విమలయోగవినిర్మితదుర్జయే సుతనుతుల్యమహేశ్వరమండలీ। విదలితాంధకబాంధవసంహతిః సురవరైః ప్రథమం త్వమభిష్టుతా
నీ పవిత్రమైన యోగబలంతో ఎవ్వరూ ఓడించలేని, మహేశ్వరునితో సమానమైన ఆవరణ కలిగి ఉన్నవాడవు. అంధకుని బంధువుల సమూహాన్ని నాశనం చేసి, దేవతలందరిలో ముందు ప్రశంసలు పొందినవాడవు.
సితసటాపటలోద్ధతకంధరాభవమహామృగరాజరయస్థితా। విమలశక్తిముఖానలపింగలా యతభుజౌఘనిపిష్టమహాసురా
తెల్లని జటలు, సింహంలాంటి మెరిసే మెడతో, నీవు నిలబడి, నీ పవిత్రమైన శక్తి అగ్నిలా దహించుచూ, పింగళవర్ణంతో, నీ బలమైన భుజాలతో మహాసురులను నుయ్యడించుచున్నావు.
నిగదితా భువనైరతిచండికాజననిశుంభనిశుంభనిషూదినీ। ప్రణతచింతితదా భవదా నవప్రశమనైకరతిస్తరసా భువి
లోకాలు నిన్ను అత్యంత ఉగ్రమైన తల్లి, శుంభుని, నిశుంభుని సంహారిణిగా కొనియాడుతున్నాయి. నీకు శరణు వచ్చినవారు, హృదయంతో నిన్ను ధ్యానించగా, నీవు వారికి వెంటనే బాధలను తొలగిస్తావు.
వియతివాయుపథే జ్వలనాకులేవనితలే తవ దేవి చ యద్వపుః। తదజితేప్రతిమే ప్రణమామ్యహం భువనభావినితే భవవల్లభే
దేవీ! విస్తారమైన గాలితో ఉప్పొంగుతున్న అగ్నికాంతుల అడవిలో నీ రూపం కనిపిస్తుంది. ఓ అపరాజిత, లోకాలకర్త, భవునికి ప్రియమైనవాడవు, నేను నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.
జలధయో లలితోద్ధతవీచయో హుతవహో ద్యుతిదగ్ధచరాచరః। ఫణసహస్రభృతశ్చ భుజంగమాస్త్వమభిధాస్యసి మామభయంకరా
లలితంగా అలలు ఎగిసిపడే సముద్రాలు, జ్వలించు అగ్ని, చలించునివారు, అచలమైనవి అన్నిటినీ కాల్చుతుంది. వెయ్యి ఫణులు కలిగిన పాములు — ఓ భయంకరమైనవాడవు, ఇవన్నింటినీ నాకోసం నీవు అదుపు చేస్తావు.
భగవతి స్థిరభక్తజనాశ్రయే ప్రతిగతో భవతీచరణాశ్రయం। కరణజాతమిహాస్తు మమాశ్రవైతవవిలాసముఖానుభవాస్యదమ్
భగవతి! స్థిరమైన భక్తులకు ఆశ్రయమైనవాడవు. నీ పాదాలను ఆశ్రయించినవారు ఎల్లప్పుడూ కాపాడబడతారు. నా చేతలు అన్నీ నీ కృపామయమైన లీలను అనుభవించేందుకు దోహదపడాలని కోరుకుంటున్నాను.
సుప్రసన్నా తతో దేవీ వీరకస్యేతి సంస్తుతా। ప్రవివేశ శుభంభర్తుర్భువనం భూధరాత్మజా
అప్పుడా దేవత, వీరకుని ప్రశంసలకు సంతోషించి, శుభమైన తన భర్త భువనంలోకి, పర్వత కుమార్తె ప్రవేశించింది.
ద్వాస్థోపి వీరకో దేవాన్హరదర్శనకాంక్షిణః। వ్యసర్జయత్స్వకానేవ గృహానాదరపూర్వకం
వీరకుడు ద్వారపాలకుడిగా, శివుని దర్శించాలనుకున్న దేవతలను గౌరవంగా వారి ఇళ్లకు తిరిగి పంపించాడు.
నాస్త్యత్రావసరో దేవా దేవ్యాః సహ వృషాకపిః। నిభృతః క్రీడతీత్యుక్తా యయుస్తే చ యథాగతం
ఇక్కడ ఇప్పుడు అవకాశం లేదు దేవతలారా; వృషధ్వజుడు దేవితో ఒంటరిగా క్రీడిస్తున్నాడు అని చెప్పగా, వారు వచ్చిన దారిలోనే వెళ్ళిపోయారు.
గతే వర్షసహస్రే తు దేవాస్త్వరితమానసాః। జ్వలనం చోదయామాసుర్జ్ఞాతుం శంకరచేష్టితం
వెయ్యేళ్లు గడిచిన తర్వాత, దేవతలు ఆతురతతో అగ్నిని శివుని కార్యాన్ని తెలుసుకోమని ప్రేరేపించారు.
ప్రవిశ్య పక్షిరంధ్రేణ శుకరూపీ హుతాశనః। దదర్శ శయనే సర్వం రతౌ గిరిజయా సహ
అగ్ని వరాహరూపంలో పక్షి రంధ్రం ద్వారా లోపలికి ప్రవేశించి, శివుడు గిరిజతో ప్రేమలో శయనించుచున్న దృశ్యాన్ని చూశాడు.
దదర్శ తం చ దేవేశో హుతాశం శుకరూపిణం। తమువాచ మహాదేవః కించిత్కోపసమన్వితః
దేవతాధిపతి శివుడు, వరాహరూపంలో ఉన్న అగ్నిని చూసి, కొంత కోపంతో మహాదేవుడు అతనితో మాట్లాడాడు.
శర్వ ఉవాచ। నిషిక్తమర్ధం దేవ్యాం మే వీర్యం చ శుకవిగ్రహ। లజ్జయా విరతిశ్చాస్య త్వమర్ధం పిబ పావక
శర్వుడు ఇలా అన్నాడు: నా వీర్యంలో సగం దేవిలో ప్రవేశించింది, మిగతాది వరాహరూపంలో ఉంది. ఆమె లజ్జతో మిగతాదాన్ని అంగీకరించలేదు. ఓ అగ్ని! నువ్వు ఆ మిగతా భాగాన్ని పానంచేయు.
యస్మాత్తు త్వత్కృతే విఘ్నం తస్మాత్త్వయ్యుపపద్యతే। ఇత్యుక్తః ప్రాఞ్జలిర్వహ్నిరపిబద్వీర్యమాహితం
నీవు ఈ విఘ్నానికి కారణమైనందున, అది నీ మీదే పడుతుంది. ఇలా చెప్పగా, అగ్ని చేతులు జోడించి ఆ మహావీర్యాన్ని పానించాడు.
తేనాప్లుతాస్తతో దేవాస్తన్ముఖా ఋభవో యతః। విపాట్య జఠరం తేషాం వీర్యం మాహేశ్వరం తతః
దాంతో దేవతలు దానితో నిండిపోయారు. వారి నోళ్ల నుంచి ఋభువులు పుట్టారు. వారి కడుపు చీల్చి, మహేశ్వరుని వీర్యం బయటకు వచ్చింది.
నిష్క్రాంతం తప్తహేమాభం వితతే శంకరాశ్రమే। తస్మిన్సరో మహజ్జాతం విమలం బహుయోజనం
అది తాపిన బంగారంలా వెలిగుతూ, విస్తారమైన శంకరుని ఆశ్రమంలో వెలువడింది. అక్కడ ఒక గొప్ప, నిర్మలమైన, అనేక యోజనాల పొడవైన సరస్సు ఏర్పడింది.
ప్రోత్ఫుల్లహేమకమలం నానావిహగనాదితమ్। తచ్ఛ్రుత్వా తు సరో దేవీ జాతం హేమమహాంబుజమ్
పుష్పించిన బంగారు కమలాలతో, అనేక పక్షుల గానంతో నిండిన ఆ సరస్సు గురించి దేవి విని, అక్కడ ఒక మహా బంగారు కమలం పుట్టిందని తెలుసుకుంది.
జగామ కౌతుకావిష్టా తత్సరః కనకాంబుజమ్। తత్ర కృత్వా జలక్రీడాం తదబ్జకృతశేఖరా
ఆ సరస్సులో బంగారు కమలాలు పుట్టాయని తెలుసుకుని, దేవి ఆశ్చర్యంతో అక్కడికి వెళ్లింది. అక్కడ నీటిలో ఆడుతూ, ఆ కమలాలతో తనను తాను అలంకరించుకుంది.
ఉపవిష్టా తతస్తస్య తీరే దేవీ సఖీవృతా। పాతుకామా చ తత్తోయం స్వాదునిర్మలపంకజమ్
ఆ దేవి తన స్నేహితులతో కలిసి ఆ తీరంలో కూర్చుంది. ఆమెకు ఆ మధురమైన, నిర్మలమైన, కమలాలతో నిండిన నీళ్లు తాగాలని ఆకాంక్ష కలిగింది.
అపశ్యత్కృత్తికాస్తాస్స షడర్కద్యుతిసన్నిభాః। పద్మపత్రే తు తద్వారి గృహీత్వా ప్రస్థితా గృహమ్
అక్కడ ఆరు కృత్తికలను, వారు సూర్యకాంతిని పోలినవారిగా, ఆమె చూశింది. వారు కమలదళంపై ఉన్న ఆ నీటిని తీసుకొని ఇంటికి బయలుదేరారు.
హర్షాత్సోవాచ పాస్యామి పద్మపత్రే స్థితం పయః। తతఃస్తా ఊచురఖిలాః కృత్తికా హిమశైలజామ్
ఆమె ఆనందంతో, 'ఈ కమలదళంపై ఉన్న నీటిని నేను తాగుతాను' అని చెప్పింది. వెంటనే ఆ కృత్తికలు హిమవంతుని కుమార్తెతో ఇలా అన్నారు.
కృత్తికా ఊచుః-। దాస్యామో దయితే గర్భే సంభూతో యో భవిష్యతి। సోస్మాకమపి పుత్రః స్యాదస్మత్త్రాతా చ వృత్తిమాన్
కృత్తికలు ఇలా అన్నారు: 'ప్రియమైనవాడా, నీ గర్భంలో పుట్టబోయే వాడు మాకు కూడా కుమారుడవుతాడు. అతడు మమ్మల్ని రక్షించే ధర్మవంతుడవుగా ఉంటాడు.'
త్రిషు లోకేషు విఖ్యాతః సర్వేష్వపి శుభాననే। ఇత్యుక్తోవాచ గిరిజా కథం మద్గాత్రసంభవైః
'అతడు మూడువెళ్లలలో ప్రసిద్ధి చెందతాడు, శుభముఖి!' అని వారు చెప్పారు. అప్పుడు గిరిజా, 'నా శరీరంలో పుట్టిన కుమారుడు మీ అందరికీ ఎలా అవుతాడు?' అని అడిగింది.
సర్వైరవయవైర్యుక్తో భవతీభ్యః సుతో భవేత్। తతస్తాం కృత్తికా ఊచుర్విధాస్యామోస్య వై వయమ్
'అతడు అన్ని అవయవాలతో మీ అందరికీ కుమారుడవుతాడా?' అని ఆమె అడిగింది. దానికి కృత్తికలు, 'అది మేమే ఏర్పాటుచేస్తాము' అని సమాధానమిచ్చారు.
ఉత్తమాన్యుత్తమాంగాని యద్యేవం తు భవిష్యతి। ఉక్తా వై శైలజా ప్రాహ భవత్వేవమనిందితాః
'అలా అయితే, ఉత్తమమైన అవయవాలు ఉత్తమమైనవారికి చెందాలి,' అని శైలజా అన్నారు. 'అలా జరగాలని, ఎవరూ నిందించకుండా ఉండాలని' ఆమె అంగీకరించింది.
తతస్తు హర్షసంపూర్ణా పద్మపత్రస్థితం పయః। తస్యై దదుస్తయా చాపి తత్పీతం క్రమశో జలమ్
ఆ తరువాత, ఆనందంతో నిండిన వారు ఆ కమలదళంపై ఉన్న నీటిని ఆమెకు ఇచ్చారు. ఆమె ఆ నీటిని మెల్లగా మెల్లగా తాగింది.
పీతే తు సలిలే చైవ తస్మిన్నేవ క్షణే వరః। విపాట్య దేవ్యాశ్చ తతో దక్షిణం కుక్షిముద్గతః
ఆమె ఆ నీటిని తాగిన వెంటనే, అదే క్షణంలో ఒక అద్భుతం జరిగింది: ఆ దేవికి కుడి ప్రక్క నుండి ఒక వరం వెలువడింది.
నిశ్చక్రామాద్భుతో బాలో రోగశోకవినాశనః। ప్రభాకరకరవ్రాత ప్రకారప్రకరప్రభుః
అక్కడి నుండి ఒక అద్భుతమైన బాలుడు బయలుదేరాడు. అతడు వ్యాధి, శోకాలను నశింపజేసేవాడు, సూర్యకిరణాల వలె ప్రకాశించే వాడు, తేజోమయ గణాల అధిపతి.
గృహీతనిర్మలోదగ్ర శక్తిశూలాంకుశోనలః। దీప్తో మారయితుం దైత్యానుత్థితః కనకచ్ఛవిః
అతడు నిర్మలమైన, గొప్ప ఆయుధాలు—శక్తి, త్రిశూలం, అంకుశం, అగ్ని—పట్టుకున్నాడు. అతడు దానవులను సంహరించేందుకు ఉద్భవించాడు, అతని వర్ణం బంగారు వలె మెరిసింది.
ఏతస్మాత్కారణాదేవ కుమారశ్చాపి సోభవత్। వామం విదార్య నిష్క్రాంతస్తతో దేవ్యాః పునః శిశుః
ఈ కారణంగా కుమారుడు జన్మించాడు. ఆ తరువాత, ఆ దేవికి ఎడమ ప్రక్కను చీల్చి మరో శిశువు బయటకు వచ్చాడు.