జగదాపూరితం సర్వమేభిర్భీమైర్మహాబలైః। సిద్ధక్షేత్రేషు రథ్యాసు జీర్ణోద్యానేషు వేశ్మసు
ఈ భయంకరమైన, మహాబలశాలులు ప్రపంచమంతా నిండిపోయారు. సిద్ధక్షేత్రాల్లో, వీధుల్లో, పాడైన తోటల్లో, ఇళ్లలో ఎక్కడ చూసినా వీరే కనిపిస్తారు.
దానవానాం శరీరేషు బాలేషూన్మత్తకేషు చ। ఏతే విశంతి ముదితా నానాహారవిహారిణః
వారు ఆనందంగా రాక్షసుల శరీరాల్లో, పిల్లల్లో, పిచ్చివాళ్లలో ప్రవేశిస్తారు. రకరకాల ఆహారాలను ఆస్వాదిస్తూ తిరుగుతారు.
ఊష్మపాః ఫేనపాశ్చైవ ధూమపా మధుపాయినః। మేదాహారారుధిరపాస్సర్వభక్షా హ్యభోజనాః
వారిలో కొందరు వేడి తాగుతారు, మరికొందరు నురుగు తాగుతారు, ఇంకొందరు పొగ తాగుతారు, తేనె తాగేవాళ్లు కూడా ఉన్నారు. కొందరు మేదస్సు తింటారు, మరికొందరు రక్తం తాగుతారు, ఇంకొందరు అన్నీ తింటారు, మరికొందరు ఏమి తినరు.
దేవాదాస్తాపసాహారా నానావాద్యరతిప్రియాః। న హి వక్తుమనంతత్వాచ్ఛక్యన్తే హి గణాః పృథక్
కొంతమంది దేవతలకు నైవేద్యం తింటారు, మరికొందరు తపస్సు చేసే వాళ్ల ఆహారం తింటారు, ఇంకొందరు రకరకాల వాద్యాలలో ఆనందిస్తారు. వీరి సంఖ్య అంతులేనిది కాబట్టి, ఒక్కొక్కరినీ వేరుగా వివరించడం అసాధ్యం.
దేవ్యువాచ-। నాగత్వగుత్తరాసంగః శుద్ధాంగో ముంజమేఖలీ। మనఃశిలేన కల్కేన చపలో రంజితాననః
దేవి ఇలా అడిగింది: "ఏనుగు చర్మపు వస్త్రం ధరించాడు, శరీరం పవిత్రంగా ఉంది, ముంజ గడ్డి కట్టుతో నడుము బిగించుకున్నాడు, ముఖం మణిపూస రంగుతో అలంకరించబడి ఉంది, చాలా చంచలంగా ఉన్నాడు."
భృంగదష్టోత్పలానాం చ స్రగ్దామా మధురాకృతిః। పాషాణశకలోత్తాన కాంస్యతాలప్రవర్తకః
ఆయన తేనెటీగలు కుట్టిన కమలాల మాల వేసుకున్నాడు, రూపం మధురంగా ఉంది. రాళ్ల తుక్కులను పైకి ఎత్తి, కాంస్య తాళాలు మోగిస్తూ ఉన్నాడు.
అసౌ గణేశ్వరో దేవ కింనామా కిన్నరానుగః। య ఏష గణగీతేషు దత్తకర్ణో ముహుర్ముహుః
ఈ గణాధిపతి ఎవరు? కిన్నరులతో కలిసి తిరుగుతూ, గణసేన పాటలను మళ్లీ మళ్లీ ఆసక్తిగా వినేవాడు ఎవరు?
శర్వ ఉవాచ-। స ఏష వీరకో దేవి సదా మే హృదయప్రియః। నానాశ్చర్యగుణాధారో గణేశ్వర గణార్చితః
శర్వుడు ఇలా చెప్పాడు: "దేవి! ఇతడే వీరకుడు. నా హృదయానికి ఎప్పుడూ ప్రియమైనవాడు. ఎన్నో అద్భుత లక్షణాలు ఉన్నవాడు, గణాధిపతి, గణులందరి ఆరాధ్యుడు."
దేవ్యువాచ। ఈదృశస్య సుతస్యాస్తి మమోత్కంఠా పురాంతక। కదాహమీదృశం పుత్రం ద్రక్ష్యామ్యానందదాయకం
దేవి ఇలా చెప్పింది: "పురాలను నాశనం చేసే వాడా! ఇలాంటి కుమారుడు నాకు కావాలని ఎప్పటినుంచో ఆశిస్తున్నాను. ఇలాంటి ఆనందాన్ని ఇచ్చే కుమారుణ్ణి నేను ఎప్పుడు చూడగలను?"
శర్వ ఉవాచ-। ఏష ఏవ సుతస్తేస్తు నయనానందకారకః। త్వయా మాత్రా కృతార్థో హి వీరకోపి సుమధ్యమే
శర్వుడు ఇలా అన్నాడు: "ఇతడే నీ కుమారుడు అవుతాడు. నీ కళ్లకు ఆనందాన్ని కలిగించేవాడు. నీవు తల్లి అయినందువల్ల వీరకుడికి కూడా సార్థకత కలుగుతుంది, సన్నని నడుము కలవాడా!"
ఇత్యుక్త్వా ప్రేషయామాస విజయాం హర్షణోత్సుకాం। వీరకానయనాయాశు దుహితా భూభృతః సఖీం
ఇలా చెప్పి, ఆనందంతో ఉత్సాహంగా ఉన్న విజయను, పర్వత కుమార్తెకు స్నేహితురాలైన ఆమెను, వీరకుణ్ణి వెంటనే తీసుకురావాలని పంపించాడు.
సావరుహ్య త్వరాయుక్తా ప్రాసాదాదంబరస్పృశః। గణపం గణమధ్యస్థం సూర్యకోటిప్రవర్తనమ్
ఆమె ఆకాశాన్ని తాకే ప్రాసాదం నుండి వేగంగా దిగింది. గణసేన మధ్యలో సూర్యుడు కోటిలా ప్రకాశించే గణపతిని చూసింది.
విజయోవాచ-। ఏహి వీరక చాపల్యాత్త్వయా దేవీ ప్రతోషితా। త్వామాహ్వయతి చేత్యుక్తస్త్యక్త్వా పాషాణఖండకమ్
విజయ ఇలా అన్నది: "వీరకా! నీ చంచలత వల్ల దేవి సంతోషించింది. ఆమె నిన్ను పిలుస్తోంది. కాబట్టి ఆ రాయి తుక్కును వదిలేసి రా."
దేవ్యాః సపీపమాగచ్ఛద్విజయానుగతః శనైః। ప్రాసాదశిఖరోత్ఫుల్లరక్తాంబుజనిభ ద్యుతిః
విజయ వెంట తీసుకుని, వీరకుడు దేవిని దర్శించడానికి నెమ్మదిగా వచ్చాడు. అతని కాంతి ప్రాసాద శిఖరంపై వికసించిన ఎర్ర కమలంలా మెరిసింది.
తం దృష్ట్వా ప్రస్థితానల్పస్వాదుక్షీరపయోధరా। గిరిజోవాచ-। పిబ క్షీరమిదం వత్స స్రుతం పిబ యథేచ్ఛకమ్
అతడిని దగ్గరికి వస్తున్నట్టు చూసి, తీపి పాలతో నిండిన తన వక్షోజాలతో, గిరిజా ఇలా అన్నది: "బిడ్డా! ఈ తాజా పాలను తాగు. ఎంత కావాలంటే అంత తాగు."
ఉవాచ దేవీ సస్నేహం గిరా మధురవర్ణయా। ఏహి సద్యో హి జాతోసి మే పుత్రకో దేవదేవేన దత్తోధునా వీరక
దేవి ప్రేమతో, మధురమైన మాటలతో ఇలా పలికింది: "రా బిడ్డా! నీవు ఇప్పుడే నా కుమారుడిగా జన్మించావు. దేవదేవుడిచే నీకు జన్మ లభించింది వీరకా!"
ఉక్తవత్యంకఆధాయ పర్యష్వజత్తం కపోలే చుచుంబాగరాణ్నందినీ। మూర్ధ్న్యుపాఘ్రాయ సంమార్జ్య గాత్రాణి చాభూషయామాస దివ్యైః స్వయంభూషణైః
అలా చెప్పి, ఆమె తన కొడుకును ఒడిలో పెట్టుకుని హత్తుకుంది. ఆనందంతో అతని కపోలాన్ని ముద్దాడింది, తలని ముద్దాడి, శరీరాన్ని మృదువుగా తడిమి, తన చేత తయారు చేసిన దివ్యాభరణాలతో అలంకరించింది.
కింకిణీమేఖలానూపురైః సన్మణిప్రోతకేయూరహారైరమూల్యైర్గుణైః। కోమలైః పల్లవైశ్చిత్రితశ్చారుభిర్మంగలైః కంకణైర్దివ్యమంత్రోద్భవైః
తన కొడుకును గంటల బెల్టు, పాదసరాలు, మెడలో విలువైన రత్నాల మాలలు, చేతికి మణికట్టు, మృదువైన ఆకులతో చేసిన అందమైన మంగళకరమైన కంకణాలు, దివ్య మంత్రాలతో ఉత్పన్నమైన గాజులతో అలంకరించింది.
తస్య శుద్ధైస్తతోభూరిభిశ్చాకరోన్మిశ్రసిద్ధార్థకైరఙ్గరక్షావిధిం। ఏవమాదాయ చోవాచ కృత్వా స్రజం మూర్ధ్ని గోరోచనాపత్రభంగోజ్జ్వలైః
పవిత్రమైన, సమృద్ధిగా సిద్ధం చేసిన పదార్థాలతో అతని శరీరానికి రక్షణ కర్మను చేసింది. తరువాత, గోరొచ్చన, తాజా ఆకులతో ప్రకాశించే పుష్పమాలను తలపై పెట్టి, అతనితో మాట్లాడింది.
వత్సవత్సాధునా క్రీడ సార్ద్ధం గణైరప్రమత్తో వ్రజ శ్వభ్రవర్జం శనైః। వ్యాలమాలాకులాః శైలసానుద్రుమాదంతిభిర్భగ్నశాఖాః పరం భంగినః
బిడ్డా, నీ స్నేహితులతో ఆనందంగా ఆడు. జాగ్రత్తగా, నెమ్మదిగా నడవు, లోయలు దాటి పోవద్దు. పర్వతపు ఒడిలో పాము మాలలు ఉన్నాయి, ఏనుగులు చెట్లను విరిచేసి, కొమ్మలు విరిగిపడ్డాయి.
జాహ్నవీమండలక్షుబ్ధతోయాకులం మా విశేథా బహువ్యాఘ్రజుష్టే వనే। వత్స సంఖ్యేషు దుర్గేషు యద్వీరక పుత్ర భావాయతాం స్వచ్ఛచిత్తో జనః
జాహ్నవీ నదిలో నీళ్లు ఉప్పొంగుతున్నప్పుడు, అక్కడ పులులు తిరిగే అటవీ ప్రాంతంలోకి పోవద్దు. బిడ్డా, ప్రమాదకరమైన చోట్ల నీ మనస్సు స్వచ్ఛంగా ఉంచు. ధైర్యవంతుడవు కాబట్టి, ప్రజలు కూడా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.
ప్రార్థితం భవ్యమాయాతిభావిన్యసౌ భావ్యతాం సోపి నిర్వర్త్యసర్వైర్గుణైః। ఏవముక్తోఽనయా వీరకో మాతరం సస్మయన్నాహ లీలావశావిష్టధీః
నీకు కావలసిన మంగళకరమైనది భవిష్యత్తులో తప్పకుండా జరుగుతుంది, అన్ని గుణాలతో కూడి ఉంటుంది. ఇలా తల్లి చెప్పగానే, ఆ బాలుడు ఆటలో మునిగిపోయిన మనసుతో చిరునవ్వుతో తల్లిని చూసి సమాధానం చెప్పాడు.
ఏష మాత్రా స్వయం మే కృతః కంకణః పత్రకశ్చిత్రితః పాటలైర్బిందుభిః। చారుపుష్పైరియం మాలతీభిః కృతామాలికా మే శిరస్యాహితా కోమలా
ఈ కంకణాన్ని తల్లే నాకు తయారు చేసింది, ఎర్ర బొట్టు, ఆకులతో అలంకరించింది. ఈ మల్లెపూల మాలను కూడా తల్లే అందంగా చేసి, నా తలపై పెట్టింది.
తోషయామీశ్వరీమిత్యయం సత్వరం చింతయిత్వా వ్రజద్బాహ్యతః క్రీడనమ్। స్వైర్గణైః సంయుతో వీరకో హర్షితో దక్షిణాత్పశ్చిమం పశ్చిమాదుత్తరమ్
'ఈశ్వరీని సంతోషపెట్టాలి' అని ఆలోచించి, వెంటనే తన స్నేహితులతో కలిసి బయటకు వెళ్లి, ఆనందంగా ఆడి, దక్షిణ దిశ నుంచి పడమర, అక్కడి నుంచి ఉత్తర దిశగా వెళ్లాడు.
ఉత్తరాత్పూర్వమభ్యేత్య సఖ్యాయుతా ప్రేక్షతే తం గవాక్షాంతరాద్వీరకం। శైలపుత్రీ బహిః క్రీడితారం జగత్స్నేహతః పుత్రలుబ్ధాయతస్సోత్ర కః
ఉత్తర దిశ నుంచి తూర్పు వైపు తన స్నేహితులతో కలిసి వెళ్లాడు. పర్వత కుమార్తె తల్లిగా తన కొడుకు వీరకుని బయట ఆడుకుంటూ ఉండగా, కిటికీ గుండా ప్రేమతో చూసింది.
మోహమాయాతి యః స్వల్పవేత్తా జడో మాంసవిణ్మూత్రసంఘాతదేహోద్వహః। ద్రష్టుమభ్యంతరం నాకవాసేశ్వరేష్విన్దుమౌలిప్రవిష్టేషు కక్షాంతరమ్
ఎవరైనా అజ్ఞానంగా, మోహంతో, మాంసం, మలమూత్రంతో కూడిన శరీరాన్ని మోస్తూ, స్వర్గంలో చంద్రుడిని మస్తకంపై ధరించిన దేవతలు ఉన్న అంతఃపురాన్ని చూడాలని ఆశపడతాడు?
వాహనాన్యేవమారోహమాణాస్తతో లోకపాలాస్త్రపూగం ముహూర్త్తావధి। ఖడ్గ ఏషో విఖడ్గాకరో నిర్మలః కృంతకః కస్య కేనాహృతో బ్రూత నః
అలా తమ వాహనాలపై ఎక్కిన లోకపాలకులు, తమ అనుచరులతో కలిసి, కొంతసేపు ఇలా అన్నారు: 'ఈ ఖడ్గం ఎవరు తెచ్చారు? ఇది ఎవరి కోసం? చెప్పండి.'
నోభవేద్ధస్తదండేన కిం బ్రూమహే భీమమూర్త్యం గణే నాస్తి కృత్యం గిరౌ। పాశ ఏషోస్తి తేనాత్ర కో బధ్యతే మా వృథా లోకపాలానుగాస్తిష్ఠత
ఈ ఖడ్గాన్ని చేతితో పట్టరాదు. మేము ఏమి చెప్పగలం? గణాల్లో ఇలాంటి భయంకరమైన ఆయుధానికి పనిలేదు. ఇక్కడ పాశం ఉంది, దానితో ఎవరు బంధించబడాలి? లోకపాలుల అనుచరులారా, వృథాగా ఏమీ చేయకండి, అక్కడే ఉండండి.
ఏవమేవైతదిత్యబ్రువంస్తే తదా వీక్ష్య దేవానుగం వీరకం రక్షకం। ప్రాహ దేవీ వనే పర్వతే నిర్జరాధ్యగ్నిశాలాముఖే భూతలే భూతపాః
అలా వారు మాట్లాడుతుండగా, దేవతలతో ఉన్న రక్షకుడు వీరకుని చూసారు. అప్పుడు దేవీ ఇలా అన్నారు: 'అటవిలో, పర్వతంపై, గుహ ద్వారంలో, లేదా అగ్నిశాల పాదభాగంలో భూతపాలకులు ఉండాలి.'
నిర్ఝరాంభో నిపాతేషు నో మజ్జతాత్పుష్పజాలావనద్ధేషు ధామస్వపి। ప్రోచ్చనానాద్రికుంజావగాహేష్వథో మారుతాస్ఫోటసంరక్షణే కామతః
వీడు జలపాతాల్లో, పుష్పాలతో నిండిన కుంటల్లో పడిపోకూడదు. పర్వతపు దట్టమైన అడవుల్లోకి వెళ్లకూడదు, గాలికి బలవకుండా కావాలంటే రక్షించాలి.