తమువాచ విభో పాహి పాహి పాపర్ద్ధికాదథ । తపసా కిం చ ధర్మేణ మౌనేన చ జపేన చ
ఆమె అతనితో ఇలా చెప్పింది: 'ప్రభూ, పాపశత్రువుని నుండి నన్ను రక్షించండి. తపస్సు, ధర్మం, మౌనం, జపం ఏదైనా ఉపయోగించి నన్ను కాపాడండి.'
భీతత్రాణాత్పరం నాన్యత్పుణ్యమస్తి తపోధన । ఏవముక్తవతీ భీతా సాలసాంగీ తపస్వినమ్
భయపడినవారిని రక్షించడం కన్నా గొప్ప పుణ్యం లేదు, ఓ తపోధనా! అలా భయంతో వణికుతూ వృందా ఆ తపస్విని ఆలింగనం చేసుకుంది.
తావత్ప్రాప్తః సదుష్టాత్మా సర్వజీవప్రబంధకః । వృందాదేవీ భయత్రస్తా హరికంఠే సమాశ్లిషత్
అంతలోనే, అన్ని జీవులను బంధించే ఆ దుష్టాత్మ అక్కడికి వచ్చాడు. భయంతో వణికిన వృందా హరి మెడను గట్టిగా పట్టుకుంది.
సుఖస్పర్శం భుజాభ్యాం సా శోకవల్లీవ లింగితా । తవాలింగనభావేన పునరేవ భవిష్యతి
ఆమె తన చేతులతో అతన్ని ఆలింగనం చేసి, అతని మృదువైన స్పర్శను అనుభవించింది. బాధతో వంగిన వల్లి లా అతనిని చుట్టుకుంది. నీ ఆలింగనం వల్ల ఆమె మళ్లీ పునరుద్ధరించబడుతుంది.
శిరః సర్వాంగసంపన్నం త్వద్భర్తురధికం గుణైః । అథ త్వం ప్రమదే గచ్ఛ పత్యర్థే చిత్రశాలికామ్
నీ భర్త కన్నా ఎక్కువ గుణాలు కలిగిన, అన్ని అవయవాలతో కూడిన తల ఇది. ఇప్పుడు నీవు నీ భర్త కోసం ఆ అద్భుతమైన శాలికి వెళ్ళు.
సా చిత్రశాలామిత్యుక్తా వివేశ మునినా తదా । దివ్యపర్యంకమారూఢా గృహ్య కాంతస్య తచ్ఛిరః
ముని చెప్పినట్లు వృందా ఆ అద్భుతమైన శాలలోకి ప్రవేశించింది. దివ్యమైన మంచంపై ఎక్కి, తన ప్రియుడి తలను తీసుకుంది.
చకారాధరపానం సా మీలితాక్ష్యతిలోలుపా । యావత్తావదభూద్రాజన్రూపం జాలంధరాకృతి
ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, ప్రేమతో అతని పెదవుల నుంచి పానం చేసిందీ. అదే సమయంలో, రాజు జాలంధరుడి రూపాన్ని ధరించాడు.
తత్కాంతసదృశాకారస్తద్వక్షస్తద్వదున్నతిః । తద్వాక్యస్తన్మనోభావస్తదాసీజ్జగదీశ్వరః
అతని రూపం ఆమె భర్తలాగే ఉండింది; అతని ఛాతీ, కాయమూ, మాటలు, మనస్సు అన్నీ ఆమె ప్రియుడిలా మారాయి. అలా, అతడు జగత్తుకు అధిపతిగా మారాడు.
అథ సంపూర్ణకాయం తం ప్రియం వీక్ష్య జగాద సా । తవ కుర్వే ప్రియం స్వామిన్బ్రూహి త్వం స్వరణం చ మే
తన ప్రియుడు పూర్తిగా శరీరంతో కనిపించగానే, ఆమె ఇలా అన్నది: "ప్రభూ! నీకు నచ్చినది నేను చేస్తాను. నీ కోరిక ఏమిటో చెప్పు, నేను వినాలని ఉంది."
వృందావచనమాకర్ణ్య ప్రాహ మాయాసముద్రజః । శృణు దేవి యథా యుద్ధం వృత్తం శంభోర్మయా సహ
వృందా మాటలు విని, మాయ సముద్రంలో జన్మించినవాడు ఇలా అన్నాడు: "దేవీ! శంభువు నాతో యుద్ధం చేసిన విధానాన్ని విను."
ప్రియే రుద్రేణ రౌద్రేణ ఛిన్నం చక్రేణ మే శిరః । తావత్వత్సిద్ధియోగాచ్చ త్వద్గతేన మమాత్మనా
ప్రియమైనవాడా! రుద్రుడు తన భయంకరమైన చక్రంతో నా తలను తెగేశాడు. అయినా, నీ శక్తితో, నా ప్రాణం నీతో కలిసినందువల్ల,
ఛిన్నం తదత్ర చానీతం జీవితం తేంగసంగతః । ప్రియే త్వం మద్వియోగేన బాలే జాతాసి దుఃఖితా
ఆ తెగిన తల ఇక్కడికి తీసుకొచ్చారు, నా ప్రాణం దానితో మళ్లీ కలిసింది. ప్రియమైనవాడా! నీవు నన్ను వదిలిపోవడం వల్ల, చిన్నవాడా, బాధతో నిండిపోయావు.
క్షంతవ్యం విప్రియం మహ్యం యత్త్వాం త్యక్త్వా రణం గతః । ఇత్యాది వచనైస్తేన వృందా సంస్మారితా తదా
నిన్ను వదిలిపెట్టి యుద్ధానికి వెళ్లిన నా తప్పును క్షమించు. ఇలాంటి మాటలతో, ఆ సమయంలో వృందా అతని చేత గుర్తు చేయబడింది.
తాంబూలైశ్చ వినోదైశ్చ వస్త్రాలంకరణైః శుభైః । అథ వృందారికా దేవీ సర్వభోగసమన్వితా
తాంబూలాలు, వినోదాలు, అందమైన వస్త్రాలు, అలంకారాలతో, వృందారికా దేవి అన్ని సుఖాలను అనుభవించింది.
ప్రియం గాఢం సమాలింగ్య చుచుంబ రతిలోలుపా । మోక్షాదప్యధికం సౌఖ్యం వృందా మోహనసంభవమ్
ఆమె ప్రియుడిని గట్టిగా ఆలింగనం చేసి, కోరికతో ముద్దిచూసింది. వృందా మోహనంతో కలిగిన, మోక్షానికంటే ఎక్కువ ఆనందాన్ని అనుభవించింది.
మేనే నారాయణో దేవో లక్ష్మీప్రేమరసాధికమ్ । వృందాం వియోగజం దుఃఖం వినోదయతి మాధవే
నారాయణుడు లక్ష్మీ ప్రేమ రసాన్ని మించినదిగా భావించాడు. మాధవుడు వృందా వियोग బాధను తొలగించాడు.
తత్క్రీడాచారువిలసద్వాపికా రాజహంసకే । తద్రూపభావాత్కృష్ణోఽసౌ పద్మాయాం విగతస్పృహః
ఆ ఆటలో, అందమైన రాజహంసలు ఉన్న సరస్సు వద్ద, వృందా రూపభావంతో, కృష్ణుడు పద్మపై ఆసక్తి కోల్పోయాడు.
అభూద్వృందావనే తస్మింస్తులసీరూప ధారిణీ । వృందాంగస్వేదతో భూమ్యాం ప్రాదుర్భూతాతి పావనీ
ఆ వృందావనంలో, ఆమె తులసి రూపాన్ని ధరించింది. వృందా శరీరపు చెమటతో భూమిపై అత్యంత పవిత్రంగా అవతరించింది.
వృందాంగ సంగజం చేదమనుభూయ సుంఖం హరిః । దినాని కతిచిన్మేనే శివకార్యం జగత్పతిః
వృందా శరీరసంగంతో కలిగిన ఆనందాన్ని అనుభవించిన హరి, కొన్ని రోజులు శివుని కార్యాన్ని ఆలోచించాడు.
ఏకదా సురతస్యాంతే సా స్వకంఠే తపస్వినమ్ । వృందా దదర్శ సంలగ్నం ద్విభుజం పురుషోత్తమమ్
ఒకసారి, వారి సుఖసమాప్తి తర్వాత, వృందా తన మెడకు అంటుకున్న రెండు చేతులతో ఉన్న తపస్విని, పరమపురుషుడిని చూశింది.
తం దృష్ట్వా ప్రాహ సా కంఠాద్విముచ్య భుజబంధనమ్ । కథం తాపసరూపేణ త్వం మాం మోహితుమాగతః
ఆయనను చూసి, తన మెడ, చేతుల బంధనాన్ని విడిచిపెట్టి, "తపస్వి రూపంలో నన్ను మోహింపజేయడానికి ఎలా వచ్చావు?" అని అడిగింది.
నిశమ్య వచనం తస్యాః సాంత్వయన్ప్రాహ తాం హరిః । శృణు వృందారికే త్వం మాం విద్ధి లక్ష్మీమనోహరమ్
ఆమె మాటలు విని, హరి ఆమెను ఓదార్చి ఇలా అన్నాడు: "వృందారికా! నన్ను లక్ష్మీ మనోహరుడిగా తెలుసుకో."
తవ భర్తా హరం జేతుం గౌరీమానయితుం గతః । అహం శివః శివశ్చాహం పృథక్త్వే న వ్యవస్థితౌ 6.15.
నీ భర్త హరుణ్ణి జయించి, గౌరీని తీసుకురావడానికి వెళ్లాడు. నేను శివుడిని, శివుడే నేనూ; మనిద్దరం వేరు కాదము.
జాలంధరో హతః సంఖ్యే భజ మామధునానఘే । నారద ఉవాచ- ఇతి విష్ణోర్వచః శ్రుత్వా విషణ్ణవదనాభవత్ । తతో వృందారికా రాజన్కుపితా ప్రత్యువాచ హ
జాలంధరుడు యుద్ధంలో హతమయ్యాడు. ఇప్పుడు నన్ను అంగీకరించు, నిష్కళంకురాలా! నారదుడు చెప్పాడు: విష్ణువు మాటలు విని, ఆమె ముఖం ముసురిపోయింది. అప్పుడు, రాజా! వృందారికా కోపంతో ఇలా ప్రత్యుత్తరం చెప్పింది.
రణే బద్ధోఽసి యేన త్వం జీవన్ముక్తః పితుర్గిరా । వివిధైః సత్కృతో రత్నైర్యుక్తం తస్య హృతా వధూః
యుద్ధంలో నిన్ను బంధించినవాడు, నీ తండ్రి మాటతో నీవు బ్రతికే ఉన్నప్పుడే విముక్తుడవయ్యావు. ఎన్నో విలువైన రత్నాలతో గౌరవించబడ్డావు, అయినా నీ భార్యను అతడు తీసుకుపోయాడు.
పతిర్ధర్మస్య యో నిత్యం పరదారరతః కథమ్ । ఈశ్వరోఽపి కృతం భుంక్తే కర్మేత్యాహుర్మనీషిణః
ఎప్పుడూ పరస్త్రీతో మమకారం కలిగినవాడు ధర్మానికి అధిపతిగా ఎలా పిలవబడగలడు? చేసిన కర్మను ప్రభువు అయినా అనుభవించాల్సిందేనని జ్ఞానులు అంటారు.
అహం మోహం యథానీతా త్వయా మాయా తపస్వినా । తథా తవ వధూం మాయా తపస్వీకోఽపి నేష్యతి
యతివరా! నీవు మాయతో నన్ను మోహంలో పడేసినట్లే, ఇంకొక యోగి కూడా మాయతో నీ భార్యను తీసుకుపోతాడు.
ఇతి శప్తస్తథా విష్ణుర్జగామాదృశ్యతాం క్షణాత్ । సా చిత్రశాలాపర్యంకః స చ తేఽథప్లవంగమాః
ఇలా శపించబడిన వెంటనే విష్ణువు కనబడకుండా పోయాడు. ఆ అద్భుతమైన మందిరం, పరుపు, నీతో వచ్చినవారందరూ ఒక్కసారిగా కనుమరుగయ్యారు.
నష్టం సర్వం హరౌ యాతే వనం శూన్యం విలోక్య సా । వృందా ప్రాహ సఖీం ప్రాప్య జిహ్మం తద్విష్ణునా కృతమ్
హరి వెళ్లిపోయిన తర్వాత అన్నీ నశించిపోయాయి. అడవి ఖాళీగా ఉన్నదని చూసి, వృందా తన స్నేహితిని చేరుకుని, 'ఇది విష్ణువు మోసంతో చేసిన పని' అని చెప్పింది.
త్యక్తం పురం గతం రాజ్యం కాంతః సందేహతాం గతః । అహం వనే విదిత్వైతత్క్వ యామి విధినిర్మితా
పురం వదిలిపెట్టబడింది, రాజ్యం పోయింది, నా ప్రియుడు ఎక్కడున్నాడో తెలియదు. ఈ సంగతులన్నీ అడవిలో తెలిసిన తర్వాత, నా విధిని బట్టి నేను ఎక్కడికి పోవాలి?