తస్య దేహాత్తతశ్చైవ బహు సుస్రావ శోణితం। యథా చ మాధవే మాసి పురుపుష్పశ్శమీ తరుః
ఆయన శరీరం నుండి ఆ సమయంలో విస్తారంగా రక్తం పారింది, మధు మాసంలో శమి చెట్టు ఎంతో రసాన్ని ఉప్పొంగించునట్లు.
స్యందనాధశ్చరాశ్వాశ్చ శిశ్యిరే భూమిలగ్నకాః। అథ క్రుద్ధో మహాదైత్యః శూలం భీమం చ దారుణం
రథం నుండి పడిపోయిన గుర్రాలు భూమిపై కదలకుండా పడ్డాయి. అప్పుడు ఆ మహా దైత్యుడు కోపంతో భయంకరమైన శూలాన్ని పట్టుకున్నాడు.
ధృత్వా తం ప్రతిచిక్షేప కాలమృత్యుసమప్రభం। పార్వతీనందనేనాపి శూలం పాశుపతేన హ
ఆ శూలాన్ని పట్టుకొని, కాలాంతకుడిలా మెరిసేలా విసిరాడు. కానీ పార్వతీ కుమారుడు పాశుపతాస్త్రంతో దాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు.
క్షిప్తం తేన కృతం దగ్ధం ముహూర్తేన రణాజిరే। పునః శక్తిం ముమోచాథ బ్రహ్మదత్తాన్తు దానవః
ఆయన వేసిన శూలం యుద్ధరంగంలో క్షణంలోనే కాలిపోయింది. వెంటనే దానవుడు బ్రహ్మ ఇచ్చిన శక్తిని ప్రయోగించాడు.
శూలం ప్రతిజఘానాథ శతకూటసమప్రభమ్। తతోఽస్త్రే వజ్రసంకాశే జఘటాతే వియత్యపి
ఆ శూలాన్ని, వంద కొండలతో సమానంగా మెరిసే దానిని, స్కందుడు కొట్టి పడగొట్టాడు. ఆ తర్వాత ఆకాశంలో వజ్రాల్లా మెరిసే రెండు ఆయుధాలు ఒకదానికొకటి ఢీకొన్నాయి.
తయోస్సవీర్యయోరస్త్రే ధరణ్యాం ప్రణిపేతతుః। తతో దైత్యపతిః స్కందం శరైరగ్నిశిఖోపమైః
ఆ రెండు శక్తివంతమైన ఆయుధాలు భూమిపై పడిపోతూ తమ శక్తిని చూపించాయి. వెంటనే దైత్యపతి అగ్నిశిఖలవంటి బాణాలతో స్కందుని మళ్లీ దాడిచేశాడు.
అర్దయామాస సహసా ఘనధారేవ పర్వతం। తాంస్తు చ్ఛిత్వా మహాబాహుః సేనానీశ్చాపమస్య వై
అతడు అకస్మాత్తుగా కొండను కొట్టిన వానపాటులా స్కందుని గాయపరిచాడు. కానీ మహాబాహువు అయిన సేనానాయకుడు తన విల్లుతో ఆ బాణాలను ఛేదించాడు.
విచకర్తార్ధచంద్రేణ తథా యంతుః శిరోమహత్। తథాశ్వాన్బహుభిర్బాణైః పాతయామాస భూతలే
తర్వాత అర్ధచంద్రాకార బాణంతో రథసారధి తలని తెగగొట్టాడు. ఇంకా అనేక బాణాలతో గుర్రాలను భూమిపై పడేసాడు.
గృహీత్వా ముసలం వేగాత్స దుద్రావ స్థలే గుహం। జఘాన తేన దైత్యేన్ద్రః శిఖినం శిఖివాహనం
వేగంగా ముసలాన్ని పట్టుకొని ఆ దైత్యుడు గుహవైపు పరుగెత్తాడు. ఆ ముసలంతో దైత్యేంద్రుడు శిఖివాహనుడైన స్కందుని మయూరాన్ని గాయపరిచాడు.
తతో మోహం గతో బర్హీ ప్రచకంపే ముహుర్ముహుః। తతః స్కందః పునస్తం చ జఘానాసురపుంగవం
అప్పుడు ఆ మయూరం మోహంలో పడిపోయి, మళ్లీ మళ్లీ వణికింది. ఆ తరువాత స్కందుడు మళ్లీ ఆ అసురులలో శ్రేష్ఠుడిని సంహరించాడు.
ప్రచిచ్ఛేదాసినా వేగాన్ముసలం చాతిదారుణం। తారేయః శక్తిమాదాయ జఘాన క్రౌంచదారణమ్
వేగంగా ఖడ్గంతో ఆ భయంకరమైన ముసలాన్ని తెగదెంపాడు. తారకుడు తన కుమారుడు శక్తిని తీసుకొని క్రౌంచపర్వతాన్ని చీల్చినవారిని గాయపరిచాడు.
సోపి శక్తిం ముమోచాథ అమోఘాం దుష్టఘాతినీమ్। తతః సందహ్య సా శక్తిర్విశ్వప్రలయకారిణీ
అతడూ ఒక అపరాజితమైన, దుష్టులను సంహరించే శక్తిని ప్రయోగించాడు. ఆ శక్తి భయంకరంగా దహించుతూ, జగత్తును నాశనం చేసే శక్తిని కలిగి ఉంది.
యమదండసమానం చ భిత్వా పునర్గుహం గతా। స గతాసుః పపాతోర్వ్యాం చాలయంశ్చ వసుంధరాం
యమదండానికి సమానమైన ఆ శక్తి అతడిని ఛేదించి మళ్లీ గుహవద్దకు వచ్చింది. ప్రాణాలు విడిచిన అతడు భూమిపై పడిపోతూ vasundhara ని కంపింపజేశాడు.
పుష్పధూపాదిభిః స్కందః సర్వదేవైః ప్రపూజితః
అంతటా దేవతలు పుష్పాలు, ధూపం మరియు ఇతర పూజాసామగ్రులతో స్కందుని పూజించారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే తారేయవధోనామైకోనసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, సృష్టిఖండంలో, తారేయ వధ అనే అరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
వ్యాస ఉవాచ- తతో దేవాంతకో దైత్యో వ్యనదత్సమరం ప్రతి। రణం చకార ధర్మేణ సందష్టౌష్ఠపుటో బలీ
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు— ఆ తరువాత దేవాంతకుడు అనే దైత్యుడు యుద్ధానికి గర్జిస్తూ వచ్చాడు. అతడు క్రోధంతో దిగువ పెదవి కొరుక్కుంటూ, ధర్మానికి అనుగుణంగా యుద్ధంలో ప్రవేశించాడు.
స గత్వా చాబ్రవీద్వాక్యం సర్వలోకవిగర్హితం। న జానాసి మహద్ధర్మం దుష్ట మోహాద్యథాక్రమమ్
అతడు వెళ్లి, అందరూ తిట్టే మాటలు చెప్పాడు: "నీవు గొప్ప ధర్మాన్ని తెలియదు. నీకు చెడు మోహం పట్టుకుంది, అందుకే ఇలా చేస్తున్నావు."
పాపపుణ్యప్రయోగేణ నిగ్రహానుగ్రహే ప్రభుః। అహం చ నిర్మితో ధాత్రా కరోమి తవ శాసనమ్
పాపం, పుణ్యం వల్ల ప్రభువు శిక్షించడానికీ, దయ చూపడానికీ కారణమవుతాడు. నేను సృష్టికర్త చేత సృష్టించబడి, నీ ఆజ్ఞను పాటిస్తున్నాను.
న జానాసి యతో ధర్మం కాలమృత్యు పురఃసరః। న రోగో న జరా కాలో న మృత్యుర్న చ కింకరః
నీవు ధర్మాన్ని తెలియకపోవడం వల్ల, కాలమృత్యువు ముందుండి నడిపిస్తారు. ఇక్కడ రోగమూ లేదు, వృద్ధాప్యమూ లేదు, కాలమూ లేదు, మృత్యువూ లేదు, ఎవరూ పనివాళ్లు కూడా లేరు.
ధర్మాత్ప్రచలితః కర్మీ కష్టం యాతి దివానిశమ్। ఉక్తం వసుం మహావీర్యం యమం ధర్మైకసాక్షికమ్
ధర్మాన్ని వదిలిపెట్టి తప్పుగా పనిచేసేవాడు రాత్రింబవళ్ళు బాధపడతాడు. మహా శక్తిశాలి వసువులు, యముడు ధర్మానికి ఒక్కటే సాక్షులని చెబుతారు.
స జఘాన త్రిభిర్బాణైః కాలమృత్యుసమప్రభైః। ప్రచిచ్ఛేద స ధర్మాత్మా తే త్వన్యైర్విశిఖైస్త్రిభిః
అతడు కాలమృత్యువుతో సమానమైన శక్తిగల మూడు బాణాలతో దాడి చేశాడు. ఆ ధర్మాత్ముడు ఇంకొన్ని మూడు బాణాలతో వాటిని తిప్పికొట్టాడు.
తతస్తూచ్చైః శరైః ప్రాజ్యైర్యుగాంతానలసప్రభైః। నిజఘాన యమం సంఖ్యే స చిచ్ఛేద శరైః శరాన్
తర్వాత, యుగాంతపు అగ్నిలా మండే శక్తివంతమైన బాణాలతో యముడిని యుద్ధంలో కొట్టాడు. యముడు కూడా తన బాణాలతో వాటిని నాశనం చేశాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే క్రుద్ధౌ పరస్పరజయైషిణౌ। జఘ్నతుః సమరేన్యోన్యం మహాబలపరాక్రమౌ
ఇంతలో ఇద్దరూ కోపంతో, ఒకరిపై ఒకరు గెలవాలని తపించి, గొప్ప బలంతో, పరాక్రమంతో యుద్ధంలో ఒకరిని ఒకరు కొట్టుకున్నారు.
అహోరాత్రం తయోర్యుద్ధమవర్త్తత సుదారుణమ్। ఏతస్మిన్నన్తరే క్రుద్ధః శక్త్యా ప్రశమనం రుషా
వారిద్దరి మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం పగలు రాత్రి కొనసాగింది. ఆ సమయంలో, కోపంతో ఒకడు శక్తిని ఎత్తి శాంతింపజేయాలని యత్నించాడు.
బిభేద దైత్యశార్దూలో హ్యహంకారయుతో బలీ। తామేవాథ రుషా ధర్మో గృహీత్వా శక్తికాం ద్రుతం
దైత్యులలో సింహంలాంటి బలవంతుడు, అహంకారంతో, శక్తితో గాయపరిచాడు. వెంటనే ధర్ముడు కోపంతో అదే శక్తిని వేగంగా పట్టుకున్నాడు.
నిజఘాన తయైవాముంస్తనయోరంతరే భృశమ్। స విహ్వలిత సర్వాంగో ముఖాదాగతశోణితః
ఆ శక్తితోనే అతడిని ఇద్దరు కుమారుల మధ్య బలంగా కొట్టాడు. అతడి శరీరం మొత్తం వణికిపోయింది, నోటినుండి రక్తం వదిలింది.
తతః క్రుద్ధో మహాతేజా ధృత్వా దండం సుదారుణమ్। అమోఘం పాతయామాస తస్య దైత్యస్య విగ్రహే
తర్వాత, మహాతేజస్సుతో కోపంగా, భయంకరమైన దండాన్ని పట్టుకుని, దాన్ని దైత్యుని శరీరంపై తప్పకుండా విసిరాడు.
సాశ్వం రథం తథా సూతం యోద్ధారం శస్త్రసంచయమ్। చకార భస్మసాత్తం చ శమనః క్రోధమూర్చ్ఛితః
అశ్వం, రథం, సారథి, యోధుడు, ఆయుధాల సముదాయం — ఇవన్నీ కోపంతో ఉన్న శాంతికర్త బూడిదగా మార్చేశాడు.
పతితే చ తథా దైత్యే దుర్ధర్షో నామ దానవః। శమనం శూలహస్తస్తు ప్రదుద్రావ జిఘాంసయా
అలా దైత్యుడు పడిపోయిన తర్వాత, దుర్ధర్ష అనే దానవుడు శూలాన్ని పట్టుకుని, శాంతికర్తను చంపాలని పరుగెత్తాడు.
శూలహస్తం సమాయాంతం బడవానలసన్నిభమ్। ఆససాద రణే మృత్యుః శక్తిహస్తోతినిర్భయః
అతడు అగ్నిలా మండే శూలంతో దగ్గరకి వస్తుండగా, భయమేమీ లేకుండా శక్తిని పట్టుకున్న మృత్యువు యుద్ధంలో ఎదురయ్యాడు.