సిద్ధిర్మూర్తిమతీ త్వేషా సాధయిష్యతి చింతితమ్। ఇతి శ్రుత్వా తు వచనం స తదాకాశమండలే
ఈమె సిద్ధిని మూర్తిరూపంగా ధరించి, మనసులో ఉంచిన సంకల్పాన్ని నెరవేర్చుతుంది. ఈ మాటలు వినగానే, ఆకాశంలో ఆయన—
అనుజ్ఞాయ సుతాం శైలో జగామాశు స్వమందిరమ్। పులస్త్య ఉవాచ-। శైలజాపి యయౌ శైలమగమ్యమపి దైవతైః
తన కుమార్తెకు అనుమతి ఇచ్చి, శైలరాజు త్వరగా తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. పులస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు— శైలజ కూడా దేవతలు చేరలేని శిఖరానికి వెళ్లింది.
సఖీభ్యామనుయాతా తు నియతా నగరాజజా। శృంగం హిమవతః పుణ్యం నానాధాతువిభూషితమ్
స్నేహితులతో కలిసి, నియమంగా ఉండే శైలరాజు కుమార్తె, హిమవంతుని పవిత్రమైన శిఖరానికి వెళ్లింది. అది色色 ధాతువులతో అలంకరించబడింది.
దివ్యపుష్పలతాకీర్ణం భ్రమరోద్ఘుష్టపాదపమ్। దివ్యప్రస్రవణోపేతం మనోరథశతోజ్జ్వలమ్
అది దివ్యమైన పుష్పలతలతో కప్పబడి, తేనెటీగల గానంతో నిండిన వృక్షాలతో, దివ్యస్రోతస్సులతో, వందలాది కోరికలు నెరవేరిన వెలుగుతో మెరిసిపోతుంది.
నానాపక్షిసమాయుక్తం చక్రవాకోపశోభితమ్। జలజస్థలజైః పుణ్యైః ప్రఫుల్లైరుపశోభితమ్
అక్కడ ఎన్నో రకాల పక్షులు, చక్రవాక పక్షులతో అలంకరించబడి, నీటిలోనూ, భూమిలోనూ పుష్పించిన పవిత్రమైన పువ్వులతో అందంగా కనిపించింది.
చిత్రకందరసంగుహ్యం దివ్యగేహసమన్వితమ్। విహంగసంఘసంఘుష్టం కల్పపాదపసంకటమ్
విశేషమైన గుహలు, రహస్య ప్రదేశాలు, దివ్య నివాసాలు అక్కడ ఉన్నాయి. పక్షుల గుంపులు గానంతో నిండగా, కల్పవృక్షాలు అక్కడ సముదాయంగా ఉన్నాయి.
తత్రాపశ్యన్మహాశాఖం శాఖినం హరితచ్ఛదమ్। సర్వర్తుకుసుమోపేతం చక్రవాకోపశోభితమ్
అక్కడ ఆమె విస్తారమైన కొమ్మలతో, ఆకుపచ్చ ఆకులతో, అన్ని ఋతువుల పువ్వులతో, చక్రవాక పక్షులతో అలంకరించబడిన గొప్ప వృక్షాన్ని చూసింది.
నానాపుష్పశతాకీర్ణం నానావిధఫలాన్వితమ్। త్యక్తం సూర్యస్య రుచిభిర్భిన్నసంహతపల్లవమ్
అది వందలు వందల రకాల పువ్వులతో, అనేక రకాల ఫలాలతో అలంకరించబడి, సూర్యకిరణాలతో మెరిసే, విడివిడిగా ఉన్న ఆకులతో కనిపించింది.
తత్రాంబరాణి సంత్యజ్య భూషణాని చ శైలజా। సంవీతా వల్కలైర్దివ్యైర్దర్భనిర్మితమేఖలా
అక్కడ శైలజ తన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు వదిలేసి, దివ్యమైన వల్కలాలతో, దర్భతో చేసిన మెడలతో తలచేసింది.
త్రిఃస్నాతా పాటలాహారా బభూవ శరదాం శతమ్। శతమేకేన జీర్ణేన పర్ణేనావర్త్తయత్తదా
రోజుకు మూడుసార్లు స్నానం చేసి, పసుపు రంగు ఆహారం తీసుకుంటూ, వంద శరదృతువులు గడిపింది. ఒక్క పాత ఆకు మాత్రమే ధరించి, వంద సంవత్సరాలు ఉండింది.
నిరాహారా శతం సాభూత్సమానాం తపసో నిధిః। తత ఉద్వేజితాః సర్వే ప్రాణినస్తపసోగ్నినా
ఆమె వంద సంవత్సరాలు ఆహారం లేకుండా ఉండి, తపస్సులో సమానంగా నిలిచింది. ఆ తపస్సు అగ్నితో అన్ని జీవులు కలవరపడ్డారు.
తతః సస్మార భగవాన్మునీన్సప్త శతక్రతుః। తే సమాగమ్య ముదితాః సర్వే సముదితాస్తథా1.43.
అప్పుడు శతక్రతువు అయిన ఇంద్రుడు, మహర్షులైన ఏడుగురిని స్మరించాడు. వారు అందరూ ఆనందంగా, ఉల్లాసంగా అక్కడికి చేరారు.
పూజితాస్తే మహేంద్రేణ పప్రచ్ఛుస్తత్ప్రయోజనమ్। కిమర్థం హి సురశ్రేష్ఠ సంస్మృతాస్తు వయం త్వయా
ఇంద్రుడు వారికి సత్కారం చేసి, వారు ఇలా అడిగారు: 'దేవతలలో శ్రేష్ఠుడవైన నీవు, మమ్మల్ని ఎందుకు స్మరించావు?'
శక్రః ప్రోవాచ శృణ్వంతు భగవంతః ప్రయోజనమ్। హిమాచలే తపో ఘోరం తప్యతే భూధరాత్మజా
శక్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'భగవంతులారా, మీరు వినండి. హిమాచల పర్వతంపై శైలరాజు కుమార్తె ఘోరమైన తపస్సు చేస్తోంది.'
తస్యాభిమతయోగేన భవంతః కర్తుమర్హథ। తపః సమాపనం దేవ్యా జగదర్థే త్వరాన్వితాః
'ఆమె కోరిక మేరకు, మీరు త్వరగా జగత్తు కోసం ఆ తపస్సు పూర్తయ్యేలా చేయాలి.'
తథేత్యుక్త్వా తతః శైలం సిద్ధసంఘాతసేవితమ్। ఊచురాగమ్య మునయస్తామథో మధురాక్షరమ్
అవును అని చెప్పి, సిద్ధులు సమూహంతో కూడిన మునులు శైలాన్ని చేరుకుని, అక్కడకు వచ్చి మధురమైన మాటలతో ఆమెతో మాట్లాడారు.
పుత్రి కస్తే వ్యవసితః కామః కమలలోచనే। తానువాచ తతో దేవీ సాదరం గౌరవాన్మునీన్
కమలాకంటి కన్నుల కలదాయిని! నీకు ఏ ఆశయముందో చెప్పు, కుమార్తె. అప్పుడు ఆ దేవి, మునులకు గౌరవంగా, శ్రద్ధతో పలికింది.
దేవ్యువాచ-। తపస్యంతో మహాభాగాః ప్రోహ్య మౌనం భవాదృశాం। వందనాయ నియుక్తా ధీర్యాచయత్యవికల్పితమ్
దేవి ఇలా చెప్పింది — మహాభాగులైన మునులారా! మీరు తపస్సు చేస్తూ, మీకు తగిన మౌనాన్ని విడిచి, నిస్సందేహంగా నమస్కారానికి సిద్ధమయ్యారు.
సుప్రసన్నముఖా యూయం గృహీత్వాసనమాదితః। ఉపవిష్టాః శ్రమం ముక్త్వా తతః ప్రక్ష్యథ మామను
మీరు ఆనందంగా వెలిగిన ముఖాలతో ముందుగా ఆసనాలు స్వీకరించి, అలసటను దూరం చేసి కూర్చున్నారు. ఆ తర్వాత నన్ను ఒక్కొక్కరుగా ప్రశ్నించబోతున్నారు.
ఇత్యుక్తాస్తే తతశ్చక్రుస్తత్రాసనపరిగ్రహమ్। సా చ తాన్విధివత్పూర్వం పూజయిత్వా విధానతః
ఆమె ఇలా చెప్పిన వెంటనే వారు అక్కడ ఆసనాలు స్వీకరించారు. ఆ దేవి కూడా వారికి విధిగా ముందుగా పూజ చేసి, నియమానుసారం ఆరాధన జరిపింది.
ఉవాచాదిత్యసంకాశాన్మునీన్సప్తౠషీన్శనైః। త్యక్త్వా వ్రతాత్మకం మౌనం నత్వా చ విధివన్మునీన్
ఆమె సూర్యుడిలా ప్రకాశించే సప్తర్షులైన మునులకు మౌనవ్రతాన్ని విడిచి, విధిగా నమస్కరించి, మెల్లగా మాట్లాడింది.
భగవంతోపి మౌనాంతే తస్యాః సప్తర్షయోప్యథ। గౌరవాధారతాం ప్రాప్తాం పప్రచ్ఛుస్తాం పునస్తథా
మౌనం ముగిసిన తర్వాత, ఆ గౌరవప్రదమైన సప్తర్షులు, ఆమెను గౌరవంతో చూసి, మళ్లీ అదే విధంగా ప్రశ్నించారు.
సాపి గౌరవగర్భేణ మనసా చారుహాసినీ। మునీన్సర్వాంస్తథాలోక్య ప్రోవాచ ప్రోహ్య వాగ్యమమ్
ఆమె గౌరవభావంతో, అందమైన నవ్వుతో, అందరు మునులను చూసి, మౌనాన్ని విడిచి మాట్లాడింది.
భగవంతో విజానీథ ప్రాణినాం మనసేప్సితమ్। శరీరాదిభిరత్యర్థం కదర్థ్యం తే హి దేహినః
భగవంతులారా! మీరు ప్రాణుల మనసులోని కోరికలు తెలుసు. అయినా, శరీరం మొదలైన వాటి వల్ల జీవులు చాలా బాధపడుతున్నారు.
కేచిత్తు నిపుణాస్తత్ర ఘటంతే వివిధోద్యమైః। ఉపాయైర్దుర్లభాన్భావాన్ప్రాప్నువంతి హ్యతంద్రితాః
కొంతమంది మాత్రం వివిధ ప్రయత్నాలతో, అపారమైన శ్రమతో, దుర్లభమైన ఫలితాలను సాధించేందుకు నిత్యం కృషి చేస్తారు.
అపరే తు పరిచ్ఛిద్య నానాకారానుపక్రమాన్। దేహాంతరార్థం సారంభమాశ్రయంతి హి తద్వ్రతమ్
ఇంకొంతమంది, అనేక రూపాలు, మార్గాలను గ్రహించి, మరొక శరీరం కోసం ఉత్సాహంగా వ్రతాలను ఆచరిస్తారు.
మమత్వాకాశసంభూతకుసుమస్రగ్విభూషితమ్। వింధ్యశృంగం స్ప్రష్టుకామో హస్తః ప్రసరతే ముహుః
అహంకారపు ఆకాశంలో పూసిన పుష్పమాలతో అలంకరించిన చేయి, వింధ్య పర్వత శిఖరాన్ని తాకాలని మళ్లీ మళ్లీ ప్రయత్నిస్తుంది.
అహం కిల భవం దేవం పతిం ప్రాప్తుం సముద్యతా। ప్రకృత్యైవ దురారాధ్యం తపస్యంతం చ సంప్రతి
దేవా! నేను నిన్ను నా భర్తగా పొందాలని సంకల్పించాను. సహజంగా నీకు తృప్తి కలిగించడం చాలా కష్టం. పైగా, నువ్విప్పుడు తపస్సులో ఉన్నావు.
సురాసురైరనిర్ణీతం పరమార్థక్రియాశ్రయం। సాంప్రతం చాపి నిర్దగ్ధో మదనో వీతరాగిణా
దేవతలు, దానవులు కూడా తేల్చుకోలేని పరమార్థం ఆయనలో ఉంది. ఇప్పుడు కామదేవుడిని కూడా ఆయన, విరక్తుడై, దహించేశాడు.
కథమారాధయేదీశం మాదృశీ తాదృశం శివమ్। ఇత్యుక్తా మునయస్తే తు స్థిరతాం మనసస్తతః
నాకు లాంటి వాడెవరు, అలాంటి శివుడిని ఎలా ఆరాధించగలదు? అని ఆమె అడిగింది. మునులు తమ మనస్సును స్థిరపరిచారు.