అవశ్యం తు మయా జ్ఞేయా సరసోస్య వినిష్క్రియా। యావదేవం స్థితశ్చాహం చింతయానో రఘూత్తమ
ఈ సరస్సులో ఏమి జరుగుతుందో తప్పక తెలుసుకోవాలి అని నిర్ణయించుకుని, నేను అక్కడే ఆలోచిస్తూ నిలబడ్డాను, రఘువంశశ్రేష్ఠ.
అథాపశ్యం మూహూర్తాత్తు దివ్యమద్భుతదర్శనమ్। విమానం పరమోదారం హంసయుక్తం మనోజవమ్
అంతలో, కొంతసేపటి తర్వాత, అద్భుతమైన దివ్య దర్శనం నాకు కనిపించింది. అది హంసలు లాగుతున్న, మనస్సు వేగంతో పోయే అద్భుతమైన విమానం.
పురస్తత్ర సహస్రం తు విమానేప్సరసాం నృప। గంధర్వాశ్చైవ తత్సంఖ్యా రమయంతి వరం నరమ్
ఆ విమానం ముందు, ఓ రాజా, వెయ్యి అప్సరసలు ఉన్నారు. అంతే సంఖ్యలో గంధర్వులు కూడా ఆ మహిమాన్వితుని ఆనందింపజేస్తున్నారు.
గాయంతి దివ్యగేయాని వాదయంతి తథా పరే। అథాపశ్యం నరం తస్మాద్విమానాదవరోహితమ్
వాళ్లు దివ్యమైన పాటలు పాడుతూ, మరికొందరు వాద్యాలు వాయిస్తూ ఉన్నారు. ఆ తరువాత ఆ విమానం నుంచి ఒక మనిషి దిగిపోతున్నాడు అని చూశాను.
శవమాంసం భక్షయన్తం చ స్నాత్వా రఘుకులోద్వహ। తతో భుక్త్వా యథాకామం స మాంసం బహుపీవరమ్
ఆయన ఆ మృతదేహ మాంసాన్ని తిన్నాడు. తర్వాత స్నానం చేసి, తన ఇష్టానికి అనుగుణంగా ఆ మాంసాన్ని తృప్తిగా భుజించాడు, రఘువంశశ్రేష్ఠ.
అవతీర్య సరః శీఘ్రమారురోహ దివం పునః। తమహం దేవసంకాశం శ్రియా పరమయాన్వితమ్
తర్వాత వెంటనే సరస్సులోకి దిగి, మళ్లీ ఆకాశంలోకి ఎక్కిపోయాడు. నేను అతడిని దేవతలవలె, గొప్ప తేజస్సుతో చూస్తున్నాను.
భో భో స్వర్గిన్మహాభాగ పృచ్ఛామి త్వాం కథం త్విదమ్। జుగుప్సితస్తవాహారో గతిశ్చేయం తవోత్తమా
ఓ స్వర్గవాసి మహాభాగా! నేను నిన్ను అడుగుతున్నాను — నీ భోజనం ఇంత అసహ్యంగా ఉండగా, నీకు ఇంత గొప్ప స్థానం ఎలా వచ్చింది?
యది గుహ్యం న చైతత్తే కథయ త్వద్య మే భవాన్। కామతః శ్రోతుమిచ్ఛామి కిమేతత్పరమం వచః
ఇది రహస్యమైతే చెప్పనక్కర్లేదు. లేకపోతే, దయచేసి నేడు నాకు వివరించు. ఈ గొప్ప విషయం గురించి నేను స్వచ్ఛందంగా వినాలనుకుంటున్నాను.
కో భవాన్వద సందేహమాహారశ్చ విగర్హితః। త్వయేదం భుజ్యతే సౌమ్య కిమర్థం క్వ చ వర్తసే
నువ్వెవరు? నా సందేహాన్ని తీర్చు. ఇంత నిందించదగిన ఆహారం నువ్వెందుకు తింటున్నావు, మృదువైనవాడా? ఏ కారణం కోసం, ఎక్కడ నివసిస్తున్నావు?
కస్యాయమైశ్వరోభావః శవత్వేన వినిర్మితః। ఆహారం చ కథం నింద్యం శ్రోతుమిచ్ఛామి తత్త్వతః
ఈ దివ్యమైన స్థితి ఎవరిది? మృతదేహ రూపంలో ఎందుకు ఏర్పడింది? నీ ఆహారం ఇంత నిందించదగినదిగా ఎందుకు ఉంది? నిజంగా వినాలనుకుంటున్నాను.
శ్రుత్వా చ భాషితం తత్ర మమ రామ సతాం వర। ప్రాంజలిః ప్రత్యువాచేదం స స్వర్గీ రఘునందన
నా మాటలు విని, అక్కడ ఆ స్వర్గవాసి చేతులు జోడించి ఇలా సమాధానం చెప్పాడు, రామా, సద్గుణాలవాడా, రఘునందన.
శృణుష్వాద్య యథావృత్తం మమేదం సుఖదుఃఖజమ్। కామో హి దురితక్రమ్యః శృణు యత్పృచ్ఛసే ద్విజ
ఇప్పుడు నా జీవితంలో జరిగిన సుఖదుఃఖాలను నీవు విను. కోరిక తప్పు మార్గంలో పోతే దురితాన్ని తెస్తుంది. నువ్వు అడిగినదాన్ని వినిపిస్తాను, ద్విజుడా.
పురా వైదర్భకో రాజా పితా మే హి మహాయశాః। వాసుదేవ ఇతి ఖ్యాతస్త్రిషు లోకేషు ధార్మికః
పూర్వం నా తండ్రి విదర్భ దేశానికి ప్రసిద్ధి చెందిన మహాయశస్సుతో ఉన్న రాజు వాసుదేవుడు. ఆయన ధర్మబద్ధుడిగా మూడూ లోకాలలో పేరు గడించాడు.
తస్య పుత్రద్వయం బ్రహ్మన్ద్వాభ్యాం స్త్రీభ్యామజాయత। అహం శ్వేత ఇతి ఖ్యాతో యవీయాన్సురథోఽభవత్
ఆయనకు ఇద్దరు భార్యల నుండి ఇద్దరు కుమారులు పుట్టారు. నేను శ్వేతుడిగా ప్రసిద్ధి చెందాను, నా తమ్ముడు సురథుడు.
పితర్యుపరతే తస్మిన్పౌరా మామభ్యషేచయన్। తత్రాహంకారయన్రాజ్యం ధర్మే చాసం సమాహితః
తండ్రి మరణించిన తరువాత, ప్రజలు నన్ను రాజుగా అభిషేకించారు. రాజ్యాన్ని పాలించడంలో నేను అహంకారంతో ధర్మాన్ని పట్టించుకోకుండా ఉన్నాను.
ఏవం వర్షసహస్రాణి బహూని సముపావ్రజన్। మమ రాజ్యం కారయతః పరిపాలయతః ప్రజాః
ఇలా నేను రాజ్యాన్ని పాలిస్తూ, ప్రజలను రక్షిస్తూ ఎన్నో వేల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
సోహం నిమిత్తే కస్మింశ్చిద్వైరాగ్యేణ ద్విజోత్తమ। మరణం హృదయే కృత్వా తపోవనముపాగమమ్
ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణా! ఒక సందర్భంలో నాకు విరక్తి కలిగి, మరణాన్ని మనసులో పెట్టుకుని తపోవనానికి వచ్చాను.
సోహం వనమిదం రమ్యం భృశం పక్షివివర్జితమ్। ప్రవిష్టస్తప ఆస్థాతుమస్యైవ సరసోంతికే
ఇలా పక్షులు లేని ఈ మధురమైన అడవిలోకి వచ్చి, ఈ సరస్సు దగ్గర తపస్సు చేయడం మొదలుపెట్టాను.
రాజ్యేఽభిషిచ్య సురథం భ్రాతరం తం నరాధిపమ్। ఇదం సరః సమాసాద్య తపస్తప్తం సుదారుణమ్
నా తమ్ముడు సురథుడిని రాజుగా కూర్చోబెట్టి, ఈ సరస్సు వద్దకు వచ్చి భయంకరమైన తపస్సు చేశాను.
దశవర్షసహస్రాణి తపస్తప్త్వా మహావనే। శుభం తు భవనం ప్రాప్తో బ్రహ్మలోకమనామయమ్
పది వేల సంవత్సరాలు ఆ మహావనంలో తపస్సు చేసి, నేను శుభ్రమైన బ్రహ్మలోకాన్ని, అందమైన నివాసాన్ని పొందాను.
స్వర్గస్థమపి మాం బ్రహ్మన్క్షుత్పిపాసే ద్విజోత్తమ। అబాధేతాం భృశం చాహమభవం వ్యథితేంద్రియః
బ్రాహ్మణా! ఆ స్వర్గంలో ఉన్నా కూడా నాకు ఆకలి దాహాలు ఎక్కువగా బాధించాయి. నా ఇంద్రియాలు కూడా బాధపడ్డాయి.
తతస్త్రిభువనశ్రేష్ఠమవోచం వై పితామహమ్। భగవన్స్వర్గలోకోఽయం క్షుత్పిపాసా వివర్జితః
అప్పుడే త్రిభువనాలకు అధిపతిగా ఉన్న పితామహుడిని ఇలా అడిగాను: 'ప్రభూ! ఈ స్వర్గలోకంలో ఆకలి దాహాలు ఉండవని అంటారు.'
కస్యేయం కర్మణః పక్తిః క్షుత్పిపాసే యతో హి మే। ఆహారః కశ్చ మే దేవ బ్రూహి త్వం శ్రీపితామహ
‘ఈ ఆకలి దాహాలు నాకు ఎందుకు కలుగుతున్నాయి? ఏ కార్యానికి ఇది ఫలితంగా వచ్చింది? నా ఆహారం ఏమిటో చెప్పండి పితామహా!’
తతః పితామహః సమ్యక్చిరం ధ్యాత్వా మహామునే। మామువాచ తతో వాక్యం నాస్తి భోజ్యం స్వదేహజమ్
అప్పుడా పితామహుడు చాలా సేపు ధ్యానం చేసి ఇలా అన్నాడు: 'ఇక్కడ నీ శరీరాన్ని తప్ప మరొక ఆహారం లేదు.'
ౠతే తే స్వాని మాంసాని భక్షయ త్వం తు హి నిత్యశః। స్వశరీరం త్వయా పుష్టం కుర్వతా తప ఉత్తమమ్
'నీ మాంసాన్ని తప్ప నిత్యం మరేదీ తినకూడదు. నీ శరీరాన్ని పోషిస్తూ ఉన్నతమైన తపస్సు చేయాలి.'
నాదత్తం జాయతే తాత శ్వేత పశ్య మహీతలే। ఆగ్రహాద్భిక్షమాణాయ భిక్షాపి ప్రాణినే పురా
'శ్వేతా! భూమిపై ఇచ్చిన దానంలేని వస్తువు పుట్టదు. దానంగా అడిగినవానికి కూడా పట్టుదలతో మాత్రమే భిక్ష లభిస్తుంది.'
న హి దత్తా గృహే భ్రాంత్యా మోహాదతిథయే తదా। తేన స్వర్గగతస్యాపి క్షుత్పిపాసే తవాధునా
'ఇల్లులో అతిథికి మోహంతో లేదా తెలియక దానం ఇవ్వకపోతే, స్వర్గంలో ఉన్నా ఆకలి దాహాలు బాధిస్తాయి.'
స త్వం ప్రపుష్టమాహారైః స్వశరీరమనుత్తమమ్। భక్షయస్వ చ రాజేంద్ర సా తే తృప్తిర్భవిష్యతి1.36.
'కాబట్టి రాజా! మంచి ఆహారంతో నీ శరీరాన్ని బాగా పోషించి, దాన్ని తిను. అప్పుడు నీకు తృప్తి కలుగుతుంది.'
ఏవముక్తస్తతో దేవం బ్రహ్మాణమహముక్తవాన్। భక్షితే చ స్వకే దేహే పునరన్యన్న మే విభో
ఇలా బ్రహ్మదేవుడు చెప్పిన తరువాత, నేను ఇలా అడిగాను: 'ప్రభూ! నా శరీరాన్ని తిన్నాక నాకు ఇంకేం ఆహారం ఉండదు.'
క్షుధానివారణం నైవ దేహస్యాస్య వినౌదనం। ఖాదామి హ్యక్షయం దేవ ప్రియం మే న హి జాయతే
'ఈ శరీరానికి అన్నం లేకుండా ఆకలి తీరదు. నేను నా శరీరాన్ని తింటున్నా, దాంతో నాకు ఆనందం కలగడం లేదు.'