అత్రాంతరే దురాచారః కోపి పాపాకృతిర్వనే । జాలం ప్రసారయామాస తద్యదా జీవపూరితమ్
ఇంతలో, ఆ అడవిలో పాపకార్యాలు చేసే ఒక దుష్టుడు, జీవులతో నిండిపోయిన వలను విస్తరించాడు.
తతః సంకోచయామాస తజ్జాలం పాపనాయకః । జాలస్థాంస్తు తదా జీవానుపాహృత్య ముమోచ హ
తర్వాత ఆ పాపనాయకుడు ఆ వలను మెలిక వేసి, అందులో పడిన జీవులను తీసి విడిచిపెట్టాడు.
స చ వ్యాధః స్త్రియౌ దృష్ట్వా స్మరదూతీ జగాద తామ్ । దేవి మామత్తుమాయాతి కరే గృహ్ణాతు మాం సఖీ
ఆ వేటగాడు ఆ ఇద్దరు స్త్రీలను చూసి ప్రేమదూతతో ఇలా అన్నాడు: 'దేవి, మీ సఖిని పంపించండి, నా చేతిని పట్టుకోనివ్వండి.'
వృందా తయోక్తం శ్రుత్వైనం వికృతాస్యం వ్యలోకయత్ । వీక్ష్యతం భయవాతేన నిర్ధూతా సింధుజప్రియా
వృందా అతని మాటలు విని, వికృతమైన ముఖాన్ని చూసింది. భయంతో వణికిపోయిన సింధు ప్రియురాలు అతన్ని చూశింది.
దుద్రావ వికలం శుభ్రం స్మరదూత్యా సమం వనే । విద్రవంతీ సమం సఖ్యా తాపసాశ్రమమాగతా
ఆమె ప్రేమదూతతో కలిసి అడవిలో భయంతో పరుగెత్తింది. ఇద్దరూ కలిసి పరుగెత్తుతూ తపస్వుల ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు.
సా తాపసవనే తస్మిన్దదర్శాత్యంతమద్భుతమ్ । పక్షిణః కాంచనీయాంగాన్నానాశబ్దసమాకులాన్
ఆ తపోవనంలో వృందా అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని చూసింది: బంగారు శరీరాలున్న పక్షులు,色色 శబ్దాలతో అక్కడ సందడి చేశాయి.
సాపశ్యద్ధేమపద్మాఢ్యాం వాపీం తు స్వర్ణభూమికామ్ । క్షీరం వహంతి సరితః స్రవంతి మధు భూరుహః
ఆమె అక్కడ బంగారు పద్మాలతో నిండిన, బంగారు నేల కలిగిన చెరువు చూసింది. నదులు పాలను తీసుకెళ్తూ, చెట్లు తేనెను కార్చుతూ కనిపించాయి.
శర్కరారాశయస్తత్ర మోదకానాం చ సంచయాః । భక్ష్యాణి స్వాదుసర్వాణి బహూన్యాభరణాని చ
అక్కడ పంచదార మడుగులు, మిఠాయిల గుట్టలు, రకరకాల రుచికరమైన భోజనాలు, అనేక ఆభరణాలు కనిపించాయి.
బహుశస్త్రాణి దివ్యాని నభసః సంపతంతి చ । క్రీడంతి హరయస్తృప్తా ఉత్పతంతి పతంతి చ
అనేక దివ్యాయుధాలు ఆకాశంలో ఎగురుతూ కనిపించాయి. తృప్తిగా ఉన్న కోతులు ఆటలాడుతూ, ఎగిరిపడి తిరిగాయి.
మఠేతి సుందరం వృందా తం దదర్శ తపస్వినమ్ । వ్యాఘ్రచర్మాసనగతం భాసయంతం జగత్త్రయమ్
అందమైన మఠంలో వృందా ఒక తపస్విని చూశింది. అతడు పులిచర్మంపై కూర్చుని, మూడు లోకాలను ప్రకాశింపజేశాడు.
తమువాచ విభో పాహి పాహి పాపర్ద్ధికాదథ । తపసా కిం చ ధర్మేణ మౌనేన చ జపేన చ
ఆమె అతనితో ఇలా చెప్పింది: 'ప్రభూ, పాపశత్రువుని నుండి నన్ను రక్షించండి. తపస్సు, ధర్మం, మౌనం, జపం ఏదైనా ఉపయోగించి నన్ను కాపాడండి.'
భీతత్రాణాత్పరం నాన్యత్పుణ్యమస్తి తపోధన । ఏవముక్తవతీ భీతా సాలసాంగీ తపస్వినమ్
భయపడినవారిని రక్షించడం కన్నా గొప్ప పుణ్యం లేదు, ఓ తపోధనా! అలా భయంతో వణికుతూ వృందా ఆ తపస్విని ఆలింగనం చేసుకుంది.
తావత్ప్రాప్తః సదుష్టాత్మా సర్వజీవప్రబంధకః । వృందాదేవీ భయత్రస్తా హరికంఠే సమాశ్లిషత్
అంతలోనే, అన్ని జీవులను బంధించే ఆ దుష్టాత్మ అక్కడికి వచ్చాడు. భయంతో వణికిన వృందా హరి మెడను గట్టిగా పట్టుకుంది.
సుఖస్పర్శం భుజాభ్యాం సా శోకవల్లీవ లింగితా । తవాలింగనభావేన పునరేవ భవిష్యతి
ఆమె తన చేతులతో అతన్ని ఆలింగనం చేసి, అతని మృదువైన స్పర్శను అనుభవించింది. బాధతో వంగిన వల్లి లా అతనిని చుట్టుకుంది. నీ ఆలింగనం వల్ల ఆమె మళ్లీ పునరుద్ధరించబడుతుంది.
శిరః సర్వాంగసంపన్నం త్వద్భర్తురధికం గుణైః । అథ త్వం ప్రమదే గచ్ఛ పత్యర్థే చిత్రశాలికామ్
నీ భర్త కన్నా ఎక్కువ గుణాలు కలిగిన, అన్ని అవయవాలతో కూడిన తల ఇది. ఇప్పుడు నీవు నీ భర్త కోసం ఆ అద్భుతమైన శాలికి వెళ్ళు.
సా చిత్రశాలామిత్యుక్తా వివేశ మునినా తదా । దివ్యపర్యంకమారూఢా గృహ్య కాంతస్య తచ్ఛిరః
ముని చెప్పినట్లు వృందా ఆ అద్భుతమైన శాలలోకి ప్రవేశించింది. దివ్యమైన మంచంపై ఎక్కి, తన ప్రియుడి తలను తీసుకుంది.
చకారాధరపానం సా మీలితాక్ష్యతిలోలుపా । యావత్తావదభూద్రాజన్రూపం జాలంధరాకృతి
ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, ప్రేమతో అతని పెదవుల నుంచి పానం చేసిందీ. అదే సమయంలో, రాజు జాలంధరుడి రూపాన్ని ధరించాడు.
తత్కాంతసదృశాకారస్తద్వక్షస్తద్వదున్నతిః । తద్వాక్యస్తన్మనోభావస్తదాసీజ్జగదీశ్వరః
అతని రూపం ఆమె భర్తలాగే ఉండింది; అతని ఛాతీ, కాయమూ, మాటలు, మనస్సు అన్నీ ఆమె ప్రియుడిలా మారాయి. అలా, అతడు జగత్తుకు అధిపతిగా మారాడు.
అథ సంపూర్ణకాయం తం ప్రియం వీక్ష్య జగాద సా । తవ కుర్వే ప్రియం స్వామిన్బ్రూహి త్వం స్వరణం చ మే
తన ప్రియుడు పూర్తిగా శరీరంతో కనిపించగానే, ఆమె ఇలా అన్నది: "ప్రభూ! నీకు నచ్చినది నేను చేస్తాను. నీ కోరిక ఏమిటో చెప్పు, నేను వినాలని ఉంది."
వృందావచనమాకర్ణ్య ప్రాహ మాయాసముద్రజః । శృణు దేవి యథా యుద్ధం వృత్తం శంభోర్మయా సహ
వృందా మాటలు విని, మాయ సముద్రంలో జన్మించినవాడు ఇలా అన్నాడు: "దేవీ! శంభువు నాతో యుద్ధం చేసిన విధానాన్ని విను."
ప్రియే రుద్రేణ రౌద్రేణ ఛిన్నం చక్రేణ మే శిరః । తావత్వత్సిద్ధియోగాచ్చ త్వద్గతేన మమాత్మనా
ప్రియమైనవాడా! రుద్రుడు తన భయంకరమైన చక్రంతో నా తలను తెగేశాడు. అయినా, నీ శక్తితో, నా ప్రాణం నీతో కలిసినందువల్ల,
ఛిన్నం తదత్ర చానీతం జీవితం తేంగసంగతః । ప్రియే త్వం మద్వియోగేన బాలే జాతాసి దుఃఖితా
ఆ తెగిన తల ఇక్కడికి తీసుకొచ్చారు, నా ప్రాణం దానితో మళ్లీ కలిసింది. ప్రియమైనవాడా! నీవు నన్ను వదిలిపోవడం వల్ల, చిన్నవాడా, బాధతో నిండిపోయావు.
క్షంతవ్యం విప్రియం మహ్యం యత్త్వాం త్యక్త్వా రణం గతః । ఇత్యాది వచనైస్తేన వృందా సంస్మారితా తదా
నిన్ను వదిలిపెట్టి యుద్ధానికి వెళ్లిన నా తప్పును క్షమించు. ఇలాంటి మాటలతో, ఆ సమయంలో వృందా అతని చేత గుర్తు చేయబడింది.
తాంబూలైశ్చ వినోదైశ్చ వస్త్రాలంకరణైః శుభైః । అథ వృందారికా దేవీ సర్వభోగసమన్వితా
తాంబూలాలు, వినోదాలు, అందమైన వస్త్రాలు, అలంకారాలతో, వృందారికా దేవి అన్ని సుఖాలను అనుభవించింది.
ప్రియం గాఢం సమాలింగ్య చుచుంబ రతిలోలుపా । మోక్షాదప్యధికం సౌఖ్యం వృందా మోహనసంభవమ్
ఆమె ప్రియుడిని గట్టిగా ఆలింగనం చేసి, కోరికతో ముద్దిచూసింది. వృందా మోహనంతో కలిగిన, మోక్షానికంటే ఎక్కువ ఆనందాన్ని అనుభవించింది.
మేనే నారాయణో దేవో లక్ష్మీప్రేమరసాధికమ్ । వృందాం వియోగజం దుఃఖం వినోదయతి మాధవే
నారాయణుడు లక్ష్మీ ప్రేమ రసాన్ని మించినదిగా భావించాడు. మాధవుడు వృందా వियोग బాధను తొలగించాడు.
తత్క్రీడాచారువిలసద్వాపికా రాజహంసకే । తద్రూపభావాత్కృష్ణోఽసౌ పద్మాయాం విగతస్పృహః
ఆ ఆటలో, అందమైన రాజహంసలు ఉన్న సరస్సు వద్ద, వృందా రూపభావంతో, కృష్ణుడు పద్మపై ఆసక్తి కోల్పోయాడు.
అభూద్వృందావనే తస్మింస్తులసీరూప ధారిణీ । వృందాంగస్వేదతో భూమ్యాం ప్రాదుర్భూతాతి పావనీ
ఆ వృందావనంలో, ఆమె తులసి రూపాన్ని ధరించింది. వృందా శరీరపు చెమటతో భూమిపై అత్యంత పవిత్రంగా అవతరించింది.
వృందాంగ సంగజం చేదమనుభూయ సుంఖం హరిః । దినాని కతిచిన్మేనే శివకార్యం జగత్పతిః
వృందా శరీరసంగంతో కలిగిన ఆనందాన్ని అనుభవించిన హరి, కొన్ని రోజులు శివుని కార్యాన్ని ఆలోచించాడు.
ఏకదా సురతస్యాంతే సా స్వకంఠే తపస్వినమ్ । వృందా దదర్శ సంలగ్నం ద్విభుజం పురుషోత్తమమ్
ఒకసారి, వారి సుఖసమాప్తి తర్వాత, వృందా తన మెడకు అంటుకున్న రెండు చేతులతో ఉన్న తపస్విని, పరమపురుషుడిని చూశింది.