తామస్మై ప్రదదౌ దేవః పత్న్యర్థే పద్మసంభవః। వరాంగీతి చ నామాస్యాః కృత్వా యాతః పితాపహః
పద్మంలో జన్మించిన దేవుడు పెళ్లి కోసం ఆమెను అతనికి ఇచ్చి, ఆమెకు 'వరాంగీ' అనే పేరు పెట్టాడు. తరువాత ఆమె తండ్రి అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
వజ్రాంగోపి తయా సార్ద్ధం జగామ తపసే వనమ్। ఊర్ద్ధ్వబాహుస్స దైత్యేంద్రో చరద్వర్షసహస్రకమ్
వజ్రాంగుడు తన భార్యతో కలిసి వనానికి వెళ్లి తపస్సు ఆచరించాడు. ఆ దైత్యాధిపతి చేతులు పైకి ఎత్తి వేల సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాడు.
కాలం కమలపత్రాక్షః శుద్ధబుద్ధిర్మహాతపాః। తావచ్చాధోముఖః కాలం తావత్పంచాగ్నిమధ్యగః
ఆ కమలనేత్రుడు, పవిత్రమైన మనస్సున్న మహాతపస్వి, ఆ కాలం అంతా తలకిందా ఉంచి తపస్సు చేశాడు. ఆ కాలం అంతా అయిదు అగ్నుల మధ్య నిలబడి తపస్సు చేశాడు.
నిరాహారో ఘోరతపాస్తపోరాశిరజాయత। తతః సోంతర్జలే చక్రే వాసం వర్షసహస్రకమ్
ఆయన ఆహారం లేకుండా భయంకరమైన తపస్సు చేసి, తపస్సులో పర్వతంలా నిలిచాడు. తరువాత వేల సంవత్సరాలు నీళ్లలో నివసించాడు.
జలాంతరం ప్రవిష్టస్య తస్య పత్నీ మహావ్రతా। తస్యైవ తీరే సరసః స్థితాఽసౌ మౌనమాశ్రితా
ఆయన నీళ్లలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అతని భార్య గొప్ప వ్రతాన్ని పాటిస్తూ, అదే సరస్సు ఒడ్డున మౌనంగా నిలబడి ఉండింది.
నిరాహారం తపో ఘోరం ప్రవివేశ మహాద్యుతిః। తస్యాం తపసి వర్తంత్యామింద్రశ్చక్రే విభీషికామ్
ఆ మహాతేజస్విని ఆహారం లేకుండా ఘోర తపస్సులో లీనమైంది. ఆమె తపస్సు చేస్తుండగా ఇంద్రుడు భయాన్ని కలిగించాడు.
గత్వా తు మర్కటాకారస్తదాశ్రమపదం మహత్। బ్రసీం చకర్ష బలవాన్గంధాద్యర్చాకరండకమ్
అప్పుడు ఇంద్రుడు కోతిపోషకంగా మారి ఆ మహాశ్రమానికి వెళ్లి, బలవంతుడై పుష్పబండను, నైవేద్యపాత్రను లాగాడు.
తతస్తు సింహరూపేణ భీషయామాస భామినీమ్। తతో భుజంగరూపేణాప్యదశచ్చరణద్వయమ్
తర్వాత సింహరూపంలో మారి ఆ సుందరిని భయపెట్టాడు. ఆ తరువాత పాము రూపంలో మారి ఆమె రెండు కాళ్లను కరిచాడు.
తపోబలవశాత్సా తు నవధ్యత్వం జగామ హ। భీషికాభిరనేకాభిః క్లేశయన్పాకశాసనః
కానీ ఆమె తపస్సు బలంతో ఏ మాత్రం కదలలేదు. పాకశాసనుడు ఎన్నో భయాలతో ఆమెను బాధించాడు.
విరరామ యదా నైవ వజ్రాంగమహిషీ తదా। శైలస్యదుష్టతాం మత్వా శాపం దాతుం సముద్యతా
వజ్రాంగుని భార్య తపస్సు ఆపకపోయినప్పుడు, ఆ పర్వతమే కారణమని భావించి, ఆమె శాపం ఇవ్వడానికి సిద్ధమైంది.
తాం శాపాభిముఖీం దృష్ట్వా శైలః పురుషవిగ్రహః। ఉవాచ తాం వరారోహాం వరాంగీం భీతలోచనః
ఆమె శాపం చెప్పబోతున్నదని చూసి, ఆ పర్వతుడు మనుష్యరూపంలో మారి, భయంతో కన్నులుగల అందమైన వరాంగిని ఇలా అడిగాడు.
శైల ఉవాచ। నాహం మహావ్రతే దుష్టః సేవ్యోహం సర్వదేహినామ్। విప్రియం తే కరోత్యేష రుషితః పాకశాసనః
పర్వతుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ మహావ్రతధారిణి! నేను చెడ్డవాడిని కాదు. అన్ని జీవులు నన్ను సేవించాలి. నీకు హాని చేస్తున్నవాడు కోపంతో ఉన్న పాకశాసనుడు.'
ఏతస్మిన్నంతరే జాతః కాలో వర్షసహస్రకః। తస్మిన్జ్ఞాత్వా తు భగవాన్కాలే కమలసంభవః
అంతలోనే వేల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి. అప్పుడు ఆ విషయం తెలుసుకున్న పద్మంలో జన్మించిన భగవంతుడు అక్కడకు వచ్చాడు.
తుష్టః ప్రోవాచ వజ్రాంగం తదాగత్య జలాశయమ్। బ్రహ్మోవాచ। దదామి సర్వకామం త ఉత్తిష్ఠ దితినందన
ఆ సమయంలో బ్రహ్మదేవుడు సంతోషంతో వజ్రాంగుని దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు: 'దితి కుమారా! నీకు కావలసినది అన్నీ ఇస్తాను. లేవు.'
ఏవముక్తస్తదోత్థాయ స దైత్యేంద్రస్తపోనిధిః। ఉవాచ ప్రాంజలిర్వాక్యం సర్వలోకపితామహమ్
అలా అన్న వెంటనే, ఆ దైత్యాధిపతి తపస్సులో నిధిగా ఉన్న వాడు లేచి, చేతులు జోడించి, అన్ని లోకాలకు పితామహుడైన బ్రహ్మను ఇలా అడిగాడు.
వజ్రాంగ ఉవాచ। ఆసురో మాస్తు మే భావః సంతు లోకా మమాక్షయాః। తపస్యభిరతిర్మేఽస్తు శరీరస్యాస్య వర్తనమ్
వజ్రాంగుడు ఇలా అన్నాడు: 'నా లోపల అసుర స్వభావం ఉండకూడదు. నా లోకాలు ఎప్పటికీ నిలిచిపోవాలి. తపస్సులో ఆనందం కలగాలి. ఈ శరీరం నిలవాలి.'
ఏవమస్త్వితి తం దేవో జగామ స్వకమాలయమ్। వజ్రాంగోపి సమాప్తే తు తపసి స్థిరసంయమః
'అలా జరుగుగాక' అని దేవుడు చెప్పి తన లోకానికి వెళ్లిపోయాడు. వజ్రాంగుడు తపస్సు పూర్తిచేసి, దృఢంగా నియమాన్ని పాటించాడు.
సంగంతుమిచ్ఛన్స్వాం భార్యాం న దదర్శాశ్రమే స్వకే। క్షుధావిష్టః స శైలస్య గహనం ప్రవివేశ హ
తన భార్యను కలవాలని ఆశించి ఆశ్రమానికి వచ్చాడు, కానీ ఆమె కనిపించలేదు. ఆకలితో బాధపడి, ఆ పర్వతపు అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
ఆదాతుం ఫలమూలాని స చ తస్మిన్వ్యలోకయత్। రుదన్తీం స్వాం ప్రియాం దీనాం తరుప్రచ్ఛాదితాననామ్
ఆ ఫలమూలాలు తెచ్చేందుకు వెళ్లినప్పుడు, అతడు తన ప్రియమైన భార్యను, బాధతో ఏడుస్తూ, చెట్ల నీడలో ముఖం దాచుకొని ఉన్నదాన్ని చూశాడు.
తాం విలోక్య తతో దైత్యః ప్రోవాచ పరిసాంత్వయన్। వజ్రాంగ ఉవాచ। కేన తేఽపకృతం భద్రే యమలోకం యియాసునా
ఆమెను చూసి, దైత్యుడు ఆమెను ఓదార్చుతూ ఇలా అన్నాడు: 'కాంతా! నిన్ను ఎవరు బాధించారు? యమలోకానికి పోవాలని ఆశించే నీవు ఎవరి చేతిలో ఇబ్బంది పడ్డావు?'
కం వా కామం ప్రయచ్ఛామి శీఘ్రం ప్రబ్రూహి మానిని। వరాంగ్యువాచ। త్రాసితాస్మ్యపవిద్ధాస్మి తాడితా పీడితాస్మి చ
'నీవు ఏ కోరికను కోరుతున్నావో చెప్పు, గర్వితురాలా! త్వరగా చెప్పు, నేను నీవు కోరినదాన్ని ఇస్తాను.' అందుకు వరాంగి ఇలా చెప్పింది: 'నేను భయపడిపోయాను, దూరం చేయబడ్డాను, కొట్టబడ్డాను, బాధపడుతున్నాను.'
రౌద్రేణ దేవరాజేన నష్టనాథేవ భూరిశః। దుఃఖస్యాంతమపశ్యంతీ ప్రాణాంస్త్యక్తుం వ్యవస్థితా
'క్రూరమైన దేవేంద్రుని చేత నా భర్తను ఎన్నోసార్లు కోల్పోయాను. నా బాధలకు ముగింపు కనిపించక, ప్రాణాలు విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాను.'
పుత్రం మే తారకం దేహి తస్మాద్దుఃఖమహార్ణవాత్। ఏవముక్తస్తు దైత్యేంద్రః కోపవ్యాకులలోచనః
'నా కుమారుడు తారకుని నాకు ఇవ్వు. ఈ అపారమైన దుఃఖ సముద్రం నుంచి బయటపడేందుకు నాకు అది కావాలి.' అని ఆమె చెప్పగా, దైత్యాధిపతి కోపంతో కళ్లు ఎర్రబెట్టాడు.
శక్తోపి దేవరాజస్య ప్రతికర్తుం మహాసురః। తప ఏవ పునశ్చర్తుం వ్యవస్యత మహాబలః
దేవేంద్రునికి ఎదురు నిలవగలిగిన శక్తి ఉన్నా, ఆ మహాబలుడు మళ్లీ తపస్సు చేయాలని సంకల్పించాడు.
జ్ఞాత్వా తస్య తు సంకల్పం బ్రహ్మా క్రూరతరం పునః। ఆజగామ త్వరాయుక్తో యత్రాసౌ దితినందనః
అతని సంకల్పాన్ని తెలుసుకున్న బ్రహ్మ మరింత కఠినంగా, వేగంగా అక్కడికి వచ్చాడు, అక్కడ దితి కుమారుడు ఉన్నాడు.
బ్రహ్మోవాచ। కిమర్థం పుత్ర భూయస్త్వం కర్తుం నియమముద్యతః। తదహం తే పునర్దద్మి కాంక్షితం పుత్రమోజసా
బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: 'బిడ్డా! మళ్లీ ఎందుకు తపస్సు చేయాలని ఉద్దేశించావు? నేను మళ్లీ నీకు కావలసిన కుమారుణ్ని నా శక్తితో అనుగ్రహిస్తాను.'
వజ్రాంగ ఉవాచ। ఉత్థితేన మయా దృష్టా సమాధానాత్త్వదాజ్ఞయా। త్రాసితేంద్రేణ మామాహ సా వరాంగీ సుతార్థినీ
వజ్రాంగుడు ఇలా అన్నాడు: 'మీ ఆజ్ఞతో తపస్సు ముగించాక లేచి చూశాను. ఇంద్రుడు భయపెట్టిన నా భార్య, కుమారుణ్ని కావాలని నన్ను అడిగింది.'
పుత్రం మే తారకం దేహి తుష్టో మే త్వం పితామహ। బ్రహ్మోవాచ। అలం తే తపసా వీర మా క్లేశే దుస్తరే విశ
'నా కుమారుడు తారకుని నాకు ఇవ్వు. ప్రపితామహా! నాపై దయచూపు.' అందుకు బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: 'వీరా! తపస్సు చాలును, ఈ కఠినమైన కష్టం లోనికి మళ్లీ పోవద్దు.'
పుత్రస్తు తారకో నామ భవిష్యతి మహాబలః। దేవసీమంతినీనాం తు ధమ్మిల్లక విమోక్షకః
'నీ కుమారుడు తారకుడు అనే పేరుతో, అపారమైన బలంతో జన్మిస్తాడు. దేవతా స్త్రీలకు విముక్తి కలిగించేవాడవుతాడు.'
ఇత్యుక్తో దైత్యనాథస్తు ప్రణమ్య ప్రపితామహమ్। గత్వా తాం నందయామాస మహిషీం కర్శితాంతరామ్
ఇలా బ్రహ్మ చెప్పిన తరువాత, దైత్యాధిపతి ప్రపితామహునికి నమస్కరించి, తన క్షీణించిన భార్యను ఆనందపరిచేందుకు వెళ్లాడు.