దృష్ట్వా శక్రం మహావీర్యం నముచిర్దైత్యపుంగవః। అబ్రవీద్వాసవం సంఖ్యే వచనం సానుగం తదా
అంత శక్తివంతుడైన శక్రుడిని చూసి, దైత్యులలో అగ్రగణ్యుడు అయిన నముచి, తన అనుచరులతో కలిసి యుద్ధమధ్యంలో వాసవునికి ఇలా అన్నాడు.
ప్రాకృతం నిర్జరం హత్వా న యశోస్తి న చ ప్రియమ్। న లాభకృతకం వాపి న జయస్తు పురష్టుత
ఒక సామాన్య అమరుడిని చంపితే పేరు రాదు, ఆనందం ఉండదు; లాభం కూడా లేదు, గెలుపు కూడా గొప్పది కాదు.
తస్మాత్వయి హతేత్రైవ సర్వం భవతి శాశ్వతమ్। దేవరాజ్యం ప్రలప్స్యామి సుఖం భోగ్యం సురాలయే
కాబట్టి నిన్ను ఇక్కడ చంపితేనే అన్నీ శాశ్వతంగా అవుతాయి; నేను దేవతల రాజ్యాన్ని దక్కించుకుని, అమరుల లోకంలో సుఖంగా అనుభవిస్తాను.
తమబ్రవీన్మహాతేజాః శక్రః పరపురంజయః। శూరతా వాక్యమాత్రేణ సర్వత్ర సులభా భవేత్
అందుకు శత్రు నగరాలను జయించిన మహాతేజస్వి ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు — 'పదాల్లో ధైర్యం చూపడం ఎక్కడైనా సులభమే.'
మహాపరాక్రమం యద్వా అస్తి తే దానవాధమ। దర్శయస్వాహవే వీర్యం పురం నేష్యామి భాస్కరేః
ఓ దానవలో నీచుడా! నీకు నిజంగా గొప్ప పరాక్రమం ఉంటే, యుద్ధంలో నీ బలాన్ని చూపు; నేను సూర్యుని పట్టణాన్ని తీసుకోను.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజాశ్చుకోప దైత్యపుంగవః। పంచభిర్నిశితైర్బాణైర్జఘాన సురసత్తమమ్
ఇలా విని, మహాశక్తివంతుడైన దైత్యాధిపతి కోపంతో ఉప్పొంగి, ఉత్తమ దేవుడైన వాడిని ఐదు పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు.
తాంస్తు చిచ్ఛేద మఘవా క్షురప్రైః పంచభిర్ద్రుతమ్। జగ్మతుస్తౌ మహావీర్యౌ సమరే విషయైషిణౌ
మఘవాన్ ఆ ఐదు బాణాలను ఐదు క్షురప్ర బాణాలతో వెంటనే కోసేశాడు; ఆ ఇద్దరు మహావీరులు, విజయాన్ని కోరుతూ యుద్ధంలో ముందుకు సాగారు.
అన్యోన్యం సహసా వేగాచ్ఛరైశ్చిచ్ఛిదతుః శరాన్। బిభిదాతేథ గాత్రాణి విశిఖైర్భిదురోపమైః
వారు ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా వేగంగా పరస్పరం బాణాలతో బాణాలను కోసుకుంటూ, విభజించే బాణాలతో ఒకరినొకరు గాయపరిచారు.
అత్యపూర్వం కృతం కర్మ తాభ్యామేవ రణే భృశమ్। లాఘవం శరసంధాన గ్రహమోక్షం సుదుర్లభమ్
ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో అసాధారణమైన, ఎవరికీ సాధ్యంకాని అద్భుతమైన పనులు చేశారు — బాణాలను వేగంగా ఎక్కించి వదిలే నైపుణ్యం చూపించారు.
దృష్ట్వా తు విస్మయం జగ్ముర్దేవాసురగణాస్తదా। ఏతస్మిన్నంతరే దైత్యో మాయాస్సంప్రముమోచ హ
అది చూసి దేవతలు, అసురులు అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు; ఆ సమయంలో ఆ దైత్యుడు తన మాయలను విడిచిపెట్టాడు.
విశిఖాః శతశస్తత్ర వినిశ్చేరుస్సమంతతః। శక్రః కోపాత్పునః శీఘ్రం ధనురుద్యమ్య వీర్యవాన్
అక్కడ అన్ని వైపులా వందలాది బాణాలు సంచరించాయి; శక్రుడు కోపంతో తన ధనుస్సును త్వరగా ఎత్తి పట్టుకున్నాడు.
జఘాన విశిఖైరుగ్రైః సర్వగాత్రేషు సంజ్వలన్। తతో మార్గణసాహస్రైరష్టభిస్త్వధికం తథా
అతడు ఉగ్రమైన బాణాలతో అతని శరీర భాగాలన్నింటిలోనూ గాయపరిచాడు; ఆ తరువాత వెయ్యికి పైగా, ఎనిమిది అదనంగా బాణాలతో దాడి చేశాడు.
బిభిదాతే తతోన్యోన్యం చిచ్ఛిదాతే పరస్పరమ్। శరైర్నిరంతరాకాశం దదృశుస్తత్ర సంయుగే
వారు ఒకరినొకరు గాయపరిచుకుంటూ, బాణాలతో పరస్పరం నరికుకుంటూ పోరాడారు. ఆ యుద్ధంలో వారి బాణాలతో ఆకాశం అంతా ఖాళీ లేకుండా నిండిపోయింది.
నిపతంతి ధరాపృష్ఠే ఖడ్గపాతైః సహస్రశః। ఏవం సుదీర్ఘకాలే తు గతే తస్మిన్మహాహవే
వేలాది మంది ఖడ్గపు ముద్రలతో భూమిపై పడిపోతున్నారు. అలా, ఆ మహాయుద్ధం చాలా కాలం కొనసాగింది.
మాయాస్త్రం దర్శయామాస క్రూరకృన్నముచిస్తదా। తామసం త్రిషులోకేషు కృతం స్యాత్తు నిరంతరమ్
అప్పుడు క్రూరమైన నముచి మాయాస్త్రాన్ని ప్రదర్శించాడు. అది మూడు లోకాల్నీ చీకటితో పూర్తిగా నింపింది.
పరస్పరం న పశ్యంతి దేవాసురగణా భృశమ్। సూర్యచంద్రగ్రహాణాం చ వహ్నీనాం చ దివౌకసామ్
దేవతలు, అసురులు ఒకరినొకరు చూడలేకపోయారు. సూర్యుడు, చంద్రుడు, గ్రహాలు, ఆకాశంలోని అగ్నులు కూడా కనబడలేదు.
తస్మింస్తమసి దుష్పారే గభస్తిర్నైవ దృశ్యతే। దైత్యస్య చ తతస్తూర్ణం శరైరగ్నిశిఖోపమైః
ఆ దట్టమైన చీకటిలో ఒక్క కాంతిరేఖ కూడా కనిపించలేదు. వెంటనే ఆ దైత్యుడు అగ్ని జ్వాలల్లాంటి బాణాలతో దాడి చేశాడు.
విభగ్నాః సర్వదేవాశ్చ శక్రశ్చరణసంముఖే। శరైర్విభిన్నదేహాస్తు నిపేతుర్ధరణీతలే
అన్ని దేవతలు బలహీనపడి, వారి శరీరాలు బాణాలతో గాయపడి, ఇంద్రుని పాదాల దగ్గర భూమిపై పడిపోయారు.
ప్రభగ్నాశ్చాపరే శూరాస్సంయాంతి చ దిశో దశ। కూటం తస్య పరిజ్ఞాయ సర్వదేవార్చితో హరిః
ఇంకొంత మంది వీరులు భయంతో అన్ని దిశలకూ పారిపోయారు. ఆ మాయను గుర్తించిన హరి, అందరు దేవతలు పూజించే ఆయన—
సౌమ్యమస్త్రం ముమోచాథ దివి సూర్యశతప్రభమ్। విలంబితం సమాలోక్య శక్త్యా చ బహుఘంటయా
ఆకాశంలో వంద సూర్యుల్లా ప్రకాశించే శాంతమైన అస్త్రాన్ని వదిలాడు. అది ఆకాశంలో వేలాడుతూ ఉండగా, అనేక గంటలతో అలంకరించిన శక్తితో దెబ్బతీశాడు.
జఘానోరసి దైత్యస్య స పపాత వ్యథాన్వితః। చిరాత్సంలభ్య సంజ్ఞాం చ దైతేయః క్రోధమూర్చ్ఛితః
ఆ శక్తి దైత్యుని ఛాతీలో తగిలింది. అతడు బాధతో నేలపై పడిపోయాడు. చాలా సేపటి తర్వాత అతడు స్పృహలోకి వచ్చి, కోపంతో మునిగిపోయాడు.
గత్వా వేగాత్సురశ్రేష్ఠమైరావతం దధార హ। త్రాసయామాస సుతరామింద్రస్య ద్విరదం రుషా
వేగంగా వెళ్లి, ఇంద్రుని ఏరావతాన్ని పట్టుకొని, ఆ ఏనుగును భయపెట్టాడు.
ధృత్వా స తు గజం సేంద్రం ముమోచ ధరణీతలే। తతో భూమిగతః శక్రః కశ్మలం చ క్షణం గతః
ఆ దైత్యుడు ఇంద్రునితో కూడిన ఏనుగును పట్టుకొని భూమిపై పడేశాడు. అప్పుడు భూమిపై పడిన ఇంద్రుడు కొంతసేపు మూర్ఛపోయాడు.
అవప్లుత్య స దైత్యేంద్రో గజదంతాంతరస్థితః। శక్రం గ్రహీతుకామస్య వధార్థం యూథపస్య సః
ఆ దైత్యాధిపతి ఎగిరి, ఏనుగు దంతాల మధ్య నిలబడి, యూథపతిని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో ఇంద్రుని పట్టుకోవాలని యత్నించాడు.
అసినాఽసురముఖ్యస్య శిరశ్ఛిత్వా న్యపాతయత్। సర్వే ప్రజహృషుర్దేవా గంధర్వా లలితం జగుః। ముదితాస్తే చ మునయః స్తువంతి సురసత్తమమ్
వీరుడు తన ఖడ్గంతో ఆ అసురుని తల నరికిపడేశాడు. అందరు దేవతలు ఆనందించారు, గంధర్వులు మధురంగా పాడారు, మునులు సంతోషంతో ఆ దేవతాధిపతిని స్తుతించారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే ద్వితీయ నముచివధోనామైకసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, సృష్టిఖండంలో, నముచి వధ అనే డబ్బై ఒకటవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- దివ్యం రథం సమాస్థాయ ధనుర్హస్తో బలైర్యుతః। గత్వా చ మాధవం సంఖ్యే దేవాసురగణాగ్రతః
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు— దివ్యరథాన్ని ఎక్కి, ధనుస్సుతో, బలంతో కూడినవాడై, దేవతలు-అసురుల మధ్య మాధవుని ఎదుటకు వెళ్లాడు.
క్రోధేన మహతావిష్టో మధుర్నిర్జరమర్దనః। అబ్రవీత్పరుషం వాక్యమవ్యయం హరిమీశ్వరమ్
పెద్ద కోపంతో నిండిన మధు, అమరులను సంహరించేవాడు, హరిదేవుడిని గర్వంగా, కఠినంగా పలికాడు.
నారాయణ న జానాసి యుద్ధధర్మమితః కథమ్। అన్యాయాద్దుర్వధోపాయం కృత్వా నష్టో న శోచసి
'నారాయణా! యుద్ధ ధర్మం నీకు తెలియదా? అన్యాయంగా, దుర్మార్గంగా నాశనం చేసి, నీకు బాధే లేదా?'
అనేన పంకయోగేన వ్యవహారా కృతస్య చ। సురత్వం చోపనష్టం స్యాదన్యసృష్టిం కరోమ్యహమ్
'ఈ మలిన సంబంధంతో, చేసిన పనులతో, దేవతల స్థానం పోయింది. నేను ఇంకో సృష్టిని చేస్తాను.'