ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే బలనముచివధోనామ సప్తషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో 'బలుడు, నముచిని సంహరించిన అధ్యాయం' అనే అరవై ఏడవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- బలం చ నిహతం దృష్ట్వా నముచిం చ స్వకాగ్రజమ్। ముచిస్తత్రాబ్రవీద్వాక్యం జ్యేష్ఠో మే సూదితస్త్వయా
వ్యాసుడు ఇలా చెప్పాడు — బలుడు చనిపోయినదాన్ని, తన అన్నయ్య నముచిని చూసి, ముచియు అక్కడ ఇలా అన్నాడు: 'నా పెద్ద అన్నయ్యను నువ్వే చంపేశావు.'
పరోక్షేణాధునా త్వాం చ శరైర్నేష్యామి భాస్కరిమ్। తమబ్రవీన్మహాతేజాః శక్రః సర్వసురార్చితః
ఇప్పుడు నిన్ను కూడా నేను బాణాలతో సూర్యుని వద్దకు పంపిస్తాను అని ముచి అన్నాడు. అందుకు మహాబలుడు, అందరు దేవతలూ పూజించే ఇంద్రుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు:
భ్రాతుస్తే ధర్మపంథానమిదానీం లప్స్యసే ధ్రువమ్। వహ్నేరుష్ణమవిజ్ఞాయ ప్రమోహాచ్ఛలభా యథా
నీ అన్నయ్యకు జరిగినదే ఇప్పుడు నీకూ తప్పదు. అగ్ని వేడిని తెలియక, మాయలో పడే పురుగులు ఎలా అగ్నిలో పడి పోతాయో, అలాగే నీవు కూడా అవుతావు.
సహసా ప్రవిశంత్యగ్నిం తథా మాం యోద్ధుమిచ్ఛసి। ఏవం బ్రువాణమిన్ద్రం చ జఘాన విశిఖైస్త్రిభిః
అలా ఇంద్రుడు చెప్పగానే, ముచి అతడిని మూడు బాణాలతో కొట్టాడు.
స చిచ్ఛేద త్రిభిర్బాణైః శక్రః పరపురంజయః। తతో జఘాన దశభిరింద్రమైరావణం త్రిభిః
విపక్ష పట్టణాలను జయించిన ఇంద్రుడు ఆ మూడు బాణాలను తన బాణాలతో కోసేశాడు. ఆ తర్వాత పది బాణాలతో ఐరావతాన్ని, మూడు బాణాలతో ముచిని కొట్టాడు.
సప్తభిర్మాతలిం ఛిత్వా నాదైరుచ్చైర్ననాద హ। శక్రం ప్రతి పునర్దైత్యో భ్రామయామాస సంభ్రమాత్
ముచి ఏడుబాణాలతో మాతలిని కొట్టి, గొప్ప శబ్దాలతో గట్టిగా అరవాడు. ఆ తరువాత ఆ దానవుడు భయంతో ఇంద్రుని చుట్టూ తిప్పసాగాడు.
ఆయసీం తాం గదాం కోపాన్మహాబలపరాక్రమః। తతస్తు లాఘవాచ్ఛక్రో జఘాన కులిశేన హి
ముచి కోపంతో, మహాబలంతో తన ఇనుప గదను పట్టుకున్నాడు. కానీ ఇంద్రుడు చురుకుగా తన వజ్రాయుధంతో అతడిని కొట్టాడు.
భిదురస్యావపాతేన గతాసుర్నిపపాత హ। దనుజస్య ప్రపాతేన సంచచాల వసుంధరా
వజ్రాయుధం బలంగా తాకడంతో ఆ దానవుడు ప్రాణం కోల్పోయి నేలపై పడిపోయాడు. అతడు పడిపోవడంతో భూమి itself కంపించిపోయింది.
దేవాః ప్రచక్రుర్నృత్యాని దానవా విప్రదుద్రువుః
దేవతలు ఆనందంతో నాట్యం చేయగా, దానవులు భయంతో అన్ని దిశలా పారిపోయారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే ముచివధోనామాష్టషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో 'ముచిని సంహరించిన అధ్యాయం' అనే అరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- తారేయో బలసంపన్నః శక్రతుల్యపరాక్రమః। జఘాన విశిఖైస్స్కన్దం పితృఘాతినమాహవే
వ్యాసుడు ఇలా చెప్పాడు — తారేయుడు బలవంతుడూ, ఇంద్రునితో సమానమైన పరాక్రమం కలవాడూ. అతడు యుద్ధంలో తన తండ్రిని సంహరించిన స్కందుని బాణాలతో కొట్టాడు.
తతస్స్కన్దో మహాబాహుర్హరితుల్యపరాక్రమః। విచకర్త శరాంస్తాంస్తాన్నిర్బిభేద శరోత్తమైః
ఆ తర్వాత మహాబాహువైన, హరిదేవునితో సమానమైన పరాక్రమం కలిగిన స్కందుడు, ఆ బాణాలను తన ఉత్తమ బాణాలతో కోసేశాడు.
స దైత్యస్సహసా స్కందం ఛాదయామాస మార్గణైః। అసంభ్రాన్తః ప్రచిచ్ఛేద విశాఖో విశిఖైస్తదా
ఆ దానవుడు అకస్మాత్తుగా స్కందుని బాణాలతో కప్పేసాడు. కానీ విశాఖుడు భయపడకుండా తన బాణాలతో వాటిని కోసేశాడు.
తారేయోగ్నిశరైః స్కందం జఘాన రణమూర్ధని। విశిఖం భిదురప్రఖ్యం చఖాన హరనందనే
తారేయుడు అగ్ని వంటి బాణాలతో యుద్ధరంగంలో స్కందుని కొట్టాడు. వజ్రాయుధంలా భయంకరుడైన విశాఖుడిని గాయపరిచాడు.
వైశ్వానరేణ సేనానీస్తత్ర సంపర్యవారయత్। రౌద్రమస్త్రం పునర్దైత్యః ప్రేషయామాస తం ప్రతి
అప్పుడు సేనాధిపతి వైశ్వానరాస్త్రంతో వాటిని అడ్డుకున్నాడు. దానవుడు మళ్ళీ భయంకరమైన అస్త్రాన్ని అతనిపై ప్రయోగించాడు.
తన్నిరస్తం కృతం తేన బాణేనాస్ఫాలితేన చ। అఘోరం ప్రాక్షిపద్దైత్యో ఘోరరూపం సుదారుణం
ఆ అస్త్రాన్ని స్కందుడు ఒక బలమైన బాణంతో తిప్పికొట్టాడు. దానవుడు మళ్ళీ భయానకంగా, భయంకరంగా ఉన్న అఘోరాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
భూధరా విటపాస్సింహాస్తథా సర్పాదయః శరాః। ధావంతి పార్వతీపుత్రం కోటికోటిసహస్రశః
పర్వతాలు, చెట్లు, సింహాలు, పాములు — ఇలాంటి బాణాలు కోట్లు, లక్షల సంఖ్యలో పార్వతీ కుమారునిపై దూసుకొచ్చాయి.
ఛిత్వా తాంస్తుశరాన్స్కందో బిభేద దైత్యపుంగవం। ఆపాదం శీర్షపర్యంతం శరైరగ్న్యర్కసన్నిభైః
ఆ తుపాకులను ఛేదించిన తర్వాత, స్కందుడు అగ్ని, సూర్యులా ప్రకాశించే బాణాలతో ఆ దైత్యులలో ప్రధానుడిని కాళ్ల నుండి తల వరకు గాయపరిచాడు.
స్వర్ణపుంఖాః శరా లగ్నా దేహే దైత్యపతేర్భృశం। రేజుస్తే స్వర్ణశకలా యథా కృష్ణశిలోచ్చయే
బంగారు రెక్కలతో ఉన్న బాణాలు దైత్యపతికి లోపల బలంగా దిగిపోయి, నల్ల రాయిమీద బంగారు తుక్కులు మెరిసినట్టు మెరుస్తున్నాయి.
తస్య దేహాత్తతశ్చైవ బహు సుస్రావ శోణితం। యథా చ మాధవే మాసి పురుపుష్పశ్శమీ తరుః
ఆయన శరీరం నుండి ఆ సమయంలో విస్తారంగా రక్తం పారింది, మధు మాసంలో శమి చెట్టు ఎంతో రసాన్ని ఉప్పొంగించునట్లు.
స్యందనాధశ్చరాశ్వాశ్చ శిశ్యిరే భూమిలగ్నకాః। అథ క్రుద్ధో మహాదైత్యః శూలం భీమం చ దారుణం
రథం నుండి పడిపోయిన గుర్రాలు భూమిపై కదలకుండా పడ్డాయి. అప్పుడు ఆ మహా దైత్యుడు కోపంతో భయంకరమైన శూలాన్ని పట్టుకున్నాడు.
ధృత్వా తం ప్రతిచిక్షేప కాలమృత్యుసమప్రభం। పార్వతీనందనేనాపి శూలం పాశుపతేన హ
ఆ శూలాన్ని పట్టుకొని, కాలాంతకుడిలా మెరిసేలా విసిరాడు. కానీ పార్వతీ కుమారుడు పాశుపతాస్త్రంతో దాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు.
క్షిప్తం తేన కృతం దగ్ధం ముహూర్తేన రణాజిరే। పునః శక్తిం ముమోచాథ బ్రహ్మదత్తాన్తు దానవః
ఆయన వేసిన శూలం యుద్ధరంగంలో క్షణంలోనే కాలిపోయింది. వెంటనే దానవుడు బ్రహ్మ ఇచ్చిన శక్తిని ప్రయోగించాడు.
శూలం ప్రతిజఘానాథ శతకూటసమప్రభమ్। తతోఽస్త్రే వజ్రసంకాశే జఘటాతే వియత్యపి
ఆ శూలాన్ని, వంద కొండలతో సమానంగా మెరిసే దానిని, స్కందుడు కొట్టి పడగొట్టాడు. ఆ తర్వాత ఆకాశంలో వజ్రాల్లా మెరిసే రెండు ఆయుధాలు ఒకదానికొకటి ఢీకొన్నాయి.
తయోస్సవీర్యయోరస్త్రే ధరణ్యాం ప్రణిపేతతుః। తతో దైత్యపతిః స్కందం శరైరగ్నిశిఖోపమైః
ఆ రెండు శక్తివంతమైన ఆయుధాలు భూమిపై పడిపోతూ తమ శక్తిని చూపించాయి. వెంటనే దైత్యపతి అగ్నిశిఖలవంటి బాణాలతో స్కందుని మళ్లీ దాడిచేశాడు.
అర్దయామాస సహసా ఘనధారేవ పర్వతం। తాంస్తు చ్ఛిత్వా మహాబాహుః సేనానీశ్చాపమస్య వై
అతడు అకస్మాత్తుగా కొండను కొట్టిన వానపాటులా స్కందుని గాయపరిచాడు. కానీ మహాబాహువు అయిన సేనానాయకుడు తన విల్లుతో ఆ బాణాలను ఛేదించాడు.
విచకర్తార్ధచంద్రేణ తథా యంతుః శిరోమహత్। తథాశ్వాన్బహుభిర్బాణైః పాతయామాస భూతలే
తర్వాత అర్ధచంద్రాకార బాణంతో రథసారధి తలని తెగగొట్టాడు. ఇంకా అనేక బాణాలతో గుర్రాలను భూమిపై పడేసాడు.
గృహీత్వా ముసలం వేగాత్స దుద్రావ స్థలే గుహం। జఘాన తేన దైత్యేన్ద్రః శిఖినం శిఖివాహనం
వేగంగా ముసలాన్ని పట్టుకొని ఆ దైత్యుడు గుహవైపు పరుగెత్తాడు. ఆ ముసలంతో దైత్యేంద్రుడు శిఖివాహనుడైన స్కందుని మయూరాన్ని గాయపరిచాడు.
తతో మోహం గతో బర్హీ ప్రచకంపే ముహుర్ముహుః। తతః స్కందః పునస్తం చ జఘానాసురపుంగవం
అప్పుడు ఆ మయూరం మోహంలో పడిపోయి, మళ్లీ మళ్లీ వణికింది. ఆ తరువాత స్కందుడు మళ్లీ ఆ అసురులలో శ్రేష్ఠుడిని సంహరించాడు.