శంకరస్తమథాకర్ణ్య మధురం మదనాశ్రయమ్। సస్మార దక్షతనయాం దయితాం రంతుమానసః
శివుడు ఆ మధురమైన మదనుని స్వరాన్ని విని, తన ప్రియమైన దక్ష కుమార్తెను స్మరించి, ఆనందాన్ని కోరాడు.
తతః శివస్య శనకైస్తిరోధా యాతి నిర్మలా। సమాధిభావనా తస్థౌ లక్ష్య ప్రత్యక్షరూపిణీ
అప్పటికి శివుని పవిత్రమైన ధ్యానం మెల్లగా తగ్గిపోయి, లక్ష్యంగా, ప్రత్యక్ష రూపంలో నిలిచింది.
తతస్తన్మయతాం యాతః ప్రత్యూహ పిహితాశయః। వివేశ విబుధాధీశో వికృతిం మదనాత్మికామ్
ఆ ధ్యానంలో లీనమై, అంతరాయాలు మనసును మూసివేసినప్పుడు, దేవతల అధిపతి మదనుని ప్రభావంలోకి ప్రవేశించాడు.
ఈషత్క్రోధసమావిష్టో ధైర్యమాలంబ్య ధూర్జటిః। నిరస్యమదనంస్థిత్వాయోగమాయాసమావృతః
కొంత కోపంతో, ధైర్యాన్ని ఆశ్రయించి, ధూర్జటి మదనుని తొలగించి, యోగ సాధనలో నిమగ్నుడై నిలిచాడు.
స తయా మాయయావిష్టో జజ్వాల మదనస్తతః। ఇచ్ఛాశరీరో దుర్జ్ఞేయో దోషావాసో మహాశయః
ఆ మాయలో మునిగి మనసు కోరికలతో మదనుడు అగ్నిలా మండిపోయాడు. అతని రూపం కోరికల వల్ల పుట్టింది, అర్థం చేసుకోడం కష్టం, లోపాలతో నిండినది, అతని సంకల్పం గొప్పది.
హృదయాన్నిర్గతః సోథ వాసనావ్యసనాత్మకః। బహిస్థలం సమాసాద్య ఉపతస్థే ఝషధ్వజః
అతడు హృదయం నుంచి బయటకు వచ్చి, ఆశల వ్యసనంతో కూడినవాడై, బయట నేలపైకి వచ్చి, మత్స్యధ్వజుడు నిలబడ్డాడు.
అనుయాతో హి సాహ్యేన మిత్రేణ మధునా సహ। సహకారతరోర్దృష్ట్వా మందమారుతనిర్ధుతం
అతనితో పాటు సాహ్యుడు, అతని మిత్రుడు, మధుతో కలిసి వెళ్ళారు. ఆ సమయంలో మృదువైన గాలి ఊదుతూ మామిడి పువ్వుల గుత్తిని ఊపుతున్నదాన్ని చూశారు.
స్తబకం మదనో రమ్యం హరవక్షసి సత్వరం। ముమోచ మోహనం నామ మార్గణం మకరధ్వజః
మకరధ్వజుడు అయిన మదనుడు, హరుడి వక్షస్పై అందమైన మామిడి పువ్వుల గుత్తిని, మోహనము అనే మాయబాణాన్ని వేగంగా వదిలాడు.
స తస్య హృదయే శుద్ధే నామశాలీ మహాశరః। పపాత పరుషః ప్రాంశుః పుష్పబాణో విమోహనః
విమోహనము అనే పేరుగల గొప్ప, ప్రసిద్ధి చెందిన, భయంకరమైన పుష్పబాణం, హరుడి పవిత్రమైన హృదయంలో కఠినంగా, ఎత్తుగా పడింది.
తతః కరణసందోహే విద్ధే తు హృదయే భవః। బభూవ భూతపో కంప్య ధైర్యోపి మదనోన్ముఖః
అప్పుడు, ఇంద్రియాల సమూహంలో హృదయం బాణంతో గాయపడినప్పుడు, భూతాల అధిపతి అయిన భవుడు, ఎంత ధైర్యంగా ఉన్నా, మదనుని వైపు ఆకర్షితుడై, కదిలిపోయాడు.
తతః ప్రభుత్వాద్భావానామావేశం స్వమపశ్యత। వాక్యం బహు బభాషేథ ప్రత్యూహప్రసవాత్మకం
ఆ తరువాత, భావోద్వేగాలు అతనిని పూర్తిగా కప్పేయడాన్ని గమనించి, తనలో ఆ ప్రభావాన్ని చూసి, తన ఉద్దేశ్యానికి అడ్డుగా ఉన్న అనేక మాటలు మాట్లాడాడు.
తతః కోపానలోద్భూత ఘోర హుంకారభీషణే। బభూవ వదనే నేత్రం తృతీయమనలాకులం
తర్వాత, కోపాగ్నిలోంచి భయంకరమైన, గంభీరమైన హుం అనే గర్జన ఉద్భవించింది. హరుడి ముఖంలో మూడవ కన్ను, అగ్నితో మండుతూ కనిపించింది.
రుద్రస్య రౌద్రవపుషో జగత్సంహారభైరవమ్। తదంతికస్థే మదనే వ్యస్ఫారయత ధూర్జటిః
ప్రపంచాన్ని సంహరించగల భయంకరమైన రూపంలో ఉన్న రుద్రుడు, మదనుని దగ్గరగా ఆ మూడవ కన్నును తెరిచాడు.
తన్నేత్రవిస్ఫులింగేన క్రోశతాం నాకవాసినామ్। గమితో భస్మతాం తూర్ణం కందర్పః కామదర్పకః
ఆ కన్ను నుంచి వచ్చిన అగ్నికణంతో, దేవతలు అరుస్తుండగా, కామదర్పాన్ని జయించిన మదనుడు వెంటనే బస్మమయ్యాడు.
స తు తం భస్మసాత్కృత్వా హరనేత్రోద్భవోనలః। వ్యజృంభత జగద్దగ్ధుం జ్ఞాత్వా హుంకారఘస్మరం
అలా మదనుని బస్మమయ్యాక, హరుడి కన్నులోంచి పుట్టిన అగ్ని, ఆ హుం గర్జన శక్తిని తెలుసుకొని, ప్రపంచాన్ని కాల్చడానికి విస్తరించింది.
తతో భవో జగద్ధేతోర్వ్యభజజ్జాతవేదసమ్। సహకారే మధౌ చన్ద్రే సుమనః స్స్వపరేష్వపి
అప్పుడు భవుడు, లోకహితార్థంగా, ఆ అగ్నిని మామిడి చెట్టు, వసంతం, చంద్రుడు, పువ్వులు మరియు ఇతర వాటిలో భాగాలుగా విడగొట్టాడు.
భృంగేషు కోకిలాస్యే చ విభాగేన స్మరానలం। స బాహ్యాభ్యంతరే విద్ధో హరోథ స్మరమార్గణైః
ఆ మదనాగ్నిని, తేనెటీగలు, కోకిల గొంతు, ఇంకా ఇతర వాటిలో భాగాలుగా పంపించాడు. ఇలా హరుడే స్వయంగా లోపల, బయట ప్రేమబాణాలతో గాయపడ్డాడు.
భాగేష్వేతేషు సంవిష్టం వీక్షతీ బహునాశనం। విభక్తం లోకసంక్షోభకరం దుర్వారజృంభితం
ఆ అగ్ని ఈ రూపాల్లో స్థిరమై, అనేక మందిని భక్షిస్తూ, లోకాల్ని కలవరపెడుతూ, అదుపు చేయలేని విధంగా విస్తరించడాన్ని చూశాడు.
తత్ప్రాప్తిస్నేహసంపూర్ణకామేన హృదయే కిల। జ్వలన్నహర్నిశం భీమో దుఃఖస్య వశగోఽభవత్
ఆ కలయిక కోరికతో, ప్రేమతో హృదయం నిండిపోయి, రాత్రింబవళ్ళు మండుతూ, భయంకరంగా బాధకు లోనయ్యాడు.
విలోక్య హరహుంకార జ్వాలాభస్మీకృతం స్మరం। విలలాప రతిః క్రూరం బంధునా మధునా సహ
హరుడి హుం గర్జన అగ్నితో స్మరుడు బస్మమయ్యినదాన్ని చూసి, రతి తన మిత్రుడు మధుతో కలిసి బాగా విలపించింది.
తతో విలప్య బహుశో మధునా పరిసాంత్వితా। జగామ శరణం దేవమిందుమౌలిత్రిలోచనం
తర్వాత, రతి ఎన్నోసార్లు విలపించి, మధు ఆమెను ఓదార్చగా, చంద్రుడిని కిరీటంగా ధరించిన త్రినేత్రుడైన దేవుని ఆశ్రయానికి వెళ్లింది.
భృంగానుయాతాం సంగృహ్య పుష్పితాం సహకారజాం। లతాం పత్రద్రుమచ్ఛన్నాం జాతాం పరభృతాం సఖీం 1.43.
తేనెటీగలు వెంటాడుతున్న పువ్వులతో కూడిన మామిడి వల్లి, ఆకులు, చెట్లతో కప్పబడి ఉండగా, రతి ఆ వల్లిని తీసుకుని, కోకిలకు సఖిగా మారింది.
నిబధ్య తు జటాజూటం కుటిలైరలకై రతిః। ఉద్వర్త్య గాత్రం శుభ్రేణ హృద్యేన స్మరభస్మనా
రతి తన జటలను వంకర జుట్టుతో బిగించి, శుభ్రమైన, సువాసన గల మనోభావపు బస్మంతో తన శరీరాన్ని పూసుకుంది.
జానుభ్యామవనిం గత్వా ప్రోవాచేన్దువిభూషణమ్। రతిరువాచ। నమః శివాయాస్తు మనోమయాయ జగన్మయాయాద్భుతవర్త్మనే నమః
ఆమె మోకాళ్లపై నేలపైకి వంగి, చంద్రుడిని అలంకరించిన పరమేశ్వరుడిని ఇలా సంభోదించింది: "శివుడికి నమస్కారం, మనస్సుతో కూడినవాడికి, జగత్తును ఆవరించినవాడికి, అద్భుతమైన మార్గాన్ని కలిగినవాడికి నమస్కారం."
నమః శివాయాస్తు సురార్చితాయ తుభ్యం సదా భక్తకృపాపరాయ। నమో భవాయాస్తు భవోద్భవాయ నమోస్తు తే ధ్వస్తమనోభవాయ
దేవతలందరూ ఎప్పుడూ పూజించే శివుడికి నమస్కారం. భక్తులపై ఎప్పుడూ దయ చూపే వాడివి. భవుడివి, సృష్టికి మూలమైనవాడివి, మనోభావాన్ని నాశనం చేసినవాడివి, నీకెప్పుడూ నమస్కారం.
నమోస్తు మాయామదనాశ్రయాయ నమో నిసర్గామలభూషితాయ। నమోస్త్వమేయాయ గుణాయనాయ నమోస్తు సిద్ధాయ పురాతనాయ
మాయకు, మదనుడికి ఆశ్రయమైనవాడివి, సహజమైన పవిత్రతతో అలంకరించబడినవాడివి, కొలవలేని, గుణాల నిలయమైనవాడివి, సిద్ధుడివి, పురాతనుడివి, నీకు నమస్కారం.
నమః శరణ్యాయ నమో గుణాయ నమోస్తు తే భీమగణానుగాయ। నమోస్తు నానాభువనర్ద్ధికర్త్రే నమోస్తు భక్తాభిమతప్రదాయ
శరణ్యుడవైన నీకు నమస్కారం, గుణానికి నమస్కారం, భయంకరమైన గణాలతో కూడినవాడివి, అనేక లోకాల అభివృద్ధికి కారణమైనవాడివి, భక్తుల కోరికలను నెరవేర్చేవాడివి, నీకు నమస్కారం.
నమోథ కర్మప్రసవే నమః సదా అనంతరూపాయ సదైవ తుభ్యమ్। అసహ్యకోపాయ సదైవ తుభ్యం శశాంకచిహ్నాయ నమోస్తు తుభ్యమ్
కర్మలకు మూలమైనవాడివి, అనంతరూపుడివి, సహించలేని కోపాన్ని కలిగినవాడివి, చంద్రచిహ్నంతో అలంకరించబడినవాడివి, నీకు ఎప్పుడూ నమస్కారం.
అసీమలీలాపరమస్తుతాయ వృషేంద్రయానాయ పురాంతకాయ। నమః ప్రసిద్ధాయ మహౌషధాయ నమోస్తు నానావిధరూపకాయ
అపారమైన లీలలకు ప్రసిద్ధుడివి, వృషభాన్ని ఎక్కినవాడివి, పురాలను ధ్వంసించినవాడివి, ఖ్యాతిగాంచినవాడివి, మహౌషధుడివి, అనేక రూపాలవాడివి, నీకు నమస్కారం.
నమోస్తు కాలాయ నమః కలాయ నమోస్తు తే కాలకలాతిగాయ। చరాచరాచార్యవిచార్యవర్యమాచార్యముత్ప్రేక్షితభూతసర్గం
కాలుడివి, కళయైనవాడివి, కాలాన్ని, కళను మించిపోయినవాడివి, చరాచరాలకూ గురువైనవాడివి, సృష్టిని విచారించే వాడివి, నీకు నమస్కారం.