స చ దృష్ట్వాఽసురో మృత్యుం శూలేనైవ జఘాన హ। శక్తిం చైవ తతో మృత్యుః ప్రచిక్షేప రణాజిరే
ఆసురుడు మృత్యువును చూసి శూలంతో కొట్టాడు. వెంటనే మృత్యువు తన శక్తిని యుద్ధరంగంలో విసిరాడు.
సందహ్య సహసా శూలం వహ్నికూటసమప్రభమ్। దైత్యస్య హృదయం భిత్వా గతా సా చ ధరాతలమ్
ఆ శక్తి అగ్నికూటంలా మండుతూ, దైత్యుని గుండెను చీల్చి భూమిపై పడిపోయింది.
సరథః స పపాతోర్వ్యాం శక్తిజర్జరవిగ్రహః। అథాన్యో దుర్ముఖో మృత్యుం కృష్టచాపో మహాబలః
రథంతో పాటు అతడు నేలపై పడిపోయాడు; శక్తితో శరీరం నాశనం అయింది. తరువాత, దుర్ముఖుడు అనే మహాబలుడు విల్లు ఎక్కి మృత్యువును ఎదుర్కొన్నాడు.
ఖడ్గచర్మధరః కాలో రథ ఏవ గతోభవత్। దృష్ట్వా తం విశిఖైః ప్రాజ్యైర్జఘాన స యమం రణే
ఖడ్గం, కవచం ధరించిన కాలుడు రథంపైకి ఎక్కాడు. దుర్ముఖుడు అతడిని చూసి శక్తివంతమైన బాణాలతో యముణ్ని యుద్ధంలో కొట్టాడు.
స చాప్లత్య రథాద్దేవో హ్యసినా చ సకుండలమ్। శిరశ్చిచ్ఛేద సహసా పాతయిత్వా చ భూతలే
ఆ దేవుడు తన ఖడ్గంతో ఒక్కసారిగా ఆ మునుపటి వాడి తలతో పాటు కుండలాలు కూడా కోసి, రథం మీద నుంచి భూమిపై పడేశాడు.
హతశేషం బలం సర్వం ప్రదుద్రావ దిశో దశ
మిగిలిన సైన్యం అంతా ఓడిపోయి, పది దిశలకూ పారిపోయింది.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే దేవాంతకర్దుర్ధర్షదుర్ముఖవధోనామ సప్తతిమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో దేవాంతకుడు, దుర్ధర్షుడు, దుర్ముఖుడు సంహారం అనే డెబ్బయవ అధ్యాయం పూర్తయ్యింది.
వ్యాస ఉవాచ- అథాన్యో నముచిః క్రుద్ధః స్యందనస్థో దివౌకసః। విశిఖైరర్దయామస ఘోరైరాశీవిషోపమైః
వ్యాసుడు చెప్పాడు — అప్పుడు కోపంతో ఉన్న నముచి అనే మరో అసురుడు తన రథంపై నిలబడి, విషసర్పాల్లా భయంకరమైన బాణాలతో దేవతలపై దాడి చేశాడు.
తతస్తు సంయుగే దేవాః సిద్ధకిన్నరపన్నగాః। న శక్నువంతి బాణానాం వేగం సోఢుం సమంతతః
ఆ యుద్ధంలో దేవతలు, సిద్ధులు, కిన్నరులు, నాగులు — ఎవ్వరూ ఆ బాణాల వేగాన్ని ఎక్కడా తట్టుకోలేకపోయారు.
రథముచ్చైశ్శ్రవోశ్వేన యుక్తం మాతలినేరితమ్। పురుహూతః సమాస్థాయ ప్రాగమత్తం మహాబలమ్
అప్పుడు మహాబలుడు అయిన పురుహూతుడు, మాతలి నడిపే ఉచ్చైఃశ్రవ అనే గుర్రం జతచేసిన రథంపై ఎక్కాడు.
దృష్ట్వా శక్రం మహావీర్యం నముచిర్దైత్యపుంగవః। అబ్రవీద్వాసవం సంఖ్యే వచనం సానుగం తదా
అంత శక్తివంతుడైన శక్రుడిని చూసి, దైత్యులలో అగ్రగణ్యుడు అయిన నముచి, తన అనుచరులతో కలిసి యుద్ధమధ్యంలో వాసవునికి ఇలా అన్నాడు.
ప్రాకృతం నిర్జరం హత్వా న యశోస్తి న చ ప్రియమ్। న లాభకృతకం వాపి న జయస్తు పురష్టుత
ఒక సామాన్య అమరుడిని చంపితే పేరు రాదు, ఆనందం ఉండదు; లాభం కూడా లేదు, గెలుపు కూడా గొప్పది కాదు.
తస్మాత్వయి హతేత్రైవ సర్వం భవతి శాశ్వతమ్। దేవరాజ్యం ప్రలప్స్యామి సుఖం భోగ్యం సురాలయే
కాబట్టి నిన్ను ఇక్కడ చంపితేనే అన్నీ శాశ్వతంగా అవుతాయి; నేను దేవతల రాజ్యాన్ని దక్కించుకుని, అమరుల లోకంలో సుఖంగా అనుభవిస్తాను.
తమబ్రవీన్మహాతేజాః శక్రః పరపురంజయః। శూరతా వాక్యమాత్రేణ సర్వత్ర సులభా భవేత్
అందుకు శత్రు నగరాలను జయించిన మహాతేజస్వి ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు — 'పదాల్లో ధైర్యం చూపడం ఎక్కడైనా సులభమే.'
మహాపరాక్రమం యద్వా అస్తి తే దానవాధమ। దర్శయస్వాహవే వీర్యం పురం నేష్యామి భాస్కరేః
ఓ దానవలో నీచుడా! నీకు నిజంగా గొప్ప పరాక్రమం ఉంటే, యుద్ధంలో నీ బలాన్ని చూపు; నేను సూర్యుని పట్టణాన్ని తీసుకోను.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజాశ్చుకోప దైత్యపుంగవః। పంచభిర్నిశితైర్బాణైర్జఘాన సురసత్తమమ్
ఇలా విని, మహాశక్తివంతుడైన దైత్యాధిపతి కోపంతో ఉప్పొంగి, ఉత్తమ దేవుడైన వాడిని ఐదు పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు.
తాంస్తు చిచ్ఛేద మఘవా క్షురప్రైః పంచభిర్ద్రుతమ్। జగ్మతుస్తౌ మహావీర్యౌ సమరే విషయైషిణౌ
మఘవాన్ ఆ ఐదు బాణాలను ఐదు క్షురప్ర బాణాలతో వెంటనే కోసేశాడు; ఆ ఇద్దరు మహావీరులు, విజయాన్ని కోరుతూ యుద్ధంలో ముందుకు సాగారు.
అన్యోన్యం సహసా వేగాచ్ఛరైశ్చిచ్ఛిదతుః శరాన్। బిభిదాతేథ గాత్రాణి విశిఖైర్భిదురోపమైః
వారు ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా వేగంగా పరస్పరం బాణాలతో బాణాలను కోసుకుంటూ, విభజించే బాణాలతో ఒకరినొకరు గాయపరిచారు.
అత్యపూర్వం కృతం కర్మ తాభ్యామేవ రణే భృశమ్। లాఘవం శరసంధాన గ్రహమోక్షం సుదుర్లభమ్
ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో అసాధారణమైన, ఎవరికీ సాధ్యంకాని అద్భుతమైన పనులు చేశారు — బాణాలను వేగంగా ఎక్కించి వదిలే నైపుణ్యం చూపించారు.
దృష్ట్వా తు విస్మయం జగ్ముర్దేవాసురగణాస్తదా। ఏతస్మిన్నంతరే దైత్యో మాయాస్సంప్రముమోచ హ
అది చూసి దేవతలు, అసురులు అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు; ఆ సమయంలో ఆ దైత్యుడు తన మాయలను విడిచిపెట్టాడు.
విశిఖాః శతశస్తత్ర వినిశ్చేరుస్సమంతతః। శక్రః కోపాత్పునః శీఘ్రం ధనురుద్యమ్య వీర్యవాన్
అక్కడ అన్ని వైపులా వందలాది బాణాలు సంచరించాయి; శక్రుడు కోపంతో తన ధనుస్సును త్వరగా ఎత్తి పట్టుకున్నాడు.
జఘాన విశిఖైరుగ్రైః సర్వగాత్రేషు సంజ్వలన్। తతో మార్గణసాహస్రైరష్టభిస్త్వధికం తథా
అతడు ఉగ్రమైన బాణాలతో అతని శరీర భాగాలన్నింటిలోనూ గాయపరిచాడు; ఆ తరువాత వెయ్యికి పైగా, ఎనిమిది అదనంగా బాణాలతో దాడి చేశాడు.
బిభిదాతే తతోన్యోన్యం చిచ్ఛిదాతే పరస్పరమ్। శరైర్నిరంతరాకాశం దదృశుస్తత్ర సంయుగే
వారు ఒకరినొకరు గాయపరిచుకుంటూ, బాణాలతో పరస్పరం నరికుకుంటూ పోరాడారు. ఆ యుద్ధంలో వారి బాణాలతో ఆకాశం అంతా ఖాళీ లేకుండా నిండిపోయింది.
నిపతంతి ధరాపృష్ఠే ఖడ్గపాతైః సహస్రశః। ఏవం సుదీర్ఘకాలే తు గతే తస్మిన్మహాహవే
వేలాది మంది ఖడ్గపు ముద్రలతో భూమిపై పడిపోతున్నారు. అలా, ఆ మహాయుద్ధం చాలా కాలం కొనసాగింది.
మాయాస్త్రం దర్శయామాస క్రూరకృన్నముచిస్తదా। తామసం త్రిషులోకేషు కృతం స్యాత్తు నిరంతరమ్
అప్పుడు క్రూరమైన నముచి మాయాస్త్రాన్ని ప్రదర్శించాడు. అది మూడు లోకాల్నీ చీకటితో పూర్తిగా నింపింది.
పరస్పరం న పశ్యంతి దేవాసురగణా భృశమ్। సూర్యచంద్రగ్రహాణాం చ వహ్నీనాం చ దివౌకసామ్
దేవతలు, అసురులు ఒకరినొకరు చూడలేకపోయారు. సూర్యుడు, చంద్రుడు, గ్రహాలు, ఆకాశంలోని అగ్నులు కూడా కనబడలేదు.
తస్మింస్తమసి దుష్పారే గభస్తిర్నైవ దృశ్యతే। దైత్యస్య చ తతస్తూర్ణం శరైరగ్నిశిఖోపమైః
ఆ దట్టమైన చీకటిలో ఒక్క కాంతిరేఖ కూడా కనిపించలేదు. వెంటనే ఆ దైత్యుడు అగ్ని జ్వాలల్లాంటి బాణాలతో దాడి చేశాడు.
విభగ్నాః సర్వదేవాశ్చ శక్రశ్చరణసంముఖే। శరైర్విభిన్నదేహాస్తు నిపేతుర్ధరణీతలే
అన్ని దేవతలు బలహీనపడి, వారి శరీరాలు బాణాలతో గాయపడి, ఇంద్రుని పాదాల దగ్గర భూమిపై పడిపోయారు.
ప్రభగ్నాశ్చాపరే శూరాస్సంయాంతి చ దిశో దశ। కూటం తస్య పరిజ్ఞాయ సర్వదేవార్చితో హరిః
ఇంకొంత మంది వీరులు భయంతో అన్ని దిశలకూ పారిపోయారు. ఆ మాయను గుర్తించిన హరి, అందరు దేవతలు పూజించే ఆయన—
సౌమ్యమస్త్రం ముమోచాథ దివి సూర్యశతప్రభమ్। విలంబితం సమాలోక్య శక్త్యా చ బహుఘంటయా
ఆకాశంలో వంద సూర్యుల్లా ప్రకాశించే శాంతమైన అస్త్రాన్ని వదిలాడు. అది ఆకాశంలో వేలాడుతూ ఉండగా, అనేక గంటలతో అలంకరించిన శక్తితో దెబ్బతీశాడు.