ఏవమస్త్వితి తం సోగ్నిః సంవృతజ్వాలమండలః। ప్రవివేశార్ణవముఖం నత్వోర్వం పితరం ప్రభుమ్
అలా కావాలని అగ్ని అంగీకరించి, తన జ్వాలల వలయాన్ని దాచుకొని, సముద్రపు ముఖంలోకి ప్రవేశించి, తండ్రి అయిన ప్రభువుకు నమస్కరించాడు.
ప్రతియాతస్తతో బ్రహ్మా తే చ సర్వే మహర్షయః। ఔర్వస్యాగ్నేః ప్రభావజ్ఞాః స్వాంస్వాం గతిముపాగతాః
ఆ తరువాత బ్రహ్మదేవుడు వెళ్లిపోయాడు. ఆ మహర్షులందరూ, ఔర్వుని అగ్నికి శక్తిని తెలుసుకుని, తమ తమ స్థలాలకు వెళ్లిపోయారు.
హిరణ్యకశిపుర్దృష్ట్వా తదా తన్మహదద్భుతమ్। ఉర్వం ప్రణతసర్వాంగో వాక్యమేతదువాచ హ
హిరణ్యకశిపుడు ఆ అద్భుతమైన ఘట్టాన్ని చూసి, తన శరీరమంతా వంచి ఔర్వునికి నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
భగవన్నద్భుతమిదం సంవృత్తం లోకసాక్షికమ్। తపసా తే మునిశ్రేష్ఠ పరితుష్టః పితామహః
భగవంతుడా! ఈ అద్భుతం ప్రపంచం ముందే జరిగింది. నీ తపస్సుతో, మునిశ్రేష్ఠా! బ్రహ్మదేవుడు సంతోషించాడు.
అహం తు తవ పుత్రస్య తవ చైవ మహావ్రత। భృత్య ఇత్యవగంతవ్యః శ్లాఘ్యస్త్వమిహ కర్మణా
మహావ్రతుడా! నేను నీ కుమారుని, నిన్ను సేవకుడిగా భావించాలి. నీవు చేసిన కార్యానికి ఇక్కడ నీవు ప్రశంసనీయం.
తన్మాం పశ్య సమాపన్నం తవైవారాధనే రతమ్। యది సీదేన్మునిశ్రేష్ఠ తవై వస్యాత్పరాజయః
అందుకే, నిన్ను ఆరాధించడంలో నిమగ్నుడై ఉన్న నన్ను చూడు. మునిశ్రేష్ఠా! నేను ఎప్పుడైనా విఫలమైతే, అది నీ ఓటమిగా భావించు.
ఉర్వ ఉవాచ। ధన్యోస్మ్యనుగృహీతోస్మి యస్య తేఽహం గురుర్మతః। నాస్తి తే తపసానేన భయం చైవేహ సువ్రత
ఔర్వుడు ఇలా అన్నాడు: నన్ను గురువుగా భావించినందుకు నేను ధన్యుడిని, అనుగ్రహింపబడ్డవాడిని. నీ తపస్సు వల్ల ఇక్కడ నీకు ఎటువంటి భయం లేదు, సువ్రతుడా!
తామేవ మాయాం గృహ్ణీష్వ మమ పుత్రేణ నిర్మితామ్। నిరింధినామగ్నిమయీం దుఃస్పర్శాం పావకైరపి
నా కుమారుడు సృష్టించిన ఈ మాయను స్వీకరించు. ఇది అగ్నిలా, నాశనకారి, అగ్నికిరణాలకూ తాకలేని దుర్లభమైనది.
ఏషా తే స్వస్య వంశస్య వశగారి వినిగ్రహే। రక్షిష్యత్యాత్మపక్షం చ విపక్షం చ ప్రధక్ష్యతి
ఇది నీ వంశానికి వశంగా ఉంటుంది, నియంత్రణ కోసం. ఇది నీవారిని కాపాడుతుంది, శత్రువులను నాశనం చేస్తుంది.
వరుణ ఉవాచ। ఏషా దుర్విషహా మాయా దేవైరపి దురాసదా। ఔర్వేణ నిర్మితా పూర్వం పావకేనోర్వసూనునా
వరుణుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ మాయను దేవతలకూ తట్టుకోలేరు, సమీపించలేరు. ఇది ఔర్వుడు, ఔర్వుని కుమారుడు, అగ్నితో కలిపి ముందుగా సృష్టించాడు.
తస్మింస్తు వ్యథితే దైత్యే నిర్వీర్యైషా న సంశయః। శాపో హ్యస్యాః పురా దత్తః సృష్టా యేనైవ తేజసా
ఆ దైత్యుడు బాధపడినప్పుడు, ఈ మాయ బలహీనమవుతుంది, సందేహం లేదు. ఇదే తేజస్సుతో ముందుగా శాపం కూడా ఇవ్వబడింది.
యద్యేషా ప్రతిహంతవ్యా కర్తవ్యో భగవాన్సుఖీ। దీయతాం మే సఖో శక్ర తోయయోనిర్నిశాకరః
ఈ మాయను ఎదుర్కోవాల్సి వస్తే, భగవంతుడు సంతోషంగా ఉండాలి. సఖా! ఇంద్రుడిని, నీటి మూలాన్ని, చంద్రుడిని నాకు ఇవ్వు.
తేనాహం సహసం గమ్య యాదోభిశ్చ సమావృతః। మాయామేతాం హనిష్యామి త్వత్ప్రసాదాన్న సంశయః
అవి లభిస్తే, నేను యాదవులతో కలిసి త్వరగా వెళ్ళి, నీ అనుగ్రహంతో ఈ మాయను నాశనం చేస్తాను, ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఏవమస్త్వితిసంహృష్టః శక్రస్త్రిదశవర్ధనః। సందిదేశాగ్రతః సోమం యుద్ధాయ శిశిరాయుధమ్
అలా కావాలని ఇంద్రుడు, దేవతలకు శక్తిని పెంచేవాడు, ఆనందంతో సోముని ముందుకు యుద్ధానికి పంపాడు, చల్లని ఆయుధాన్ని ధరించిన వాడిని.
గచ్ఛ సోమ సహాయన్త్వం కురు పాశధరస్య వై। అసురాణాం వినాశాయ జయార్థం త్రిదివౌకసామ్
సోమా, నువ్వు వెళ్లి పాశధారి వాడు అయిన వరుణునికి తోడుగా ఉండు. అసురులను నాశనం చేసి, దేవతలకు విజయాన్ని కలిగించు.
త్వం మతః ప్రతివీర్యశ్చ జ్యోతిషామపి చేశ్వరః। త్వన్మయాన్సర్వలోకేషు రసాన్వేదవిదో విదుః
నీవు బలంలో సమానుడవు, వెలుగులకూ అధిపతివి. వేదాలు తెలిసినవారు, అన్ని లోకాలలోని రసాలు నీవే అని తెలుసు.
త్వయా సమో న లోకేస్మిన్విద్యతే శిశిరాయుధః। క్షయవృద్ధీతవావ్యక్తేసాగరేచైవచాంబరే
ఓ శిశిర కిరణాల స్వామీ! ఈ లోకంలో నీవంటే సమానుడు లేరు. అవ్యక్తమైన waxing, waning, సముద్రంలో, ఆకాశంలో — ఎక్కడైనా నీవే ప్రబలుడు.
ప్రవర్తయస్యహోరాత్రాత్కాలం సంమోహయన్జగత్। లోకచ్ఛాయామయం లక్ష్మ తవాంకః శశవిగ్రహః
నువ్వు పగలు, రాత్రి ద్వారా కాలాన్ని నడిపిస్తూ, లోకాన్ని మాయలో ముంచుతావు. నీ శరీరంపై ఉన్న చంద్రబింబం లోకాల నీడతో ఏర్పడింది.
న విదుః సోమ తే మాయాం యే చ నక్షత్రయోనయః। త్వమాదిత్యపథాదూర్ధ్వం జ్యోతిషాం చోపరిస్థితః
నక్షత్రాలకు జనకులైనవారు కూడా నీ మాయను తెలుసుకోరు, సోమా. నువ్వు ఆదిత్యుని మార్గానికి పైన, వెలుగులన్నిటికంటే ఎత్తుగా ఉన్నవాడివి.
తమః ప్రోత్సార్య సహసా భాసయస్యఖిలం జగత్। శీతభానుర్హిమతనుర్జ్యోతిషామధిపః శశీ
నువ్వు చీకటిని ఒక్కసారిగా తొలగించి, మొత్తం లోకాన్ని ప్రకాశింపజేస్తావు. చల్లని కిరణాలవాడివి, మంచు శరీరమున్నవాడివి, వెలుగుల అధిపతివి, చంద్రుడవు.
అపి తత్కాలయోగాత్మా ఇజ్యో యజ్ఞరథోఽవ్యయః। ఓషధీశః క్రియాయోనిరపాం యోనిరనుష్ణగుః
నువ్వే కాలసంధానానికి ప్రాణం, ఎప్పటికీ నశించని వాడివి, యజ్ఞానికి రథంలా, మొక్కలకు అధిపతివి, క్రియలకు మూలం, నీళ్లకు ఉత్పత్తి స్థానం, వేడి లేని వాడివి.
శీతాంశురమృతాధారశ్చపలః శ్వేతవాహనః। త్వం కాంతిః కాంతవపుషాం త్వం సోమః సోమపాయినామ్
నీవు చల్లని కిరణాలవాడివి, అమృతానికి ఆధారమైనవాడివి, వేగంగా పోయే వాడివి, తెల్లని వాహనం కలవాడివి. అందమైనవారికి నీవే కాంతి, సోమపానం చేసే వారికి నీవే సోముడు.
సౌమ్యస్త్వం సర్వభూతానాం తిమిరఘ్నస్త్వమృక్షరాట్। తద్గచ్ఛ త్వం మహాసేన వరుణేన వరూథినా
నీవు అన్ని జీవులకు మృదువైనవాడివి, చీకటిని తొలగించే వాడివి, నక్షత్రాలకు రాజువి. అందువల్ల, మహాసేనుడు, వరుణుడు మరియు వారి సేనలతో కలిసి వెళ్ళు.
శమయస్వాసురీం మాయాం యయా దహ్యామహే రణే। సోమ ఉవాచ। యన్మాం వదసి యుద్ధార్థం దేవరాజవరప్రద
యుద్ధంలో మమ్మల్ని కాల్చుతున్న అసుర మాయను నువ్వు శాంతింపజేయి.
ఏష వర్షామి శిశిరం దైత్యమాయాపకర్షణం। ఏతాన్మే శీతనిర్దగ్ధాన్పశ్యస్వ హిమవేష్టితాన్
సోముడు ఇలా అన్నాడు: దేవతల రాజా, వరప్రదా! యుద్ధం కోసం నన్ను నీవు ఆదేశించినది—
తథా హిమకరోత్సృష్టాః సపాశా హిమవృష్టయః। వేష్టయంతి చ తాన్దైత్యాన్వాయుర్మేఘగణానివ
ఇప్పుడు నేను చల్లని వానను కురిపిస్తున్నాను, దైత్యుల మాయను తొలగిస్తున్నాను. వీరిని చూడు, మంచుతో కాలిపోయి, మంచుతో కప్పబడి ఉన్నారు.
తౌ పాశశీతాంశుధరౌ వరుణేందూ మహాబలౌ। జఘ్నతుర్హిమపాతైశ్చ పాశపాతైశ్చ దానవాన్
అలా, చంద్రుడు విడిచిన మంచు వానలు, పాశాలతో కలిసి, దైత్యులను చుట్టుముట్టాయి. అవి గాలివీచిన మేఘాలను చుట్టినట్లుగా ఉన్నాయి.
ద్వావంబునాథౌ సమరే తౌ పాశహిమయోధినౌ। మృధే చేరతురంభోభిః క్షుబ్ధావివ మహార్ణవౌ
విపరీత బలమున్న వరుణుడు, చంద్రుడు, పాశాలు, చల్లని కిరణాలు చేత పట్టుకుని, దానవులను మంచు వానలతో, పాశాలతో సంహరించారు.
తాభ్యామాపూరితం సర్వం తద్దానవబలం మహత్। జగత్సంవర్త్తకాంభోదైః ప్రవర్షైరివ సంవృతం
ఆ ఇద్దరు జలాధిపతులు, మంచు పాశాలతో, యుద్ధంలో మహా తరంగాలతో సంచరించారు. వారు కలకలలాడే రెండు మహాసముద్రాల్లా కనిపించారు.
తావుద్యతావంబునాథౌ శశాంకవరుణావుభౌ। శమయామాసతుస్తాం తు మాయాం దైత్యేన్ద్రనిర్మితాం
వారిద్దరి చేత, దానవుల మహాసేన మొత్తం ముంచబడింది. అది లోకాన్ని నాశనం చేసే మేఘాల వర్షంతో కప్పబడినట్లయింది.