త్రిభిర్బిభేద బాణైశ్చ లలాటే హృది పంచభిః। సప్తభిర్జఠరే నాభౌ బస్తౌ తస్య స పంచభిః
అతడు మూడు బాణాలతో నుదిటిపై, ఐదు బాణాలతో హృదయంలో, ఏడు బాణాలతో పొట్టలో, ఐదు బాణాలతో నాభి, మూత్రాశయాల్లో గాయపరిచాడు.
శరైః సంపాతితో దైత్యో ముగ్ధః కశ్మలతాం గతః। శిథిలీకృతచాపశ్చ లేభే సంజ్ఞాం చిరాద్బలీ
ఆ బాణాల దెబ్బలకు దైత్యుడు కూలిపోయి, మూర్చచెందాడు. అతని విల్లు చేతిలో నడుము వదిలిపోగా, చాలా సేపటికి అతడు మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు.
మధుసంజ్ఞం త్రిభిర్బాణైస్స బిభేద సురోత్తమమ్। చకర్త్త ధనురస్త్రైశ్చ దైత్యరాజస్య పశ్యతః
మధుసంజ్ఞుడైన ఉత్తమ దేవుడిని మూడు బాణాలతో గాయపరిచాడు. దైత్యరాజు చూస్తుండగానే ఆయుధాలతో అతని విల్లు కోసాడు.
తతో బాణసహస్రైస్తు కాలాంతకసమప్రభైః। బిభేద దైత్యసింహం తు సురాణాముత్తమో బలీ
తర్వాత, కాలాంతకుడి వంటి ప్రకాశంతో వేలాది బాణాలతో, ఆ బలవంతుడు దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు, దైత్యసింహుడిని గాయపరిచాడు.
హతచేతాః స దైత్యేంద్రో బహుశోణితసంస్రవః। విహ్వలో బహుబాణార్తః శూలం జగ్రాహ దానవః
చేతనారహితుడై, రక్తం పొర్లుతున్న దైత్యేంద్రుడు, అనేక బాణాల బాధతో అలసిపోయి, ఒక గొప్ప భుజబలం కలిగిన దానవుడు కటారాన్ని పట్టుకున్నాడు.
శూలహస్తస్య తస్యైవ చతుర్భిస్తురగాన్శరైః। హత్వా చ పాతయామాస త్రిభిర్యంతారమేవ చ
ఆ కటారాన్ని పట్టుకున్నవాడి గుర్రాలను నాలుగు బాణాలతో చంపి పడగొట్టాడు. మరో మూడు బాణాలతో రథసారథిని కూడా నేలకూల్చాడు.
జఘాన శూలముర్వీష్ఠస్తతో గంధర్వసత్తమమ్। విచకర్త్త త్రిభిర్బాణైః శూలం చిత్రరథో బలీ
తర్వాత భూమిపై నిలబడి, ఆ గొప్ప గంధర్వుని మీద కటారంతో దాడి చేశాడు. కానీ బలవంతుడైన చిత్రరథుడు మూడు బాణాలతో ఆ కటారాన్ని కోసేశాడు.
శూలం చ నష్టకం దృష్ట్వా హతభోగమివోరగమ్। గృహీత్వా ముద్గరం ఘోరం ప్రదుద్రావ సురం బలీ
కటారం నాశనం అయినదని చూసి, పాము పాముపు తల కోల్పోయినట్లుగా అయిపోయింది. వెంటనే భయంకరమైన గదను పట్టుకుని, బలవంతుడైన వాడు దేవుని మీద దూకాడు.
స ముద్గరం సమాయాతం దైత్యసేనాధిపం తదా। విచకర్త్త శిరో దేహాదర్ధచంద్రేణ సంభ్రమాత్
ఆ సమయంలో ఆ దైత్యసేనాధిపతిని అరచంద్రాకారమైన గొడ్డలితో గట్టిగా కొట్టి, అతని తలని శరీరం నుండి వేరు చేశాడు.
స పపాత మహీపృష్ఠే సంచచాల వసుంధరా। తతో దైత్యగణాః సర్వే విముఖా విప్రదుద్రువుః
అతడు భూమిపై పడిపోవడంతో భూమి కంపించింది. వెంటనే అందరు దైత్యులు భయంతో తిరిగి పారిపోయారు.
వ్యాస ఉవాచ- భ్రాతరం నిహతం దృష్ట్వా కాలేయో నామ దానవః। చిత్రరథం ప్రదుద్రావ ధృత్వా బాణం సకార్ముకమ్
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు — తన అన్నయ్య చనిపోయినదాన్ని చూసి, కాలేయుడు అనే దానవుడు బాణంతో కూడిన విల్లు పట్టుకుని చిత్రరథుడి వైపు పరుగెత్తాడు.
దృష్ట్వాసురం విధావంతం కాలమృత్యుసమప్రభమ్। అరౌత్సీత్తం మహావీర్యో జయంతః పాకశాసనిః
ఆ దానవుడు మరణానికి సమానమైన భయంకరంగా పరుగెత్తుతున్నదాన్ని చూసి, మహావీరుడైన జయంతుడు అతన్ని ఆపాడు.
అబ్రవీచ్చ మహాతేజా దైతేయం సురసత్తమః। తథ్యం ధర్మాభిసంయుక్తం లోకద్వయహితం ధ్రువమ్
అప్పుడు దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైన మహాతేజస్వి జయంతుడు ఆ దానవునితో సత్యమైన, ధర్మంతో కూడిన, రెండు లోకాలకు మేలైన మాటలు చెప్పాడు.
శస్త్రాభిఘాతదుఃఖార్తం కశ్మలం చాన్యసంయుతమ్। ప్రభగ్నం చ నిరస్తం చ యో హంతి స చ బాలిశః
యుద్ధంలో ఆయుధాల దెబ్బలకు బాధపడుతూ, మనసు కలవరపడి, ఓడిపోయి, నిరాశగా ఉన్నవాడిని చంపేవాడు నిజంగా మూర్ఖుడు.
సుచిరం రౌరవం భుక్త్వా తస్య దాసో భవేచ్చిరమ్। తస్మాన్మాముం ప్రయుధ్యస్వ యుద్ధధర్మస్థితో భవ
అలాంటి వాడు చాలా కాలం రౌరవ నరకంలో బాధలు అనుభవించి, ఆ మనిషికి దాసుడవుతాడు. అందుకే నాతో యుద్ధం చేయి, యుద్ధధర్మాన్ని పాటించు.
జయంతమబ్రవీద్వాక్యం కాలేయః క్రోధమూర్చ్ఛితః। నిహత్య భ్రాతృహంతారమథ త్వాంహన్మి సాంప్రతమ్
కోపంతో ఊగిపోయిన కాలేయుడు జయంతునితో ఇలా అన్నాడు — 'నా అన్నను చంపినవాడిని సంహరించిన తర్వాత, ఇప్పుడు నిన్ను కూడా చంపుతాను.'
తతస్తం చాసురశ్రేష్ఠం కాలానలసమప్రభమ్। జయంతో నిశితైర్బాణైర్జఘాన సురసత్తమః
తర్వాత దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైన జయంతుడు, ప్రళయాగ్నిలా మండుతున్న ఆ దానవశ్రేష్ఠుడిని పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు.
నిచకర్త్త శరాన్సోపి త్రిభిర్వివ్యాధ చాసురః। యథావృష్టిగణం ప్రాప్య నదీ గైరికవాహినీ
అతడు వచ్చిన బాణాలను కోసి వేసాడు. దానవుడు మూడు బాణాలతో జయంతుని గాయపరిచాడు. అది ఎలాగంటే, ఎర్ర మట్టి ప్రవహించే నదిలో వర్షపు నీరు చేరినట్లు.
తథా తౌ చ మహావీర్యౌ న క్షీణౌ న చ కాతరౌ। న శర్మ పరిలేభాతే పరస్పరజయైషిణౌ
అలా ఇద్దరూ మహాశక్తివంతులై, ఎవ్వరూ అలసిపోకుండా, భయపడకుండా, ఒకరిపై ఒకరు విజయం సాధించాలనే తపనతో యుద్ధం కొనసాగించారు.
అథ తస్య చ దైత్యస్య ధనుశ్చిచ్ఛేద చేషుణా। యంతారం పంచభిర్బాణైః పాతయామాస భూతలే
ఆ తర్వాత జయంతుడు బాణంతో దైత్యుని విల్లు కోసి, ఐదు బాణాలతో అతని రథసారథిని భూమిపై పడవేశాడు.
అష్టాభిర్నిశితైర్బాణైశ్చతురోశ్వానపాతయాత్। శక్తిం సంగృహ్య భూమిష్ఠః కుమారం చ జఘాన హ
ఎనిమిది పదునైన బాణాలతో నాలుగు గుర్రాలను పడగొట్టాడు. భూమిపై నిలబడి శక్తిని ఎత్తుకుని, కుమారుడిని గాయపరిచాడు.
గదయా పీడితం సాశ్వం సవరూథం సకూబరమ్। పాతయిత్వా ధరణ్యాం చ సింహనాదం ననాద హ
గదతో కొట్టి, గుర్రాలు, రథం, జెండా అన్నీ సహా భూమిపై పడగొట్టి, సింహంలా గర్జించాడు.
లాఘవాత్స ధరాం గత్వా గదాపాణిరుపస్థితః। వజ్రపాతాద్యథా శబ్దో లోకానాం దుఃసహో భవేత్
అతడు చురుకుగా భూమిపైకి వచ్చి, గదను చేతిలో పట్టుకుని నిలబడ్డాడు. ఆ శబ్దం వజ్రపాతం లాగా లోకాలకు భరించలేనిదిగా మారింది.
తథా తయోర్గదాపాతే శబ్దః స్యాత్తు ముహుర్ముహుః। ఏవం తయోర్గదాయుద్ధం యావదబ్దచతుష్టయమ్
అలా వారి ఇద్దరి గదాపోటు శబ్దం మళ్లీ మళ్లీ మారుమోగింది. వారి గదాయుద్ధం నాలుగేళ్లు సాగింది.
ప్రభగ్నే తే గదే ఖస్థౌ ఖడ్గచర్మధరావుభౌ। తదా పదాతినోర్యుద్ధమద్భుతం లోమహర్షణం
ఆ గదలు విరిగిపోవడంతో ఇద్దరూ ఆకాశంలో నిలబడి, ఖడ్గం, కవచం ధరించి యుద్ధం చేశారు. ఆ కాలినడక యుద్ధం అద్భుతంగా, రోమాలు నిక్కబొడిచేలా సాగింది.
దృష్ట్వా చ విస్మయం జగ్ముర్దేవాసురమహోరగాః। ఖడ్గపాతైర్ముహూర్తాంతే తయోశ్ఛిన్నే తు వర్మణీ
అది చూసి దేవతలు, దానవులు, మహానాగులు ఆశ్చర్యపోయారు. కొంతసేపటికి వారి ఖడ్గపోటుతో కవచాలు కోసిపడ్డాయి.
అభవత్ఖడ్గయుద్ధం చ తయోర్యుద్ధాతిశీలినోః। దధార చికురే తస్య జయంతో భీమవిక్రమః
ఆ ఇద్దరు యుద్ధంలో నిపుణులైనవారు, వారి మధ్య ఘోరమైన ఖడ్గయుద్ధం మొదలైంది. భయంకరమైన పరాక్రమంతో ఉన్న జయంతుడు అతని జుట్టు పట్టాడు.
శిరశ్ఛిత్వాస్య ఖడ్గేన పాతయామాస భూతలే। తతస్తు జయశబ్దేన దేవాః సర్వే ననందిరే
ఆ తర్వాత జయంతుడు ఖడ్గంతో అతని తలను కోసి నేలపై పడేశాడు. వెంటనే దేవతలందరూ 'జయ' అని ఆనందంగా అరవసాగారు.
ప్రభగ్నా దైత్యసంఘాశ్చ దిశః సర్వాః ప్రదుద్రువుః
దైత్యుల గుంపులు పూర్తిగా చెల్లాచెదురయ్యి, అన్ని దిశలకూ పారిపోయాయి.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే కాలేయవధోనామ షట్షష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో మొదటి సృష్టిఖండంలో 'కాలేయ వధ' అనే అరవై ఆరవ అధ్యాయం ముగిసింది.