తతస్తయోర్గదాయుద్ధమవర్తత ముహుర్ముహుః। తయోః ప్రహరతోః శబ్దో గదాపాతోద్భవో ధ్రువం
అప్పుడా ఇద్దరి మధ్య గదాయుద్ధం మళ్లీ మళ్లీ జరిగింది. వారి గదాపోట్లతో వచ్చే శబ్దం ఎప్పుడూ వినిపించేది.
ఆవర్తం పరివర్తం చ చక్రతుస్తౌ పునః పునః। అధ ఊర్ధ్వం ప్రహారం చ పార్శ్వయోరతిభీషణం
వారు ఇద్దరూ చుట్టూ తిరుగుతూ, పైకి, కిందికి, పక్కలకు భయంకరంగా దెబ్బలు కొట్టుకుంటూ యుద్ధం చేశారు.
బభూవైవం తయోర్యుద్ధం లోకాలోకభయంకరం। దృష్ట్వా దేవగణాః సిద్ధా దానవా విస్మయం గతాః
అలా వారి యుద్ధం లోకాలకు, లోకాంతరాలకు భయపెట్టేలా మారింది. ఆ దృశ్యాన్ని చూసి దేవతలు, సిద్ధులు, దానవులు ఆశ్చర్యపోయారు.
యుద్ధ్యమానౌ తు తౌ వీరౌ మృత్యుసంశయమాగతౌ। దేవదానవవీరాశ్చ ద్రష్టుం నైవ తదీశిరే
ఆ ఇద్దరు వీరులు యుద్ధం చేస్తూ మరణసీమకు చేరుకున్నారు. దేవతలు, దానవ వీరులు ఆ యుద్ధాన్ని చూడలేకపోయారు.
ఈశబ్రహ్మాదయః ఖే తు స్థితా ద్రష్టుం తదద్భుతం। తయోర్హుంకారశబ్దేన గదాపాతస్వనేన చ
కానీ ఈశ్వరుడు, బ్రహ్మ మొదలైన వారు ఆ అద్భుతాన్ని చూడటానికి ఆకాశంలో నిలిచారు. వారి గర్జన, గదాపోట్ల శబ్దం ప్రతిధ్వనించింది.
ఊర్ధ్వోర్ధ్వమగమచ్ఛబ్దో హ్యశనేశ్చోపజాయతే। భగ్నే గదే ద్వయోరేవ కరః సంపుటితస్తయోః
ఆ శబ్దం ఎప్పటికప్పుడు పైకి ఎగిసింది, మబ్బులలో మోగే మోగులా వినిపించింది. ఇద్దరి గదలు విరిగిపోయినప్పుడు వారి చేతులు సిద్ధంగా కలిపివేశారు.
ఏవం చైవార్ధయామేన తయోరస్త్రే నిపేతతుః। ఏతస్మింన్నన్తరే వీరౌ ఖడ్గచర్మధరౌ తదా
అలా యుద్ధ మధ్యలో వారి ఆయుధాలు నేలపై పడిపోయాయి. ఆ సమయంలో ఆ ఇద్దరు వీరులు ఖడ్గాలు, కవచాలు పట్టుకున్నారు.
ప్రతియోద్ధుం మహాఘోరమాహవే సంప్రచేరతుః। నిస్త్రింశౌ విద్యుదుల్కాభౌ తయోర్గాత్రే చ చర్మణీ
భయంకరమైన యుద్ధాన్ని కొనసాగించేందుకు వారు ఎదురెదురుగా వచ్చారు. వారి ఖడ్గాలు మెరుపులా మెరిశాయి, కవచాలు శరీరాన్ని కప్పాయి.
దృశ్యేతే సర్వలోకైశ్చ లాఘవం విస్మయం గతైః। చిచ్ఛిదాతే తయోరేవ చర్మణీ బహువర్ణకే
అన్ని లోకాలు వారి నైపుణ్యాన్ని ఆశ్చర్యంతో చూశాయి. వారు ఇద్దరూ బహురంగుల కవచాలను పరస్పరం చీల్చారు.
భీష్మకం బలయుద్ధం చ తయోరేవం ప్రవర్తతే। మండలం చక్రధన్వం చ లాఘవం చ పరిప్లుతం
అలా వారి మధ్య భయంకరమైన బలపోటీ కొనసాగింది. వారు చుట్టూ తిరుగుతూ, ఆయుధాలను తిప్పుతూ, చురుకుగా యుద్ధం చేశారు.
వృత్రవాసవయోర్యుద్ధం వృత్రవాసవయోరివ। కేశాన్వృత్రస్య ఉత్ప్లుత్య సంప్రధృత్యాసినా ద్రుతం
వృత్రుడు, వాసవుడు మధ్య యుద్ధం గతంలో జరిగినట్లే ఇప్పుడు జరిగింది. వృత్రుని జుట్టుపై దూకి, ఖడ్గంతో దాన్ని బలంగా పట్టుకున్నాడు.
శిరశ్చిచ్ఛేద సహసా మఘవా రణమూర్ధని। జయశబ్దస్తతస్త్వాసీద్దేవానాం చ సమంతతః
మఘవంతుడు యుద్ధ మధ్యలో అకస్మాత్తుగా వృత్రుని తలను ఖడ్గంతో నరికేశాడు. వెంటనే చుట్టూ దేవతలు విజయధ్వని చేశారు.
ప్రోత్ఫుల్లహృదయా దేవా మఘవంతమపూజయన్। దేవదుందుభయో నేదుర్ననృతుశ్చాప్సరోగణాః
దేవతలు ఆనందంతో హృదయాలు వికసించి మఘవంతుని పూజించారు. ఆ సమయంలో దేవతల డుండుభులు మోగాయి, అప్సరసలు ఆనందంగా నాట్యం చేశాయి.
గీతం గాయంతి గంధర్వా మునయః స్తుతిపాఠకాః। భీతాః పలాయితాః సర్వే దైత్యాస్త్యక్తాయుధా దిశః
గంధర్వులు పాటలు పాడారు, మునులు స్తోత్రాలు చదివారు. భయంతో అన్ని దిక్కులకూ దైత్యులు ఆయుధాలు వదిలేసి పారిపోయారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే వృత్రాసురవధోనామ త్రిసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో వృత్రాసురుని వధ అనే పేరుగల డెబ్బైమూడవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- చతుర్భిస్తురగైర్జుష్టం రథం సూర్యసమప్రభం। త్రైపురిః సంరురోహాథాబ్రవీద్వాక్యం గణాధిపం
వ్యాసుడు చెప్పాడు — నలుగురు గుర్రాలతో అలంకరించిన, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే రథంపై త్రైపురుడు ఎక్కి, గణాధిపతిని దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు.
పితా మే నిహతః పిత్రా తవ యస్మాద్గణాధిప। తస్మాత్త్వామద్య విశిఖైర్నయామి యమసాదనం
నా తండ్రిని నీ తండ్రి చంపినందువల్ల, ఓ గణాధిపతి, నిన్ను నేను ఈ రోజు బాణాలతో పొడిచి యమలోకానికి పంపిస్తాను.
తతస్తమబ్రవీద్దేవో గణేశస్త్రిపురాత్మజం। తవ తాతేన దుష్టేన సురాణామహితం పురా
అప్పుడు గణేశుడు త్రిపురుని కుమారుడిని చూచి ఇలా అన్నాడు — నీ తండ్రి దుష్టుడు, దేవతలకు హాని చేసిన వాడు.
కృతం కర్మమహత్పాపం శ్రుతం నో జనకేన హి। పాపకర్మరతం దుష్టం జ్ఞాత్వా జ్ఞానబలేన చ
నీ తండ్రి చేసిన పెద్ద పాపకార్యం మేము విన్నాము. అతడు ఎప్పుడూ చెడు పనుల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడని, జ్ఞానబలంతో తెలుసాము.
అవధీత్తం శరైకేన పితరం తే బలేన చ। పంకాత్ప్రతారితో మోహాత్ప్రేషితో యమమందిరం
అతడిని ఒక్క బాణంతో బలవంతంగా సంహరించి, మాయలో మునిగిపోయిన వాడిని యమలోకానికి పంపించాము.
త్వాం చాహం తత్పథం దైత్య ప్రేషయామి క్షణాదిహ। ఉక్తవంతం మహాప్రాజ్ఞం సురాణాం చ గణాధిపం
ఇప్పుడు నిన్ను కూడా అదే మార్గంలో వెంటనే పంపిస్తాను అని గణాధిపతి, మహాపండితుడు, ఆ దైత్యునికి చెప్పాడు.
వివ్యాధ దశభిస్తీక్ష్ణైః కాలానలసమప్రభైః। తతః శరసహస్రైస్తు దైత్యం వివ్యాధ సాహసాత్
అతడు కాలాగ్నిలా మండే పదిహేను పదునైన బాణాలతో అతడిని పొడిచాడు. ఆ తర్వాత వెయ్యి బాణాలతో దైత్యునిపై దాడి చేశాడు.
యమదండసమైర్బాణైః క్షురప్రైశ్చ శిలీముఖైః। కంకపత్రైర్మహాతీక్ష్ణైర్వజ్రానలసమప్రభైః
యమదండంలా భయంకరమైన బాణాలతో, కత్తిపోట్లతో, ఇనుపముంగిళ్లతో, వజ్రంలా పదునైన, అగ్నిలా మండే బాణాలతో అతడిని గాయపరిచాడు.
విచకర్త శరాంశ్చాస్య లంబోదరః సురార్చితః। పునర్వివ్యాధ విశిఖైః సహసాభి దురోపమైః
దేవతలు పూజించే లంబోదరుడు అతని బాణాలను నరికివేశాడు. వెంటనే తిరిగి అతడిని ఎదుర్కొని దుర్గమయమైన బాణాలతో మళ్లీ గాయపరిచాడు.
శరైరర్దితసర్వాంగో మూర్చ్ఛితస్త్వపతద్భువి। తతో భద్రశ్చ సౌభద్రో భీషణో నిర్జరాంతకః
అతని శరీరం అంతా బాణాలతో గాయపడి, అపస్మారంగా నేలపై పడిపోయాడు. అప్పుడు భద్రుడు, సౌభద్రుడు, భీషణుడు, నిర్జరాంతకుడు అక్కడ ఉన్నారు.
స్వాం స్వాం గదాం సమాదాయ దుద్రువుస్తం వినాయకమ్। యుగపత్తే గదాపాతైర్నిజఘ్నుర్గణనాయకమ్
ప్రతి ఒక్కరు తమ తమ గదలను తీసుకుని వినాయకుని మీద పరుగెత్తారు. అందరూ కలసి గదలతో గణనాయకునిపై దాడి చేశారు.
లాఘవాత్తు వృథా కృత్వా గదాస్తేషాం మహాబలః। భద్రకస్య తు శీర్షే చాహనత్పరశునా తదా
అతని చాతుర్యంతో, వారి గదలను వృథా చేశాడు. ఆ సమయంలో భద్రుడి తలపై తన పరశువుతో గట్టిగా కొట్టాడు.
సౌభద్రస్యోత్తమాంగం చ అసినాగ్రే నిపాతితమ్। భీషణస్య కుఠారేణ ఖడ్గేన నిర్జరాంతకమ్
సౌభద్రుని తలను ఖడ్గంతో నరికివేశాడు. భీషణుని పరశువుతో, నిర్జరాంతకుని ఖడ్గంతో సంహరించాడు.
పాతయిత్వా చ హేరమ్బో మహాగిరిసమాంస్తదా। చతురో గణముఖ్యాంశ్చ అన్యాంశ్చాపాతయద్ద్విషః
అప్పుడు మహాపర్వతంలా ఉన్న హేరంబుడు వారిని పడగొట్టాడు. నాలుగు గణముఖ్యులను, ఇతర శత్రువులను కూడా సంహరించాడు.
తతః సంజ్ఞాం సమాలభ్య త్రైపురిశ్చాసురోత్తమః। సమారుహ్య రథం స్వం చ జఘాన సురసత్తమమ్
తర్వాత, త్రైపురుడు మళ్లీ స్పృహ పొందాడు. ఆ అసురులలో శ్రేష్ఠుడు తన రథంపై ఎక్కి, దేవతలలో ఉత్తముడిని గాయపరిచాడు.