ఇంద్రియగ్రామమావృత్య రమ్యసాధనసంవిధిః। చింతయిత్వేతి మదనో భూతభర్తుస్తదాశ్రమమ్
ఇంద్రియాలను ఆహ్లాదకరమైన మార్గాలతో చుట్టుముట్టి, ఇలా ఆలోచిస్తూ మదనుడు భూతభర్త యొక్క ఆశ్రమాన్ని చేరాడు.
జగామ జగతీసారం సరలద్రుమ వేదికమ్। శాంతసత్వసమాకీర్ణమచలం ప్రాణిసంకులమ్
అతడు భూమి సారాన్ని, నేరుగా పెరిగిన చెట్ల వేదికను, శాంతంగా ఉన్న జీవులతో నిండిన, కదలని ప్రదేశాన్ని చేరాడు.
నానాపుష్పలతాజాలం సానుసంస్థగణేశ్వరమ్। నిర్వ్యగ్రవృషభోద్ఘుష్టం నీలశాద్వలసానుకమ్
అక్కడ వివిధ రకాల పూలు, లతలతో అలంకరించబడినది, కొండపై గోపాలుడు ఉన్నాడు, ఎద్దుల గర్జనతో కలవరపడని, నీలిరంగు మైదానాలతో ఉంది.
తత్రాపశ్యత్త్రినేత్రస్య రమ్యంకం చిద్ద్వితీయకమ్। వీరకం వీరలోకేశమీశానసదృశద్యుతిమ్
అక్కడ అతడు త్రినేత్రుడి అందమైన ఆసనాన్ని చూశాడు; అది రెండవ చైతన్యంలా, వీరుడిగా, వీర లోకాలకు అధిపతిగా, ఈశానుడి వంటి తేజస్సుతో మెరిసిపోతున్నది.
పక్వం కుంకుమకింజల్కపుంజపింగజటాసటమ్। వేత్రపాణితమవ్యగ్రముగ్రం చాభద్రభూషణమ్
పండిన కుంకుమ పుష్పపు రేణువుల వర్ణంలో జటలు, చేతిలో దండ, అశాంతి లేకుండా, ఉగ్రంగా, శుభకరమైన అలంకారాలతో ఉన్నాడు.
తతో నిమీలితోన్నిద్ర పద్మపత్రాంతలోచనమ్। ప్రేక్షమాణమృజుస్థానం నాసావంశాగ్రగోచరమ్
తర్వాత, పద్మదళాల క్రింద నిద్రలో మూసిన కళ్లతో, నేరుగా కూర్చుని, ముక్కు అంచున దృష్టిని కేంద్రీకరించి ఉన్నాడు.
అతీవరమ్యసింహేంద్ర చర్మలంబోత్తరీయకమ్। శ్రవణాహిఫణోన్ముక్త నిశ్వాసానలపింగలం
అత్యంత అందమైన సింహచర్మం పై వస్త్రంగా ధరించి, చెవి వద్ద పాము ఫణాలతో అలంకరించబడి, పసుపు వర్ణపు ఊపిరిని విడిచాడు.
ప్రేంఖత్కపోలపర్యంత చుంబిలంబిజటాచయమ్। కృతవాసుకిపర్యంత నాభిమూలనివేశితమ్
చెంపల వరకు ఊగుతూ తాకే జటలు, వాసుకితో నాభి వరకు చక్కగా అమర్చబడి ఉన్నాయి.
బ్రహ్మాంజలిస్థనాసాగ్ర నిబద్ధోరగభూషణమ్। దదర్శ శంకరం కామః క్రమప్రాప్తాంతికః శనైః
బ్రహ్మాంజలి నుండి ముక్కు అంచువరకు పాము అలంకారాన్ని ధరించి, మదనుడు శివుడిని నెమ్మదిగా దగ్గరగా చేరి చూశాడు.
తతో భ్రమరఝంకారమాలంబ్య ద్రుమసానుగమ్। ప్రవిష్టః కర్ణరంధ్రేణ భవస్య మదనో మనః
తర్వాత, చెట్ల మధ్య తేనెటీగల గుంజు ధ్వనిని ఆధారంగా తీసుకుని, మదనుడు శివుని చెవి మార్గంగా మనస్సులోకి ప్రవేశించాడు.
శంకరస్తమథాకర్ణ్య మధురం మదనాశ్రయమ్। సస్మార దక్షతనయాం దయితాం రంతుమానసః
శివుడు ఆ మధురమైన మదనుని స్వరాన్ని విని, తన ప్రియమైన దక్ష కుమార్తెను స్మరించి, ఆనందాన్ని కోరాడు.
తతః శివస్య శనకైస్తిరోధా యాతి నిర్మలా। సమాధిభావనా తస్థౌ లక్ష్య ప్రత్యక్షరూపిణీ
అప్పటికి శివుని పవిత్రమైన ధ్యానం మెల్లగా తగ్గిపోయి, లక్ష్యంగా, ప్రత్యక్ష రూపంలో నిలిచింది.
తతస్తన్మయతాం యాతః ప్రత్యూహ పిహితాశయః। వివేశ విబుధాధీశో వికృతిం మదనాత్మికామ్
ఆ ధ్యానంలో లీనమై, అంతరాయాలు మనసును మూసివేసినప్పుడు, దేవతల అధిపతి మదనుని ప్రభావంలోకి ప్రవేశించాడు.
ఈషత్క్రోధసమావిష్టో ధైర్యమాలంబ్య ధూర్జటిః। నిరస్యమదనంస్థిత్వాయోగమాయాసమావృతః
కొంత కోపంతో, ధైర్యాన్ని ఆశ్రయించి, ధూర్జటి మదనుని తొలగించి, యోగ సాధనలో నిమగ్నుడై నిలిచాడు.
స తయా మాయయావిష్టో జజ్వాల మదనస్తతః। ఇచ్ఛాశరీరో దుర్జ్ఞేయో దోషావాసో మహాశయః
ఆ మాయలో మునిగి మనసు కోరికలతో మదనుడు అగ్నిలా మండిపోయాడు. అతని రూపం కోరికల వల్ల పుట్టింది, అర్థం చేసుకోడం కష్టం, లోపాలతో నిండినది, అతని సంకల్పం గొప్పది.
హృదయాన్నిర్గతః సోథ వాసనావ్యసనాత్మకః। బహిస్థలం సమాసాద్య ఉపతస్థే ఝషధ్వజః
అతడు హృదయం నుంచి బయటకు వచ్చి, ఆశల వ్యసనంతో కూడినవాడై, బయట నేలపైకి వచ్చి, మత్స్యధ్వజుడు నిలబడ్డాడు.
అనుయాతో హి సాహ్యేన మిత్రేణ మధునా సహ। సహకారతరోర్దృష్ట్వా మందమారుతనిర్ధుతం
అతనితో పాటు సాహ్యుడు, అతని మిత్రుడు, మధుతో కలిసి వెళ్ళారు. ఆ సమయంలో మృదువైన గాలి ఊదుతూ మామిడి పువ్వుల గుత్తిని ఊపుతున్నదాన్ని చూశారు.
స్తబకం మదనో రమ్యం హరవక్షసి సత్వరం। ముమోచ మోహనం నామ మార్గణం మకరధ్వజః
మకరధ్వజుడు అయిన మదనుడు, హరుడి వక్షస్పై అందమైన మామిడి పువ్వుల గుత్తిని, మోహనము అనే మాయబాణాన్ని వేగంగా వదిలాడు.
స తస్య హృదయే శుద్ధే నామశాలీ మహాశరః। పపాత పరుషః ప్రాంశుః పుష్పబాణో విమోహనః
విమోహనము అనే పేరుగల గొప్ప, ప్రసిద్ధి చెందిన, భయంకరమైన పుష్పబాణం, హరుడి పవిత్రమైన హృదయంలో కఠినంగా, ఎత్తుగా పడింది.
తతః కరణసందోహే విద్ధే తు హృదయే భవః। బభూవ భూతపో కంప్య ధైర్యోపి మదనోన్ముఖః
అప్పుడు, ఇంద్రియాల సమూహంలో హృదయం బాణంతో గాయపడినప్పుడు, భూతాల అధిపతి అయిన భవుడు, ఎంత ధైర్యంగా ఉన్నా, మదనుని వైపు ఆకర్షితుడై, కదిలిపోయాడు.
తతః ప్రభుత్వాద్భావానామావేశం స్వమపశ్యత। వాక్యం బహు బభాషేథ ప్రత్యూహప్రసవాత్మకం
ఆ తరువాత, భావోద్వేగాలు అతనిని పూర్తిగా కప్పేయడాన్ని గమనించి, తనలో ఆ ప్రభావాన్ని చూసి, తన ఉద్దేశ్యానికి అడ్డుగా ఉన్న అనేక మాటలు మాట్లాడాడు.
తతః కోపానలోద్భూత ఘోర హుంకారభీషణే। బభూవ వదనే నేత్రం తృతీయమనలాకులం
తర్వాత, కోపాగ్నిలోంచి భయంకరమైన, గంభీరమైన హుం అనే గర్జన ఉద్భవించింది. హరుడి ముఖంలో మూడవ కన్ను, అగ్నితో మండుతూ కనిపించింది.
రుద్రస్య రౌద్రవపుషో జగత్సంహారభైరవమ్। తదంతికస్థే మదనే వ్యస్ఫారయత ధూర్జటిః
ప్రపంచాన్ని సంహరించగల భయంకరమైన రూపంలో ఉన్న రుద్రుడు, మదనుని దగ్గరగా ఆ మూడవ కన్నును తెరిచాడు.
తన్నేత్రవిస్ఫులింగేన క్రోశతాం నాకవాసినామ్। గమితో భస్మతాం తూర్ణం కందర్పః కామదర్పకః
ఆ కన్ను నుంచి వచ్చిన అగ్నికణంతో, దేవతలు అరుస్తుండగా, కామదర్పాన్ని జయించిన మదనుడు వెంటనే బస్మమయ్యాడు.
స తు తం భస్మసాత్కృత్వా హరనేత్రోద్భవోనలః। వ్యజృంభత జగద్దగ్ధుం జ్ఞాత్వా హుంకారఘస్మరం
అలా మదనుని బస్మమయ్యాక, హరుడి కన్నులోంచి పుట్టిన అగ్ని, ఆ హుం గర్జన శక్తిని తెలుసుకొని, ప్రపంచాన్ని కాల్చడానికి విస్తరించింది.
తతో భవో జగద్ధేతోర్వ్యభజజ్జాతవేదసమ్। సహకారే మధౌ చన్ద్రే సుమనః స్స్వపరేష్వపి
అప్పుడు భవుడు, లోకహితార్థంగా, ఆ అగ్నిని మామిడి చెట్టు, వసంతం, చంద్రుడు, పువ్వులు మరియు ఇతర వాటిలో భాగాలుగా విడగొట్టాడు.
భృంగేషు కోకిలాస్యే చ విభాగేన స్మరానలం। స బాహ్యాభ్యంతరే విద్ధో హరోథ స్మరమార్గణైః
ఆ మదనాగ్నిని, తేనెటీగలు, కోకిల గొంతు, ఇంకా ఇతర వాటిలో భాగాలుగా పంపించాడు. ఇలా హరుడే స్వయంగా లోపల, బయట ప్రేమబాణాలతో గాయపడ్డాడు.
భాగేష్వేతేషు సంవిష్టం వీక్షతీ బహునాశనం। విభక్తం లోకసంక్షోభకరం దుర్వారజృంభితం
ఆ అగ్ని ఈ రూపాల్లో స్థిరమై, అనేక మందిని భక్షిస్తూ, లోకాల్ని కలవరపెడుతూ, అదుపు చేయలేని విధంగా విస్తరించడాన్ని చూశాడు.
తత్ప్రాప్తిస్నేహసంపూర్ణకామేన హృదయే కిల। జ్వలన్నహర్నిశం భీమో దుఃఖస్య వశగోఽభవత్
ఆ కలయిక కోరికతో, ప్రేమతో హృదయం నిండిపోయి, రాత్రింబవళ్ళు మండుతూ, భయంకరంగా బాధకు లోనయ్యాడు.
విలోక్య హరహుంకార జ్వాలాభస్మీకృతం స్మరం। విలలాప రతిః క్రూరం బంధునా మధునా సహ
హరుడి హుం గర్జన అగ్నితో స్మరుడు బస్మమయ్యినదాన్ని చూసి, రతి తన మిత్రుడు మధుతో కలిసి బాగా విలపించింది.