బధ్వా తతః సహస్రాక్షం పాశేనామోఘవర్చసా। మాతురంతికమాగచ్ఛద్వ్యాధః క్షుద్రమృగం యథా
అప్పుడతడు సహస్రాక్షుడిని అపరాజిత తేజస్సుతో కూడిన పాశంతో కట్టేసి, వేటగాడు చిన్న జంతువును తల్లి దగ్గరకు తీసుకెళ్లినట్టు, తల్లి దగ్గరకు తీసుకొచ్చాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే బ్రహ్మా కశ్యపశ్చ మహాతపాః। ఆగతౌ తత్ర యత్రాస్తాం మాతాపుత్రావభీతకౌ
అంతలో బ్రహ్మా, మహాతపస్వి కశ్యపుడు అక్కడికి వచ్చారు. అక్కడ తల్లి-కుమారులు భయమేమీ లేకుండా నిలబడి ఉన్నారు.
దృష్ట్వా తు తావువాచేదం బ్రహ్మా కశ్యప ఏవ చ। ముంచైనం పుత్ర దేవేంద్రం కిమనేన ప్రయోజనమ్
వారిని చూసి బ్రహ్మా, కశ్యపుడు ఇలా అన్నారు: "కుమారా, ఈ దేవేంద్రుణ్ణి విడిచిపెట్టు. నీకు ఇతనితో ఏమి అవసరం?"
అవమానో వధః ప్రోక్తః పుత్ర సంభావితస్య తు। అస్మద్వాక్యేన యో ముక్తస్త్వద్ధస్తాన్మృత ఏవ సః
"గౌరవించబడినవారికి అవమానం చావుతో సమానం, కుమారా. మా మాటకు వదిలినవాడు, నీ చేతుల్లో చనిపోయినట్టే."
పరస్య గౌరవాన్ముక్తః శత్రూణాం శత్రురాహవే। సజీవన్నేవ హి మృతో దివసే దివసే పునః
"వేరొకరిని గౌరవించి శత్రువును విడిచిపెట్టినప్పుడు, యుద్ధంలో అతడు బ్రతికున్నా, ప్రతి రోజూ చనిపోయినట్టే."
ఏతచ్ఛ్రుత్వా తు వజ్రాంగః ప్రణతో వాక్యమబ్రవీత్। న మే కృత్యమనేనాస్తి మాతురాజ్ఞా కృతా హి మే
ఇది విన్న వజ్రాంగుడు నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు: "ఇతనితో నాకు ఇక పని లేదు. తల్లి ఆజ్ఞను నేను నెరవేర్చాను."
త్వం సురాసురనాథో వై మాన్యశ్చ ప్రపితామహః। కరిష్యే త్వద్వచో దేవ ఏష ముక్తః శతక్రతుః
"మీరు దేవతలూ, అసురులూ అందరికీ అధిపతి, పెద్దవారు. నేను మీ మాటను పాటిస్తాను ప్రభూ. ఈ శతక్రతువు విడిపోతాడు."
తపసేమేరతిర్దేవనిర్విఘ్నంతచ్చమేభవేత్। త్వత్ప్రసాదేన భగవన్నిత్యుక్త్వా విరరామ హ
"నా తపస్సు నిరవధిగా, అంతరాయం లేకుండా సాగిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను ప్రభూ. మీ కృపతో అలా జరగాలి." అని చెప్పి వజ్రాంగుడు మౌనంగా నిలిచాడు.
తస్మింస్తూష్ణీం స్థితే దైత్యే ప్రోవాచేదం పితామహః। బ్రహ్మోవాచ। తపస్త్వం కురు మాపన్నః సోస్మచ్ఛాసనసంస్థితః
ఆ దైత్యుడు మౌనంగా నిలిచినప్పుడు, పితామహుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రహ్మా చెప్పాడు — "నీవు తపస్సు చేయు, నిరుత్సాహపడవద్దు, నా ఆజ్ఞను పాటిస్తూ ఉండు."
అనయా చిత్తశుద్ధ్యా హి పర్యాప్తం జన్మనః ఫలమ్। ఇత్యుక్త్వా పద్మజః కన్యాం ససర్జాయతలోచనామ్
"ఇలాంటి మనశుద్ధితో, మానవ జన్మ ఫలితం సంపూర్ణంగా లభిస్తుంది." అని పద్మజుడు చెప్పి, పెద్ద కళ్ళు కలిగిన ఒక కన్యను సృష్టించాడు.
తామస్మై ప్రదదౌ దేవః పత్న్యర్థే పద్మసంభవః। వరాంగీతి చ నామాస్యాః కృత్వా యాతః పితాపహః
పద్మంలో జన్మించిన దేవుడు పెళ్లి కోసం ఆమెను అతనికి ఇచ్చి, ఆమెకు 'వరాంగీ' అనే పేరు పెట్టాడు. తరువాత ఆమె తండ్రి అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
వజ్రాంగోపి తయా సార్ద్ధం జగామ తపసే వనమ్। ఊర్ద్ధ్వబాహుస్స దైత్యేంద్రో చరద్వర్షసహస్రకమ్
వజ్రాంగుడు తన భార్యతో కలిసి వనానికి వెళ్లి తపస్సు ఆచరించాడు. ఆ దైత్యాధిపతి చేతులు పైకి ఎత్తి వేల సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాడు.
కాలం కమలపత్రాక్షః శుద్ధబుద్ధిర్మహాతపాః। తావచ్చాధోముఖః కాలం తావత్పంచాగ్నిమధ్యగః
ఆ కమలనేత్రుడు, పవిత్రమైన మనస్సున్న మహాతపస్వి, ఆ కాలం అంతా తలకిందా ఉంచి తపస్సు చేశాడు. ఆ కాలం అంతా అయిదు అగ్నుల మధ్య నిలబడి తపస్సు చేశాడు.
నిరాహారో ఘోరతపాస్తపోరాశిరజాయత। తతః సోంతర్జలే చక్రే వాసం వర్షసహస్రకమ్
ఆయన ఆహారం లేకుండా భయంకరమైన తపస్సు చేసి, తపస్సులో పర్వతంలా నిలిచాడు. తరువాత వేల సంవత్సరాలు నీళ్లలో నివసించాడు.
జలాంతరం ప్రవిష్టస్య తస్య పత్నీ మహావ్రతా। తస్యైవ తీరే సరసః స్థితాఽసౌ మౌనమాశ్రితా
ఆయన నీళ్లలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అతని భార్య గొప్ప వ్రతాన్ని పాటిస్తూ, అదే సరస్సు ఒడ్డున మౌనంగా నిలబడి ఉండింది.
నిరాహారం తపో ఘోరం ప్రవివేశ మహాద్యుతిః। తస్యాం తపసి వర్తంత్యామింద్రశ్చక్రే విభీషికామ్
ఆ మహాతేజస్విని ఆహారం లేకుండా ఘోర తపస్సులో లీనమైంది. ఆమె తపస్సు చేస్తుండగా ఇంద్రుడు భయాన్ని కలిగించాడు.
గత్వా తు మర్కటాకారస్తదాశ్రమపదం మహత్। బ్రసీం చకర్ష బలవాన్గంధాద్యర్చాకరండకమ్
అప్పుడు ఇంద్రుడు కోతిపోషకంగా మారి ఆ మహాశ్రమానికి వెళ్లి, బలవంతుడై పుష్పబండను, నైవేద్యపాత్రను లాగాడు.
తతస్తు సింహరూపేణ భీషయామాస భామినీమ్। తతో భుజంగరూపేణాప్యదశచ్చరణద్వయమ్
తర్వాత సింహరూపంలో మారి ఆ సుందరిని భయపెట్టాడు. ఆ తరువాత పాము రూపంలో మారి ఆమె రెండు కాళ్లను కరిచాడు.
తపోబలవశాత్సా తు నవధ్యత్వం జగామ హ। భీషికాభిరనేకాభిః క్లేశయన్పాకశాసనః
కానీ ఆమె తపస్సు బలంతో ఏ మాత్రం కదలలేదు. పాకశాసనుడు ఎన్నో భయాలతో ఆమెను బాధించాడు.
విరరామ యదా నైవ వజ్రాంగమహిషీ తదా। శైలస్యదుష్టతాం మత్వా శాపం దాతుం సముద్యతా
వజ్రాంగుని భార్య తపస్సు ఆపకపోయినప్పుడు, ఆ పర్వతమే కారణమని భావించి, ఆమె శాపం ఇవ్వడానికి సిద్ధమైంది.
తాం శాపాభిముఖీం దృష్ట్వా శైలః పురుషవిగ్రహః। ఉవాచ తాం వరారోహాం వరాంగీం భీతలోచనః
ఆమె శాపం చెప్పబోతున్నదని చూసి, ఆ పర్వతుడు మనుష్యరూపంలో మారి, భయంతో కన్నులుగల అందమైన వరాంగిని ఇలా అడిగాడు.
శైల ఉవాచ। నాహం మహావ్రతే దుష్టః సేవ్యోహం సర్వదేహినామ్। విప్రియం తే కరోత్యేష రుషితః పాకశాసనః
పర్వతుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ మహావ్రతధారిణి! నేను చెడ్డవాడిని కాదు. అన్ని జీవులు నన్ను సేవించాలి. నీకు హాని చేస్తున్నవాడు కోపంతో ఉన్న పాకశాసనుడు.'
ఏతస్మిన్నంతరే జాతః కాలో వర్షసహస్రకః। తస్మిన్జ్ఞాత్వా తు భగవాన్కాలే కమలసంభవః
అంతలోనే వేల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి. అప్పుడు ఆ విషయం తెలుసుకున్న పద్మంలో జన్మించిన భగవంతుడు అక్కడకు వచ్చాడు.
తుష్టః ప్రోవాచ వజ్రాంగం తదాగత్య జలాశయమ్। బ్రహ్మోవాచ। దదామి సర్వకామం త ఉత్తిష్ఠ దితినందన
ఆ సమయంలో బ్రహ్మదేవుడు సంతోషంతో వజ్రాంగుని దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు: 'దితి కుమారా! నీకు కావలసినది అన్నీ ఇస్తాను. లేవు.'
ఏవముక్తస్తదోత్థాయ స దైత్యేంద్రస్తపోనిధిః। ఉవాచ ప్రాంజలిర్వాక్యం సర్వలోకపితామహమ్
అలా అన్న వెంటనే, ఆ దైత్యాధిపతి తపస్సులో నిధిగా ఉన్న వాడు లేచి, చేతులు జోడించి, అన్ని లోకాలకు పితామహుడైన బ్రహ్మను ఇలా అడిగాడు.
వజ్రాంగ ఉవాచ। ఆసురో మాస్తు మే భావః సంతు లోకా మమాక్షయాః। తపస్యభిరతిర్మేఽస్తు శరీరస్యాస్య వర్తనమ్
వజ్రాంగుడు ఇలా అన్నాడు: 'నా లోపల అసుర స్వభావం ఉండకూడదు. నా లోకాలు ఎప్పటికీ నిలిచిపోవాలి. తపస్సులో ఆనందం కలగాలి. ఈ శరీరం నిలవాలి.'
ఏవమస్త్వితి తం దేవో జగామ స్వకమాలయమ్। వజ్రాంగోపి సమాప్తే తు తపసి స్థిరసంయమః
'అలా జరుగుగాక' అని దేవుడు చెప్పి తన లోకానికి వెళ్లిపోయాడు. వజ్రాంగుడు తపస్సు పూర్తిచేసి, దృఢంగా నియమాన్ని పాటించాడు.
సంగంతుమిచ్ఛన్స్వాం భార్యాం న దదర్శాశ్రమే స్వకే। క్షుధావిష్టః స శైలస్య గహనం ప్రవివేశ హ
తన భార్యను కలవాలని ఆశించి ఆశ్రమానికి వచ్చాడు, కానీ ఆమె కనిపించలేదు. ఆకలితో బాధపడి, ఆ పర్వతపు అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
ఆదాతుం ఫలమూలాని స చ తస్మిన్వ్యలోకయత్। రుదన్తీం స్వాం ప్రియాం దీనాం తరుప్రచ్ఛాదితాననామ్
ఆ ఫలమూలాలు తెచ్చేందుకు వెళ్లినప్పుడు, అతడు తన ప్రియమైన భార్యను, బాధతో ఏడుస్తూ, చెట్ల నీడలో ముఖం దాచుకొని ఉన్నదాన్ని చూశాడు.
తాం విలోక్య తతో దైత్యః ప్రోవాచ పరిసాంత్వయన్। వజ్రాంగ ఉవాచ। కేన తేఽపకృతం భద్రే యమలోకం యియాసునా
ఆమెను చూసి, దైత్యుడు ఆమెను ఓదార్చుతూ ఇలా అన్నాడు: 'కాంతా! నిన్ను ఎవరు బాధించారు? యమలోకానికి పోవాలని ఆశించే నీవు ఎవరి చేతిలో ఇబ్బంది పడ్డావు?'