భ్రామయిత్వా తతః శూలం జఘాన పరమేశ్వరమ్। త్రిభిశ్చిచ్ఛేద బాణైశ్చ శూలం కాలానలప్రభమ్
ఆ తరువాత శూలాన్ని తిప్పి పరమేశ్వరుడిని గాయపరిచాడు; కానీ కాలాగ్నిలా మెరిసే ఆ శూలాన్ని హరి మూడు బాణాలతో కోసేశాడు.
తతః క్రూరో మహాబాహుర్మధుర్మాయాతిమాయికః। దేవీరూపం సమాస్థాయ సింహస్థః ప్రయయౌ హరిః
తర్వాత క్రూరుడు, మహాబాహువు అయిన మధు తన మాయతో దేవీ రూపం ధరించి, సింహంపై కూర్చొని హరి వైపు వచ్చాడు.
శరైర్బహువిధైర్విష్ణుం జఘానైవాబ్రవీద్వచః। స్వామీ తు మే సురశ్రేష్ఠ త్వయైవ పాతితో యుధి
అతడు అనేక విధాలైన బాణాలతో విష్ణువును గాయపరిచి ఇలా అన్నాడు: 'దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, యుద్ధంలో నువ్వే నా ప్రభువును పడగొట్టావు.'
అహం త్వాం చ హనిష్యామి సుతౌ స్కందవినాయకౌ। ఉక్తవంతం చ దైతేయం జఘాన బహుమార్గణైః
'నేను నిన్ను, నీ కుమారులు స్కందుడు, వినాయకుడిని చంపుతాను.' అని చెప్పిన ఆ దైత్యుడిని అనేక బాణాలతో గాయపరిచారు.
స పపాత మహీపృష్ఠే గతాసుర్లోహితోద్గిరః। పితరౌ నిహతౌ దృష్ట్వా మాయాబద్ధో మహాబలః
అతడు ప్రాణం విడిచిపెట్టి, రక్తం కారుతూ భూమిపై పడిపోయాడు; తల్లిదండ్రులు చనిపోయినదాన్ని చూసి, మాయలో చిక్కుకున్న మహాబలుడు అయ్యాడు.
స్కందః శక్తిం సమాదాయ ప్రాయాద్యోధయితుం హరిమ్। తతో ధాతాఽబ్రవీద్వాక్యం స్కందం మోహప్రపీడితమ్
అప్పుడు స్కందుడు తన శక్తిని తీసుకుని హరిని యుద్ధానికి ఎదుర్కొనడానికి వెళ్లాడు; అప్పుడు మోహంతో బాధపడుతున్న స్కందునితో ధాతా ఇలా అన్నాడు.
పశ్య తే పితరౌ దూరే పశ్యంతౌ యుద్ధమీదృశమ్। అంతరిక్షే భ్రమంతౌ చ సంస్థితౌ లోకసాక్షిణౌ
'నీ తల్లిదండ్రులు దూరంగా ఈ యుద్ధాన్ని చూస్తున్నారు; వారు ఆకాశంలో సంచరిస్తూ, లోకాలందరికీ సాక్షులుగా నిలిచారు.'
ఏతచ్ఛ్రుత్వా తతో దృష్ట్వా తత్రైవాంతరధీయత। తతో ధుంధుశ్చ సుంధుశ్చ భ్రాతరావతిదర్పితౌ
ఇలా విని, వారిని చూసి, అక్కడే స్కందుడు అంతర్ధానమయ్యాడు; ఆ తరువాత ధుంధు, సుంధు అనే సోదరులు అత్యంత గర్వంతో నిండిపోయారు.
వధం ప్రతి హరేర్యుద్ధే పేతతుర్గరుడోపరి। ఖడ్గహస్తం చ ధుంధుం చ సగదం సుంధుమేవ చ
హరిని యుద్ధంలో చంపేందుకు వారు గరుడుపైకి దూకారు; ధుంధు ఖడ్గాన్ని పట్టుకుని, సుంధు గదను పట్టుకుని వచ్చారు.
చిచ్ఛేద నందకేనైకం గదయా సాదయత్పరమ్। పేతతుస్తౌ ధరాపృష్ఠే ప్రవీరౌ క్షతవిక్షతౌ
ఒకరిని నందకంతో కోసి, మరొకరిని గదతో కొట్టి పడగొట్టాడు; ఇద్దరూ వీరులు గాయాలతో భూమిపై పడిపోయారు.
మధుస్తదాగతస్తూర్ణమంతర్ధానం తమోవృతః। పాతయామాస విష్ణౌ చ మాయయా శతపర్వతాన్
అప్పుడు మధు వెంటనే అంధకారంలో మరుగునపడి వచ్చాడు; మాయతో విష్ణుమీద వంద కొండలను పడవేశాడు.
తతస్తాన్పర్వతాంశ్ఛిత్వా తమసోఽన్తర్గతో యుధి। క్రోధాత్సుదర్శనేనైవ శిరశ్ఛిత్వా నిపాతితః
విష్ణువు ఆ కొండలను కోసి, యుద్ధంలో అంధకారంలోకి ప్రవేశించాడు; కోపంతో సుదర్శనంతో అతని తలను కోసి నేలకూల్చాడు.
తతో బ్రహ్మాదిభిర్దేవైశ్శంభునా త్రిదశైరపి। మధుసూదన ఇతిఖ్యాతిర్విష్ణోర్లోకేషు కారితా
తర్వాత బ్రహ్మ, ఇతర దేవతలు, శంభు, త్రిదశులు అందరూ కలిసి, లోకాలలో విష్ణువుకు 'మధుసూదనుడు' అనే ఖ్యాతిని ప్రసిద్ధం చేశారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే మధువధోనామద్విసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, సృష్టిఖండంలో, మధువధ అనే పేరుగల డెబ్బై రెండవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- తతో వృత్రో మహాతేజా దైత్యానాం ప్రవరో యుధి। దిగ్గజాఢ్యం గజారూఢః ప్రాద్రవద్బలసూదనమ్
వ్యాసుడు చెప్పాడు — ఆ తరువాత మహాతేజస్సుతో కూడిన వృత్రుడు, దైత్యులలో శ్రేష్ఠుడు, ఏనుగుపై ఎక్కి బలసూదనుని వైపు దూసుకెళ్లాడు.
ఆగచ్ఛంతం తతో వృత్రం శరైః కాలానలప్రభైః। వివ్యాధ సర్వగాత్రేషు ద్విరదస్థో మహాహవే
ఆ వృత్రుడు ఏనుగుపై ఎక్కి దగ్గరకి వస్తుండగా, మహాయుద్ధంలో అతని శరీరమంతా కాలాగ్నిలా మెరిసే బాణాలతో గాయపరిచారు.
తతో వృత్రస్తు శీర్షం చ జిష్ణోరేవ పతత్రిణా। వివ్యాధ సహసా తేన స చచాల మహాబలః
అప్పుడు వృత్రుడు ఒక్కసారిగా విజేత అయిన వజ్రాయుధుడి తలపై బలంగా దెబ్బ కొట్టాడు. ఆ మహాబలుడు కదిలిపోయాడు.
ఆత్మానం చ సమాశ్వాస్య ధనురుద్యమ్య వీర్యవాన్। వవర్ష శరవర్షేణ తస్య దైత్యస్య విగ్రహే
తనను తానే ధైర్యపరుచుకుని, ధనుస్సు ఎత్తి, ఆ దైత్యుని శరీరంపై బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
శరాంశ్ఛిత్వా బిభేదాశు శరైరాశీవిషోపమైః। శతక్రతుం మహావీర్యః సర్వదేవాధిపం యుధి
వృత్రుడు ఆ బాణాలను చించేసి, పాముల్లాంటి వేగవంతమైన బాణాలతో దేవతల అధిపతి అయిన శతక్రతువును యుద్ధంలో గాయపరిచాడు.
తతః శరసహస్రైస్తు దైత్యం వివ్యాధ దేవరాట్। పరస్పరం శరా యాంతి యథా సప్తాశ్వ రశ్మయః
తర్వాత దేవేంద్రుడు ఆ దైత్యుని మీద వేలాది బాణాలతో దాడి చేశాడు. వారి బాణాలు పరస్పరం సూర్యుని ఏడు గుర్రాల కిరణాల్లా కలిశాయి.
ఏవం శరసహస్రైస్తు బిభిదాతే పరస్పరమ్। మనోజవసమాః శీఘ్రా గాఢాః శిఖరిణో యథా
ఇలా వారు వేలాది బాణాలతో ఒకరిని ఒకరు గాయపరిచారు. ఆ బాణాలు గాలి వేగంతో, పర్వత శిఖరాల్లా ఘనంగా ఉన్నాయి.
బడవానలసంస్పర్శాః ఖగా వజ్రారభేదకాః। తయోర్ధనుష్మతోర్యుద్ధే శరాస్తుల్యగుణాన్వితాః
ఆ ఇద్దరు ధనుర్ధారుల యుద్ధంలో వారి బాణాలు సముద్రాగ్ని తాకినట్లూ, వజ్రాల్లా పదునుగా, ఒకే స్థాయిలో ఉన్నాయి.
ఏవం క్రమేణ యుద్ధే చ అహోరాత్రమవర్తత। మహేంద్రో ద్విరదం తస్య శూలేనైవ జఘాన హ
ఇలా యుద్ధం రోజు రాత్రి కొనసాగింది. ఆ తరువాత మహేంద్రుడు తన శూలంతో వృత్రుని ఏనుగును గాయపరిచాడు.
స నిపత్య మహీపృష్ఠే లాఘవాత్స్వరథం యయౌ। రథస్థస్తస్య దేవస్య శక్త్యా చైరావణం దృఢమ్
ఆ ఏనుగు భూమిపై పడిపోయి వెంటనే తన రథంపైకి ఎక్కింది. ఆ దేవుడు తన రథంపై నిలబడి శక్తితో ఐరావతుని బలంగా గాయపరిచాడు.
బిభేద లాఘవేనాశు వజ్రేణేవ మహాగిరిం। శుశుభే కంపమానస్తు సేంద్రః స చ మహాగజః
వేగంగా వజ్రంతో పెద్ద పర్వతాన్ని చీల్చినట్లుగా అతన్ని గాయపరిచాడు. కంపిస్తున్న ఇంద్రుడు, ఆ మహా ఏనుగు ఇద్దరూ అద్భుతంగా మెరిశారు.
తతః శక్తిం సమాదాయ ఆవిధ్య మఘవాఽసురమ్। బిభేదోరసి దైత్యస్య స పపాత రథోపరి
తర్వాత మఘవంతుడు శక్తిని తీసుకుని దైత్యునిపై విసిరాడు. ఆ శక్తి దైత్యుని ఛాతీలో గుచ్చింది. అతడు రథంపై పడిపోయాడు.
క్షణాత్సంజ్ఞాం సమాలంబ్య స వినద్య పతత్త్రిణా। బిభేద సమరే శక్రం స తతః కశ్మలం గతః
ఒక క్షణంలోనే చైతన్యం పొందిన వృత్రుడు గర్జిస్తూ, పక్షివంటివాడై యుద్ధంలో శక్రుని గాయపరిచాడు. ఆ తరువాత వృత్రుడు అలసటకు లోనయ్యాడు.
ఇంద్రః సంజ్ఞాం పునః ప్రాప్య జఘాన విశిఖైః శితైః। శతకోటిసమైర్బాణైరర్దితో వ్యథయాన్వితః
ఇంద్రుడు మళ్లీ చైతన్యం పొంది, పదునైన బాణాలతో దాడి చేశాడు. కోటికోట్ల బాణాల తాకిడికి వృత్రుడు తీవ్రంగా బాధపడ్డాడు.
తతో వృత్రో మహాశూలం ప్రాక్షిపన్నిర్జరేశ్వరే। శాంభవాస్త్రేణ దేవేశో వైష్ణవాస్త్రం ముమోచ హ
అప్పుడు వృత్రుడు మహా శూలాన్ని అమరేశ్వరుడి మీద విసిరాడు. దేవేంద్రుడు శంభవాస్త్రంతో పాటు వైష్ణవాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
ఉభయోరంబరే చాస్త్రే వహ్నికూటసమప్రభే। అన్యోన్యం జఘ్నతుస్తత్ర స్ఫులిగాని విముంచతీ
ఆకాశంలో ఆ రెండు అస్త్రాలు అగ్ని శిఖరాల్లా ప్రకాశిస్తూ పరస్పరం ఢీకొన్నాయి. అప్పుడు నిప్పు రేణువులు వెలువడాయి.