అంత్యజాతిషు మ్లేచ్ఛేషు తథా చాండాలజాతిషు। పతితో వాన్నయోనిభ్యాం న హంతవ్యః కథంచన
అట్టడుగు జాతుల్లో, విదేశీయుల్లో, చండాల జాతిలో, ఇద్దరు తల్లిదండ్రుల నుండీ పడిపోయినవారిలో—even అటువంటి వారినీ ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ చంపకూడదు.
సర్వజాతిస్త్రియం గత్వా సర్వాభక్ష్యస్య భక్షణాత్। ద్విజత్వం న వినశ్యేత పుణ్యాద్విప్రో భవేత్పునః
అన్ని జాతుల మహిళల దగ్గరకు వెళ్లినా, అన్ని నిషిద్ధమైన ఆహారాలు తిన్నా, ద్విజత్వం పోదు; పుణ్యంతో మళ్లీ బ్రాహ్మణుడవుతాడు.
నారద ఉవాచ-। ఈదృశం దుష్కృతం కృత్వా పశ్చాత్పుణ్యం సమాచరేత్। కాం గతిం యాత్యసౌ విప్రః సర్వలోకపితామహ
నారదుడు ఇలా అడిగాడు: ఇలాంటి పాపాలు చేసిన తర్వాత, పుణ్యకార్యాలు చేస్తే, ఓ లోకాల పితామహా, ఆ బ్రాహ్మణుడు ఏ స్థితికి చేరుతాడు?
బ్రహ్మోవాచ-। కృత్వా సర్వాణి పాపాని పశ్చాద్యస్తు జితేంద్రియః। ముచ్యతే సర్వపాపేభ్యః పునర్బ్రహ్మత్వమర్హతి
బ్రహ్మా ఇలా చెప్పాడు: అన్ని పాపాలు చేసినా, తరువాత ఇంద్రియాలను నియంత్రిస్తే, అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తి పొంది, మళ్లీ బ్రాహ్మణునిగా అవతరిస్తాడు.
శృణు పుత్ర కథాం రమ్యాం విచిత్రాం చ పురాతనీమ్। కస్యచిద్బ్రాహ్మణస్యాపి యౌవనాఢ్యః సుతోఽభవత్
విను నా కుమారా, ఒక అందమైన, విచిత్రమైన పురాతన కథను. ఒక బ్రాహ్మణుడికి యవ్వనంతో కూడిన కుమారుడు ఉండేవాడు.
తతో యౌవనసంపత్తేర్మోహాచ్చ పూర్వకర్మణః। చాండాలీమగమత్సద్యస్తస్యాః ప్రియతరోఽభవత్
ఆ యవ్వనంతో, మోహంతో, పూర్వజన్మ ఫలితంతో, వెంటనే ఒక చండాలీ దగ్గరకు వెళ్లి, ఆమెకు ఎంతో ఇష్టమైనవాడయ్యాడు.
తస్యాముత్పాదితాస్తేన పుత్రా దుహితరస్తథా। స్వకుటుంబం పరిత్యజ్య గృహే తస్యాశ్చిరం స్థితః
ఆమెతో కుమారులు, కుమార్తెలు పుట్టించాడు. తన కుటుంబాన్ని వదిలేసి, ఆమె ఇంట్లో చాలా కాలం ఉండిపోయాడు.
అన్యా భక్ష్యం న చాశ్నాతి ఘృణయా చ సురాం త్యజేత్। తమువాచ సదా సా చ భక్షయాన్యతరాం సురామ్
ఇతడు ఇతర ఆహారం తినేవాడు కాదు, అసహ్యంతో మద్యం తాగేవాడు కాదు. కానీ ఆమె ఎప్పుడూ ఇతనికి ఇతర ఆహారం తినమని, మద్యం తాగమని చెప్పేది.
తామువాచ తదా శౌచం గదితుం నార్హసి ప్రియే। ఉత్కారో జాయతే తస్యాః శ్రవణాత్సతతం మమ
అప్పుడు అతడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: 'ప్రియమైనవాడా, నీవు శుద్ధి గురించి మాట్లాడవద్దు. ఆమె నోట వినగానే నాకు ఎప్పుడూ అసహ్యం కలుగుతుంది.'
ఏకదా స మృగాన్వేషాత్శ్రాంతః సుప్తో గృహే దివా। గృహీత్వా సా సురాం తస్య హసిత్వా చ ముఖే దదౌ
ఒక రోజు వేటకు వెళ్లి అలసిపోయి, ఇంట్లో పగటిపూట నిద్రపోయాడు. ఆమె నవ్వుతూ మద్యం తీసుకుని అతని నోట్లో పోసింది.
తతో విప్రముఖాదగ్నిః ప్రజజ్వాల సమంతతః। జ్వాలా తు సకుటుబాంతామదహచ్చ గృహం వసు
ఆ బ్రాహ్మణుని ఇంటి ముందు నుంచి అగ్ని అన్ని వైపులా వ్యాపించి మండింది. ఆ మంటలు పొగతో కూడి, ఆ ఇంటినీ, అందులోని సంపదనీ పూర్తిగా కాల్చేశాయి.
హాహా కృత్వా సముత్థాయ విలలాప తదా ద్విజః। విలాపాంతే చ జిజ్ఞాసా సమారబ్ధా చ తేన హి
ఆ బ్రాహ్మణుడు బాధతో అరుస్తూ లేచి, పెద్దగా విలపించాడు. ఆ విలాపం అయిపోగానే, ఏమైందో తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నించసాగాడు.
కుతశ్చాగ్నిః సముద్భూతో గృహే దాహః కథం మమ। తతః ఖే తమువాచేదం తేజస్తే బ్రాహ్మణస్య చ
"ఈ అగ్ని ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? నా ఇల్లు ఎలా కాలిపోయింది?" అని అడిగాడు. అప్పుడు ఆకాశంలో నుంచి అతని తేజస్సే బ్రాహ్మణునితో ఇలా చెప్పింది.
కథితే తద్యథావృత్తే బ్రాహ్మణో విస్మయం గతః। విమృశ్యార్థమువాచేదం పునః ఖేఽస్య హితం వచః
అలా జరిగినదంతా చెప్పిన తర్వాత, బ్రాహ్మణుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆ విషయం గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండగా, మళ్లీ ఆకాశంలో నుంచి అతని మేలుకోసం మాటలు వినిపించాయి.
విప్రణష్టం సుతేజస్తే తస్మాద్ధర్మచరో భవ। తతో మునివరాన్గత్వా పప్రచ్ఛాత్మహితం ద్విజః
"బ్రాహ్మణా, నీ తేజస్సు పోయింది. అందుకే, నీతి మార్గంలో నడుచుకో." అని చెప్పింది. ఆ తరువాత, తన మేలుకోసం ఆ బ్రాహ్మణుడు మహర్షుల దగ్గరకు వెళ్లి అడిగాడు.
తమూచుర్మునయః సర్వే దానధర్మం సమాచర। ఋషయ ఊచుః-। పూయంతే సర్వపాపేభ్యో బ్రాహ్మణాని యమైర్వ్రతైః
అందరు మునులు అతనితో, "దానం చేయడం వంటి ధర్మాన్ని ఆచరించు," అని అన్నారు. ఋషులు ఇలా చెప్పారు: "బ్రాహ్మణులు అన్ని పాపాలనుంచి వ్రతాలు, నియమాల వల్ల పవిత్రులు అవుతారు."
నియమాన్శాస్త్రదృష్టాంశ్చ పూతత్వార్థముపాచర। చాంద్రాయణాంశ్చ కృచ్ఛ్రాంశ్చ తప్తకృచ్ఛ్రాన్పునః పునః
"పవిత్రత కోసం శాస్త్రాలలో చెప్పిన నియమాలు పాటించు. చాంద్రాయణ వ్రతం, కృచ్ఛ్ర వ్రతాలు, తప్తకృచ్ఛ్ర వ్రతాలు మళ్లీ మళ్లీ చేయు."
ప్రాజాపత్యాంశ్చ దివ్యాంశ్చ దోషశోషాయ సత్వరమ్। గచ్ఛ తీర్థాని పూతాని గోవిందారాధనం కురు
"ప్రాజాపత్య వ్రతాలు, దైవిక వ్రతాలు కూడా త్వరగా చేసి, నీ దోషాలు పోగొట్టు. పవిత్రమైన తీర్థాలకు వెళ్లి, గోవిందుడిని భక్తిగా పూజించు."
క్షయమేష్యంతి పాపాని న చిరేణ సమంతతః। పుణ్యతీర్థప్రభావాచ్చ గోవిందస్య ప్రభావతః
"పవిత్ర తీర్థాల ప్రభావంతో, గోవిందుని కృపతో, నీ పాపాలు త్వరలోనే పూర్తిగా నశించిపోతాయి."
క్షయమేష్యంతి పాపాని బ్రహ్మత్వం ప్రాప్స్యతే భవాన్। శృణు తాత యథావృత్తం కథయామః పురాతనమ్
"నీ పాపాలు పోతాయి. నువ్వు బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందుతావు. బిడ్డా, ఇప్పుడు మేము ఒక పురాతన కథను యథావిధిగా చెబుతాము, విను."
ఆహారార్థీ పురా వత్స గరుడో వినతాసుతః। పతంగోపి బహిః సాక్షాదండాన్నిస్సృత్య శావకః
"ఒకప్పుడు, బిడ్డా, ఆహారం కోసం వినతా కుమారుడు గరుడుడు బయటకు వెళ్లాడు. అదే సమయంలో, ఒక చిన్న పక్షి గుడ్డును విడిచి బయటకు వచ్చింది."
క్షుధార్థీ మాతరం ప్రాహ భక్ష్యం మే దీయతామితి। తతః పర్వతసంకాశం గరుడం చ మహాబలమ్
"ఆ చిన్న పక్షి ఆకలితో తన తల్లిని, 'నాకు తినడానికి ఏదైనా ఇవ్వండి' అని అడిగింది. అప్పుడు, పర్వతం లాంటి మహాబలుడు గరుడుణ్ణి చూసింది."
దృష్ట్వా మాతా మహాభాగా తనయం హృష్టమానసా। క్షుధాం తే బాధితుం పుత్ర న శక్నోమి సమంతతః
ఆ మహాభాగ్యవంతురాలు తల్లి, తన కుమారుడిని ఆనందంగా చూస్తూ, "బిడ్డా, నీ ఆకలిని నేను పూర్తిగా తీర్చలేను" అని చెప్పింది.
తవ తాతస్తపస్తేపే లౌహిత్యస్యోత్తరే తటే। కశ్యపో నామ ధర్మాత్మా సాక్షాల్లోకపితామహః
"బిడ్డా, నీ తండ్రి కశ్యపుడు ధర్మాత్ముడిగా, సాక్షాత్తు లోకపితామహుడిగా, లౌహిత్య నదికి ఉత్తర తీరంలో తపస్సు చేశాడు."
తత్ర గచ్ఛస్వ పితరం పృచ్ఛ కామం యథా తవ। అస్యోపదేశతస్తాత క్షుధా తే శమమేష్యతి
"నువ్వు అక్కడికి వెళ్లి, నీ తండ్రిని కావలసినది అడుగు. ఆయన చెప్పినట్లు చేస్తే, నీ ఆకలి తీరుతుంది బిడ్డా."
తతో మాతుర్వచః శ్రుత్వా వైనతేయో మహాబలః। అగమత్పితురభ్యాశం సముహూర్తాన్మనోజవః
తల్లిచెప్పిన మాటలు విని, వినతా కుమారుడు గరుడుడు, తన తండ్రి దగ్గరకు మనస్సు వేగంతో క్షణంలోనే వెళ్లిపోయాడు.
దృష్ట్వా తాతం మునిశ్రేష్ఠం జ్వలంతమివ పావకమ్। ప్రణమ్య శిరసా వాక్యమువాచ పితరం ఖగః
తన తండ్రిని, అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ ఉన్న మహర్షిని చూసి, ఆ పక్షి తల వంచి నమస్కరించి, ఈ మాటలు అన్నాడు.
భక్షార్థీ సమనుప్రాప్తః సుతోహం తే మహాత్మనః। క్షుధయా పీడితో నాథ భక్ష్యం మే దీయతాం ప్రభో
"ప్రభో, నేను మీ కుమారుడిని. తినడానికి ఏదైనా కావాలని వచ్చాను. ఆకలితో బాధపడుతున్నాను. దయచేసి నాకు తినడానికి ఏదైనా ఇవ్వండి."
తతో ధ్యానం సమాలభ్య జ్ఞాత్వా తం వినతాసుతం। పుత్రస్నేహాద్వచశ్చేదం ప్రోవాచ మునిసత్తమః
తర్వాత ధ్యానం చేసి, వినతా కుమారుడని తెలుసుకుని, ఆ గొప్ప ముని తన కుమారుడిపై ఉన్న ప్రేమతో ఇలా అన్నాడు.
అనేకశతసాహస్రా నిషాదాః సరితాంపతేః। తీరే తిష్ఠంతి పాపిష్ఠాస్తాన్సంభక్ష్య సుఖీ భవ1.47.
నదీ తీరంలో అనేక వేల దుష్ట నిషాదులు ఉన్నారు. వారిని తినేసి సంతోషంగా ఉండు.