యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి తస్య నాస్తీహ దుర్గతిః। బ్రహ్మహత్యాదిభిః పాపైర్న లిప్యేత కదాచన
ఈ కథను ఎవరు చదువినా, వినినా వారికి ఇక్కడ ఎలాంటి దుర్గతి కలగదు. బ్రహ్మహత్య వంటి పాపాలు ఎప్పుడూ అంటవు.
గవాం కోటిప్రదానేన యత్ఫలం లభతే నరః। తత్ఫలం సమవాప్నోతి పంచాఖ్యానావగాహనాత్
పది కోట్ల గోవులను దానం చేస్తే లభించే ఫలితం, ఈ ఐదు కథలను పూర్తిగా గ్రహిస్తే అదే ఫలితం లభిస్తుంది.
స్నానేన పుష్కరే నిత్యం భాగీరథ్యాం చ సర్వదా। యత్ఫలం తదవాప్నోతి సకృచ్ఛ్రవణగోచరాత్
పుష్కరంలో ప్రతిరోజూ స్నానం చేయడం, భాగీరథీ నదిలో ఎప్పుడూ స్నానం చేయడం వల్ల వచ్చే ఫలితం, ఈ కథను ఒక్కసారి వినడానికే లభిస్తుంది.
దుఃస్వప్నం నాశయేత్క్షిప్రం తథారోగ్యం ప్రయచ్ఛతి। లక్ష్మ్యారోగ్యకరం చైవ తస్మాచ్ఛ్రోతవ్యమేవ హి
చెడ్డ కలలు త్వరగా పోయిపోతాయి, ఆరోగ్యం లభిస్తుంది; లక్ష్మీదేవి అనుగ్రహం, ఆరోగ్యం కూడా కలుగుతుంది. అందుచేత ఇది తప్పక వినాలి.
ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖండే పంచాఖ్యానంనామ షట్పంచాశత్తమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, మొదటి సృష్టిఖండంలో, 'ఐదు కథలు' అనే యాభై ఆరు వ అధ్యాయం పూర్తయింది.
సప్తపఞ్చాశత్తమోఽధ్యాయః। ద్విజా ఊచుః- కీర్తిర్ధర్మోథ లోకేషు సర్వాణి ప్రవరాణి చ। వద నో మునిశార్దూల యది నోఽస్తి త్వనుగ్రహః
యాభై ఏడు వ అధ్యాయం. బ్రాహ్మణులు ఇలా అడిగారు— ప్రపంచాల్లో కీర్తి, ధర్మం, అన్ని శ్రేష్ఠమైన విషయాలు— ఇవన్నీ గురించి మునిశార్దూలా! నీకు దయ ఉంటే మాకు చెప్పు.
వ్యాస ఉవాచ- యస్య ఖాతే వనే గావస్తృప్యంతి మాసమేవ చ। యద్వా సప్తదినాత్పూతః సర్వదేవైః స పూజితః
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు — అడవిలోని కొలను లోపల, ఆవులు నెలరోజులు తృప్తిగా నీరు తాగితే, లేదా ఏడు రోజుల్లో ఆ కొలను శుద్ధమైతే, అలాంటి వాడిని దేవతలందరూ పూజిస్తారు.
పుష్కరిణ్యా విశేషేణ పూతా యా యజ్ఞకర్మణా। యత్ఫలం జలదానేన సర్వమత్రాస్యి(?) తచ్ఛృణు
యజ్ఞకర్మల ద్వారా శుద్ధమైన కొలను గురించి ప్రత్యేకంగా చెబుతాను. ఇక్కడ నీరు దానం చేయడం వల్ల కలిగే ఫలితం, ఇతర దానాలన్నింటికన్నా సమానమని విను.
హాయనే హాయనే చైవ కల్పం కల్పం విధీయతే। దానాత్స్వర్గమవాప్నోతి తోయదః సర్వదో భువి
ప్రతి సంవత్సరం, ప్రతి యుగంలో కూడా ఇదే విధిగా చెప్పబడింది — నీరు దానం చేసినవాడు స్వర్గాన్ని పొందుతాడు, భూమిపై అందరికీ ఉపకారిగా ఉంటాడు.
మేఘే వర్షతి ఖాతే చ జాయంతే యే తు శీకరాః। తావద్వర్షసహస్రాణి దివమశ్నాతి మానవః
వర్షం పడుతున్నప్పుడు కొలనులో ఏర్పడే ప్రతి నీటి చినుకు కోసం, మనిషి వేల సంవత్సరాలు స్వర్గంలో ఆనందిస్తాడు.
తోయైరన్నాదిపాకైశ్చ ప్రసన్నో మానవో భవేత్। ప్రాణానాం చ వినాన్నైశ్చ ధారణన్నైవ జాయతే
నీరు, అన్నం వంటలు మొదలైన వాటితో మనిషి సంతోషంగా ఉంటాడు. అన్నం లేకుండా ప్రాణులు బతకలేవు.
పితౄణాం తర్పణం శౌచం రూపం వై గంధ్యనాశనమ్। బీజం త్విహార్జితం సర్వం సర్వం తోయే ప్రతిష్ఠితమ్
పితృదేవతలకు తర్పణం, శౌచం, అందం, దుర్వాసన పోవడం — ఇవన్నీ, ఇక్కడ సంపాదించిన అన్ని విత్తనాలు, అన్నీ నీటిలోనే స్థిరంగా ఉంటాయి.
వస్త్రస్య ధావనం రుచ్యం భాజనానాం తథైవ చ। తేనైవ సర్వకార్యం చ పానీయం మేధ్యమేవ చ
బట్టలు కడగడం, పాత్రలు శుభ్రం చేయడం, అలాగే అన్ని పనులు — ఇవన్నీ నీటితోనే జరుగుతాయి. తాగునీరు కూడా పవిత్రమే.
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన వాపీకూపతటాకకమ్। కారయేచ్చ బలైః సర్వైస్తథా సర్వధనేన చ
అందువల్ల, అన్ని శక్తితో, అన్ని ధనంతో, వాపి, బావి, చెరువులు నిర్మించాలి.
తతో వినిర్జలే దేశో(దేశే?) యో దదాతి జలాశయమ్। వాసరే వాసరే తస్య కల్పం స్వర్గం వినిర్దిశేత్
నీరు లేని చోట ఎవరు జలాశయం ఏర్పాటు చేస్తారో, వారికి ప్రతి రోజు, యుగకాలం పాటు స్వర్గం లభిస్తుంది.
త్రివిష్టపాచ్చ్యుతో విప్రో వేదశాస్త్రార్థపారగః। లోకబంధుః స ధర్మాత్మా తపస్తప్త్వా దివం వ్రజేత్
స్వర్గం నుండి పడిపోయిన, వేదశాస్త్రార్థాలను తెలిసిన, అందరికీ మిత్రుడైన, ధర్మాత్ముడైన బ్రాహ్మణుడు తపస్సు చేసి మళ్లీ స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.
ఏవం జన్మాష్టకం ప్రాప్య ఏకస్యాక్షయమిష్యతే। క్షత్త్రియాణాం కులే జాతః సార్వభౌమో భవేన్నృపః
ఇలా ఎనిమిది జన్మలు పొందినవాడు, ఎప్పటికీ నశించని వాడిగా భావించబడతాడు. క్షత్రియుల వంశంలో పుట్టి, సమస్త భూమిపై రాజుగా అవుతాడు.
విశోఽక్షయం ధనం విద్యాజ్జన్మజన్మసు యత్ప్రియమ్। శూద్రాదయోన్త్యజాశ్చాన్యే లభంతే స్వర్గతిం ముహుః
వైశ్యులకు ఎన్నో జన్మల్లో అక్షయమైన ధనం, ఇష్టమైనది లభిస్తుంది. శూద్రులు మరియు ఇతర తక్కువ వర్గాలవారు కూడా పునఃపునః స్వర్గాన్ని పొందుతారు.
చతుర్హస్తప్రమాణం తు కూపం ఖనతి యః పుమాన్। పరోపకారకం నిత్యం కల్పం స్వర్గం తు హాయనే
నాలుగు చేతుల పొడవు ఉన్న బావిని ఎవడు ఇతరుల కోసం తవ్విస్తాడో, అతడికి ప్రతి సంవత్సరం యుగకాలం పాటు స్వర్గఫలం లభిస్తుంది.
ద్విగుణే ద్విగుణం విద్యాచ్ఛతం చైవ చతుర్గుణే। వింశత్కిష్కుప్రమాణాం తు దద్యాత్పుష్కరిణీం తు యః
బావి రెండింతలు పెద్దదైతే ఫలం రెండింతలు, నాలుగు రెట్లు అయితే వంద రెట్లు. ఇరవై చేతుల కొలత ఉన్న పుష్కరిణిని ఎవడు నిర్మిస్తాడో—
విష్ణోర్ధామ లభేత్సోపి దివ్యభోగం తథైవ చ। అనంతరం నృపో జాతో ధనీ వాగీశ్వరో భవేత్
విష్ణువు లోకాన్ని పొందుతాడు, దివ్యమైన ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. తరువాత జన్మలో రాజు, ధనవంతుడు, వాగ్మి అవుతాడు.
ఏవం ద్విస్త్రిశ్చతుర్వాపి గుణతో భోగ్యమిష్యతే। విస్తీర్ణే ప్రచురం విద్ధి సహస్రేణాచ్యుతో దివః
ఇలా రెండు, మూడు, నాలుగు రెట్లు పెరిగితే, ఫలితం కూడా అంతే పెరుగుతుంది. వెయ్యి చేతుల కొలతతో నిర్మిస్తే, పరమ స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.
సహస్రాద్ద్విగుణేనైవ సురపూజ్యో భవేన్నరః। జంతవస్తత్ర యే సంతి యావంతో జీవనం యయుః
వెయ్యి రెట్లు రెండింతలు చేస్తే, దేవతలు కూడా ఆ మనిషిని పూజిస్తారు. అక్కడ ఉన్న అన్ని జీవులు, ఎంతకాలం బతికినా—
తత్సంఖ్యాకా జనాస్తస్య కింకరాః పృష్టలగ్నకాః। భవంతి సతతం గేహే పురే జనపదేషు చ
అంత మంది జనులు అతనికి సేవకులై, ఎప్పుడూ అతనితో ఉండి, ఇంట్లో, పట్టణంలో, దేశంలో అతనికి తోడుగా ఉంటారు.
విహాయ పితరం భోగ్యా ధనే క్షీణే యథా వనమ్। పక్షిణస్సూకరశ్చైవ మహిషీ కరిణీ తథా
ధనం తరిగిపోయినప్పుడు, పక్షులు, పందులు, ఎద్దుల ఆడపిల్లలు, ఏనుగు ఆడపిల్లలు — ఇవన్నీ తమను పోషించినవారిని వదిలేసి అడవికి వెళ్ళిపోతాయి.
ఉపదేష్టా చ కర్త్తా చ షడేతే స్వర్గగామినః। దివ్యం చ పక్షిణాం చైవ శతం స్వర్గం వినిర్దిశేత్
ఉపదేశం చెప్పేవాడు, పనిని చేసేవాడు — వీరిలో ఆరు మంది స్వర్గానికి దారి చూపుతారు. అలాగే, వంద మంది దివ్య పక్షులు కూడా స్వర్గాన్ని పొందుతారని చెప్పబడింది.
క్రోడో వర్షసహస్రం తు మహిష్యయుతహాయనమ్। దేవరూపం సమాస్థాయ కరిణ్యా లక్షముచ్యతే
ఒక కందిరీగ వెయ్యేళ్లు, ఒక ఎద్దు ఆడపిల్ల పది వేల సంవత్సరాలు, దేవతల రూపంలో, ఒక ఏనుగు ఆడపిల్ల లక్ష సంవత్సరాలు అని చెప్పబడింది.
కోట్యేకముపదేష్టుశ్చ కర్తురక్షయమేవ చ। పురా ధనిసుతేనైవ కృతః ఖ్యాతో జలాశయః
ప్రతి కోటి మందికి, ఉపదేశకుడికీ, పనిచేసినవాడికీ, ఎప్పటికీ తరుగని పుణ్యం లభిస్తుంది. పుర్వం ధనుని కుమారుడు ఒక ప్రసిద్ధమైన చెరువు నిర్మించాడు.
అయుతధనవ్యయేనైవ ప్రాణేనైవ బలేన చ। సర్వసత్వోపకారాయ శివశ్రద్ధాయుతేన చ
పది వేల నాణేలు ఖర్చు పెట్టి, తన ప్రాణంతో, బలంతో, అన్ని జీవుల మేలు కోసం, శివునిపై పది వేల రెట్లు భక్తితో ఆ చెరువును నిర్మించాడు.
కాలేన కియతా చాపి క్షీణవిత్తోఽభవత్కిల। కశ్చిదర్థీ ధనీ తస్య మూల్యదానాయ చోద్యతః
కొంతకాలానికి అతని ధనం తరిగిపోయింది. అప్పుడొక ధనవంతుడు ఆ చెరువు మీద ఆశపడి, దానికి ధర చెల్లించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.