శిఖరిణీప్రదాత్రీణాం యువతీనాం న సంశయః। మోదతే తు కులం తస్యాః సర్వసిద్ధిప్రపూరితమ్
శిఖరిణీ మిఠాయిలు ఇచ్చే యువతుల కుటుంబం అన్ని సిద్ధులతో నిండిపోతుంది, వారు నిస్సందేహంగా సంతోషంగా ఉంటారు.
మోదకానాం ప్రదానేన ఏవమాహ ప్రజాపతిః। ఏతదేవ తు గౌరీణాం భోజనం హర శస్యతే
మోదకాలను దానం చేయడం గురించి ప్రజాపతి ఇలా చెప్పారు: ఇదే గౌరీకి ఇష్టమైన భోజనం అని ప్రశంసించబడింది.
సుభగా పుత్రిణీ సాధ్వీ ధనఋద్ధిసమన్వితా। సహస్రభోజినీ శంభో జన్మజన్మ భవిష్యతి
ఆమె సుభగురాలు, కుమారులను కనిన తల్లి, మంచితనంతో, ధనసంపదతో కూడినవారై, ప్రతి జన్మలో శంభుతో కలిసి వేల మందికి భోజనం పెడుతుంది.
పూపాని చైవ పుణ్యాని కృతాని మధురాణి చ। ద్రాక్షారసప్రధానం చ గుడఖండసమన్వితమ్
పుణ్యమైన, మధురమైన పూపాలు, ద్రాక్షారసం ప్రధానంగా, బెల్లం ముక్కలతో కలిపి తయారు చేసినవి కూడా ఇవ్వాలి.
శారదేన తు ధాన్యేన కృత్వా ఖండం విమిశ్రితత్। స్త్రీణాం చైవ తు పేయాని భక్ష్యాణి చ ద్విజన్మనామ్
శరదృతువులో పండిన ధాన్యంతో, ముక్కలు కలిపి తయారు చేసిన ఈ పానీయాలు, భక్ష్యాలు స్త్రీలు, ద్విజులకు తినడానికి, త్రాగడానికి యోగ్యమైనవి.
ఇహ చావికవాసాంసి వర్షాయోగ్యాని సర్వశః। యానియాని చ పేయాని తాని యోగ్యాని దాపయేత్
ఇక్కడ వర్షాకాలానికి అనుకూలమైన మేకవస్త్రాలు, తాగడానికి యోగ్యమైన పానీయాలు అన్నీ దానం చేయాలి.
ప్రతిపూజ్య విధానేన వసుదానైః సకంచుకైః। కుంకుమేనానులిప్తాంగ్యః స్రగ్దామభిరలంకృతాః
వస్త్రాలు, ధనం ఇచ్చి, కుంకుమతో శరీరాన్ని పూసి, పూలహారాలతో అలంకరించి, వారికి గౌరవం చేయాలి.
దత్వా తూపానహావఙ్ఘ్ర్యోర్నారికేలం కరే తథా। అక్ష్ణోశ్చైవాంజనం దత్వా సిందూరం చైవ మస్తకే
పాదాలకు ఉపానహాలు, చేతిలో కొబ్బరి, కళ్లకు కాజలు, తలపై సింధూరం ఇచ్చి, వారికి సమర్పించాలి.
గుడం ఫలాని హృద్యాని వాంఛితాని మృదూని చ। హస్తే దత్వా సపాత్రాణి ప్రణిపత్య విసర్జయేత్
బెల్లం, రుచికరమైన పండ్లు, కావలసిన మృదువైన పదార్థాలు పాత్రలతో కలిసి చేతిలో పెట్టి, నమస్కరించి పంపించాలి.
స్వయం భుంజీత వై పశ్చాత్సబంధుర్బాలకైః సహ। అథవా నైవ సంపత్తిస్తీర్థే దానం చ భాజనమ్1.34.
తరువాత తానే బంధువులు, పిల్లలతో కలిసి తినాలి. లేకపోతే, సంపద లేకుంటే తీర్థంలో దానం చేయడమూ యోగ్యం.
గృహే గతః ప్రదాస్యామి హృష్టో దేవ ప్రసీద మే। ఏవమేవ పితౄణాం చ ఆగత్య స్వీయ మందిరే
ఇంటి కి వచ్చి ఆనందంగా సమర్పిస్తాను, దేవా! దయచేయి. అలాగే, తమ ఇంట్లోకి వచ్చి పితృదేవతలకు కూడా ఇలానే చేయాలి.
పిండప్రదానపూర్వం తు శ్రాద్ధం కుర్యాద్విధానతః। పితరస్తస్య వై తృప్తా భవంతి బ్రహ్మణో దినమ్
పిండప్రదానం ముందు, నియమంగా శ్రాద్ధం చేయాలి. అప్పుడు పితృదేవతలు బ్రహ్మదినం అంతా తృప్తిగా ఉంటారు.
తీర్థాదష్టగుణం పుణ్యం స్వగృహే దదతాం శివ। న చ పశ్యంతి వై నీచాః శ్రాద్ధం ద్విజాతిభిః కృతం
శివా! ఇంట్లో దానం చేస్తే తీర్థంలో దానానికి ఎనిమిది రెట్లు పుణ్యం లభిస్తుంది. ద్విజులు చేసే శ్రాద్ధాన్ని నీచులు చూడరు.
ఏకాంతే తు గృహే గుప్తే పితౄణాం శ్రాద్ధమిష్యతే। నీచదృష్ట్యా హతం తచ్చ పితౄన్నైవోపతిష్ఠతి
ఇంటి లోపల, ఒంటరిగా, రహస్యంగా పితృశ్రాద్ధం చేయాలి. అది నీచులు చూస్తే ఫలితం పోయి, పితృదేవతలకు చేరదు.
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన శ్రాద్ధం గుప్తం చ కారయేత్। పితౄణాం తృప్తిదం ప్రోక్తం స్వయమేవ స్వయంభువా
అందువల్ల అన్ని విధాలా శ్రాద్ధాన్ని రహస్యంగా చేయాలి. స్వయంభువు స్వయంగా ఇది పితృదేవతలకు తృప్తినిచ్చేదిగా చెప్పారు.
గౌరీభక్త్యాధికా యా తు శస్తా జ్ఞాతక్రియా తు సా। రాజసీ మనసా జ్ఞాతా జనానాం కీర్తిదాయినీ
గౌరీపై భక్తితో, జ్ఞానులు చేసే ఆ కర్మ ఉత్తమమైనది. రాజస్వభావంతో మనసులో తెలిసినది, ప్రజలకు కీర్తిని ఇస్తుంది.
గుప్తం దానం సదా దేయమాత్మనో హితమిచ్ఛతా। పక్వాన్నం దృశ్యతామేతి దీయమానం జనైర్భువి
తనకు మేలు కావాలని కోరుకునే వాడు ఎప్పుడూ దానం రహస్యంగా చేయాలి. వండిన అన్నం ప్రజలందరికీ కనబడేటట్లు ఇస్తే, అది అందరికీ తెలిసిపోతుంది.
దృశ్యమానం తు తత్తుష్ట్యై దృశ్యతే నేహ కర్హిచిత్। ఏకస్మిన్భోజితే విప్రే కోటిర్భవతి భోజితా
ప్రజల ముందే ఇచ్చే దానం కేవలం తృప్తికోసమే కనిపిస్తుంది, వేరే ప్రయోజనం ఉండదు. ఒక్క బ్రాహ్మణుడికి అన్నం పెట్టితే, కోటి మందికి అన్నం పెట్టినట్లే.
భవనే నాత్ర సందేహః సత్యం పౌరాణికం వచః। తీర్థే తు బ్రాహ్మణం నైవ పరీక్షేత కథంచన
ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు, పురాణంలో చెప్పినది నిజమే. పవిత్ర స్థలంలో బ్రాహ్మణుడిని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ పరీక్షించకూడదు.
అన్నార్థినమనుప్రాప్తం భోజ్యం తం మనురబ్రవీత్। సక్తుభిః పిండదానం చ సంయావైః పాయసేన వా
అన్నం అడిగే వాడు వచ్చినప్పుడు, మనువు అన్నం ఇవ్వాలని చెప్పాడు. అది సక్తు పిండి, పిండివంటలు, సంయావాలు లేదా పాయసం అయినా సరే, అన్నం ఇవ్వాలి.
కర్త్తవ్యమృషిభిర్దృష్టం పిణ్యాకేనైంగుదేన వా। తిలపిణ్యాకకైర్దేయం భక్తిమద్భిర్నరైః సదా
ఋషులు సూచించినట్టు, పిండి వంటలు లేదా ఇంగుడా పండుతో కూడా చేయాలి. నమ్మకంతో ఉన్నవారు ఎప్పుడూ నువ్వుల పిండి వంటలు ఇవ్వాలి.
శ్రాద్ధం తత్ర తు కర్తవ్యమర్ఘ్యావాహనవర్జితమ్। స్వధాం తు గృధ్రాః కాకా వా నైవ దృష్ట్యా హరన్తి తే
అక్కడ శ్రాద్ధం చేయాలి, కానీ అర్ఘ్యం, ఆహ్వానం వంటివి తప్పించాలి. అక్కడ గద్దలు, కాకులు శ్రాద్ధంలో పెట్టినదాన్ని కనబడగానే తినవు.
శ్రాద్ధం తత్తైర్థికం ప్రోక్తం పితౄణాం తృప్తిదం పరమ్। కర్తవ్యం తత్ప్రయత్నేన భక్తిరేవాత్ర కారణమ్
పవిత్ర స్థలంలో చేసే శ్రాద్ధం పితృదేవతలకు అత్యంత తృప్తిని ఇస్తుంది. దాన్ని శ్రద్ధగా చేయాలి, ఇక్కడ భక్తి మాత్రమే ప్రధాన కారణం.
భక్త్యా తుష్యన్తి పితరస్తుష్టాః కామాన్దిశన్తి తే। పుత్రం పౌత్రం ధనం ధాన్యం కామాన్యాన్మనసేచ్ఛతి
భక్తితో చేసినప్పుడు పితృదేవతలు సంతోషిస్తారు. వారు సంతోషిస్తే, మన కోరికలు తీర్చుతారు. వారు కుమారులు, మనవడు, ధనం, ధాన్యం, మనసుకు కావలసినవన్నీ ఇస్తారు.
భక్త్యా చారాధితో దద్యాన్నృణాం ప్రీతః పితామహః। అకాలేప్యథ కాలే వా తీర్థే శ్రాద్ధం సదా నరైః
భక్తితో ఆరాధించినప్పుడు పితామహుడు సంతోషంగా వరాలు ఇస్తాడు. సమయమైందా, కాలం కాకపోయినా, పవిత్ర స్థలంలో ఎప్పుడూ శ్రాద్ధం చేయాలి.
ప్రాప్తైరేవ సదా స్నానం కర్తవ్యం పితృతర్పణమ్। పిండదానం చ కర్తవ్యం పితౄణాం చాతివల్లభమ్
అవకాశం వచ్చినప్పుడల్లా స్నానం చేసి, పితృదేవతలకు తర్పణం చేయాలి. పిండప్రదానం తప్పక చేయాలి, అది పితృదేవతలకు ఎంతో ప్రీతికరం.
పితరో హి నిరీక్షన్తే గోత్రజం సముపాగతమ్। ఆశయా పరయా యుక్తాః కాంక్షంతస్సలిలం చ తే
పితృదేవతలు తమ వంశస్థుడు వచ్చినప్పుడు ఆశతో అతన్ని చూస్తూ ఉంటారు. వారు అతని నుండి నీళ్లు ఆశిస్తూ ఎదురుచూస్తారు.
విలమ్బో నైవ కర్తవ్యో నైవ విఘ్నం సమాచరేత్। అచ్ఛిన్నా సన్తతిస్తేషాం సదా కాలం భవిష్యతి
ఎప్పుడూ ఆలస్యం చేయకూడదు, ఎలాంటి అడ్డంకులు కలిగించకూడదు. అలా చేస్తే వారి వంశం ఎప్పటికీ నిలబడుతుంది.
పితరః పుత్రదాతారం వృద్ధిశ్రాద్ధాభికాంక్షిణః। తేన తే సన్తతిచ్ఛేదం న కుర్వన్తి హి కర్హిచిత్
పుత్రదాత, శ్రాద్ధాన్ని అభివృద్ధి చేసే వారిని పితృదేవతలు కోరుకుంటారు. అలాంటి వారివల్ల వంశం ఎప్పుడూ అంతరించదు.
అతః శ్రాద్ధం పురా ప్రోక్తం స్వయమేవ స్వయంభువా। గుణోత్తరంతుయత్కార్యంద్విజైఃపితృపరాయణైః
అందుకే స్వయంభువుడు స్వయంగా శ్రాద్ధాన్ని ముందుగా చెప్పాడు. పితృభక్తి కలిగిన ద్విజులు చేసే పనులు అత్యుత్తమమైనవి.