స్పర్శనే చ స్ఫులింగానాముభయోః సేనయోర్భటాః। న శక్తాః సంముఖే స్థాతుం శలభా జ్వలనే యథా
ఆ నిప్పు రేణువుల తాకిడికి రెండు సేనల యోధులు ఎదుట నిలబడలేకపోయారు. అవి అగ్నిలోని పురుగుల్లా కాలిపోయారు.
దగ్ధాః పేతుః పృథివ్యాం చ దిశస్సర్వాః ప్రదుద్రువుః। దేవదానవయోర్వీరాః శూన్యస్తత్రాభవద్రణః
కాలి పోయిన వారు భూమిపై పడిపోయారు. అన్ని దిశలు ఖాళీ అయ్యాయి. దేవతలు, దానవుల వీరులెవరూ మిగలలేదు, యుద్ధ భూమి వెలవైపోయింది.
అస్త్రం నిరస్తకం దృష్ట్వా స దైత్యః క్రోధమూర్చ్ఛితః। మాయయా శైలసందోహమస్త్రం శక్రే ముమోచ హ
తన అస్త్రం విఫలమైనదని చూసి, ఆ దైత్యుడు కోపంతో మునిగిపోయి, మాయా శక్తితో శక్రునిపై పర్వత సమూహాన్ని వదిలే అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
బాణౌఘైః శైలసంఘాతం ప్రచిచ్ఛేద రణే హరిః। అఘోరం ప్రాసృజద్దైత్యః పురుహూతే మహాబలే
హరి బాణాల వర్షంతో ఆ పర్వత గుళికను యుద్ధంలో చీల్చేశాడు. ఆ ఘోరమైన దైత్యుడు మహాబలుడు అయిన పురుహూతునిపై మరొక భయంకరమైన అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
కోటికోటిసహస్రాణి జంతూనాం ప్రవరాణి చ। సింహశార్దూలభల్లూక వృక వ్యాఘ్ర మహాగజాః
కోటికోట్ల సంఖ్యలోని జంతువులలో ముఖ్యమైనవిగా సింహాలు, పులులు, ఎలుగుబంట్లు, నక్కలు, చిరుతపులులు, గొప్ప ఏనుగులు ఉన్నాయు.
దందశూకాదయః సత్వాః ప్రధావంతి సురేశ్వరం। క్షురప్రైరర్ధచంద్రైశ్చ భల్లైః శిలీముఖైస్తథా
పాములు ఇతర జంతువులతో కలిసి దేవేంద్రుని మీద కత్తిపోట్లు, అర్ధచంద్రాకార బాణాలు, గుచ్చే ఇనుపబాణాలు పట్టుకొని దూసుకొచ్చాయి.
అసంప్రాప్తాన్ప్రచిచ్ఛేద మఘవా పరవీరహా। తతో వృత్రో మహాబాహుర్ధనురుద్యమ్య వీర్యవాన్
విపక్ష వీరులను సంహరించే మఘవంతుడు, తనవద్దకు చేరని వారిని నశింపజేశాడు. ఆ తరువాత మహాబలుడు వృత్రుడు ధనుస్సును ఎత్తాడు.
బిభేద శరసాహస్రైర్వజ్రకల్పైః శతక్రతుం। ఛిత్వా క్షురప్రైశ్శక్రశ్చ ధనుస్తస్య చకర్త చ
వృత్రుడు వజ్రంలా గట్టి వేలాది బాణాలతో శతక్రతువును గాయపరిచాడు. కానీ శక్రుడు పదునైన బాణాలతో వృత్రుని ధనుస్సును తెగతెంపులు చేశాడు.
సూతం చాశ్వాన్పృథివ్యాం చ పాతయామాస తత్క్షణాత్। సకంటకాంగదాం భీమాం సంపూజ్యాసురసత్తమః
ఆ క్షణంలోనే వృత్రుడు రథసారథిని, గుర్రాలను భూమికి పడగొట్టాడు. ముల్లు కంకణాలు ధరించిన భయంకరమైన అసురలోకశ్రేష్ఠుడు అక్కడ గౌరవించబడ్డాడు.
జఘాన పద్మినః శీర్షే మోహాద్దంతీ క్షితిం యయౌ। సగదః సర్వదేవేశో ధరణీం సముపస్థితః
మోహంతో వృత్రుడు పద్మిని తలపై దంతంతో కొట్టాడు, దాంతో ఏనుగు నేలపై పడిపోయింది. అన్ని దేవతల అధిపతి గదను పట్టుకొని భూమిపై నిలిచాడు.
తతస్తయోర్గదాయుద్ధమవర్తత ముహుర్ముహుః। తయోః ప్రహరతోః శబ్దో గదాపాతోద్భవో ధ్రువం
అప్పుడా ఇద్దరి మధ్య గదాయుద్ధం మళ్లీ మళ్లీ జరిగింది. వారి గదాపోట్లతో వచ్చే శబ్దం ఎప్పుడూ వినిపించేది.
ఆవర్తం పరివర్తం చ చక్రతుస్తౌ పునః పునః। అధ ఊర్ధ్వం ప్రహారం చ పార్శ్వయోరతిభీషణం
వారు ఇద్దరూ చుట్టూ తిరుగుతూ, పైకి, కిందికి, పక్కలకు భయంకరంగా దెబ్బలు కొట్టుకుంటూ యుద్ధం చేశారు.
బభూవైవం తయోర్యుద్ధం లోకాలోకభయంకరం। దృష్ట్వా దేవగణాః సిద్ధా దానవా విస్మయం గతాః
అలా వారి యుద్ధం లోకాలకు, లోకాంతరాలకు భయపెట్టేలా మారింది. ఆ దృశ్యాన్ని చూసి దేవతలు, సిద్ధులు, దానవులు ఆశ్చర్యపోయారు.
యుద్ధ్యమానౌ తు తౌ వీరౌ మృత్యుసంశయమాగతౌ। దేవదానవవీరాశ్చ ద్రష్టుం నైవ తదీశిరే
ఆ ఇద్దరు వీరులు యుద్ధం చేస్తూ మరణసీమకు చేరుకున్నారు. దేవతలు, దానవ వీరులు ఆ యుద్ధాన్ని చూడలేకపోయారు.
ఈశబ్రహ్మాదయః ఖే తు స్థితా ద్రష్టుం తదద్భుతం। తయోర్హుంకారశబ్దేన గదాపాతస్వనేన చ
కానీ ఈశ్వరుడు, బ్రహ్మ మొదలైన వారు ఆ అద్భుతాన్ని చూడటానికి ఆకాశంలో నిలిచారు. వారి గర్జన, గదాపోట్ల శబ్దం ప్రతిధ్వనించింది.
ఊర్ధ్వోర్ధ్వమగమచ్ఛబ్దో హ్యశనేశ్చోపజాయతే। భగ్నే గదే ద్వయోరేవ కరః సంపుటితస్తయోః
ఆ శబ్దం ఎప్పటికప్పుడు పైకి ఎగిసింది, మబ్బులలో మోగే మోగులా వినిపించింది. ఇద్దరి గదలు విరిగిపోయినప్పుడు వారి చేతులు సిద్ధంగా కలిపివేశారు.
ఏవం చైవార్ధయామేన తయోరస్త్రే నిపేతతుః। ఏతస్మింన్నన్తరే వీరౌ ఖడ్గచర్మధరౌ తదా
అలా యుద్ధ మధ్యలో వారి ఆయుధాలు నేలపై పడిపోయాయి. ఆ సమయంలో ఆ ఇద్దరు వీరులు ఖడ్గాలు, కవచాలు పట్టుకున్నారు.
ప్రతియోద్ధుం మహాఘోరమాహవే సంప్రచేరతుః। నిస్త్రింశౌ విద్యుదుల్కాభౌ తయోర్గాత్రే చ చర్మణీ
భయంకరమైన యుద్ధాన్ని కొనసాగించేందుకు వారు ఎదురెదురుగా వచ్చారు. వారి ఖడ్గాలు మెరుపులా మెరిశాయి, కవచాలు శరీరాన్ని కప్పాయి.
దృశ్యేతే సర్వలోకైశ్చ లాఘవం విస్మయం గతైః। చిచ్ఛిదాతే తయోరేవ చర్మణీ బహువర్ణకే
అన్ని లోకాలు వారి నైపుణ్యాన్ని ఆశ్చర్యంతో చూశాయి. వారు ఇద్దరూ బహురంగుల కవచాలను పరస్పరం చీల్చారు.
భీష్మకం బలయుద్ధం చ తయోరేవం ప్రవర్తతే। మండలం చక్రధన్వం చ లాఘవం చ పరిప్లుతం
అలా వారి మధ్య భయంకరమైన బలపోటీ కొనసాగింది. వారు చుట్టూ తిరుగుతూ, ఆయుధాలను తిప్పుతూ, చురుకుగా యుద్ధం చేశారు.
వృత్రవాసవయోర్యుద్ధం వృత్రవాసవయోరివ। కేశాన్వృత్రస్య ఉత్ప్లుత్య సంప్రధృత్యాసినా ద్రుతం
వృత్రుడు, వాసవుడు మధ్య యుద్ధం గతంలో జరిగినట్లే ఇప్పుడు జరిగింది. వృత్రుని జుట్టుపై దూకి, ఖడ్గంతో దాన్ని బలంగా పట్టుకున్నాడు.
శిరశ్చిచ్ఛేద సహసా మఘవా రణమూర్ధని। జయశబ్దస్తతస్త్వాసీద్దేవానాం చ సమంతతః
మఘవంతుడు యుద్ధ మధ్యలో అకస్మాత్తుగా వృత్రుని తలను ఖడ్గంతో నరికేశాడు. వెంటనే చుట్టూ దేవతలు విజయధ్వని చేశారు.
ప్రోత్ఫుల్లహృదయా దేవా మఘవంతమపూజయన్। దేవదుందుభయో నేదుర్ననృతుశ్చాప్సరోగణాః
దేవతలు ఆనందంతో హృదయాలు వికసించి మఘవంతుని పూజించారు. ఆ సమయంలో దేవతల డుండుభులు మోగాయి, అప్సరసలు ఆనందంగా నాట్యం చేశాయి.
గీతం గాయంతి గంధర్వా మునయః స్తుతిపాఠకాః। భీతాః పలాయితాః సర్వే దైత్యాస్త్యక్తాయుధా దిశః
గంధర్వులు పాటలు పాడారు, మునులు స్తోత్రాలు చదివారు. భయంతో అన్ని దిక్కులకూ దైత్యులు ఆయుధాలు వదిలేసి పారిపోయారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే వృత్రాసురవధోనామ త్రిసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో వృత్రాసురుని వధ అనే పేరుగల డెబ్బైమూడవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- చతుర్భిస్తురగైర్జుష్టం రథం సూర్యసమప్రభం। త్రైపురిః సంరురోహాథాబ్రవీద్వాక్యం గణాధిపం
వ్యాసుడు చెప్పాడు — నలుగురు గుర్రాలతో అలంకరించిన, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే రథంపై త్రైపురుడు ఎక్కి, గణాధిపతిని దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు.
పితా మే నిహతః పిత్రా తవ యస్మాద్గణాధిప। తస్మాత్త్వామద్య విశిఖైర్నయామి యమసాదనం
నా తండ్రిని నీ తండ్రి చంపినందువల్ల, ఓ గణాధిపతి, నిన్ను నేను ఈ రోజు బాణాలతో పొడిచి యమలోకానికి పంపిస్తాను.
తతస్తమబ్రవీద్దేవో గణేశస్త్రిపురాత్మజం। తవ తాతేన దుష్టేన సురాణామహితం పురా
అప్పుడు గణేశుడు త్రిపురుని కుమారుడిని చూచి ఇలా అన్నాడు — నీ తండ్రి దుష్టుడు, దేవతలకు హాని చేసిన వాడు.
కృతం కర్మమహత్పాపం శ్రుతం నో జనకేన హి। పాపకర్మరతం దుష్టం జ్ఞాత్వా జ్ఞానబలేన చ
నీ తండ్రి చేసిన పెద్ద పాపకార్యం మేము విన్నాము. అతడు ఎప్పుడూ చెడు పనుల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడని, జ్ఞానబలంతో తెలుసాము.
అవధీత్తం శరైకేన పితరం తే బలేన చ। పంకాత్ప్రతారితో మోహాత్ప్రేషితో యమమందిరం
అతడిని ఒక్క బాణంతో బలవంతంగా సంహరించి, మాయలో మునిగిపోయిన వాడిని యమలోకానికి పంపించాము.