమంది దైత్యకుటుంబంలో జన్మించినా, భూమిపై ఉత్తమ దేవతలుగా ఉంటారు. వారు తమ పితృదేవతలను వందల, వేల సంఖ్యలో గౌరవిస్తారు.
ఏకేనాపి సుపుత్రేణ కులత్రాణం చ ధీమతా। ఏకోపి వైష్ణవః పుత్రః కులకోటిం సముద్ధరేత్
ఒక మంచి, జ్ఞానవంతుడైన కుమారుడు కుటుంబాన్ని రక్షించగలడు. ఒక్క వైష్ణవ కుమారుడు లక్షల కుటుంబ సభ్యులను కూడా పైకి తీయగలడు.
జితేంద్రియోపి ధర్మాత్మా ద్విజదేవార్చనే రతః। క్షయే ధర్మే కలౌ శేషే పురే జనపదేషు చ
ఇంద్రియాలను జయించినవాడు, ధర్మబద్ధుడు, ద్విజులు మరియు దేవతల పూజలో నిమగ్నుడై, కలియుగంలో ధర్మం క్షీణించినప్పుడు, పట్టణంలోనైనా, గ్రామంలోనైనా ఉంటాడు.
ఏకో రక్షతి ధర్మాత్మా పురే గ్రామం జనం కులమ్। విజ్ఞాతృమేదురం చాసీద్బ్రాహ్మణానాం పురం మహత్
ఒక ధర్మాత్ముడు పట్టణాన్ని, గ్రామాన్ని, ప్రజలను, కుటుంబాన్ని రక్షిస్తాడు. బ్రాహ్మణులకు 'విజ్ఞాతృమెదుర' అనే గొప్ప నగరం ఒకప్పుడు ఉండేది.
తత్ర సర్వే ద్విజాః శశ్వత్సంధ్యోపాసనతత్పరాః। వేదపాఠరతా ధీరా దేవాతిథిద్విజార్చకాః
అక్కడ ఉన్న అందరు ద్విజులు ఎప్పుడూ సాయంకాల, ప్రాతఃకాల ప్రార్థనలకు నిబద్ధంగా ఉంటారు. వారు వేదపఠనంలో నిమగ్నమై, ధైర్యంగా దేవుళ్ళను, అతిథులను, బ్రాహ్మణులను పూజిస్తూ జీవిస్తారు.
యజ్ఞవ్రతాగ్నికర్మాణః షట్కర్మపరినిశ్చయాః। అతికృచ్ఛ్రే చ తేషాం వై న పాపే వర్తతే మనః
వారు యజ్ఞాలు, వ్రతాలు, అగ్నికార్యాలలో నిమగ్నమై, ఆరు విధాల కర్తవ్యాలలో స్థిరంగా ఉంటారు. ఎంతటి కష్టమొచ్చినా, వారి మనస్సు పాపంలోకి పోదు.
కుర్వంతి సతతం వీరా వ్రతం యజ్ఞం సనాతనమ్। కదాచిద్దైవయోగాచ్చ గృహస్థశ్చ స కోవిదః
ఆ ధైర్యవంతులు ఎప్పుడూ శాశ్వత వ్రతాన్ని, యజ్ఞాన్ని నిర్వహిస్తారు. కొన్నిసార్లు దైవకృపవల్ల ఒక గృహస్థుడూ జ్ఞానవంతుడవుతాడు.
వహ్నౌ జుహోతి విప్రర్షి రాజ్యం మంత్రేణ మంత్రవిత్। తస్మిన్కాలే చ తస్యైవ మూత్రకృచ్ఛ్రం సుదారుణమ్
మంత్రజ్ఞుడైన ఆ బ్రాహ్మణ ఋషి రాజ్యం కోసం అగ్నిలో హోమం చేస్తాడు. ఆ సమయంలో అతడికి తీవ్రమైన మూత్రవ్యాధి కలుగుతుంది.
తత్ప్రోజ్ఝితుం గతః సోపి రక్షార్థం స్థాప్య చేటికామ్। తస్యాస్త్వనవధానేన శునా చాజ్యం చ భక్షితమ్
ఆ వ్యాధిని తీర్చేందుకు అతడు వెళ్లిపోతూ, రక్షణ కోసం ఒక పనిమాలిని అక్కడ ఉంచాడు. ఆమె నిర్లక్ష్యంతో ఒక కుక్క నెయ్యిని తినేసింది.
భియా తయా తతః పాత్రం స్వీయమూత్రేణ సంభృతమ్। అసంలక్ష్యా జుహోదగ్నౌ స విప్రస్త్వరయా తతః
భయంతో ఆ పనిమాలే తన మూత్రాన్ని పాత్రలో పోసింది. ఆ విషయం తెలియక బ్రాహ్మణుడు తొందరగా ఆ పాత్రను అగ్నిలో పోశాడు.
ఆశ్చర్యం చ తతో వహ్నౌ లక్షితం తేన తత్క్షణాత్। కూటం హేమమయం సాక్షాత్స్వర్ణం జాంబూనదప్రభం
ఆ సమయంలో అగ్నిలో ఆశ్చర్యకరంగా, జాంబూనద స్వర్ణం వలె ప్రకాశించే బంగారు ముద్ద ఒకటి ప్రత్యక్షమైంది.
గృహీత్వా తన్ముదా విప్రః పాపయోగం చకార హ। పప్రచ్ఛ విస్మయాద్దాసీం కథమేతద్వద ప్రియే
ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆనందంతో దాన్ని తీసుకుని పాపకార్యానికి పాల్పడ్డాడు. ఆశ్చర్యంతో ఆ పనిమాలిని, 'ఇది ఎలా జరిగింది చెప్పు ప్రिये' అని అడిగాడు.
ముదా తత్ర యథావృత్తం కథితం తు తయా ద్విజ। తతో నిత్యం యథాకాలం తచ్చ తస్య ప్రవర్తతే
ఆమె ఆనందంగా జరిగినదాన్ని వివరంగా చెప్పింది. అప్పటి నుంచి, నిర్ణీత సమయానికి అదే విషయం అతనికి ఎప్పుడూ జరుగుతూ వచ్చింది.
సమృద్ధిరద్భుతా గేహే లోకవిస్మయకారిణీ। తతః పరస్పరాచ్ఛ్రుత్వా సర్వైరేవ చ తత్పురే
ఆ ఇంట్లో అద్భుతమైన ఐశ్వర్యం ఏర్పడింది. అది చూసి ప్రజలు ఆశ్చర్యపోయారు. తర్వాత, ఒకరితో ఒకరు చెప్పుకుంటూ ఆ నగరమంతా ఆ విషయం తెలిసింది.
కృతం కర్మ దురాచారం శ్రుత్వా లోభాదసాధుభిః। గురులోభాచ్చ సుమహత్స్వాంతే పంకం విశత్యపి
ఆ పని గురించి విని, దుష్టులు లోభంతో అదే పనిని చేశారు. అధిక లోభంతో, ఎంత గొప్పవారైనా చివరికి మట్టిలో పడిపోయారు.
పంకాదేవ భయాన్మోహాన్మతిభ్రంశోఽభవత్తతః। అథ కిల్బిషకూటేన దగ్ధమేవ పురం చ తత్
ఆ మట్టిలో భయంతో, మాయతో వారి బుద్ధి చెడిపోయింది. ఆ తర్వాత, పాపపు ముద్ద వల్ల ఆ నగరం పూర్తిగా దగ్ధమైంది.
స్త్రియో దుష్టా జనా దుష్టాః సర్వే పాపబలాత్తదా। వృద్ధో జ్ఞాతా ద్విజస్తత్ర తత్కార్యే న మతిం దధౌ
ఆ సమయంలో అక్కడ ఉన్న స్త్రీలు, ప్రజలు అందరూ పాపబలంతో చెడిపోయారు. అక్కడ ఉన్న వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు మాత్రం ఆ పనిలో మనస్సు పెట్టలేదు.
తస్య భార్యా తదా సాధ్వీ పురుదుఃఖేన సంయుతా। భర్తారం కృచ్ఛ్రసన్తప్తా పురకార్యం జగాద సా
ఆయన భార్య సద్గుణవతి, ఎన్నో బాధలతో కూడి, కష్టాల్లో ఉన్న భర్తను చూసి నగరంలో జరుగుతున్న విషయాన్ని చెప్పింది.
బ్రాహ్మణ్యువాచ-। కష్టం మే వర్తతే నాథ దృష్ట్వా త్వాం దుఃఖసంయుతమ్। గ్రామాచారమిమం యద్వాప్యఽపరం కర్తుమర్హసి
బ్రాహ్మణి ఇలా చెప్పింది: 'నాథా! నిన్ను ఇంత బాధతో చూస్తూ నాకు చాలా కష్టం కలుగుతోంది. ఈ గ్రామంలో అందరూ చేసే పనిని గానీ, లేక మరేదైనా నీవు చేయాలి.'
తతస్తత్ర స దోషజ్ఞః స్మిత్వా వచనమబ్రవీత్। యస్తు జీవతి పాపేన త్యక్త్వా ధర్మం పరం హితమ్
అప్పుడు ఆ దోషాన్ని తెలిసినవాడు నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: 'పాపంతో జీవించే వాడు, ధర్మాన్ని వదిలి, గొప్ప నష్టాన్ని తెచ్చుకుంటాడు.'
స వైధేయో మహాభాగే ప్రగచ్ఛత్యపునర్భవమ్। ఏతే విప్రా దురాచారాః సదారాస్సపరిచ్ఛదాః
అటువంటి వాడు, మహాభాగే! వదిలివేయవలసినవాడు. అతడు తిరిగి రాని స్థితికి వెళ్తాడు. ఈ బ్రాహ్మణులు చెడ్డ ప్రవర్తనతో, భార్యలతో, సంపత్తులతో ఉన్నారు.
అతిపాతకయోగాచ్చ మహాపాతకసంమతాః। సహ పాపేన మహతా ప్రయాస్యంతి రసాతలమ్
భారీ పాపాలతో కలిసి, వీరు మహాపాతకులుగా పరిగణించబడతారు. పెద్ద పాపంతో కలిసి, వారు రసాతలంలోకి వెళ్తారు.
అంతేఽపునర్భవం ప్రాప్యాపరాధాంతో న విద్యతే। అహమేకోత్ర తిష్ఠామి స్వపుణ్యపరిరక్షణాత్
చివరికి తిరిగి జన్మించకుండా ఉండే స్థితిని పొందిన తర్వాత, ఇకపై పాపం ఉండదు. నా సొంత పుణ్యాన్ని కాపాడుకుంటూ నేను ఒక్కడినే ఇక్కడ మిగిలిపోతాను.
తతస్సా తమువాచేదం లోకహాస్యవచస్తవ। వక్తుమర్హసి నశ్చాగ్రే న పురోఽన్యస్య కస్యచిత్
అప్పుడు ఆమె అతనితో ఇలా అనింది: 'ఇది జనంలో నవ్వు పుట్టించే విషయం. నువ్వు మాతో ముందుగా చెప్పాలి, ఎవరి ముందూ కాదు.'
ద్విజ ఉవాచ-। యది యాస్యామి చాన్యత్ర ఇతోఽహం తత్క్షణాత్ప్రియే। సవిత్తైః స్వజనైరేవ పురీయాస్యత్యథోగతిమ్
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: 'ప్రియమైనవాడా! నేను ఇప్పుడే ఇక్కడినుండి ఎక్కడికైనా వెళ్ళితే, నా ధనం, నా బంధువులతో పాటు ఈ పట్టణం కూడా వెళ్ళి తన విధిని పొందుతుంది.'
ఇత్యుక్త్వా పరమప్రీతః సంగృహ్య చ ధనం స్వకమ్। క్షిప్రం స చ తయా సార్ధం యయౌ సీమాంతరం ద్విజః
ఇలా చెప్పి, ఎంతో ఆనందంతో తన ధనాన్ని తీసుకుని, ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆమెతో కలిసి త్వరగా సరిహద్దుకు వెళ్లాడు.