మమాపరాధాద్బాలోఽసౌ బ్రాహ్మణస్యైకపుత్రకః। అప్రాప్తకాలః కాలేన నీతో వైవస్వత క్షయమ్
'నా తప్పు వల్ల, ఆ బాలుడు బ్రాహ్మణుని ఏకైక కుమారుడు, కాలానికి ముందే యమలోకానికి వెళ్లిపోయాడు.'
తం జీవయత భద్రం వో నానృతీ స్యామహం గురోః। ద్విజస్య సంశ్రుతో హ్యర్థో జీవయిష్యామి తే సుతమ్
'దయచేసి అతడిని బ్రతికించండి. నేను గురువుకు అబద్ధం చెప్పినవాడిగా ఉండకూడదు. బ్రాహ్మణుని కోరికను నేను విన్నాను; నీ కుమారుడిని బ్రతికిస్తాను.'
మదీయేనాయుషా బాలం పాదేనార్ద్ధేన వా సురాః। జీవేదయం వరో మహ్యం వరకోట్యధికో వృతః
నా ఆయుష్షు నుండి, దేవతలారా, లేదా దాని సగం అయినా, ఈ బాలుడికి ప్రాణం ఇస్తున్నాను. ఇదే నాకు కావలసిన వరం. ఇది లక్షల వరాలకన్నా గొప్పది.
రాఘవస్య తు తద్వాక్యం శ్రుత్వా విబుధసత్తమాః। ప్రత్యూచుస్తే మహాత్మానం ప్రీతాః ప్రీతిసమన్వితాః
రాఘవుని ఆ మాటలు విని, ఆ దేవతలందరూ ఆనందంతో, ప్రేమతో, ఆ మహాత్ముడికి ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు.
నిర్వృతో భవ కాకుత్స్థ బ్రాహ్మణస్యైకపుత్రకః। జీవితం ప్రాప్తవాన్భూయః సమేతశ్చాపి బంధుభిః
కాకుత్స్థుడా, నీవు నిశ్చింతగా ఉండు. ఆ బ్రాహ్మణుని ఏకైక కుమారుడు మళ్లీ ప్రాణం పొందాడు. అతడు తన బంధువులతో కలిసిపోయాడు.
యస్మిన్ముహూర్తే కాకుత్స్థ శూద్రోయం వినిపాతితః। తస్మిన్ముహూర్తే సహసా జీవేన సమయుజ్యత
కాకుత్స్థుడా, ఈ శూద్రుడు పడిపోయిన అదే క్షణంలో, అతడికి మళ్లీ ప్రాణం కలిసిపోయింది.
స్వస్తి ప్రాప్నుహి భద్రం తే సాధయామః పరంతపః। అగస్త్యస్యాశ్రమపదే ద్రష్టారః స్మ మహామునిమ్
నీకు శుభం కలగాలి, మంగళం కలగాలి, శత్రువులను జయించినవాడా. ఇప్పుడు మనం అగస్త్య మహర్షి ఆశ్రమానికి వెళ్లి, ఆ మహామునిని దర్శించుదాం.
స తథేతి ప్రతిజ్ఞాయ దేవానాం రఘునందనః। ఆరురోహ విమానం తం పుష్పకం హేమభూషితమ్
అలా అంగీకరించి, రఘునందనుడు ఆ బంగారు అలంకరణలతో ఉన్న పుష్పక విమానంలో ఎక్కాడు.
పులస్త్య ఉవాచ। తతో దేవాః ప్రయాతాస్తే విమానైర్బహుభిస్తదా। రామోప్యనుజగామాశు కుంభయోనేస్తపోవనమ్
పులస్త్యుడు చెప్పాడు: ఆ సమయంలో, దేవతలు అనేక విమానాలలో బయలుదేరారు. రాముడు కూడా త్వరగా కుంభయోని తపోవనానికి వెళ్ళాడు.
ఉక్తం భగవతా తేన భూయోప్యాగమనం క్రియాః। పూర్వమేవ సభాయాం చ యో మాం ద్రష్టుం సమాగతః
ఆ భగవంతుడు నాకు మళ్లీ రావాలని, కర్మలు చేయాలని చెప్పాడు. ముందే సభలో నన్ను దర్శించడానికి వచ్చినవాడు.
తదహం దేవతాదేశాత్తత్కార్యార్థే మహామునిం। పశ్యామి తం మునిం గత్వా దేవదానవపూజితమ్
అందుకే, దేవతల ఆజ్ఞతో, ఆ కార్యం కోసం, దేవతలు మరియు దానవులు పూజించే ఆ మహామునిని నేను దర్శించడానికి వెళ్తున్నాను.
ఉపదేశం చ మే తుష్టః స్వయం దాస్యతి సత్తమః। దుఃఖీ యేన పునర్మర్త్యే న భవామి కదాచన
ఆ ఉత్తముడు సంతోషంతో నాకు స్వయంగా ఉపదేశం ఇస్తాడు. దాని వల్ల నేను ఇకపై మానవ లోకంలో ఎప్పుడూ దుఃఖించను.
పితా దశరథో మహ్యం కౌసల్యా జననీ తథా। సూర్యవంశే సముత్పన్నస్తథాప్యేవం సుదుఃఖితః
నా తండ్రి దశరథుడు, తల్లి కౌసల్యా. సూర్యవంశంలో పుట్టినా, అయినా నేను ఎంతో దుఃఖాన్ని అనుభవించాను.
రాజ్యకాలే వనే వాసో భార్యయా చానుజేన చ। హరణం చాపి భార్యాయా రావణేన కృతం మమ
రాజ్యంలో ఉన్నప్పుడు కూడా, భార్యతో, తమ్ముడితో అడవిలో నివసించాను. నా భార్యను రావణుడు అపహరించాడు.
అసహాయేన తు మయా తీర్త్వా సాగరముత్తమమ్। రుద్ధ్వా తు తాం పురీం సర్వాం కృత్వా తస్య కులక్షయమ్
నేను ఒంటరిగా ఆ మహాసముద్రాన్ని దాటి, ఆ నగరాన్ని ముట్టడి చేసి, అతని వంశాన్ని నాశనం చేశాను.
దృష్టా సీతా మయా త్యక్తా దేవానాం తు పురస్తదా। శుద్ధాం తాం మాం తథోచుస్తే మయా సీతా తథా గృహమ్
సీతను నేను కనుగొని, దేవతల ముందు వదిలిపెట్టాను. వారు ఆమెను పవిత్రురాలిగా ప్రకటించినా, నేను సీతను తిరిగి ఇంటికి తీసుకొచ్చాను.
సమానీతా ప్రీతిమతా లోకవాక్యాద్విసర్జితా। వనే వసతి సా దేవీ పురే చాహం వసామి వై
ఆమెను ప్రేమతో తీసుకొచ్చినా, ప్రజల మాటల వల్ల వదిలిపెట్టాను. ఆ దేవి అడవిలో ఉంటోంది, నేను పట్టణంలో ఉన్నాను.
జాతోహముత్తమే వంశే ఉత్తమోహం ధనుష్మతామ్। ఉత్తమం దుఃఖమాపన్నో హృదయం నైవ భిద్యతే
నేను ఉత్తమ వంశంలో పుట్టాను, ధనుర్విద్యలో శ్రేష్ఠుడిని, అయినా గొప్ప దుఃఖాన్ని అనుభవించాను. అయినా నా హృదయం విరగదు.
వజ్రసారస్య సారేణ ధాత్రాహం నిర్మితో ధ్రువమ్। ఇదానీం బ్రాహ్మణాదేశాద్భ్రమామి ధరణీతలే
నన్ను సృష్టికర్త వజ్రము వంటి మూర్తితో తయారు చేశాడేమో. ఎందుకంటే ఇప్పుడు బ్రాహ్మణుని ఆజ్ఞతో భూమిపై తిరుగుతున్నాను.
తపః స్థితస్తు శూద్రోసౌ మయా పాపో నిపాతితః। దేవవాక్యాత్తు మే భూయః ప్రాణో మే హృది సంస్థితః
తపస్సులో ఉన్నప్పుడు, నేను ఆ పాపి శూద్రుడిని సంహరించాను. కానీ దేవతల మాట వల్ల, నా ప్రాణం మళ్లీ నా హృదయంలో నిలిచింది.
పశ్యామి తం మునిం వంద్యం జగతోస్య హితే రతమ్। దృష్టేన మే తథా దుఃఖం నాశమేష్యతి సత్వరమ్
ఈ లోకానికి మేలు కోరే ఆ మహర్షిని నేను దర్శించాను. ఆయనను చూసిన వెంటనే నా బాధలు త్వరగా తొలగిపోతాయనిపిస్తోంది.
ఉదయేన సహస్రాంశోర్హిమం యద్వద్విలీయతే। తద్వన్మే దుఃఖసంప్రాప్తిః సర్వథా నాశమేష్యతి
వెయ్యిరశ్ముల సూర్యుడు ఉదయించగానే మంచు ఎలా కరిగిపోతుందో, అలాగే నా బాధలు కూడా పూర్తిగా నశించిపోతాయి.
దృష్ట్వా చ దేవాన్సంప్రాప్తానగస్త్యో భగవానృషిః। అర్ఘ్యమాదాయ సుప్రీతః సర్వాంస్తానభ్యపూజయత్
దేవతలు వచ్చినదాన్ని చూసి, భగవంతుడైన అగస్త్య మహర్షి ఎంతో ఆనందంతో అర్ఘ్యం తీసుకుని వారందరినీ సత్కరించాడు.
తే తు గృహ్య తతః పూజాం సంభాష్య చ మహామునిం। జగ్ముస్తేన తదా హృష్టా నాకపృష్ఠం సహానుగాః
వారు ఆ మహర్షి పూజను స్వీకరించి, ఆయనతో మాట్లాడి, ఆనందంగా తమ అనుచరులతో కలిసి స్వర్గానికి వెళ్లిపోయారు.
గతేషు తేషు కాకుత్స్థః పుష్పకాదవరుహ్య చ। అభివాదయితుం ప్రాప్తః సోగస్త్యమృషిముత్తమమ్
వారు వెళ్లిన తరువాత, కకుత్స్థుడు పుష్పక విమానంనుండి దిగిపడి, అగస్త్య మహర్షిని నమస్కరించేందుకు సమీపించాడు.
రాజోవాచ। సుతో దశరథస్యాహం భవంతమభివాదితుమ్। ఆగతో వై మునిశ్రేష్ఠ సౌమ్యేనేక్షస్వ చక్షుషా
రాజు ఇలా అన్నాడు: దశరథుని కుమారుడిని, మునిశ్రేష్ఠా! మీకు నమస్కరించేందుకు వచ్చాను. దయచేసి మృదువైన దృష్టితో నన్ను చూడండి.
నిర్ధూతపాపస్త్వాం దృష్ట్వా భవామీహ న సంశయః। ఏతావదుక్త్వా స మునిమభివాద్య పునః పునః
మిమ్మల్ని దర్శించగానే నా పాపాలు పోయినట్లే, ఇందులో సందేహం లేదు. ఇలా చెప్పి, ఆ మహర్షికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించాడు.
కుశలం భృత్యవర్గస్య మృగాణాం తనయస్య చ। భగవద్దర్శనాకాంక్షీ శూద్రం హత్వా త్విహాగతః
మీ సేవకులూ, మృగపిల్లలూ క్షేమంగా ఉన్నారా? మిమ్మల్ని దర్శించాలనే కోరికతో, శూద్రుణ్ని సంహరించి ఇక్కడికి వచ్చాను.
అగస్త్య ఉవాచ। స్వాగతం తే రఘుశ్రేష్ఠ జగద్వంద్య సనాతన। దర్శనాత్తవ కాకుత్స్థ పూతోహం మునిభిః సహ
అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: రఘువంశశ్రేష్ఠుడా! నీకు స్వాగతం. నీవు జగత్తులో అందరి పూజకు పాత్రవాడవు, నిత్యుడవు. కకుత్స్థా! నిన్ను దర్శించటం వల్ల నేను మునులతో కలిసి పవిత్రుడయ్యాను.
త్వత్కృతే రఘుశార్దూల గృహాణార్ఘం మహాద్యుతే। స్వాగతం నరశార్దూల దిష్ట్యా ప్రాప్తోసి శత్రుహన్
రఘువీరా! నీకోసం ఈ అర్ఘ్యాన్ని స్వీకరించు. నరశ్రేష్ఠుడా! శత్రువులను సంహరించేవాడా! అదృష్టవశాత్తు నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చావు, స్వాగతం.