భవంతో యజ్ఞభోక్తారో దివ్యాత్మానో హి సాన్వయాః। స్వే మహిమ్ని స్థితా నిత్యం జగతః పాలనే రతాః
మీరు యజ్ఞఫలాలను అనుభవించే వారు, దివ్యాత్మలు, మీ సంతానంతో కూడి ఉన్నారు. ఎప్పుడూ మీ మహిమలో నిలిచి, లోకాన్ని కాపాడడంలో నిమగ్నంగా ఉన్నారు.
క్రియతాం సమరోద్యోగః సైన్యం సంయోజ్యతాం మమ। ఆహ్రియంతాం చ శస్త్రాణి పూజ్యంతాం శస్త్రదేవతాః
యుద్ధానికి ఏర్పాట్లు చేయండి. నా సైన్యాన్ని కూడగట్టండి. ఆయుధాలను తీసుకురండి. ఆయుధ దేవతలను పూజించండి.
వాహనాని విమానాని యోజయద్ధ్వం మమేశ్వరాః। యమం సేనాపతిం కృత్వా శీఘ్రమేవ దివౌకసః
ఓ దేవతలారా, నా కోసం వాహనాలు, విమానాలు సిద్ధం చేయండి. యముణ్ని సేనాధిపతిగా నియమించండి. దేవతలందరూ త్వరగా కూడిపోవాలి.
ఇత్యుక్తాస్సమనహ్యంత దేవానాం యే ప్రధానతః। వాజినామయుతేనాజౌ హేమఘంటా పరిష్కృతమ్
ఇలా చెప్పగానే, ప్రధాన దేవతలు పది వేల గుర్రాలతో కూడిన, బంగారు గంటలతో అలంకరించిన రథాన్ని యుద్ధానికి సిద్ధం చేశారు.
నానాశ్చర్యగుణోపేతం సంప్రాప్తం దేవదానవైః। రథం మాతలినా యుక్తం దేవరాజస్య దుర్జయమ్
ఆ రథం మాతలి తయారు చేసినది, దేవతలకు, దానవులకు కూడా జయించలేని అద్భుత లక్షణాలతో కూడినది.
యమో మహిషమాస్థాయ సేనాగ్రే సమవర్త్తత। చండకింకరవృందేన సర్వతః పరివారితః
యముడు మహిషంపై కూర్చొని సేన ముందుగా నడిపించాడు. చుట్టూ భయంకరమైన సేవకులతో ఉన్నాడు.
కల్పకాలోద్గతజ్వాలా పూరితోమ్బరగోచరః। హుతాశనస్త్వజారూఢః శక్తిహస్తో వ్యవస్థితః
కాలాంతంలో వచ్చే అగ్ని జ్వాలలతో ఆకాశమంతా నిండిపోయింది. అగ్ని ఒక మేకపై కూర్చొని, చేతిలో శక్తిని పట్టుకుని సిద్ధంగా ఉన్నాడు.
పవనోఽఙకుశహస్తశ్చ విస్తారిత మహాజవః। భుజగేంద్రసమారూఢో జలేశో భగవాన్స్వయమ్
వాయుదేవుడు అంకుశాన్ని పట్టుకుని, అపార వేగంతో, పాముల రాజుపై కూర్చొని ఉన్నాడు. జలదేవుడు కూడా అక్కడే ఉన్నాడు.
నరయుక్తే రథే దేవో రాక్షసేశో వియచ్చరః। తీక్ష్ణఖడ్గయుతో భీమః సమరే సమవస్థితః
రాక్షసాధిపతి, మనుషుల రథంపై, గగనంలో సంచరిస్తూ, భయంకరంగా, పదునైన ఖడ్గంతో యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు.
మహాసింహరథే దేవో ధనాధ్యక్షో గదాయుధః। చంద్రాదిత్యావశ్వినౌ చ చతురంగబలాన్వితాః
కుబేరుడు సింహరథంపై, చేతిలో గదతో ఉన్నాడు. చంద్రుడు, సూర్యుడు, అశ్వినులు నలుపు రకాల సేనలతో కూడి ఉన్నారు.
సేనాన్యో దేవరాజస్య దుర్జయా భువనత్రయే। కోటయస్తాస్త్రయస్త్రింశద్దేవదేవనికాయినామ్1.42.
దేవేంద్రుని సేన మూడు లోకాలలో ఎవ్వరూ జయించలేనిది. ఆ సేనలో ముప్పత్తుమూడు కోట్ల దేవతా దళాలు ఉన్నాయి.
హిమాచలాభే సితచారుచామరే సువర్ణపద్మామలసుందరస్రజి। కృతాభిరామో జ్వలకుంకుమాంకురే కపోలలీలాలికదంబసంకులే
హిమాలయంలా తెల్లగా మెరిసే చామరాలు, బంగారు పద్మాల హారాలు, ఎర్ర కుంకుమపు ముద్దలు, ముత్యాల కళ్లెరలు చెంపలపై ఆడుతూ, అతడు ఎంతో ఆకర్షణీయంగా కనిపించాడు.
స్థితస్తదైరావణనామ కుంజరే మహామనాశ్చిత్రవిభూషణాంబరః। విశాలవజ్రః సువితానభూషితః ప్రకీర్ణకేయూరభుజంగమండలః
అతడు ఐరావతము అనే గొప్ప ఏనుగుపై నిలబడి, అద్భుతమైన ఆభరణాలు, వస్త్రాలు ధరించి, వజ్రంలా విస్తారంగా, చేతులకు కంకణాలు, పాములతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
సహస్రదృగ్వందితపాదపల్లవస్త్రివిష్టపే శోభత పాకశాసనః। తురంగ మాతంగ కులౌఘసంకులా సితాతపత్త్రద్ధ్వజశాలినీ చ
వెయ్యి కళ్లతో పాదాలను వందించే దేవేంద్రుడు, స్వర్గంలో, గుర్రాలు, ఏనుగులు సమూహాల మధ్య, తెల్ల గొడుగులు, జెండాలతో ప్రకాశించాడు.
బభూవ సా దుర్జయపత్తిసంతతా విభాతి నానాయుధయోధదుస్తరా। తతోశ్వినౌ చ మరుతః ససాధ్యాః సపురందరాః
ఆ సేనను జయించటం అసాధ్యం. అనేక ఆయుధాలు, యోధులతో మెరిసిపోతూ, అశ్వినులు, మరుత్లు, సాధ్యులు, దేవేంద్రుడు కూడి వచ్చారు.
యక్షరాక్షసగంధర్వా దివ్య నానాస్త్రపాణయః। జఘ్నుర్దైత్యేశ్వరం సర్వే సంభూయ తు మహాబలాః
యక్షులు, రాక్షసులు, గంధర్వులు, అనేక దివ్యాయుధాలతో, అందరూ కలసి, మహా బలంతో, దైత్యాధిపతిని యుద్ధంలో ఎదుర్కొన్నారు.
న చైవాస్త్రాణ్యసజ్జంత గాత్రే వజ్రాచలోపమే। అథో రథాదవప్లుత్య తారకో దానవాధిపః
వజ్రపర్వతంలా గట్టి శరీరానికి ఆయుధాలు ఏమాత్రం తగలలేదు. వెంటనే తారకుడు తన రథం నుంచి దిగి వచ్చాడు.
జఘాన కోటిశో దేవాన్కరపార్ష్ణిభిరేవ చ। హతశేషాణి సైన్యాని దేవానాం విప్ర దుద్రువుః
తారకుడు తన చేతులు, కాళ్లతో కోట్లాది దేవతలను సంహరించాడు. మిగిలిన దేవతా సేనలు భయంతో పారిపోయాయి.
దిశో భీతాని సంత్యజ్య రణోపకరణాని చ। దృష్ట్వా తాన్విద్రుతాన్దేవాంస్తారకో వాక్యమబ్రవీత్
భయంతో ఆయుధాలు, దిక్కులు వదిలేసి దేవతలు చిదరిపోయారు. వారిని ఇలా పారిపోతూ చూసి తారకుడు ఇలా అన్నాడు.
మా వధిష్ఠ సురాన్దైత్యా వజ్రాంగాయ చ మందిరే। శీఘ్రమానీయ దర్శ్యంతాం బద్ధాన్పశ్యత్వయం సురాన్
దైత్యులారా, దేవతలను చంపవద్దు. వజ్రాంగుడిని నా మందిరానికి త్వరగా తీసుకొచ్చి, ఈ బంధించిన దేవతలను అతడికి చూపించండి.
లోకపాలాంస్తతో దైత్యో బద్ధ్వా చేంద్రముఖాన్రణే। సరుద్రాన్సుదృఢైః పాశైః పశుపాలః పశూనివ
ఆ రాక్షసుడు యుద్ధంలో ఇంద్రుడు మొదలైన లోకపాళకులను బలమైన గొల్లెమడులు వేసి, గొల్లెవాడు పశువులను కట్టినట్టు కట్టేశాడు.
స భూయో రథమాస్థాయ జగామ స్వకమాలయం। సిద్ధగంధర్వసంఘుష్టం విపులాచలమస్తకమ్
తర్వాత అతడు మళ్లీ తన రథంపైకెక్కి, సిద్ధులు గంధర్వులు కీర్తించు, ఎత్తైన పర్వతశిఖరమైన తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
పులస్త్య ఉవాచ-। ప్రాదురాసీత్ప్రతీహారః శుభ్రచీనాంశుకాంబరః। స జానుభ్యాం మహీం గత్వా పిహితాస్యశ్చ పాణినా
పులస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: అప్పుడు తెల్లని వస్త్రాలు ధరించిన ద్వారపాలకుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అతడు మోకాళ్లతో భూమిని తాకి, చేతితో నోటిని మూసుకున్నాడు.
ఉవాచానావిలం వాక్యమల్పాక్షరపరిష్కృతమ్। దైత్యేంద్రమర్కవృందాభం బిభ్రతం భాస్వరం వపుః
అతడు తక్కువ పదాల్లో, స్పష్టంగా, అందంగా మాట్లాడాడు. ఆ మాటలు సూర్యుల సమూహంలా ప్రకాశించే దైత్యరాజుని ఉద్దేశించి చెప్పాడు.
కాలనేమిః సురాన్బద్ధ్వా ప్రాదాయ ద్వారి తిష్ఠతి। స విజ్ఞాపయతి స్థేయం క్వ వందిని చ యైః ప్రభో
కాళనేమి దేవతలను కట్టి, ద్వారంలో నిలబడి ఇలా అడిగాడు: ప్రభూ! వీరు బందీలుగా ఎక్కడ ఉండాలి? ఎవరి దగ్గర ఉండాలి?
తన్నిశమ్యాబ్రవీద్దైత్యః ప్రతీహారస్య భాషితమ్। యథేష్ఠం స్థీయతామేభిర్గృహం మే భువనత్రయం
ద్వారపాలకుడు చెప్పిన మాటలు విని, ఆ దైత్యుడు ఇలా అన్నాడు: వీరందరూ ఎక్కడ కావాలనుకుంటే అక్కడ ఉండాలి. నా ఇల్లు మూడువెళ్లూ లోకాలకు సమానమైంది.
కేవలం వాసవం త్వేకం ముండయిత్వా విముచ్యతామ్। సితవస్త్రపరిచ్ఛన్నం శునఃపాదేన చిహ్నితమ్
కానీ వాసవుడిని మాత్రం తల ముండగా చేసి, తెల్ల వస్త్రాలు కప్పి, కుక్క పాదం గుర్తు వేసి విడిపించాలి.
ఏవం కృతే తతో దేవా దూయమానేన చేతసా। జగ్ముర్జగద్గురుం ద్రష్టుం శరణం కమలోద్భవమ్
అలా చేయగానే, దేవతలు మనసులో బాధతో, లోకగురువైన కమలంలో పుట్టినవాడి దగ్గరకు ఆశ్రయం కోసం వెళ్లారు.
వినిర్విణ్ణాస్తమాసాద్య శిరోభిర్ద్ధరణీం గతాః। తుష్టువుః సుష్ఠు వర్ణాఢ్యైర్వచోభిః కమలాసనమ్
చాలా బాధతో, వారు ఆయన వద్దకు వెళ్లి, తలలు భూమికి వంచి, మంచి లక్షణాలతో కూడిన మాటలతో కమలాసనుడిని స్తుతించారు.
దేవా ఊచుః-। నమస్త్వోంకారాంకురాదిప్రసూత్యై విశ్వస్థానానంతభేదస్య పూర్వమ్। సంభూతస్యానంతరం సత్వమూలే సంహారేచ్ఛోస్తే నమః సత్వమూర్త్తే
దేవతలు ఇలా అన్నారు: ఓం అనే మూలంగా, సృష్టికి ఆదిగా, అనంతమైన విశ్వవిభిన్నతలకు కారణంగా, సత్యమూర్తిగా, లయానికి సంకల్పంగా ఉన్న నీకు నమస్కారం.