మునయ ఊచుః-। జాతే లోకవిధానే తు సత్యం తత్కార్యముత్తమమ్। ప్రాయః ప్రాలేయశైలస్య శంకా తత్కాలరూపిణః
మునులు అన్నారు—ప్రపంచవ్యవస్థ స్థాపించబడినప్పుడు, అది నిజంగా అత్యుత్తమమైన కార్యం. అయినా, హిమపర్వతంలా కాలరూపం గురించి సందేహం ఉంది.
సత్యముత్కంఠితాః సర్వే యే యే కార్యార్థముద్యతాః। తేషాం త్వరంతే చేతాంసి కింతు నామమహాత్మనామ్1.43.
నిజమే, ఏ పనిని సాధించాలనుకునే వారు అందరూ ఆతురతతో ఉంటారు. కాని, మహాత్ములకు కూడా అలాంటిదేనా?
లోకయాత్రానుగంతవ్యా విశేషేణ వివక్షితైః। యతస్తద్ధర్మమేధంతే తత్ప్రామాణ్యం పరే ధృతాః
ప్రపంచంలో జరిగే విషయాలను ముఖ్యంగా మాట్లాడదలచినవారు అనుసరించాలి. ఎందుకంటే వారు ఆ ధర్మాన్ని నిలబెడతారు, ఇతరులు దానికి ఆధారపడతారు.
ఇత్యుక్త్వా మునయో జగ్ముస్త్వరితాస్తుహినాచలమ్। తత్ర తే పూజితాస్తేన హిమశైలేన సాదరమ్
ఇలా చెప్పి, మునులు వేగంగా హిమపర్వతానికి వెళ్లారు. అక్కడ, హిమశైలుడు వారికి ఎంతో గౌరవంగా ఆతిథ్యం ఇచ్చాడు.
ఊచుర్మునివరాః ప్రీతాః స్వల్పకం తు త్వరాన్వితాః। మునయ ఊచుః-। దేవో దుహితరం సాక్షాత్పినాకీ తవ మార్గతే
మహామునులు ఆనందంతో, కానీ తక్కువ సమయం ఉండి, సంక్షిప్తంగా మాట్లాడారు—పినాకిని దేవుడు మీ కుమార్తెను కోరుతున్నాడు.
తచ్ఛీఘ్రం పావయాత్మానమాహుత్యేవానలే హుతమ్। కార్యం హి తచ్చ దేవానాం సుచిరం పరివర్తతే
కాబట్టి, వెంటనే నీవు నీను పవిత్రం చేసుకో, యజ్ఞంలో హోమం చేసేలా. ఎందుకంటే ఈ కార్యం దేవతలకు చాలా కాలంగా ఎదురుచూస్తున్నది.
జగదుద్ధారణాయైష విధాతవ్యః సముద్యమః। ఇత్యుక్తస్తు తదా శైలో హర్షావేశవశాన్మునీన్
ప్రపంచాన్ని రక్షించేందుకు ఈ ప్రయత్నం చేయాలి. ఇలా మునులు చెప్పగానే, ఆ శైలుడు ఆనందంతో మునులకు సమాధానం చెప్పాడు.
అసమర్థోభవద్వక్తుముత్తరం ప్రార్థయన్నివ। తతో మేనా మునీన్వంద్య ప్రోవాచ స్నేహవిక్లవా
ఆయన ఆనందంతో ఉండి, సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు, మునుల అనుగ్రహం కోరినట్టు. అప్పుడు మేనా, మునులను వందించి, ప్రేమతో కలవరపడుతూ మాట్లాడింది.
దుహితుస్తాన్మునీంశ్చైవ వచనం స్వయమర్థవత్। మేనోవాచ-। యదర్థం దుహితుర్జన్మ చేచ్ఛంత్యపి మహాఫలం
మెనా చెప్పింది—తన మాటలు, తన కుమార్తె మాటలు కూడా అర్థవంతంగా చెప్పింది—కుమార్తె పుట్టడం వల్ల ఎంతటి మహాఫలం ఆశిస్తారో,
తదేవోపస్థితం సర్వం ప్రక్రమేణైవ సాంప్రతమ్। కులజన్మవయోరూపవిభుత్వైస్సహితోపి యః
అది అన్నీ ఇప్పుడు క్రమంగా నెరవేరాయి. కుటుంబం, జన్మ, వయస్సు, అందం, శక్తి ఉన్నవాడికీ—
వరస్తస్యాపి నాహూయ సుతా దేయా హ్యయాచతః। దిగ్వాసా జటిలః శూలీ దగ్ధకామోపి కామదః
అతని కోసం అడగకపోయినా, కూతురిని పెళ్లికి ఇవ్వకూడదు. అతడు దిక్కులే దుస్తులుగా ధరించినవాడు, జటలు వేసుకున్నవాడు, త్రిశూలం పట్టుకున్నవాడు, కామాన్ని జయించినవాడు అయినా, మనసులో కోరికలు నెరవేర్చేవాడు.
స తు మత్సుతయా ఘోరః కథం నామ ఉపాస్యతే। మునయ ఊచుః-। ఐశ్వర్యమవగచ్ఛస్వ శంకరస్య సురాసురాః
అలాంటి భయంకరుడిని నా అల్లుడిగా ఎలా పూజించగలను? అని ఆమె అనగా, మునులు ఇలా అన్నారు: దేవతలు, దానవులు కూడా శంకరుని మహిమను అంగీకరించాలి.
ఆరాధ్యమానపాదాబ్జ యుగలాశ్చ సునిర్వృతాః। యస్యోపయోగి యద్రూపం తేన తత్ప్రార్థ్యతే చిరమ్
ఎవరైతే ఆయన పద్మపాదాలను భక్తిగా పూజిస్తారో వారు సంతృప్తిగా ఉంటారు. ఆయనకు ఏ రూపం తగినదో, దాన్ని చాలా కాలం కోరుకుంటారు.
ఘోరం తపస్యతే బాలా తేన రూపేణ నిర్వృతా। యత్సా వ్రతాని దివ్యాని నయిష్యతి సమాపనమ్
ఆ బాలిక కఠినమైన తపస్సు చేస్తోంది, ఆ రూపంతో సంతృప్తిగా ఉంది. ఆమె ఆ దివ్య వ్రతాలను పూర్తిగా నిర్వర్తిస్తుంది.
తదత్రావహితా తావదస్మాస్వేవ భవిష్యతి। ఇత్యుక్త్వా గిరిణా సార్ద్ధం యయుర్యత్రాస్తి శైలజా
కాబట్టి, ఆమె మనసు దీనిపైనే ఉండగా, మన దగ్గరే ఉంటుంది. అని చెప్పి, పర్వతరాజుతో కలిసి వారు శైలజ ఉన్న చోటికి వెళ్లారు.
జితార్కజ్వలనజ్వాలా తపస్తేజోమయీహ్యుమా। ప్రోక్తా సా మునిభిః స్నిగ్ధం మానిన్యాహ వచోర్థవత్
ఆమె తపస్సు సూర్యుడు, అగ్ని వేడిని మించిపోయేలా ప్రకాశిస్తోంది. మునులు ఆమెను ప్రేమతో పొగిడారు, గౌరవంగా అర్థవంతమైన మాటలు చెప్పారు.
నాహం క్షుద్రాత్కిలేచ్ఛామి ౠతే శర్వాత్పినాకినః। స్థితం చ తారతమ్యేన ప్రాణినాం పరమర్ద్ధిదం
నేను చిన్నవారిని కోరను, శర్వుడిని తప్ప ఇంకెవ్వరినీ ఆశించను. ప్రాణులలో ఆయన మహిమ, క్రమంగా ఉన్నది, ఆయనే పరమ ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.
ధీరతైశ్వర్యకార్యాణి ప్రమాణమతులం మహత్। యస్మాన్న కించిదపరం యచ్చ యస్మాత్ప్రవర్తతే
ఆయన ధైర్యం, ఐశ్వర్యం, కార్యాలు అపూర్వమైనవి, గొప్పవిగా ఉన్నాయి. ఆయన నుండి తప్ప మరొకటి పుట్టదు, అన్నీ ఆయన నుండే ఉద్భవిస్తాయి.
యస్యైశ్వర్యమనాద్యంతం తమహం శరణం గతా। సమః సవ్యవసాయశ్చ దీర్ఘేణ విపరీతకః
ఆయన ఐశ్వర్యానికి మొదలు, అంతం లేదు. నేను ఆయనను ఆశ్రయించాను. ఆయన సమంగా చూస్తాడు, నిశ్చయంగా ఉంటాడు, కాలక్రమంలో ఎవరికీ విరుద్ధంగా ఉండడు.
ఏవం నిశమ్య తే వాచం దేవ్యా మునివరాస్తదా। ఆనందాశ్రుపరీతాక్షాః సస్వజుస్తాం తపస్వినీం
దేవి మాటలు విని, మునిశ్రేష్ఠులు ఆనందంతో కన్నీళ్లు పెట్టుకుని, ఆ తపస్సు చేసే బాలికను ఆలింగనం చేసుకున్నారు.
ఊచుశ్చ పరమప్రీతాః శైలజాం మధురం వచః। ౠషయ ఊచుః। అత్యద్భుతమహో పుత్రి జ్ఞానమూర్తిరివామలా
వారు ఎంతో ఆనందంతో శైలజకు మధురంగా ఇలా చెప్పారు: మునులు అన్నారు— అద్భుతం, అమ్మా! నీవు పరిపూర్ణమైన జ్ఞానస్వరూపంగా ఉన్నావు.
ప్రసాదయసి నో భావం భవభావప్రతిశ్రయాత్। నను విద్మో వయం తస్య దేవస్యైశ్వర్యమద్భుతమ్
భవభావుని ఆశ్రయించావు కాబట్టి, మా హృదయాలను ఆనందపరిచావు. నిజంగా, ఆ దేవుని అద్భుతమైన ఐశ్వర్యాన్ని మేము తెలుసు.
త్వన్నిశ్చయస్య దృఢతాం వేత్తుం వయమిహాగతాః। అచిరాదేవ తన్వంగి కామస్త్వేష భవిష్యతి
నీ నిశ్చయానికి దృఢతను తెలుసుకోవడానికి మేము ఇక్కడికి వచ్చాము. త్వరలోనే, సన్నని నడుము కలదానీ, నీ కోరిక నెరవేరుతుంది.
ఆదిత్యస్స ప్రభో యాతి రత్నేభ్యః కా ద్యుతిః పృథక్। కోఽర్థో వర్ణాన్స్వకాంస్త్యక్త్వా తథా త్వం గిరిశం వినా
సూర్యుడు లేకపోతే రత్నాలకు వేరు వెలుగు ఏముంటుంది? మన రంగులను వదిలిపెట్టడంలో ప్రయోజనం ఏముంది? అలాగే, నీవు గిరీశుడిని లేకపోతే ఏముంటుంది?
యామో నేకాభ్యుపాయేన తమభ్యర్థయితుం వయమ్। అస్మాకమపి చైషోర్థః సుతరాం హృది వర్తతే
అతన్ని కోరడానికి మేము ఎన్నో విధాలుగా ప్రయత్నిస్తాము. ఈ కోరిక మాకూ హృదయంలో బలంగా ఉంది.
అతస్త్వమేవ సా బుద్ధిర్యతో నీతిస్త్వమేవ హి। అతో నిఃసంశయం కార్యం శంకరోపి విధాస్యతి
కాబట్టి, నీవే నిజమైన జ్ఞానం, నీవే సత్యమైన మార్గం. అందువల్ల, సందేహం లేకుండా శంకరుడు కూడా ఇది నెరవేర్చుతాడు.
ఇత్యుక్త్వా పూజితాస్సర్వే మునయో గిరికన్యయా। ప్రయయుర్గిరిశం ద్రష్టుం ప్రస్థం హిమవతో మహత్
ఇలా చెప్పి, పర్వత కుమార్తెకు గౌరవం అందుకున్న మునులు అందరూ, హిమవంతుని మహా నివాసానికి గిరీశుడిని దర్శించడానికి బయలుదేరారు.
గంగాంభః ప్లావితాత్మానః పింగాబద్ధజటాసటాః। భృంగానుయాతపాణిస్థ మందారకుసుమస్రజః
గంగా జలంలో స్నానం చేసి, పసుపు రంగు జటలు కట్టుకుని, చేతుల్లో తేనెటీగలు చుట్టుముట్టగా, మందారపు పువ్వుల మాలలు ధరించారు.
సంప్రాప్య తు గిరేః ప్రస్థం దదృశుః శంకరాశ్రమమ్। ప్రశాంతాశేషసత్వౌఘం పర్యస్తిమితకాననమ్
పర్వత శిఖరాన్ని చేరుకుని, వారు శాంతంగా ఉన్న శంకరుని ఆశ్రమాన్ని చూశారు. అక్కడ అన్ని జీవులు ప్రశాంతంగా ఉండగా, చుట్టూ అడవి నిశ్శబ్దంగా నిలిచింది.
నిఃశబ్దక్షోభసలిల ప్రయాతం సర్వతో దిశమ్। తత్రాపశ్యంస్తతోద్వారి వీరకం వేత్రపాణినమ్
అక్కడ అన్ని దిశల్లో నీరు నిశ్శబ్దంగా, అలజడి లేకుండా ఉంది. ఆ సరస్సు ద్వారంలో, చేతిలో దండ పట్టుకున్న రక్షకుడిని నేను చూశాను.