ప్రియే రుద్రేణ రౌద్రేణ ఛిన్నం చక్రేణ మే శిరః । తావత్వత్సిద్ధియోగాచ్చ త్వద్గతేన మమాత్మనా
ప్రియమైనవాడా! రుద్రుడు తన భయంకరమైన చక్రంతో నా తలను తెగేశాడు. అయినా, నీ శక్తితో, నా ప్రాణం నీతో కలిసినందువల్ల,
ఛిన్నం తదత్ర చానీతం జీవితం తేంగసంగతః । ప్రియే త్వం మద్వియోగేన బాలే జాతాసి దుఃఖితా
ఆ తెగిన తల ఇక్కడికి తీసుకొచ్చారు, నా ప్రాణం దానితో మళ్లీ కలిసింది. ప్రియమైనవాడా! నీవు నన్ను వదిలిపోవడం వల్ల, చిన్నవాడా, బాధతో నిండిపోయావు.
క్షంతవ్యం విప్రియం మహ్యం యత్త్వాం త్యక్త్వా రణం గతః । ఇత్యాది వచనైస్తేన వృందా సంస్మారితా తదా
నిన్ను వదిలిపెట్టి యుద్ధానికి వెళ్లిన నా తప్పును క్షమించు. ఇలాంటి మాటలతో, ఆ సమయంలో వృందా అతని చేత గుర్తు చేయబడింది.
తాంబూలైశ్చ వినోదైశ్చ వస్త్రాలంకరణైః శుభైః । అథ వృందారికా దేవీ సర్వభోగసమన్వితా
తాంబూలాలు, వినోదాలు, అందమైన వస్త్రాలు, అలంకారాలతో, వృందారికా దేవి అన్ని సుఖాలను అనుభవించింది.
ప్రియం గాఢం సమాలింగ్య చుచుంబ రతిలోలుపా । మోక్షాదప్యధికం సౌఖ్యం వృందా మోహనసంభవమ్
ఆమె ప్రియుడిని గట్టిగా ఆలింగనం చేసి, కోరికతో ముద్దిచూసింది. వృందా మోహనంతో కలిగిన, మోక్షానికంటే ఎక్కువ ఆనందాన్ని అనుభవించింది.
మేనే నారాయణో దేవో లక్ష్మీప్రేమరసాధికమ్ । వృందాం వియోగజం దుఃఖం వినోదయతి మాధవే
నారాయణుడు లక్ష్మీ ప్రేమ రసాన్ని మించినదిగా భావించాడు. మాధవుడు వృందా వियोग బాధను తొలగించాడు.
తత్క్రీడాచారువిలసద్వాపికా రాజహంసకే । తద్రూపభావాత్కృష్ణోఽసౌ పద్మాయాం విగతస్పృహః
ఆ ఆటలో, అందమైన రాజహంసలు ఉన్న సరస్సు వద్ద, వృందా రూపభావంతో, కృష్ణుడు పద్మపై ఆసక్తి కోల్పోయాడు.
అభూద్వృందావనే తస్మింస్తులసీరూప ధారిణీ । వృందాంగస్వేదతో భూమ్యాం ప్రాదుర్భూతాతి పావనీ
ఆ వృందావనంలో, ఆమె తులసి రూపాన్ని ధరించింది. వృందా శరీరపు చెమటతో భూమిపై అత్యంత పవిత్రంగా అవతరించింది.
వృందాంగ సంగజం చేదమనుభూయ సుంఖం హరిః । దినాని కతిచిన్మేనే శివకార్యం జగత్పతిః
వృందా శరీరసంగంతో కలిగిన ఆనందాన్ని అనుభవించిన హరి, కొన్ని రోజులు శివుని కార్యాన్ని ఆలోచించాడు.
ఏకదా సురతస్యాంతే సా స్వకంఠే తపస్వినమ్ । వృందా దదర్శ సంలగ్నం ద్విభుజం పురుషోత్తమమ్
ఒకసారి, వారి సుఖసమాప్తి తర్వాత, వృందా తన మెడకు అంటుకున్న రెండు చేతులతో ఉన్న తపస్విని, పరమపురుషుడిని చూశింది.
తం దృష్ట్వా ప్రాహ సా కంఠాద్విముచ్య భుజబంధనమ్ । కథం తాపసరూపేణ త్వం మాం మోహితుమాగతః
ఆయనను చూసి, తన మెడ, చేతుల బంధనాన్ని విడిచిపెట్టి, "తపస్వి రూపంలో నన్ను మోహింపజేయడానికి ఎలా వచ్చావు?" అని అడిగింది.
నిశమ్య వచనం తస్యాః సాంత్వయన్ప్రాహ తాం హరిః । శృణు వృందారికే త్వం మాం విద్ధి లక్ష్మీమనోహరమ్
ఆమె మాటలు విని, హరి ఆమెను ఓదార్చి ఇలా అన్నాడు: "వృందారికా! నన్ను లక్ష్మీ మనోహరుడిగా తెలుసుకో."
తవ భర్తా హరం జేతుం గౌరీమానయితుం గతః । అహం శివః శివశ్చాహం పృథక్త్వే న వ్యవస్థితౌ 6.15.
నీ భర్త హరుణ్ణి జయించి, గౌరీని తీసుకురావడానికి వెళ్లాడు. నేను శివుడిని, శివుడే నేనూ; మనిద్దరం వేరు కాదము.
జాలంధరో హతః సంఖ్యే భజ మామధునానఘే । నారద ఉవాచ- ఇతి విష్ణోర్వచః శ్రుత్వా విషణ్ణవదనాభవత్ । తతో వృందారికా రాజన్కుపితా ప్రత్యువాచ హ
జాలంధరుడు యుద్ధంలో హతమయ్యాడు. ఇప్పుడు నన్ను అంగీకరించు, నిష్కళంకురాలా! నారదుడు చెప్పాడు: విష్ణువు మాటలు విని, ఆమె ముఖం ముసురిపోయింది. అప్పుడు, రాజా! వృందారికా కోపంతో ఇలా ప్రత్యుత్తరం చెప్పింది.
రణే బద్ధోఽసి యేన త్వం జీవన్ముక్తః పితుర్గిరా । వివిధైః సత్కృతో రత్నైర్యుక్తం తస్య హృతా వధూః
యుద్ధంలో నిన్ను బంధించినవాడు, నీ తండ్రి మాటతో నీవు బ్రతికే ఉన్నప్పుడే విముక్తుడవయ్యావు. ఎన్నో విలువైన రత్నాలతో గౌరవించబడ్డావు, అయినా నీ భార్యను అతడు తీసుకుపోయాడు.
పతిర్ధర్మస్య యో నిత్యం పరదారరతః కథమ్ । ఈశ్వరోఽపి కృతం భుంక్తే కర్మేత్యాహుర్మనీషిణః
ఎప్పుడూ పరస్త్రీతో మమకారం కలిగినవాడు ధర్మానికి అధిపతిగా ఎలా పిలవబడగలడు? చేసిన కర్మను ప్రభువు అయినా అనుభవించాల్సిందేనని జ్ఞానులు అంటారు.
అహం మోహం యథానీతా త్వయా మాయా తపస్వినా । తథా తవ వధూం మాయా తపస్వీకోఽపి నేష్యతి
యతివరా! నీవు మాయతో నన్ను మోహంలో పడేసినట్లే, ఇంకొక యోగి కూడా మాయతో నీ భార్యను తీసుకుపోతాడు.
ఇతి శప్తస్తథా విష్ణుర్జగామాదృశ్యతాం క్షణాత్ । సా చిత్రశాలాపర్యంకః స చ తేఽథప్లవంగమాః
ఇలా శపించబడిన వెంటనే విష్ణువు కనబడకుండా పోయాడు. ఆ అద్భుతమైన మందిరం, పరుపు, నీతో వచ్చినవారందరూ ఒక్కసారిగా కనుమరుగయ్యారు.
నష్టం సర్వం హరౌ యాతే వనం శూన్యం విలోక్య సా । వృందా ప్రాహ సఖీం ప్రాప్య జిహ్మం తద్విష్ణునా కృతమ్
హరి వెళ్లిపోయిన తర్వాత అన్నీ నశించిపోయాయి. అడవి ఖాళీగా ఉన్నదని చూసి, వృందా తన స్నేహితిని చేరుకుని, 'ఇది విష్ణువు మోసంతో చేసిన పని' అని చెప్పింది.
త్యక్తం పురం గతం రాజ్యం కాంతః సందేహతాం గతః । అహం వనే విదిత్వైతత్క్వ యామి విధినిర్మితా
పురం వదిలిపెట్టబడింది, రాజ్యం పోయింది, నా ప్రియుడు ఎక్కడున్నాడో తెలియదు. ఈ సంగతులన్నీ అడవిలో తెలిసిన తర్వాత, నా విధిని బట్టి నేను ఎక్కడికి పోవాలి?
మనోరథానాం విషయమభూన్మే ప్రియదర్శనమ్ । ప్రాహ నిఃశ్వస్య చైవోష్ణం రాజ్ఞీ వృందాతిదుఃఖితా
నా ప్రియుడిని చూడటం కేవలం నా కోరికలకు పరిమితమైంది. తీవ్ర దుఃఖంతో ఊపిరి పీల్చుకుంటూ వృందా రాణి ఇలా చెప్పింది.
మమ ప్రాప్తం హి మరణం త్వయా హి స్మరదూతికే । ఇత్యుక్తా సా తయా ప్రాహ మమ త్వం ప్రాణరూపిణీ
'ప్రేమదూతా! నీ వల్ల నాకు మరణమే వచ్చిపోయింది.' అని ఆమె చెప్పగా, స్నేహితురాలు, 'నీవే నా ప్రాణం' అని సమాధానం ఇచ్చింది.
తస్యాస్తథోక్తమాకర్ణ్య ఇతికర్త్తవ్యతాం తతః । వనే నిశ్చిత్య సా వృందా గత్వా తత్ర మహత్సరః
ఆమె మాటలు విన్న వృందా, ఏమి చేయాలో తెలియక అడవిలో ఆలోచించి, అక్కడ ఒక పెద్ద చెరువు దగ్గరకు వెళ్లింది.
విహాయ దుఃఖమకరోద్గాత్రక్షాలనమంబునా । తీరే పద్మాసనం బద్ధ్వా కృత్వా నిర్విషయం మనః
దుఃఖాన్ని వదిలేసి, నీటితో తన శరీరాన్ని శుభ్రపరచుకుంది. చెరువు ఒడ్డున పద్మాసనంలో కూర్చుని, తన మనసును అన్ని విషయాల నుండి వెనక్కు తీసుకుంది.
శోషయామాస దేహం స్వం విష్ణుసంగేన దూషితమ్ । తపశ్చచారసాత్యుగ్రం నిరాహారా సఖీసమమ్
విష్ణువుతో సంయోగం వల్ల కలిగిన మలినాన్ని తొలగించేందుకు, తన శరీరాన్ని క్షీణింపజేసింది. ఆమెలోక సఖితో కలిసి, భయంకరమైన ఉపవాస తపస్సు చేసింది.
గంధర్వలోకతో వృందామథాగత్యాప్సరోగణః । ప్రాహ యాహీతి కల్యాణి స్వర్గం మా త్యజ విగ్రహమ్
ఆ సమయంలో గంధర్వ లోకంలో నుండి అప్సరసలు వృందా దగ్గరకు వచ్చి, 'ఓ మంగళకరమైనవాడా! స్వర్గానికి వెళ్ళు, శరీరాన్ని వదిలిపెట్టవద్దు' అని అన్నారు.
గాంధర్వం శస్త్రమేతత్త్రిభువనవిజయం శ్రీపతిస్తోషమగ్ర్యం। నీతో యేనేహ వృందే త్యజసి కథమిదం తద్వపుః ప్రాప్తకామమ్ । కాంతం తే విద్ధి శూలిప్రవరశరహతం పుణ్యలాభస్య భూషాస్వర్గస్య త్వం। భవాద్య ద్రుతమమరవనం చండిభద్రే భజ త్వమ్
'ఈ గంధర్వాస్త్రం మూడు లోకాలను జయించేందుకు, శ్రీపతికి అత్యుత్తమమైన సంతుష్టిని ఇచ్చింది. వృందా! నీవు ఇక్కడ పొందిన ఈ శరీరాన్ని ఎలా వదిలేస్తావు? నీ ప్రియుడు శూలధారి చేతిలో మరణించాడు. పుణ్యఫలం స్వర్గంలో అలంకారంగా ఉంటుంది. కాబట్టి, ఓ ధైర్యవంతురాలా! త్వరగా అమరుల లోకానికి వెళ్ళు' అని వారు చెప్పారు.
శ్రుత్వా శాస్త్రం వధూనాం జలధిజదయితా వాక్యమాహ ప్రహస్య । స్వర్గాదాహృత్య ముక్తాత్రిదశపతి వధూశ్చాతివీరేణ పత్యా । ఆదౌ పాత్రం సుఖానామహమమరజితా ప్రేయసా తద్వియుక్తానిర్దుష్టా తద్య। తిష్యే ప్రియమమృతగతం ప్రాప్నుయాం యేన చైవ
ఇత్యుక్త్వా ససఖీ వృందా విససర్జాప్సరోగణాన్ । తత్ప్రీతిపాశబద్ధాస్తా నిత్యమాయాంతి యాంతి చ
ఇలా చెప్పి, వృందా తన స్నేహితితో కలిసి అప్సరసలను పంపించింది. ఆమె ప్రేమ బంధంతో బంధించబడిన వారు ఎప్పుడూ వచ్చి పోతూ ఉంటారు.
యోగాభ్యాసేన వృందాథ దగ్ధ్వా జ్ఞానాగ్నినా గుణాన్ । విషయేభ్యః సమాహృత్య మనః ప్రాప తతః పరమ్
తర్వాత వృందా యోగాభ్యాసంతో, జ్ఞానాగ్నితో తన గుణాలను కాల్చేసింది. ఇంద్రియాల నుండి మనసును వెనక్కు తీసుకుని, పరమ పదాన్ని పొందింది.
అప్సరసల మాటలు, సముద్ర జనిత స్త్రీ వాక్యాలు విని, వృందా నవ్వుతూ ఇలా చెప్పింది: 'స్వర్గం నుండి తెచ్చిన దేవతల భార్యల్లో ముత్యంలాంటి నేను, మొదట నా అపరాజిత ప్రియుడికి సుఖాన్ని ఇచ్చాను. ఇప్పుడు ఆయన నుండి వేరుపడిన నేను నిష్కళంకురాలిని. ఆయన అమృత లోకానికి వెళ్లిన ప్రియుడిని, నేను కూడా తదుపరి జన్మలో పొందాలని కోరుకుంటున్నాను.'