ఇతి శ్రుత్వా హరేర్వాక్యం రాక్షసః కుపితోఽబ్రవీత్ । సమర్థస్త్వం యది తదా మోచయాద్యైవ మత్కరాత్
హరివాక్యాలు విని, ఆ రాక్షసుడు కోపంతో ఇలా అన్నాడు: "నీవు శక్తివంతుడివైతే, ఈ రోజే నా చేతుల్లోనుంచి ఆమెను విడిపించు!"
ఇత్యుక్తమాత్రే వచనే మాధవేన క్రుధేక్షితః । పపాత భస్మసాద్భూతస్త్యక్త్వా వృందాం సుదూరతః
మాధవుడు మాటలు చెప్పగానే, ఆయన కోపభరితమైన చూపుతో రాక్షసుడు బూడిదగా మారిపోయాడు, వృందను చాలా దూరంగా వదిలిపెట్టి.
అథోవాచ ప్రముగ్ధా సా మాయయా జగదీశితుః । కస్త్వం కారుణ్యజలధిర్యేనాహమిహ రక్షితా
అప్పుడు జగదీశ్వరుని మాయ వల్ల మోహించిపోయిన ఆమె ఇలా అడిగింది: "నన్ను ఇక్కడ రక్షించిన దయాసముద్రుడైన నువ్వెవరు?"
శారీరం మానసం దుఃఖం సతాపం తపసాం నిధే । త్వయా మధురయా వాచా హృతం రాక్షసనాశనాత్
"నా శరీర, మనస్సు బాధలు, తపస్సు వల్ల కలిగిన తాపం, నీ మధురమైన మాటలతో, రాక్షసుని నాశనంతో పోయాయి."
తవాశ్రమే తపః సౌమ్య కరిష్యామి తపోధన
"నీ ఆశ్రమంలో, ఓ మృదువైనవాడా, నేను తపస్సు చేస్తాను, తపస్సులో ధనంగా ఉన్నవాడా."
తాపస ఉవాచ- భరద్వాజాత్మజశ్చాహం దేవశర్మేతి విశ్రుతః । విహాయ భోగానఖిలాన్వనం ఘోరముపాగతః
తపస్వి చెప్పాడు: "నేను భరద్వాజుని కుమారుడిని, దేవశర్మ అని ప్రసిద్ధి పొందాను; అన్ని భోగాలను వదిలి, ఈ భయంకరమైన అడవిలోకి వచ్చాను."
అనేన బటునాసార్ధం మమ శిష్యేణ కామగాః । బహుశః సంతి చాన్యేఽపి మచ్ఛిష్యాః కామరూపిణః
"ఈ బటునాసతో పాటు, నా శిష్యుడు, కామగాములు ఇక్కడ ఉన్నారు; ఇంకా అనేక మంది, నా శిష్యులు, కావలసిన రూపాలు ధరించగలరు."
త్వం చేన్మమాశ్రమే స్థిత్వా చికీర్షసి తపః శుభే । ఏహి రాజ్ఞ్యపరం యామో వనం దూరస్థితం యతః
"నీవు నా ఆశ్రమంలో ఉండి తపస్సు చేయాలని అనుకుంటే, ఓ రాజమహిషీ, రా, మనం ఇంకొక అడవికి వెళ్దాం; ఎందుకంటే ఇది రాజుకు దూరంగా ఉంది."
ఇత్యుక్త్వా రాజపత్నీం తాం యయౌ ప్రాచీం దిశం హరిః । వనం ప్రేతపిశాచాఢ్యం మందగత్యా నరాధిప
ఇలా రాజపత్నితో మాట్లాడిన హరి తూర్పు దిశగా వెళ్లాడు. రాజు మాత్రం నెమ్మదిగా భూతప్రేతాలతో నిండిన అడవిలోకి అడుగుపెట్టాడు.
వృందారికాశ్రుపూర్ణాక్షీ తస్య పృష్ఠానుగా యయౌ । స్మరదూతీ చ తత్పృష్ఠే మాం ప్రతీక్షేతి వాదినీ
వృందా కన్నీళ్లతో కళ్లు నిండిపోయి అతని వెనక వెళ్ళింది. ప్రేమదూత కూడా ఆమె వెనక నడుచుకుంటూ, 'నన్ను వేచి చూడండి' అని చెప్పింది.
అత్రాంతరే దురాచారః కోపి పాపాకృతిర్వనే । జాలం ప్రసారయామాస తద్యదా జీవపూరితమ్
ఇంతలో, ఆ అడవిలో పాపకార్యాలు చేసే ఒక దుష్టుడు, జీవులతో నిండిపోయిన వలను విస్తరించాడు.
తతః సంకోచయామాస తజ్జాలం పాపనాయకః । జాలస్థాంస్తు తదా జీవానుపాహృత్య ముమోచ హ
తర్వాత ఆ పాపనాయకుడు ఆ వలను మెలిక వేసి, అందులో పడిన జీవులను తీసి విడిచిపెట్టాడు.
స చ వ్యాధః స్త్రియౌ దృష్ట్వా స్మరదూతీ జగాద తామ్ । దేవి మామత్తుమాయాతి కరే గృహ్ణాతు మాం సఖీ
ఆ వేటగాడు ఆ ఇద్దరు స్త్రీలను చూసి ప్రేమదూతతో ఇలా అన్నాడు: 'దేవి, మీ సఖిని పంపించండి, నా చేతిని పట్టుకోనివ్వండి.'
వృందా తయోక్తం శ్రుత్వైనం వికృతాస్యం వ్యలోకయత్ । వీక్ష్యతం భయవాతేన నిర్ధూతా సింధుజప్రియా
వృందా అతని మాటలు విని, వికృతమైన ముఖాన్ని చూసింది. భయంతో వణికిపోయిన సింధు ప్రియురాలు అతన్ని చూశింది.
దుద్రావ వికలం శుభ్రం స్మరదూత్యా సమం వనే । విద్రవంతీ సమం సఖ్యా తాపసాశ్రమమాగతా
ఆమె ప్రేమదూతతో కలిసి అడవిలో భయంతో పరుగెత్తింది. ఇద్దరూ కలిసి పరుగెత్తుతూ తపస్వుల ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు.
సా తాపసవనే తస్మిన్దదర్శాత్యంతమద్భుతమ్ । పక్షిణః కాంచనీయాంగాన్నానాశబ్దసమాకులాన్
ఆ తపోవనంలో వృందా అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని చూసింది: బంగారు శరీరాలున్న పక్షులు,色色 శబ్దాలతో అక్కడ సందడి చేశాయి.
సాపశ్యద్ధేమపద్మాఢ్యాం వాపీం తు స్వర్ణభూమికామ్ । క్షీరం వహంతి సరితః స్రవంతి మధు భూరుహః
ఆమె అక్కడ బంగారు పద్మాలతో నిండిన, బంగారు నేల కలిగిన చెరువు చూసింది. నదులు పాలను తీసుకెళ్తూ, చెట్లు తేనెను కార్చుతూ కనిపించాయి.
శర్కరారాశయస్తత్ర మోదకానాం చ సంచయాః । భక్ష్యాణి స్వాదుసర్వాణి బహూన్యాభరణాని చ
అక్కడ పంచదార మడుగులు, మిఠాయిల గుట్టలు, రకరకాల రుచికరమైన భోజనాలు, అనేక ఆభరణాలు కనిపించాయి.
బహుశస్త్రాణి దివ్యాని నభసః సంపతంతి చ । క్రీడంతి హరయస్తృప్తా ఉత్పతంతి పతంతి చ
అనేక దివ్యాయుధాలు ఆకాశంలో ఎగురుతూ కనిపించాయి. తృప్తిగా ఉన్న కోతులు ఆటలాడుతూ, ఎగిరిపడి తిరిగాయి.
మఠేతి సుందరం వృందా తం దదర్శ తపస్వినమ్ । వ్యాఘ్రచర్మాసనగతం భాసయంతం జగత్త్రయమ్
అందమైన మఠంలో వృందా ఒక తపస్విని చూశింది. అతడు పులిచర్మంపై కూర్చుని, మూడు లోకాలను ప్రకాశింపజేశాడు.
తమువాచ విభో పాహి పాహి పాపర్ద్ధికాదథ । తపసా కిం చ ధర్మేణ మౌనేన చ జపేన చ
ఆమె అతనితో ఇలా చెప్పింది: 'ప్రభూ, పాపశత్రువుని నుండి నన్ను రక్షించండి. తపస్సు, ధర్మం, మౌనం, జపం ఏదైనా ఉపయోగించి నన్ను కాపాడండి.'
భీతత్రాణాత్పరం నాన్యత్పుణ్యమస్తి తపోధన । ఏవముక్తవతీ భీతా సాలసాంగీ తపస్వినమ్
భయపడినవారిని రక్షించడం కన్నా గొప్ప పుణ్యం లేదు, ఓ తపోధనా! అలా భయంతో వణికుతూ వృందా ఆ తపస్విని ఆలింగనం చేసుకుంది.
తావత్ప్రాప్తః సదుష్టాత్మా సర్వజీవప్రబంధకః । వృందాదేవీ భయత్రస్తా హరికంఠే సమాశ్లిషత్
అంతలోనే, అన్ని జీవులను బంధించే ఆ దుష్టాత్మ అక్కడికి వచ్చాడు. భయంతో వణికిన వృందా హరి మెడను గట్టిగా పట్టుకుంది.
సుఖస్పర్శం భుజాభ్యాం సా శోకవల్లీవ లింగితా । తవాలింగనభావేన పునరేవ భవిష్యతి
ఆమె తన చేతులతో అతన్ని ఆలింగనం చేసి, అతని మృదువైన స్పర్శను అనుభవించింది. బాధతో వంగిన వల్లి లా అతనిని చుట్టుకుంది. నీ ఆలింగనం వల్ల ఆమె మళ్లీ పునరుద్ధరించబడుతుంది.
శిరః సర్వాంగసంపన్నం త్వద్భర్తురధికం గుణైః । అథ త్వం ప్రమదే గచ్ఛ పత్యర్థే చిత్రశాలికామ్
నీ భర్త కన్నా ఎక్కువ గుణాలు కలిగిన, అన్ని అవయవాలతో కూడిన తల ఇది. ఇప్పుడు నీవు నీ భర్త కోసం ఆ అద్భుతమైన శాలికి వెళ్ళు.
సా చిత్రశాలామిత్యుక్తా వివేశ మునినా తదా । దివ్యపర్యంకమారూఢా గృహ్య కాంతస్య తచ్ఛిరః
ముని చెప్పినట్లు వృందా ఆ అద్భుతమైన శాలలోకి ప్రవేశించింది. దివ్యమైన మంచంపై ఎక్కి, తన ప్రియుడి తలను తీసుకుంది.
చకారాధరపానం సా మీలితాక్ష్యతిలోలుపా । యావత్తావదభూద్రాజన్రూపం జాలంధరాకృతి
ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, ప్రేమతో అతని పెదవుల నుంచి పానం చేసిందీ. అదే సమయంలో, రాజు జాలంధరుడి రూపాన్ని ధరించాడు.
తత్కాంతసదృశాకారస్తద్వక్షస్తద్వదున్నతిః । తద్వాక్యస్తన్మనోభావస్తదాసీజ్జగదీశ్వరః
అతని రూపం ఆమె భర్తలాగే ఉండింది; అతని ఛాతీ, కాయమూ, మాటలు, మనస్సు అన్నీ ఆమె ప్రియుడిలా మారాయి. అలా, అతడు జగత్తుకు అధిపతిగా మారాడు.
అథ సంపూర్ణకాయం తం ప్రియం వీక్ష్య జగాద సా । తవ కుర్వే ప్రియం స్వామిన్బ్రూహి త్వం స్వరణం చ మే
తన ప్రియుడు పూర్తిగా శరీరంతో కనిపించగానే, ఆమె ఇలా అన్నది: "ప్రభూ! నీకు నచ్చినది నేను చేస్తాను. నీ కోరిక ఏమిటో చెప్పు, నేను వినాలని ఉంది."
వృందావచనమాకర్ణ్య ప్రాహ మాయాసముద్రజః । శృణు దేవి యథా యుద్ధం వృత్తం శంభోర్మయా సహ
వృందా మాటలు విని, మాయ సముద్రంలో జన్మించినవాడు ఇలా అన్నాడు: "దేవీ! శంభువు నాతో యుద్ధం చేసిన విధానాన్ని విను."