తస్యాం చ బ్రహ్మజాతీయా సేవ్యా నామ్నీ పతివ్రతా। తస్యా ధవోఽభవత్కుష్ఠీ పూర్వకర్మవిరోధతః
ఆ నగరంలో బ్రాహ్మణ వంశానికి చెందిన సేవ్య అనే పతివ్రత ఉండేది. పూర్వకర్మ ఫలితంగా ఆమె భర్తకు కుష్టురోగం వచ్చింది.
గలద్వ్రణాస్య పత్యుశ్చ నిత్యం చర్యాపరాయణా। యద్యన్మనోరథం తస్య శక్త్యా సా కురుతే భృశమ్
భర్త నోరులో ఎప్పుడూ గాయాల నుంచి ముదురు వస్తుండేది. అయినా ఆమె నిత్యం సేవలో నిమగ్నమై ఉండేది. భర్త ఏదైనా కోరితే, తన శక్తికి మించి తీరుస్తుండేది.
అర్చయేద్దేవవన్నిత్యం స్నేహం కుర్యాదమత్సరా। కదాచిత్పథి గచ్ఛంతీం వేశ్యాం పరమసుందరీమ్
ఆయన ప్రతిరోజూ దేవతలను భక్తితో పూజించేవాడు, ఎవరిపట్లా అసూయ లేకుండా, ప్రేమతో ప్రవర్తించేవాడు. ఒకసారి, మార్గంలో నడుస్తూ, అతను అపూర్వ సౌందర్యంతో కూడిన ఓ వేశ్యను చూశాడు.
దృష్ట్వాఽతీవాభవన్మోహాన్మన్మథావిష్టచేతనః। నిశ్శ్వస్య సుతరాం దీర్ఘం తతస్తు విమనాఽభవత్
ఆమెను చూసిన వెంటనే అతని మనసు మోహంతో మునిగిపోయింది, కామ భావనలో చిక్కుకున్నాడు. అతను లోతుగా ఊపిరి వదిలి, మనసు దిగులుతో నిండిపోయింది.
శ్రుత్వా గృహాద్వినిఃసృత్య సాధ్వీ పప్రచ్ఛ తం పతిం। ఉన్మనాస్త్వం కథం నాథ నిఃశ్వాసస్తే కథం విభో
ఇది విని, అతని సతీమంతృడు ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చి భర్తను అడిగింది: "ప్రభూ! నీ మనసు ఎందుకు ఇలా కలవరంగా ఉంది? ఎందుకు ఇంతగా ఊపిరి పీలుస్తున్నావు?"
బ్రూహి మే యచ్చ కర్తవ్యమకర్తవ్యం చ యత్ప్రియమ్। దయితం తే కరిష్యామి త్వమేకో మే గురుః ప్రియః
"ఏం చేయాలో, ఏం చేయకూడదో, నీకు ఏది ఇష్టమో నాకు చెప్పు. నీవు చెప్పినదాన్ని నేను చేస్తాను. నీవే నాకు గురువు, ప్రియమైనవాడవు."
అభీష్టం వద మే నాథ యథాశక్తి కరోమ్యహమ్। ఇత్యుక్తే తామువాచేదం వృథా కిం భాషసే ప్రియే
"నీ కోరికను చెప్పు ప్రభూ, నా శక్తికి తగినంత నేను చేస్తాను" అని ఆమె అన్నది. అప్పుడు అతను ఇలా అన్నాడు: "ప్రియమైనవాడా, వృథాగా మాటలు ఎందుకు చెబుతున్నావు?"
న శక్తా త్వం న చైవాహం మోఘం వక్తుం న యుజ్యతే। ప్రష్టుం నాధికరోషీతి యథా దీర్ఘతరోః ఫలమ్
"నువ్వు చేయలేవు, నేనూ చేయలేను. వృథాగా మాట్లాడటం సరికాదు. అడిగే హక్కు నీకు లేదు. నేలపై నిలబడి, ఎత్తైన చెట్టు ఫలాన్ని కోరికపడినట్టు ఇది."
భూమౌ స్థిత్వా తు ఖర్వాత్మా సముద్ధర్తుం ప్రవాంఛతి। తథా మే రమణీ లోభాన్మోహాద్యదభివాంఛితమ్
"చిన్నవాడైనవాడు నేలపై నిలబడి, ఎత్తైన చెట్టు ఫలాన్ని తీయాలని ఆశపడతాడు. అలాగే, మోహంతో, లోభంతో నేను సాధ్యంకాని దానిని కోరుతున్నాను."
దంపత్యోరపి దుఃసాధ్యమపయానం వదామ్యహమ్। పతివ్రతోవాచ- జ్ఞాత్వా తు త్వన్మనోవృత్తం శక్తాహం కార్యసాధనే
"భర్తా భార్యలకు కూడా సాధ్యం కాని ఒకటి — విడిపోవడం — గురించి చెబుతున్నాను." అప్పుడు పతివ్రత ఇలా అన్నది: "నీ మనసులోని కోరికను తెలుసుకొని, నేను ఆ పని చేయగలను."
ఆదేశం కురు మే నాథ కర్తవ్యం యేన కేనచిత్। యది తే దుర్లభం కార్యం కర్తుం శక్నోమి యత్నతః
"ప్రభూ, నాకు ఆదేశించు. ఏ విధంగా అయినా చేయాల్సిన పనిని నేను చేస్తాను. నీ కోరిక ఎంత కష్టమైనదైనా, శ్రద్ధగా ప్రయత్నించి నెరవేర్చుతాను."
తదా మే త్వతికల్యాణం ఫలిష్యతి పరే త్విహ। ఇత్యుక్తే పరమః ప్రీతః స్థితో వచనమబ్రవీత్
"అప్పుడు నా గొప్ప పుణ్యం ఇక్కడా, పరలోకంలోనూ ఫలిస్తుంది." అని ఆమె చెప్పగానే, అతను ఎంతో సంతోషంతో అక్కడే నిలబడి ఇలా అన్నాడు:
పాపాభ్యాసాచ్చ పాప్మానం పృచ్ఛతీతి వినిశ్చయః। పథ్యస్మిన్సంప్రగచ్ఛంతీం వేశ్యాం పరమసుందరీమ్
"పాపపు అలవాటుతో నేను పాపంలో మునిగిపోయాను — ఇది నిజమే. మార్గంలో నడుస్తూ, అపూర్వ సౌందర్యంతో కూడిన ఓ వేశ్యను చూశాను."
సర్వతశ్చానవద్యాంగీం దృష్ట్వా మే దహ్యతే మనః। యది తాం త్వత్ప్రసాదాచ్చ ప్రాప్నోమి నవయౌవనాం
"ఆమెను చూచి, ఆమె శరీరంలో ఎక్కడా లోపం లేకుండా ఉండటం చూసి నా మనసు కాలిపోతుంది. నీ అనుగ్రహంతో ఆ యవ్వన స్త్రీని పొందగలిగితే —"
తదా మే సఫలం జన్మ కురు సాధ్వి హితం మమ। యది మాం కుష్ఠినం దీనం పూతిగంధం నవవ్రణమ్
"అప్పుడు నా జన్మ ఫలప్రదమవుతుంది. సతీ! నా మేలుకోసం ఈ కోరికను నెరవేర్చు. నేను కుష్టురోగి, దుర్వాసనతో, కొత్త గాయాలతో ఉన్నవాడిని ఆమె వద్దకు రాకపోతే —"
న గచ్ఛతి వరారోహా తదా మే నిధనం హితమ్। శ్రుత్వా తేనేరితం వాక్యం సాధ్వీ వచనమబ్రవీత్
"ఆ అందమైన వనిత నా దగ్గరకు రాకపోతే, నాకు మరణమే మేలు." అతని మాటలు విని, సతీమంతృడు ఇలా చెప్పింది:
యథాశక్తి కరిష్యామి స్థిరీ భవ ప్రభోఽధునా। మనసాథ సమాలోచ్య క్షపాంతే హ్యుషసి ద్రుతమ్
"నా శక్తికి తగినంత చేస్తాను. ప్రభూ! నీవు ధైర్యంగా ఉండు." అని మనసులో ఆలోచించి, రాత్రి ముగిసిన తర్వాత, తెల్లవారుఝామున వెంటనే —
గోమయం సహ శోధన్యా గృహీత్వా సా యయౌ ముదా। సంప్రాప్య గణికాగేహం శోధయిత్వా చ చత్వరమ్
ఆమె గోమయం, శుభ్రత కోసం నీళ్ళు తీసుకుని ఆనందంగా బయలుదేరింది. వేశ్య ఇంటికి చేరుకుని, ఆవరణను శుభ్రం చేసింది.
ప్రతోలీం వీథికాం చైవ గోమయం ప్రదదౌ ముదా। సా తూర్ణమాగతా గేహే జనస్యాలోకనే భయాత్
ఆమె ఆనందంగా గోమయాన్ని వీధిలో, చిన్న దారిలో చల్లి శుభ్రం చేసింది. ఎవరికైనా కనిపిస్తుందేమోనని భయంతో త్వరగా ఇంటికి వచ్చింది.
ఏవం క్రమేణ సా సాధ్వీ చరతి స్మ దినత్రయమ్। అథ సా వారముఖ్యా చ చేటికాశ్చేటకానపి
ఇలా, ఆ సతీమంతృడు మూడు రోజులు వరుసగా ఇదే విధంగా చేసింది. తరువాత, ఆ వేశ్యాధిపతి, ఆమె దాసులు, సేవకులతో కలిసి —
అపృచ్ఛత్కస్య కర్మాణి శోభనాని చ చత్వరే। మయా నోక్తేప్యుషః కాలే కస్య మత్ప్రియకారణాత్
చౌరస్తాలో ఎవరి మంచి పనులు, గుణాలు గురించి అడిగారు? నేను ఉదయం ఏమీ చెప్పకపోయినా, నాకు ప్రియమైనవారి కోసం అది జరిగింది.
రుచ్యకర్మణి దీప్యంతే రథ్యా చత్త్వర వీథికాః। పరస్పరేణ సంచింత్య వారముఖ్యాం చ తేఽబ్రువన్
ఆ వీధులు, చౌరస్తాలు, మార్గాలు అందమైన పనులతో ప్రకాశిస్తున్నాయి. అవన్నీ కలిసి ఆ రోజు ముఖ్యమైన విషయాన్ని మాట్లాడుకున్నాయి.
అస్మాభిర్న కృతం భద్రే కర్మ చైతత్ప్రమార్జనమ్। అథ సా విస్మయం గత్వా సంచింత్య రజనీక్షయే
మనమేమీ చేయలేదు సఖీ, ఈ శుభ్రత కూడా మనం చేయలేదు. అప్పుడు ఆమె ఆశ్చర్యపడి, రాత్రి ముగియబోతున్నప్పుడు ఆలోచించింది.
తయా చ దృశ్యతే సా చ తథైవ పునరాగతా। దృష్ట్వా తాం మహతీం సాధ్వీం బ్రాహ్మణీం చ పతివ్రతామ్
ఆమెను చూసారు, ఆమె మళ్లీ మునుపటిలాగే తిరిగి వచ్చింది. ఆ గొప్ప, సతీ, బ్రాహ్మణ మహిళను చూసింది.
దధార చరణే తస్యా హా క్షమస్వేతి భాషిణీ। ఆయుర్దేహం చ సంపత్తిర్యశోర్థః కీర్తిరేవ చ
ఆమె కాళ్ల దగ్గర పడుతూ, 'అమ్మా, క్షమించు' అని చెప్పింది. ప్రాణం, శరీరం, సంపద, పేరు, కీర్తి అన్నీ నీ వల్ల పోతున్నాయేమో.
ఏతాసాం మే వినాశాయ స్ఫురసీవ పతివ్రతే। యద్యత్ప్రార్థయసే సాధ్వి నిత్యం దాస్యామి తద్దృఢమ్
పతివ్రతా! నీవల్ల ఇవన్నీ నాకు పోతున్నట్టు అనిపిస్తోంది. నీవు ఏది కోరినా, అది నేను ఎప్పుడూ నిశ్చయంగా ఇస్తాను.
సువర్ణం మణిరత్నం వా చేలం వా యన్మనోరథం। తామువాచ తతః సాధ్వీ న మే చార్థే ప్రయోజనమ్
బంగారం, రత్నాలు, ముత్యాలు, వస్త్రాలు — నీవు ఏది కోరినా. అప్పుడు ఆ సతీ, 'నాకు ధనానికి అవసరం లేదు' అని చెప్పింది.
అస్తి కార్యం చ తే కిఞ్చిద్వదామి కురుషే యది। తదా మే హృది సంతోషః కృతం సర్వం త్వయాఽధునా
నీకేమైనా పని ఉంటే చెప్పు, నీవు చేస్తే నాకు హృదయం సంతృప్తిగా ఉంటుంది. నువ్వు ఇప్పుడే అన్నీ చేశావు.
గణికోవాచ- సత్యం సత్యం కరిష్యామి ద్రుతం వద పతివ్రతే। కురు మే రక్షణం మాతర్ద్రుతం కృత్యం చ మే వద
వేశ్యా ఇలా చెప్పింది — 'నిజమే, నిజమే, నేను త్వరగా చేస్తాను. చెప్పు పతివ్రతా! అమ్మా, నన్ను రక్షించు, నాకు చేయాల్సిన పని త్వరగా చెప్పు.'
త్రపయా నికృతం వాచ్యం తస్యాముక్తం వరం ప్రియమ్। క్షణం విమృశ్య సా వేశ్యా కృత్వా క్షాంతిమువాచ చ
సంకోచంతో చెప్పాల్సిన మాటను ఆపుకుంది, తన కోరికను చెప్పలేదు. క్షణం ఆలోచించి, ఆ వేశ్య నిర్ణయమై చెప్పింది.