ఛిన్నధన్వా హతరథో హతాశ్వో హతసారథిః। నిపత్య మూర్చ్ఛితః పృథ్వ్యాం ముహూర్తాన్మృత్యుమాప సః
విల్లు విరిగిపోయింది, రథం ధ్వంసమైంది, గుర్రాలు, సారధి చనిపోయారు. అతడు భూమిపై పడిపోయి, అపస్మారంలో కొంతసేపటికి మరణించాడు.
అథ క్రుద్ధో మహాదైత్యో నముచిః సురదర్పహా। గదామాదాయ సహసా స జఘాన మహాగజమ్
ఆ తర్వాత మహాదైత్యుడు నముచి, దేవతల గర్వాన్ని తగ్గించేవాడు, కోపంతో తన గదను తీసుకుని వెంటనే ఆ గొప్ప ఏనుగుపై బలంగా కొట్టాడు.
యథా మేరుగిరేః శృంగే వజ్రపాతో భవేద్ధ్రువమ్। తథైవ చ మహాశబ్దో హ్యభవల్లోమహర్షణః
మెరుపుదెబ్బ మెరుపు పర్వత శిఖరాన్ని తాకినట్టు, అప్పుడు భయంకరమైన, రోమాలు నిక్కబొడిచే శబ్దం అక్కడ వినిపించింది.
ప్రహారేణార్దితః పద్మీ సంచచాల స విహ్వలః। రుధిరేణావసిక్తాంగో విముఖో వేదనాతురః
ఆ దెబ్బ తగిలి ఇంద్రుని ఏనుగు తూలిపోయింది, అయోమయంగా అయింది. రక్తంతో తడిసిన శరీరంతో, బాధతో వెనక్కి తిరిగింది.
శతక్రతుం విధావంతి శతశోథ సహస్రశః। అర్ధచంద్రైక్షుఃరప్రైశ్చ చిచ్ఛేద పాకశాసనః
శతక్రతువును వందలాది, వేలాది మంది ఎదుర్కొనగా, పాకశాసనుడు అర్ధచంద్రాకారమైన, ఇఖ్వుకాండాలాంటి బాణాలతో వారిని కోసేశాడు.
జంతుభిస్తస్య మాయాభిరర్దితాస్సురపుంగవాః। భూమౌ నిపతితాః కేచిత్కేచిత్సుప్తా రథోపరి
ఆయన మాయాజాలంతో బాధపడిన దేవతా శ్రేష్ఠులు కొందరు భూమిపై పడిపోయారు, మరికొందరు రథాలపై అపస్మారంలో పడ్డారు.
దృష్ట్వా తస్య మహత్కర్మ మాధవో విశిఖాంస్తథా। జంతుభూతాన్స చక్రేణ చిచ్ఛేద దేహలగ్నకాన్
అతని గొప్ప కార్యాన్ని, మాయతో మారిన ఆ జంతువులను చూసి, మాధవుడు తన చక్రంతో శరీరాలకు అంటుకున్న వారిని కోసేశాడు.
తతో జిష్ణుస్త్రిభిర్బాణైః పాతయామాస భూతలే। పృథివ్యాం పతితో దైత్యో మూర్చ్ఛితస్ఖలితః పునః
తర్వాత విజేతుడు మూడు బాణాలతో ఆ దైత్యుణ్ని భూమిపై పడవేశాడు. భూమిపై పడిన ఆ దైత్యుడు మళ్లీ అపస్మారంలో కుప్పకూలిపోయాడు.
దధార ముద్గరం ఘోరం శక్రం హంతుం సముద్యతః। తతో జఘాన మఘవా కులిశేన మహాసురమ్
ఇంద్రుణ్ని చంపాలని ఉద్దేశంతో భయంకరమైన ముద్గరాన్ని పట్టుకున్నాడు. అప్పుడు మఘవాన్ తన వజ్రాయుధంతో ఆ మహాసురుణ్ని కొట్టాడు.
స పపాత మహీపృష్ఠే క్షతవక్షా మహాబలః। సాధుసాధ్వితి దేవాశ్చ సిద్ధాశ్చైవ మహర్షయః౫౦ 1.67.50 అపూజయంస్తదా శక్రం బహుభిః పుష్పవృష్టిభిః। తతో దైత్యగణాః సర్వే భీతాస్తత్ర ప్రదుద్రువుః। గీతం గాయంతి గంధర్వా ననృతుశ్చాప్సరోగణాః
అతడు గాయపడ్డ గొప్ప ఛాతితో భూమిపై పడిపోయాడు. దేవతలు, సిద్ధులు, మహర్షులు 'ధన్యుడు' అని ప్రశంసిస్తూ, పుష్పవర్షాలతో ఇంద్రుణ్ని పూజించారు. ఆ తరువాత భయపడిన దైత్యులు అందరూ అక్కడి నుంచి పారిపోయారు. గంధర్వులు పాటలు పాడారు, అప్సరసలు నాట్యం చేశారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే బలనముచివధోనామ సప్తషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో 'బలుడు, నముచిని సంహరించిన అధ్యాయం' అనే అరవై ఏడవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- బలం చ నిహతం దృష్ట్వా నముచిం చ స్వకాగ్రజమ్। ముచిస్తత్రాబ్రవీద్వాక్యం జ్యేష్ఠో మే సూదితస్త్వయా
వ్యాసుడు ఇలా చెప్పాడు — బలుడు చనిపోయినదాన్ని, తన అన్నయ్య నముచిని చూసి, ముచియు అక్కడ ఇలా అన్నాడు: 'నా పెద్ద అన్నయ్యను నువ్వే చంపేశావు.'
పరోక్షేణాధునా త్వాం చ శరైర్నేష్యామి భాస్కరిమ్। తమబ్రవీన్మహాతేజాః శక్రః సర్వసురార్చితః
ఇప్పుడు నిన్ను కూడా నేను బాణాలతో సూర్యుని వద్దకు పంపిస్తాను అని ముచి అన్నాడు. అందుకు మహాబలుడు, అందరు దేవతలూ పూజించే ఇంద్రుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు:
భ్రాతుస్తే ధర్మపంథానమిదానీం లప్స్యసే ధ్రువమ్। వహ్నేరుష్ణమవిజ్ఞాయ ప్రమోహాచ్ఛలభా యథా
నీ అన్నయ్యకు జరిగినదే ఇప్పుడు నీకూ తప్పదు. అగ్ని వేడిని తెలియక, మాయలో పడే పురుగులు ఎలా అగ్నిలో పడి పోతాయో, అలాగే నీవు కూడా అవుతావు.
సహసా ప్రవిశంత్యగ్నిం తథా మాం యోద్ధుమిచ్ఛసి। ఏవం బ్రువాణమిన్ద్రం చ జఘాన విశిఖైస్త్రిభిః
అలా ఇంద్రుడు చెప్పగానే, ముచి అతడిని మూడు బాణాలతో కొట్టాడు.
స చిచ్ఛేద త్రిభిర్బాణైః శక్రః పరపురంజయః। తతో జఘాన దశభిరింద్రమైరావణం త్రిభిః
విపక్ష పట్టణాలను జయించిన ఇంద్రుడు ఆ మూడు బాణాలను తన బాణాలతో కోసేశాడు. ఆ తర్వాత పది బాణాలతో ఐరావతాన్ని, మూడు బాణాలతో ముచిని కొట్టాడు.
సప్తభిర్మాతలిం ఛిత్వా నాదైరుచ్చైర్ననాద హ। శక్రం ప్రతి పునర్దైత్యో భ్రామయామాస సంభ్రమాత్
ముచి ఏడుబాణాలతో మాతలిని కొట్టి, గొప్ప శబ్దాలతో గట్టిగా అరవాడు. ఆ తరువాత ఆ దానవుడు భయంతో ఇంద్రుని చుట్టూ తిప్పసాగాడు.
ఆయసీం తాం గదాం కోపాన్మహాబలపరాక్రమః। తతస్తు లాఘవాచ్ఛక్రో జఘాన కులిశేన హి
ముచి కోపంతో, మహాబలంతో తన ఇనుప గదను పట్టుకున్నాడు. కానీ ఇంద్రుడు చురుకుగా తన వజ్రాయుధంతో అతడిని కొట్టాడు.
భిదురస్యావపాతేన గతాసుర్నిపపాత హ। దనుజస్య ప్రపాతేన సంచచాల వసుంధరా
వజ్రాయుధం బలంగా తాకడంతో ఆ దానవుడు ప్రాణం కోల్పోయి నేలపై పడిపోయాడు. అతడు పడిపోవడంతో భూమి itself కంపించిపోయింది.
దేవాః ప్రచక్రుర్నృత్యాని దానవా విప్రదుద్రువుః
దేవతలు ఆనందంతో నాట్యం చేయగా, దానవులు భయంతో అన్ని దిశలా పారిపోయారు.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే ముచివధోనామాష్టషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో సృష్టిఖండంలో 'ముచిని సంహరించిన అధ్యాయం' అనే అరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
వ్యాస ఉవాచ- తారేయో బలసంపన్నః శక్రతుల్యపరాక్రమః। జఘాన విశిఖైస్స్కన్దం పితృఘాతినమాహవే
వ్యాసుడు ఇలా చెప్పాడు — తారేయుడు బలవంతుడూ, ఇంద్రునితో సమానమైన పరాక్రమం కలవాడూ. అతడు యుద్ధంలో తన తండ్రిని సంహరించిన స్కందుని బాణాలతో కొట్టాడు.
తతస్స్కన్దో మహాబాహుర్హరితుల్యపరాక్రమః। విచకర్త శరాంస్తాంస్తాన్నిర్బిభేద శరోత్తమైః
ఆ తర్వాత మహాబాహువైన, హరిదేవునితో సమానమైన పరాక్రమం కలిగిన స్కందుడు, ఆ బాణాలను తన ఉత్తమ బాణాలతో కోసేశాడు.
స దైత్యస్సహసా స్కందం ఛాదయామాస మార్గణైః। అసంభ్రాన్తః ప్రచిచ్ఛేద విశాఖో విశిఖైస్తదా
ఆ దానవుడు అకస్మాత్తుగా స్కందుని బాణాలతో కప్పేసాడు. కానీ విశాఖుడు భయపడకుండా తన బాణాలతో వాటిని కోసేశాడు.
తారేయోగ్నిశరైః స్కందం జఘాన రణమూర్ధని। విశిఖం భిదురప్రఖ్యం చఖాన హరనందనే
తారేయుడు అగ్ని వంటి బాణాలతో యుద్ధరంగంలో స్కందుని కొట్టాడు. వజ్రాయుధంలా భయంకరుడైన విశాఖుడిని గాయపరిచాడు.
వైశ్వానరేణ సేనానీస్తత్ర సంపర్యవారయత్। రౌద్రమస్త్రం పునర్దైత్యః ప్రేషయామాస తం ప్రతి
అప్పుడు సేనాధిపతి వైశ్వానరాస్త్రంతో వాటిని అడ్డుకున్నాడు. దానవుడు మళ్ళీ భయంకరమైన అస్త్రాన్ని అతనిపై ప్రయోగించాడు.
తన్నిరస్తం కృతం తేన బాణేనాస్ఫాలితేన చ। అఘోరం ప్రాక్షిపద్దైత్యో ఘోరరూపం సుదారుణం
ఆ అస్త్రాన్ని స్కందుడు ఒక బలమైన బాణంతో తిప్పికొట్టాడు. దానవుడు మళ్ళీ భయానకంగా, భయంకరంగా ఉన్న అఘోరాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
భూధరా విటపాస్సింహాస్తథా సర్పాదయః శరాః। ధావంతి పార్వతీపుత్రం కోటికోటిసహస్రశః
పర్వతాలు, చెట్లు, సింహాలు, పాములు — ఇలాంటి బాణాలు కోట్లు, లక్షల సంఖ్యలో పార్వతీ కుమారునిపై దూసుకొచ్చాయి.
ఛిత్వా తాంస్తుశరాన్స్కందో బిభేద దైత్యపుంగవం। ఆపాదం శీర్షపర్యంతం శరైరగ్న్యర్కసన్నిభైః
ఆ తుపాకులను ఛేదించిన తర్వాత, స్కందుడు అగ్ని, సూర్యులా ప్రకాశించే బాణాలతో ఆ దైత్యులలో ప్రధానుడిని కాళ్ల నుండి తల వరకు గాయపరిచాడు.
స్వర్ణపుంఖాః శరా లగ్నా దేహే దైత్యపతేర్భృశం। రేజుస్తే స్వర్ణశకలా యథా కృష్ణశిలోచ్చయే
బంగారు రెక్కలతో ఉన్న బాణాలు దైత్యపతికి లోపల బలంగా దిగిపోయి, నల్ల రాయిమీద బంగారు తుక్కులు మెరిసినట్టు మెరుస్తున్నాయి.