మధుస్తదాగతస్తూర్ణమంతర్ధానం తమోవృతః। పాతయామాస విష్ణౌ చ మాయయా శతపర్వతాన్
అప్పుడు మధు వెంటనే అంధకారంలో మరుగునపడి వచ్చాడు; మాయతో విష్ణుమీద వంద కొండలను పడవేశాడు.
తతస్తాన్పర్వతాంశ్ఛిత్వా తమసోఽన్తర్గతో యుధి। క్రోధాత్సుదర్శనేనైవ శిరశ్ఛిత్వా నిపాతితః
విష్ణువు ఆ కొండలను కోసి, యుద్ధంలో అంధకారంలోకి ప్రవేశించాడు; కోపంతో సుదర్శనంతో అతని తలను కోసి నేలకూల్చాడు.
తతో బ్రహ్మాదిభిర్దేవైశ్శంభునా త్రిదశైరపి। మధుసూదన ఇతిఖ్యాతిర్విష్ణోర్లోకేషు కారితా
తర్వాత బ్రహ్మ, ఇతర దేవతలు, శంభు, త్రిదశులు అందరూ కలిసి, లోకాలలో విష్ణువుకు 'మధుసూదనుడు' అనే ఖ్యాతిని ప్రసిద్ధం చేశారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే మధువధోనామద్విసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, సృష్టిఖండంలో, మధువధ అనే పేరుగల డెబ్బై రెండవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- తతో వృత్రో మహాతేజా దైత్యానాం ప్రవరో యుధి। దిగ్గజాఢ్యం గజారూఢః ప్రాద్రవద్బలసూదనమ్
వ్యాసుడు చెప్పాడు — ఆ తరువాత మహాతేజస్సుతో కూడిన వృత్రుడు, దైత్యులలో శ్రేష్ఠుడు, ఏనుగుపై ఎక్కి బలసూదనుని వైపు దూసుకెళ్లాడు.
ఆగచ్ఛంతం తతో వృత్రం శరైః కాలానలప్రభైః। వివ్యాధ సర్వగాత్రేషు ద్విరదస్థో మహాహవే
ఆ వృత్రుడు ఏనుగుపై ఎక్కి దగ్గరకి వస్తుండగా, మహాయుద్ధంలో అతని శరీరమంతా కాలాగ్నిలా మెరిసే బాణాలతో గాయపరిచారు.
తతో వృత్రస్తు శీర్షం చ జిష్ణోరేవ పతత్రిణా। వివ్యాధ సహసా తేన స చచాల మహాబలః
అప్పుడు వృత్రుడు ఒక్కసారిగా విజేత అయిన వజ్రాయుధుడి తలపై బలంగా దెబ్బ కొట్టాడు. ఆ మహాబలుడు కదిలిపోయాడు.
ఆత్మానం చ సమాశ్వాస్య ధనురుద్యమ్య వీర్యవాన్। వవర్ష శరవర్షేణ తస్య దైత్యస్య విగ్రహే
తనను తానే ధైర్యపరుచుకుని, ధనుస్సు ఎత్తి, ఆ దైత్యుని శరీరంపై బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
శరాంశ్ఛిత్వా బిభేదాశు శరైరాశీవిషోపమైః। శతక్రతుం మహావీర్యః సర్వదేవాధిపం యుధి
వృత్రుడు ఆ బాణాలను చించేసి, పాముల్లాంటి వేగవంతమైన బాణాలతో దేవతల అధిపతి అయిన శతక్రతువును యుద్ధంలో గాయపరిచాడు.
తతః శరసహస్రైస్తు దైత్యం వివ్యాధ దేవరాట్। పరస్పరం శరా యాంతి యథా సప్తాశ్వ రశ్మయః
తర్వాత దేవేంద్రుడు ఆ దైత్యుని మీద వేలాది బాణాలతో దాడి చేశాడు. వారి బాణాలు పరస్పరం సూర్యుని ఏడు గుర్రాల కిరణాల్లా కలిశాయి.
ఏవం శరసహస్రైస్తు బిభిదాతే పరస్పరమ్। మనోజవసమాః శీఘ్రా గాఢాః శిఖరిణో యథా
ఇలా వారు వేలాది బాణాలతో ఒకరిని ఒకరు గాయపరిచారు. ఆ బాణాలు గాలి వేగంతో, పర్వత శిఖరాల్లా ఘనంగా ఉన్నాయి.
బడవానలసంస్పర్శాః ఖగా వజ్రారభేదకాః। తయోర్ధనుష్మతోర్యుద్ధే శరాస్తుల్యగుణాన్వితాః
ఆ ఇద్దరు ధనుర్ధారుల యుద్ధంలో వారి బాణాలు సముద్రాగ్ని తాకినట్లూ, వజ్రాల్లా పదునుగా, ఒకే స్థాయిలో ఉన్నాయి.
ఏవం క్రమేణ యుద్ధే చ అహోరాత్రమవర్తత। మహేంద్రో ద్విరదం తస్య శూలేనైవ జఘాన హ
ఇలా యుద్ధం రోజు రాత్రి కొనసాగింది. ఆ తరువాత మహేంద్రుడు తన శూలంతో వృత్రుని ఏనుగును గాయపరిచాడు.
స నిపత్య మహీపృష్ఠే లాఘవాత్స్వరథం యయౌ। రథస్థస్తస్య దేవస్య శక్త్యా చైరావణం దృఢమ్
ఆ ఏనుగు భూమిపై పడిపోయి వెంటనే తన రథంపైకి ఎక్కింది. ఆ దేవుడు తన రథంపై నిలబడి శక్తితో ఐరావతుని బలంగా గాయపరిచాడు.
బిభేద లాఘవేనాశు వజ్రేణేవ మహాగిరిం। శుశుభే కంపమానస్తు సేంద్రః స చ మహాగజః
వేగంగా వజ్రంతో పెద్ద పర్వతాన్ని చీల్చినట్లుగా అతన్ని గాయపరిచాడు. కంపిస్తున్న ఇంద్రుడు, ఆ మహా ఏనుగు ఇద్దరూ అద్భుతంగా మెరిశారు.
తతః శక్తిం సమాదాయ ఆవిధ్య మఘవాఽసురమ్। బిభేదోరసి దైత్యస్య స పపాత రథోపరి
తర్వాత మఘవంతుడు శక్తిని తీసుకుని దైత్యునిపై విసిరాడు. ఆ శక్తి దైత్యుని ఛాతీలో గుచ్చింది. అతడు రథంపై పడిపోయాడు.
క్షణాత్సంజ్ఞాం సమాలంబ్య స వినద్య పతత్త్రిణా। బిభేద సమరే శక్రం స తతః కశ్మలం గతః
ఒక క్షణంలోనే చైతన్యం పొందిన వృత్రుడు గర్జిస్తూ, పక్షివంటివాడై యుద్ధంలో శక్రుని గాయపరిచాడు. ఆ తరువాత వృత్రుడు అలసటకు లోనయ్యాడు.
ఇంద్రః సంజ్ఞాం పునః ప్రాప్య జఘాన విశిఖైః శితైః। శతకోటిసమైర్బాణైరర్దితో వ్యథయాన్వితః
ఇంద్రుడు మళ్లీ చైతన్యం పొంది, పదునైన బాణాలతో దాడి చేశాడు. కోటికోట్ల బాణాల తాకిడికి వృత్రుడు తీవ్రంగా బాధపడ్డాడు.
తతో వృత్రో మహాశూలం ప్రాక్షిపన్నిర్జరేశ్వరే। శాంభవాస్త్రేణ దేవేశో వైష్ణవాస్త్రం ముమోచ హ
అప్పుడు వృత్రుడు మహా శూలాన్ని అమరేశ్వరుడి మీద విసిరాడు. దేవేంద్రుడు శంభవాస్త్రంతో పాటు వైష్ణవాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
ఉభయోరంబరే చాస్త్రే వహ్నికూటసమప్రభే। అన్యోన్యం జఘ్నతుస్తత్ర స్ఫులిగాని విముంచతీ
ఆకాశంలో ఆ రెండు అస్త్రాలు అగ్ని శిఖరాల్లా ప్రకాశిస్తూ పరస్పరం ఢీకొన్నాయి. అప్పుడు నిప్పు రేణువులు వెలువడాయి.
స్పర్శనే చ స్ఫులింగానాముభయోః సేనయోర్భటాః। న శక్తాః సంముఖే స్థాతుం శలభా జ్వలనే యథా
ఆ నిప్పు రేణువుల తాకిడికి రెండు సేనల యోధులు ఎదుట నిలబడలేకపోయారు. అవి అగ్నిలోని పురుగుల్లా కాలిపోయారు.
దగ్ధాః పేతుః పృథివ్యాం చ దిశస్సర్వాః ప్రదుద్రువుః। దేవదానవయోర్వీరాః శూన్యస్తత్రాభవద్రణః
కాలి పోయిన వారు భూమిపై పడిపోయారు. అన్ని దిశలు ఖాళీ అయ్యాయి. దేవతలు, దానవుల వీరులెవరూ మిగలలేదు, యుద్ధ భూమి వెలవైపోయింది.
అస్త్రం నిరస్తకం దృష్ట్వా స దైత్యః క్రోధమూర్చ్ఛితః। మాయయా శైలసందోహమస్త్రం శక్రే ముమోచ హ
తన అస్త్రం విఫలమైనదని చూసి, ఆ దైత్యుడు కోపంతో మునిగిపోయి, మాయా శక్తితో శక్రునిపై పర్వత సమూహాన్ని వదిలే అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
బాణౌఘైః శైలసంఘాతం ప్రచిచ్ఛేద రణే హరిః। అఘోరం ప్రాసృజద్దైత్యః పురుహూతే మహాబలే
హరి బాణాల వర్షంతో ఆ పర్వత గుళికను యుద్ధంలో చీల్చేశాడు. ఆ ఘోరమైన దైత్యుడు మహాబలుడు అయిన పురుహూతునిపై మరొక భయంకరమైన అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
కోటికోటిసహస్రాణి జంతూనాం ప్రవరాణి చ। సింహశార్దూలభల్లూక వృక వ్యాఘ్ర మహాగజాః
కోటికోట్ల సంఖ్యలోని జంతువులలో ముఖ్యమైనవిగా సింహాలు, పులులు, ఎలుగుబంట్లు, నక్కలు, చిరుతపులులు, గొప్ప ఏనుగులు ఉన్నాయు.
దందశూకాదయః సత్వాః ప్రధావంతి సురేశ్వరం। క్షురప్రైరర్ధచంద్రైశ్చ భల్లైః శిలీముఖైస్తథా
పాములు ఇతర జంతువులతో కలిసి దేవేంద్రుని మీద కత్తిపోట్లు, అర్ధచంద్రాకార బాణాలు, గుచ్చే ఇనుపబాణాలు పట్టుకొని దూసుకొచ్చాయి.
అసంప్రాప్తాన్ప్రచిచ్ఛేద మఘవా పరవీరహా। తతో వృత్రో మహాబాహుర్ధనురుద్యమ్య వీర్యవాన్
విపక్ష వీరులను సంహరించే మఘవంతుడు, తనవద్దకు చేరని వారిని నశింపజేశాడు. ఆ తరువాత మహాబలుడు వృత్రుడు ధనుస్సును ఎత్తాడు.
బిభేద శరసాహస్రైర్వజ్రకల్పైః శతక్రతుం। ఛిత్వా క్షురప్రైశ్శక్రశ్చ ధనుస్తస్య చకర్త చ
వృత్రుడు వజ్రంలా గట్టి వేలాది బాణాలతో శతక్రతువును గాయపరిచాడు. కానీ శక్రుడు పదునైన బాణాలతో వృత్రుని ధనుస్సును తెగతెంపులు చేశాడు.
సూతం చాశ్వాన్పృథివ్యాం చ పాతయామాస తత్క్షణాత్। సకంటకాంగదాం భీమాం సంపూజ్యాసురసత్తమః
ఆ క్షణంలోనే వృత్రుడు రథసారథిని, గుర్రాలను భూమికి పడగొట్టాడు. ముల్లు కంకణాలు ధరించిన భయంకరమైన అసురలోకశ్రేష్ఠుడు అక్కడ గౌరవించబడ్డాడు.
జఘాన పద్మినః శీర్షే మోహాద్దంతీ క్షితిం యయౌ। సగదః సర్వదేవేశో ధరణీం సముపస్థితః
మోహంతో వృత్రుడు పద్మిని తలపై దంతంతో కొట్టాడు, దాంతో ఏనుగు నేలపై పడిపోయింది. అన్ని దేవతల అధిపతి గదను పట్టుకొని భూమిపై నిలిచాడు.