వృత్రవాసవయోర్యుద్ధం వృత్రవాసవయోరివ। కేశాన్వృత్రస్య ఉత్ప్లుత్య సంప్రధృత్యాసినా ద్రుతం
వృత్రుడు, వాసవుడు మధ్య యుద్ధం గతంలో జరిగినట్లే ఇప్పుడు జరిగింది. వృత్రుని జుట్టుపై దూకి, ఖడ్గంతో దాన్ని బలంగా పట్టుకున్నాడు.
శిరశ్చిచ్ఛేద సహసా మఘవా రణమూర్ధని। జయశబ్దస్తతస్త్వాసీద్దేవానాం చ సమంతతః
మఘవంతుడు యుద్ధ మధ్యలో అకస్మాత్తుగా వృత్రుని తలను ఖడ్గంతో నరికేశాడు. వెంటనే చుట్టూ దేవతలు విజయధ్వని చేశారు.
ప్రోత్ఫుల్లహృదయా దేవా మఘవంతమపూజయన్। దేవదుందుభయో నేదుర్ననృతుశ్చాప్సరోగణాః
దేవతలు ఆనందంతో హృదయాలు వికసించి మఘవంతుని పూజించారు. ఆ సమయంలో దేవతల డుండుభులు మోగాయి, అప్సరసలు ఆనందంగా నాట్యం చేశాయి.
గీతం గాయంతి గంధర్వా మునయః స్తుతిపాఠకాః। భీతాః పలాయితాః సర్వే దైత్యాస్త్యక్తాయుధా దిశః
గంధర్వులు పాటలు పాడారు, మునులు స్తోత్రాలు చదివారు. భయంతో అన్ని దిక్కులకూ దైత్యులు ఆయుధాలు వదిలేసి పారిపోయారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే వృత్రాసురవధోనామ త్రిసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో వృత్రాసురుని వధ అనే పేరుగల డెబ్బైమూడవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- చతుర్భిస్తురగైర్జుష్టం రథం సూర్యసమప్రభం। త్రైపురిః సంరురోహాథాబ్రవీద్వాక్యం గణాధిపం
వ్యాసుడు చెప్పాడు — నలుగురు గుర్రాలతో అలంకరించిన, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే రథంపై త్రైపురుడు ఎక్కి, గణాధిపతిని దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు.
పితా మే నిహతః పిత్రా తవ యస్మాద్గణాధిప। తస్మాత్త్వామద్య విశిఖైర్నయామి యమసాదనం
నా తండ్రిని నీ తండ్రి చంపినందువల్ల, ఓ గణాధిపతి, నిన్ను నేను ఈ రోజు బాణాలతో పొడిచి యమలోకానికి పంపిస్తాను.
తతస్తమబ్రవీద్దేవో గణేశస్త్రిపురాత్మజం। తవ తాతేన దుష్టేన సురాణామహితం పురా
అప్పుడు గణేశుడు త్రిపురుని కుమారుడిని చూచి ఇలా అన్నాడు — నీ తండ్రి దుష్టుడు, దేవతలకు హాని చేసిన వాడు.
కృతం కర్మమహత్పాపం శ్రుతం నో జనకేన హి। పాపకర్మరతం దుష్టం జ్ఞాత్వా జ్ఞానబలేన చ
నీ తండ్రి చేసిన పెద్ద పాపకార్యం మేము విన్నాము. అతడు ఎప్పుడూ చెడు పనుల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడని, జ్ఞానబలంతో తెలుసాము.
అవధీత్తం శరైకేన పితరం తే బలేన చ। పంకాత్ప్రతారితో మోహాత్ప్రేషితో యమమందిరం
అతడిని ఒక్క బాణంతో బలవంతంగా సంహరించి, మాయలో మునిగిపోయిన వాడిని యమలోకానికి పంపించాము.
త్వాం చాహం తత్పథం దైత్య ప్రేషయామి క్షణాదిహ। ఉక్తవంతం మహాప్రాజ్ఞం సురాణాం చ గణాధిపం
ఇప్పుడు నిన్ను కూడా అదే మార్గంలో వెంటనే పంపిస్తాను అని గణాధిపతి, మహాపండితుడు, ఆ దైత్యునికి చెప్పాడు.
వివ్యాధ దశభిస్తీక్ష్ణైః కాలానలసమప్రభైః। తతః శరసహస్రైస్తు దైత్యం వివ్యాధ సాహసాత్
అతడు కాలాగ్నిలా మండే పదిహేను పదునైన బాణాలతో అతడిని పొడిచాడు. ఆ తర్వాత వెయ్యి బాణాలతో దైత్యునిపై దాడి చేశాడు.
యమదండసమైర్బాణైః క్షురప్రైశ్చ శిలీముఖైః। కంకపత్రైర్మహాతీక్ష్ణైర్వజ్రానలసమప్రభైః
యమదండంలా భయంకరమైన బాణాలతో, కత్తిపోట్లతో, ఇనుపముంగిళ్లతో, వజ్రంలా పదునైన, అగ్నిలా మండే బాణాలతో అతడిని గాయపరిచాడు.
విచకర్త శరాంశ్చాస్య లంబోదరః సురార్చితః। పునర్వివ్యాధ విశిఖైః సహసాభి దురోపమైః
దేవతలు పూజించే లంబోదరుడు అతని బాణాలను నరికివేశాడు. వెంటనే తిరిగి అతడిని ఎదుర్కొని దుర్గమయమైన బాణాలతో మళ్లీ గాయపరిచాడు.
శరైరర్దితసర్వాంగో మూర్చ్ఛితస్త్వపతద్భువి। తతో భద్రశ్చ సౌభద్రో భీషణో నిర్జరాంతకః
అతని శరీరం అంతా బాణాలతో గాయపడి, అపస్మారంగా నేలపై పడిపోయాడు. అప్పుడు భద్రుడు, సౌభద్రుడు, భీషణుడు, నిర్జరాంతకుడు అక్కడ ఉన్నారు.
స్వాం స్వాం గదాం సమాదాయ దుద్రువుస్తం వినాయకమ్। యుగపత్తే గదాపాతైర్నిజఘ్నుర్గణనాయకమ్
ప్రతి ఒక్కరు తమ తమ గదలను తీసుకుని వినాయకుని మీద పరుగెత్తారు. అందరూ కలసి గదలతో గణనాయకునిపై దాడి చేశారు.
లాఘవాత్తు వృథా కృత్వా గదాస్తేషాం మహాబలః। భద్రకస్య తు శీర్షే చాహనత్పరశునా తదా
అతని చాతుర్యంతో, వారి గదలను వృథా చేశాడు. ఆ సమయంలో భద్రుడి తలపై తన పరశువుతో గట్టిగా కొట్టాడు.
సౌభద్రస్యోత్తమాంగం చ అసినాగ్రే నిపాతితమ్। భీషణస్య కుఠారేణ ఖడ్గేన నిర్జరాంతకమ్
సౌభద్రుని తలను ఖడ్గంతో నరికివేశాడు. భీషణుని పరశువుతో, నిర్జరాంతకుని ఖడ్గంతో సంహరించాడు.
పాతయిత్వా చ హేరమ్బో మహాగిరిసమాంస్తదా। చతురో గణముఖ్యాంశ్చ అన్యాంశ్చాపాతయద్ద్విషః
అప్పుడు మహాపర్వతంలా ఉన్న హేరంబుడు వారిని పడగొట్టాడు. నాలుగు గణముఖ్యులను, ఇతర శత్రువులను కూడా సంహరించాడు.
తతః సంజ్ఞాం సమాలభ్య త్రైపురిశ్చాసురోత్తమః। సమారుహ్య రథం స్వం చ జఘాన సురసత్తమమ్
తర్వాత, త్రైపురుడు మళ్లీ స్పృహ పొందాడు. ఆ అసురులలో శ్రేష్ఠుడు తన రథంపై ఎక్కి, దేవతలలో ఉత్తముడిని గాయపరిచాడు.
విశిఖైరర్ధచంద్రైశ్చ క్షురప్రైర్భల్లకైస్తథా। తాంస్తు చిచ్ఛేద ధర్మాత్మా పునర్వివ్యాధ తం శరైః
అర్ధచంద్రాకార బాణాలతో, క్షురప్రాలతో, మరికొన్ని బల్లకాలతో ధర్మాత్ముడు వారిని కోసి పడవేశాడు. ఆ తరువాత అతడిని మళ్లీ బాణాలతో గాయపరిచాడు.
చతుర్భిః సైంధవాంశ్చైవ శరైకేన చ సారథిమ్। శరైః సంపాతయామాస ధరణ్యాం గణనాయకాన్
నాలుగు బాణాలతో సింధు యోధులను, ఒక బాణంతో సారథిని గాయపరిచాడు. ఆ బాణాలతో సేనాధిపతులను నేలపై పడవేశాడు.
లాఘవాత్తు రథం చాన్యం గత్వా త్రిపురనందనః। విశిఖైర్వజ్రసంకాశైః సంబిభేద గణాధిపమ్
తన వేగంతో త్రిపురానందుడు ఇంకొక రథాన్ని ఎక్కి, వజ్రంలా మెరిసే బాణాలతో గణాధిపతిని గాయపరిచాడు.
రుధిరేణావసిక్తాంగో రుషా ఘోర యమప్రభః। లలాటే చ త్రిభిర్బాణైస్సప్తభిశ్చ స్తనాంతరే
రక్తంతో తడిసిన దేహంతో, యముడిలా భయంకరంగా కోపంతో, అతడు మూడు బాణాలతో నుదిటిని, ఏడుతో వక్షస్సును గాయపరిచాడు.
చతుర్భిర్నాభిదేశే చ పంచభిర్ముష్టిమస్తకే। సంబిభేద మహాక్రోధో బలినం శంభునందనః
నాలుగు బాణాలతో నాభి ప్రాంతాన్ని, ఐదు బాణాలతో ముష్టి, తల ప్రాంతాలను మహాక్రోధంతో శంభునందనుడు ఆ బలవంతుడిని గాయపరిచాడు.
శరైరర్దితసర్వాంగః స దైత్యో రణమూర్ధని। కశ్మలం పరమం గత్వా సంపపాత రథోపరి
ఆ దైత్యుడు, బాణాలతో అంతా గాయపడి, యుద్ధ మధ్యలో తీవ్రమైన మూర్చకు లోనై రథంపై కుప్పకూలిపోయాడు.
తతః సూతేన ధీరేణ అపనీతో రణాజిరాత్। విముఖం నాహనచ్ఛూరో వినాయకః సురార్చితః
తర్వాత ధైర్యవంతుడైన సారథి అతడిని యుద్ధరంగం నుంచి తీసుకెళ్ళాడు. దేవతలు పూజించే వీరుడు వినాయకుడు తన శత్రువును మళ్లీ యుద్ధానికి పిలవలేదు.
చిరాత్సంజ్ఞాం సమాలభ్య యంతారం చాబ్రవీద్వచః। గచ్ఛ సూత రణే భీరుం వినాయకం హరాత్మజమ్
చాలా సేపటి తరువాత మూర్చతప్పినవాడు, తన సారథిని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'సారథీ! యుద్ధరంగానికి వెళ్లి, భయపెట్టే హరునందనుడైన వినాయకుడి వద్దకు నన్ను తీసుకెళ్ళు.'
తతో యంతాబ్రవీద్వాక్యం సత్యం పథ్యం చ కోమలమ్। హరాత్మజశరాన్సోఢుం కస్సమర్థో రణాజిరే
అప్పుడు సారథి మృదువుగా, నిజంగా, మేలైన మాటలు చెప్పాడు: 'హరునందనుడి బాణాలను యుద్ధరంగంలో ఎవరు తట్టుకోగలరు?'
తస్మాన్మోహగతస్త్వం చ మయానీతః ప్రభాసుత। ఏతజ్జ్ఞాత్వా త్విదానీం భో యద్యుక్తం తద్విధీయతామ్
కాబట్టి, ప్రభాసుతా! నీవు మూర్ఛలో ఉన్నప్పుడు నేను నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాను. ఇప్పుడు ఇది తెలుసుకొని, ఏది యుక్తమో అదే చేయు.