తథా ప్రతిహతాం శక్తిం క్రౌంచమస్త్రం తథైవ చ। మోహనం శోషణం చైవ సంతాపనవిలాపనే
అలాగే ప్రతిఘాతాయుధాన్ని, క్రౌంచాయుధాన్ని, మోహనాయుధాన్ని, శోషణాయుధాన్ని, బాధించే, విలాపించే ఆయుధాలను కూడా ప్రయోగించాడు.
కంపనం శాతనం చైవ మహాస్త్రం చైవ రోధనమ్। కాలముద్గరమక్షోభ్యం తాపనం చ మహాబలమ్
కంపనాయుధాన్ని, శాతనాయుధాన్ని, గొప్ప నిరోధకాయుధాన్ని, అప్రతిహతమైన కాలముద్గరాన్ని, మహాబలమైన తాపనాయుధాన్ని కూడా ప్రయోగించాడు.
సంవర్తనం మోహనం చ తథా మాయాధరం వరమ్। గాన్ధర్వమస్త్రం దయితమసిరత్నం చ నందకమ్
అలాగే సంహారాయుధాన్ని, మోహనాయుధాన్ని, మాయాధారాయుధాన్ని, గంధర్వాస్త్రాన్ని, ప్రియమైన అసిరత్నాన్ని, నందకాయుధాన్ని కూడా ప్రయోగించాడు.
ప్రస్వాపనం ప్రమథనం వారుణం చాస్త్రముత్తమమ్। అస్త్రం పాశుపతం చైవ యస్యా ప్రతిహతా గతిః
ప్రస్వాపనాయుధాన్ని, ప్రమథనాయుధాన్ని, ఉత్తమమైన వారుణాయుధాన్ని, దారిని ఎవరూ ఆపలేని పాశుపతాయుధాన్ని కూడా ప్రయోగించాడు.
ఏతాన్యస్త్రాణి దివ్యాని హిరణ్యకశిపుస్తదా। అసృజన్నరసింహస్య దీప్తస్యాగ్నేరివాహుతిమ్
ఈ విధంగా హిరణ్యకశిపుడు ఆ దివ్యాయుధాలను నరసింహునిపై, అగ్నిలో హోమం చేసేలా, జ్వలిస్తూ ప్రయోగించాడు.
అస్త్రైః ప్రజ్వలితైః సింహమావృణోదసురోత్తమః। వివస్వాన్ఘర్మసమయే హిమవంతమివాంశుభిః
అప్పుడా అసురులలో శ్రేష్ఠుడు, మండుతున్న ఆయుధాలతో సింహాన్ని చుట్టుముట్టాడు. వేసవిలో సూర్యుడు తన కిరణాలతో హిమవంతాన్ని ఆవరించడంలా అది జరిగింది.
స హ్యమర్షానిలోద్భూతో దైత్యానాం సైన్యసాగరః। క్షణేనాప్లావయత్సర్వం మైనాకమివ సాగరః
దైత్యుల సైన్య సముద్రం, వారి కోపం అనే గాలితో ప్రేరేపించబడింది, ఒక్క క్షణంలోనే అన్నిటినీ ముంచెత్తింది — అది సముద్రం మైనాక పర్వతాన్ని ముంచినట్లు.
ప్రాసైః పాశైశ్చ ఖడ్గైశ్చ గదాభిర్ముసలైస్తథా। వజ్రైరశనిభిశ్చైవ బహుశాఖైర్మహాద్రుమైః
ప్రాసాలు, కట్టెలు, ఖడ్గాలు, గదలు, మొసళ్ళు, వజ్రాలు, మెరుపులు, ఎన్నో కొమ్మలతో పెద్ద చెట్లు — వీటితో వారు యుద్ధం చేశారు.
ముద్గరైః కూటపాశైశ్చ శిలోలూఖలపర్వతైః। శతఘ్నీభిశ్చ దీప్తాభిర్దండైరపి సుదారుణైః
ముద్గరాలు, ఇనుప కట్టెలు, రాళ్ల ఉళ్ళాలు, పర్వతాలు, అగ్ని వంటి శతఘ్నులు, భయంకరమైన దండాలతో కూడా వారు ఎదురయ్యారు.
తే దానవాః పాశగృహీతహస్తా మహేంద్రతుల్యాశనితుల్య వేగాః। సమంతతోభ్యుద్యతబాహుకాయాః స్థితాః సశీర్షా ఇవ నాగపోతాః
ఆ దానవులు చేతుల్లో కట్టెలు పట్టుకుని, మహేంద్రుడి వేగం, వజ్రం వంటి వేగంతో, చుట్టూ చేతులు, శరీరాలు పైకి ఎత్తి, తలలు పైకి లేపిన చిన్న ఏనుగుల్లా నిలిచారు.
సువర్ణమాలాకులభూషితాంగాః సుతీక్ష్ణదంష్ట్రాకులవక్త్రగర్తాః। స్ఫురత్ప్రభాస్తే చ సశృంగదేహాశ్చీనాంశుకా భాంతి యథైవ హంసాః
బంగారు హారాలతో అలంకరించబడిన శరీరాలు, పదునైన పళ్లతో నిండిన నోర్లు, మెరిసే కొమ్మలు, చైనా పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, వారు హంసల్లా ప్రకాశించారు.
సోసృజద్దానవో మాయామగ్నిం వాయుం సమీరితమ్। తమింద్రస్తోయదైః సార్ధం సహస్రాక్షో మహాద్యుతిః
ఒక దానవుడు మాయా అగ్ని వెలువరించాడు, ఆ అగ్ని గాలితో మరింత మండింది. అప్పుడు సహస్రాక్షుడు అయిన ఇంద్రుడు, మేఘదేవులతో కలిసి దానికి ఎదురయ్యాడు.
మహతా తోయవర్షేణ శమయమాస పావకమ్। తస్యాం ప్రతిహతాయాం తు మాయాయాం యుధి దానవః
భారీ వర్షంతో ఆ అగ్నిని ఆపేశాడు. యుద్ధంలో ఆ మాయా అగ్ని ఆపబడినప్పుడు, ఆ దానవుడు
అసృజద్ఘోరసంకాశం తమస్తీవ్రం సమంతతః। తమసా సంవృతే లోకే దైత్యేష్వాత్తాయుధేషు చ
చుట్టూ భయంకరమైన, తీవ్రమైన చీకటి విడిచాడు. ఆ చీకటిలో లోకం కమ్ముకుపోయింది, దైత్యులు ఆయుధాలు పట్టుకున్నారు.
స్వతేజసా పరివృతో దివాకర ఇవోద్గతః। త్రిశిఖాం భ్రుకుటీమస్య దదృశుర్దానవా రణే
తన స్వంత తేజస్సుతో చుట్టుముట్టబడి, ఉదయించిన సూర్యుడిలా, యుద్ధంలో దానవులు అతని మూడుసార్లు మడచిన నుదిటి మడివిని చూశారు.
లలాటస్థాం త్రికూటస్థాం గంగాం త్రిపథగామివ। తతః సర్వాసు మాయాసు హతాసు దితినందనాః
అతని నుదిటిపై, మూడు కొండలపై ఉన్నట్టుగా, గంగా నది మెరిసింది. అప్పుడు వారి మాయలు అన్నీ నశించిపోయిన తరువాత, దితి కుమారులు
హిరణ్యకశిపుం దైత్యా విషణ్ణాశ్శరణం యయుః। తతః ప్రజ్వలితః క్రోధాత్ప్రదహన్నివ తేజసా
దైత్యులు నిరుత్సాహంతో హిరణ్యకశిపుని ఆశ్రయించారు. అప్పుడు అతడు కోపంతో మండిపడి, తన తేజస్సుతో కాలుతున్నట్లుగా కనిపించాడు.
తస్మిన్క్రుద్ధే తు దైత్యేంద్రే తమోభూతమభూజ్జగత్। ఆవహః ప్రవహశ్చైవ వివహోథ సమీరణః
ఆ దైత్యాధిపతి కోపంతో ఉన్నప్పుడు, లోకం చీకటిలో మునిగిపోయింది. ఆవహ, ప్రవహ, వివహ, సమీరణ అనే గాలులు
పరావహస్సంవహశ్చ ఉద్వహశ్చ మహాబలః। తథా పరివహః శ్రీమానుత్పాతభయశంసినః
పరావహ, సంవహ, ఉద్వహ అనే మహాబలులు, అలాగే పరివహ అనే మహాతేజస్సు గల గాలులు, అపాయ సూచించేలా ఊపిరాడని విధంగా వీచాయి.
ఇత్యేవం క్షుభితాః సప్త మరుతో గగనేచరాః। యే గ్రహాస్సర్వలోకస్య క్షయే ప్రాదుర్భవంతి హి
ఇలా ఆ ఏడుగురు మరుతులు, ఆకాశంలో సంచరిస్తూ, కలకలం రేపారు. ఇవే లోక నాశన సమయంలో కనబడే గ్రహాలు.
తే సర్వే గగనే హృష్టావ్యచరంశ్చ యథాసుఖమ్। అయోగతశ్చాప్యచరద్యోగం నిశి నిశాచరః
వారు అందరూ ఆనందంగా, ఇష్టమొచ్చినట్లు ఆకాశంలో సంచరించారు. అర్ధరాత్రి, నిశాచరుడు తన సంయోగాన్ని నిర్వహించాడు.
సగ్రహః సహ నక్షత్రైస్తారాపతిరరిందమ। వివర్ణతాం చ భగవాన్గతో దివి దివాకరః
గ్రహాలతో, నక్షత్రాలతో, తారాధిపతి, శత్రువులను జయించినవాడా, ఆకాశంలో సూర్యుడు రంగు కోల్పోయాడు.
కృష్ణః కబంధశ్చ తదా లక్ష్యతే సుమహాన్దివి। అసృజచ్చాసితాం సూర్యో ధూమవత్తాం విభావసుః
అప్పుడు ఆకాశంలో ఒక పెద్ద నలుపు తలరహిత శరీరం కనిపించింది. సూర్యుడు నల్లటి, పొగతో కూడిన కాంతిని వెలువరించాడు.
గగనస్థశ్చ భగవానభీక్ష్ణం పరివిష్యతే। సప్తధూమనిభా ఘోరాః సూర్యాది విసముత్థితాః
ఆ భగవంతుడు ఆకాశంలో నిలబడి, మళ్లీ మళ్లీ చుట్టుముట్టబడ్డాడు. సూర్యుని నుండి ఏడుసార్లు పొగలాంటివి, భయంకరమైన రూపాలు వెలువడాయి.
సోమస్య గగనస్థస్య గ్రహాస్తిష్ఠంతి శృంఙ్గగాః। వామే చ దక్షిణే చైవ స్థితౌ శుక్రబృహస్పతీ
ఆకాశంలో ఉన్న సోముని చుట్టూ గ్రహాలు రెండు కొమ్ములపై నిలిచాయి. ఎడమవైపున శుక్రుడు, కుడివైపున బృహస్పతి నిలిచారు.
శనైశ్చరో లోహితాంగో లోహితాంగసమద్యుతిః। సమం సమధిరోహంత సర్వే వై గగనేచరాః
శని, అగ్ని వర్ణంతో మంగళుని పోలికతో, ఇతర ఆకాశచారులందరితో కలిసి సమానంగా పైకి ఎక్కాడు.
శృంగాణి శనకైర్ఘోరా యుగాంతా వర్త్తన గ్రహాః। చంద్రమాశ్చ సనక్షత్రో గ్రహైః సహ తమోనుదః
ఆ భయంకరమైన, నెమ్మదిగా కదిలే కొమ్ములు యుగాంతానికి సంకేతంగా ఉన్న గ్రహాలు. చంద్రుడు నక్షత్రాలతో కలిసి గ్రహాల సహాయంతో చీకటిని తొలగించాడు.
చరాచరవినాశాయ రోహిణీం నాభ్యనందత। గృహీతో రాహుణా చన్ద్ర ఉల్కాభిరభిహన్యతే
జీవజంతువుల వినాశనానికి రోహిణి సంతోషించలేదు. చంద్రుడు రాహువు చేత పట్టుబడి, ఉల్కలతో దెబ్బతిన్నాడు.
ఉల్కాః ప్రజ్వలితాశ్చంద్రే వ్యచరంత యథాసుఖమ్। దేవానామధిపో దేవః సోప్యవర్షత శోణితమ్
ప్రజ్వలించే ఉల్కలు చంద్రుని మీద స్వేచ్ఛగా సంచరించాయి. దేవతల అధిపతి అయిన ఆ దేవుడు రక్తాన్ని వర్షించాడు.
అపతద్గగనాదుల్కా విద్యుద్రూపా మహాస్వనా। అకాలే చ ద్రుమాస్సర్వే పుష్ప్యంతి చ ఫలంతి చ
ఒక ఉల్క మెరుపులా మ్రోగుతూ ఆకాశం నుంచి పడింది. అప్పుడే అన్ని చెట్లు కాలానికి అతీతంగా పువ్వులు పండ్లు పూశాయి.