స జఘాన త్రిభిర్బాణైః కాలమృత్యుసమప్రభైః। ప్రచిచ్ఛేద స ధర్మాత్మా తే త్వన్యైర్విశిఖైస్త్రిభిః
అతడు కాలమృత్యువుతో సమానమైన శక్తిగల మూడు బాణాలతో దాడి చేశాడు. ఆ ధర్మాత్ముడు ఇంకొన్ని మూడు బాణాలతో వాటిని తిప్పికొట్టాడు.
తతస్తూచ్చైః శరైః ప్రాజ్యైర్యుగాంతానలసప్రభైః। నిజఘాన యమం సంఖ్యే స చిచ్ఛేద శరైః శరాన్
తర్వాత, యుగాంతపు అగ్నిలా మండే శక్తివంతమైన బాణాలతో యముడిని యుద్ధంలో కొట్టాడు. యముడు కూడా తన బాణాలతో వాటిని నాశనం చేశాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే క్రుద్ధౌ పరస్పరజయైషిణౌ। జఘ్నతుః సమరేన్యోన్యం మహాబలపరాక్రమౌ
ఇంతలో ఇద్దరూ కోపంతో, ఒకరిపై ఒకరు గెలవాలని తపించి, గొప్ప బలంతో, పరాక్రమంతో యుద్ధంలో ఒకరిని ఒకరు కొట్టుకున్నారు.
అహోరాత్రం తయోర్యుద్ధమవర్త్తత సుదారుణమ్। ఏతస్మిన్నన్తరే క్రుద్ధః శక్త్యా ప్రశమనం రుషా
వారిద్దరి మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం పగలు రాత్రి కొనసాగింది. ఆ సమయంలో, కోపంతో ఒకడు శక్తిని ఎత్తి శాంతింపజేయాలని యత్నించాడు.
బిభేద దైత్యశార్దూలో హ్యహంకారయుతో బలీ। తామేవాథ రుషా ధర్మో గృహీత్వా శక్తికాం ద్రుతం
దైత్యులలో సింహంలాంటి బలవంతుడు, అహంకారంతో, శక్తితో గాయపరిచాడు. వెంటనే ధర్ముడు కోపంతో అదే శక్తిని వేగంగా పట్టుకున్నాడు.
నిజఘాన తయైవాముంస్తనయోరంతరే భృశమ్। స విహ్వలిత సర్వాంగో ముఖాదాగతశోణితః
ఆ శక్తితోనే అతడిని ఇద్దరు కుమారుల మధ్య బలంగా కొట్టాడు. అతడి శరీరం మొత్తం వణికిపోయింది, నోటినుండి రక్తం వదిలింది.
తతః క్రుద్ధో మహాతేజా ధృత్వా దండం సుదారుణమ్। అమోఘం పాతయామాస తస్య దైత్యస్య విగ్రహే
తర్వాత, మహాతేజస్సుతో కోపంగా, భయంకరమైన దండాన్ని పట్టుకుని, దాన్ని దైత్యుని శరీరంపై తప్పకుండా విసిరాడు.
సాశ్వం రథం తథా సూతం యోద్ధారం శస్త్రసంచయమ్। చకార భస్మసాత్తం చ శమనః క్రోధమూర్చ్ఛితః
అశ్వం, రథం, సారథి, యోధుడు, ఆయుధాల సముదాయం — ఇవన్నీ కోపంతో ఉన్న శాంతికర్త బూడిదగా మార్చేశాడు.
పతితే చ తథా దైత్యే దుర్ధర్షో నామ దానవః। శమనం శూలహస్తస్తు ప్రదుద్రావ జిఘాంసయా
అలా దైత్యుడు పడిపోయిన తర్వాత, దుర్ధర్ష అనే దానవుడు శూలాన్ని పట్టుకుని, శాంతికర్తను చంపాలని పరుగెత్తాడు.
శూలహస్తం సమాయాంతం బడవానలసన్నిభమ్। ఆససాద రణే మృత్యుః శక్తిహస్తోతినిర్భయః
అతడు అగ్నిలా మండే శూలంతో దగ్గరకి వస్తుండగా, భయమేమీ లేకుండా శక్తిని పట్టుకున్న మృత్యువు యుద్ధంలో ఎదురయ్యాడు.
స చ దృష్ట్వాఽసురో మృత్యుం శూలేనైవ జఘాన హ। శక్తిం చైవ తతో మృత్యుః ప్రచిక్షేప రణాజిరే
ఆసురుడు మృత్యువును చూసి శూలంతో కొట్టాడు. వెంటనే మృత్యువు తన శక్తిని యుద్ధరంగంలో విసిరాడు.
సందహ్య సహసా శూలం వహ్నికూటసమప్రభమ్। దైత్యస్య హృదయం భిత్వా గతా సా చ ధరాతలమ్
ఆ శక్తి అగ్నికూటంలా మండుతూ, దైత్యుని గుండెను చీల్చి భూమిపై పడిపోయింది.
సరథః స పపాతోర్వ్యాం శక్తిజర్జరవిగ్రహః। అథాన్యో దుర్ముఖో మృత్యుం కృష్టచాపో మహాబలః
రథంతో పాటు అతడు నేలపై పడిపోయాడు; శక్తితో శరీరం నాశనం అయింది. తరువాత, దుర్ముఖుడు అనే మహాబలుడు విల్లు ఎక్కి మృత్యువును ఎదుర్కొన్నాడు.
ఖడ్గచర్మధరః కాలో రథ ఏవ గతోభవత్। దృష్ట్వా తం విశిఖైః ప్రాజ్యైర్జఘాన స యమం రణే
ఖడ్గం, కవచం ధరించిన కాలుడు రథంపైకి ఎక్కాడు. దుర్ముఖుడు అతడిని చూసి శక్తివంతమైన బాణాలతో యముణ్ని యుద్ధంలో కొట్టాడు.
స చాప్లత్య రథాద్దేవో హ్యసినా చ సకుండలమ్। శిరశ్చిచ్ఛేద సహసా పాతయిత్వా చ భూతలే
ఆ దేవుడు తన ఖడ్గంతో ఒక్కసారిగా ఆ మునుపటి వాడి తలతో పాటు కుండలాలు కూడా కోసి, రథం మీద నుంచి భూమిపై పడేశాడు.
హతశేషం బలం సర్వం ప్రదుద్రావ దిశో దశ
మిగిలిన సైన్యం అంతా ఓడిపోయి, పది దిశలకూ పారిపోయింది.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే దేవాంతకర్దుర్ధర్షదుర్ముఖవధోనామ సప్తతిమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో దేవాంతకుడు, దుర్ధర్షుడు, దుర్ముఖుడు సంహారం అనే డెబ్బయవ అధ్యాయం పూర్తయ్యింది.
వ్యాస ఉవాచ- అథాన్యో నముచిః క్రుద్ధః స్యందనస్థో దివౌకసః। విశిఖైరర్దయామస ఘోరైరాశీవిషోపమైః
వ్యాసుడు చెప్పాడు — అప్పుడు కోపంతో ఉన్న నముచి అనే మరో అసురుడు తన రథంపై నిలబడి, విషసర్పాల్లా భయంకరమైన బాణాలతో దేవతలపై దాడి చేశాడు.
తతస్తు సంయుగే దేవాః సిద్ధకిన్నరపన్నగాః। న శక్నువంతి బాణానాం వేగం సోఢుం సమంతతః
ఆ యుద్ధంలో దేవతలు, సిద్ధులు, కిన్నరులు, నాగులు — ఎవ్వరూ ఆ బాణాల వేగాన్ని ఎక్కడా తట్టుకోలేకపోయారు.
రథముచ్చైశ్శ్రవోశ్వేన యుక్తం మాతలినేరితమ్। పురుహూతః సమాస్థాయ ప్రాగమత్తం మహాబలమ్
అప్పుడు మహాబలుడు అయిన పురుహూతుడు, మాతలి నడిపే ఉచ్చైఃశ్రవ అనే గుర్రం జతచేసిన రథంపై ఎక్కాడు.
దృష్ట్వా శక్రం మహావీర్యం నముచిర్దైత్యపుంగవః। అబ్రవీద్వాసవం సంఖ్యే వచనం సానుగం తదా
అంత శక్తివంతుడైన శక్రుడిని చూసి, దైత్యులలో అగ్రగణ్యుడు అయిన నముచి, తన అనుచరులతో కలిసి యుద్ధమధ్యంలో వాసవునికి ఇలా అన్నాడు.
ప్రాకృతం నిర్జరం హత్వా న యశోస్తి న చ ప్రియమ్। న లాభకృతకం వాపి న జయస్తు పురష్టుత
ఒక సామాన్య అమరుడిని చంపితే పేరు రాదు, ఆనందం ఉండదు; లాభం కూడా లేదు, గెలుపు కూడా గొప్పది కాదు.
తస్మాత్వయి హతేత్రైవ సర్వం భవతి శాశ్వతమ్। దేవరాజ్యం ప్రలప్స్యామి సుఖం భోగ్యం సురాలయే
కాబట్టి నిన్ను ఇక్కడ చంపితేనే అన్నీ శాశ్వతంగా అవుతాయి; నేను దేవతల రాజ్యాన్ని దక్కించుకుని, అమరుల లోకంలో సుఖంగా అనుభవిస్తాను.
తమబ్రవీన్మహాతేజాః శక్రః పరపురంజయః। శూరతా వాక్యమాత్రేణ సర్వత్ర సులభా భవేత్
అందుకు శత్రు నగరాలను జయించిన మహాతేజస్వి ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు — 'పదాల్లో ధైర్యం చూపడం ఎక్కడైనా సులభమే.'
మహాపరాక్రమం యద్వా అస్తి తే దానవాధమ। దర్శయస్వాహవే వీర్యం పురం నేష్యామి భాస్కరేః
ఓ దానవలో నీచుడా! నీకు నిజంగా గొప్ప పరాక్రమం ఉంటే, యుద్ధంలో నీ బలాన్ని చూపు; నేను సూర్యుని పట్టణాన్ని తీసుకోను.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజాశ్చుకోప దైత్యపుంగవః। పంచభిర్నిశితైర్బాణైర్జఘాన సురసత్తమమ్
ఇలా విని, మహాశక్తివంతుడైన దైత్యాధిపతి కోపంతో ఉప్పొంగి, ఉత్తమ దేవుడైన వాడిని ఐదు పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు.
తాంస్తు చిచ్ఛేద మఘవా క్షురప్రైః పంచభిర్ద్రుతమ్। జగ్మతుస్తౌ మహావీర్యౌ సమరే విషయైషిణౌ
మఘవాన్ ఆ ఐదు బాణాలను ఐదు క్షురప్ర బాణాలతో వెంటనే కోసేశాడు; ఆ ఇద్దరు మహావీరులు, విజయాన్ని కోరుతూ యుద్ధంలో ముందుకు సాగారు.
అన్యోన్యం సహసా వేగాచ్ఛరైశ్చిచ్ఛిదతుః శరాన్। బిభిదాతేథ గాత్రాణి విశిఖైర్భిదురోపమైః
వారు ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా వేగంగా పరస్పరం బాణాలతో బాణాలను కోసుకుంటూ, విభజించే బాణాలతో ఒకరినొకరు గాయపరిచారు.
అత్యపూర్వం కృతం కర్మ తాభ్యామేవ రణే భృశమ్। లాఘవం శరసంధాన గ్రహమోక్షం సుదుర్లభమ్
ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో అసాధారణమైన, ఎవరికీ సాధ్యంకాని అద్భుతమైన పనులు చేశారు — బాణాలను వేగంగా ఎక్కించి వదిలే నైపుణ్యం చూపించారు.
దృష్ట్వా తు విస్మయం జగ్ముర్దేవాసురగణాస్తదా। ఏతస్మిన్నంతరే దైత్యో మాయాస్సంప్రముమోచ హ
అది చూసి దేవతలు, అసురులు అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు; ఆ సమయంలో ఆ దైత్యుడు తన మాయలను విడిచిపెట్టాడు.