అమ్మాయిని చూసినవారు, ఆమె వక్షోజాలు ఎంత విశేషంగా లేవని భావించినా, ఆమె పెదవులపై ప్రేమ యొక్క ఛాయలు స్పష్టంగా కనిపించేవి. ఆమెను సేవించే వారికి ఆమె శాంతిని ప్రసాదించేది; ఆమె జుట్టు కొంత వంకరగా ఉన్నా కూడా, అందులో సుఖం దాగి ఉంది. గొప్ప అందంలో లోపం కూడా గుణంగా మారిపోతుంది; ఆమె అలంకృతమైన కన్నులు చెవుల వరకు పొడవుగా విస్తరించి మెరిసాయి. జ్ఞానం అనేది కారణం వల్ల ఉద్భవిస్తుందని పండితులు చెబుతారు; ఇక్కడ కన్నులే చెవులకు అలంకారంగా, చెవులే కన్నులకు అలంకారంగా నిలిచాయి. ఇక్కడ ముత్యాలకడలు, కాజలు అవసరం లేదు; ఆమె కన్నుల పక్కచూపులు హృదయంలో విడిపోవడం తగదు. ఆమెతో ఉన్నవారు బాధను అనుభవించరు; ప్రతి మార్పు సహజమైన లక్షణాల వలన అందంగా మారుతుంది. నూరేళ్ల వయస్సులో, అనేక క్షణాల తర్వాత నేను ఈ సంపదను చూశాను; ఇది కౌశల్య యొక్క సరిహద్దు, సృష్టికర్త అందాన్ని ఇలా స్పష్టంగా చూపించాడు. ఆమె ప్రేమతో, చంచల హావభావాలతో పురుషుల మనసులను కదిలిస్తుంది; ఆమె అందానికి ముందు అతని తేజస్సు మసకబారిపోయింది. ఆమెను చూసినవాడి శరీరం ఉప్పొంగిన రోమాంచనంతో నిండిపోయింది; ఆమె కొత్త బంగారం వలె ప్రకాశిస్తూ, కమలదళాల్లాంటి పొడవైన కన్నులతో మెరిసింది. దేవతలు, యక్షులు, గంధర్వులు, నాగులు, రాక్షసులు—వీరిలో ఎన్నో స్త్రీలను చూశాను, కానీ ఇంత సంపూర్ణమైన అందాన్ని ఎక్కడా చూడలేదు. మూడుళ్లోకాల్లో ఉన్న అన్ని ఉత్తమ లక్షణాలను సృష్టికర్త ఆమె రూపంలో సమకూర్చాడు. అప్పుడు ఇంద్రుడు అడిగాడు: “నీవెవరు? ఎవరి కుమార్తె? ఎక్కడినుంచి వచ్చావు, అందమైన కనుబొమ్మల యువతీ? ఇక్కడ వీధి మధ్య ఒంటరిగా ఎందుకు నిలబడ్డావు?” "నీ అవయవాలపై ఉన్న ఆభరణాలు నీకోసం కాదురా; నువ్వే వాటికి అలంకారంగా నిలిచావు. ఇంత అందమైన కన్నులు ఏ దేవత, గంధర్వి, అసురి, నాగకన్య, కిన్నరి దగ్గర కూడా చూడలేదు." ఇంద్రుడు పదే పదే అడిగినా ఆమె సమాధానం ఇవ్వలేదు. చివరకు ఆ యువతి కొంత తడబడి, లజ్జతో శక్రునికి ఇలా చెప్పింది: “ఓ వీరా, నేను గొల్లకూతురిని, ఇక్కడ పాలు, వెన్న, పెరుగు, మజ్జిగ అమ్ముతున్నాను. పాలు, పెరుగు, మజ్జిగ ఏది కావాలో చెప్పు; నీవు కోరినంత తీసుకో.” ఇలా చెప్పిన ఆమెను శక్రుడు చేతిపట్టుకుని, ఆ విశాలకంటి యువతిని బ్రహ్మా ఉన్న చోటికి తీసుకెళ్లాడు. ఆమెను లాక్కెళ్తున్నప్పుడు, ఆమె తండ్రి, తల్లి, అన్నయ్యలను పిలుస్తూ: “ఓ తండ్రీ! ఓ తల్లీ! ఓ అన్నయ్యా! ఈవాడు నన్ను బలవంతంగా తీసుకెళ్తున్నాడు,” అని అరవసాగింది. “నాకు సంబంధించి ఏదైనా కావాలంటే, నా తండ్రిని అడుగు; ఆయన తప్పకుండా నిన్ను నిరాకరించరు—ఇది నిజం. ప్రేమతో కూడిన భర్తను కోరని యువతి ఎవరుంటుంది? నా తండ్రి ధర్మపరుడు, ఆయన నిన్ను నిరాకరించరు. నేను ఆయనకు వినయంగా సేవ చేస్తాను; ఆయన సంతోషిస్తే నన్ను ఇస్తారు. ఆయన మనసు తెలియకుండానే నేను నన్ను నీకు ఎలా ఇస్తాను?” “ధర్మం విశాలమైనది, అది నశించిపోతుంది; అందుకే నిన్ను సంతుష్టిపరచాలని కోరడం లేదు. నా తండ్రి నన్ను ఇస్తే, నీ ఆధీనంలో ఉంటాను.” ఇలా చెప్పి, శక్రుడు ఆమెను బ్రహ్మా ఎదుటకు తీసుకెళ్లాడు. అక్కడ ఆమెను ఉంచి, ఆమె తరఫున మాట్లాడాడు: “నీవు ఇక్కడకు తీసుకురాబడ్డావు, విశాలకంటి యువతీ; దిగులు పడకుము, మహా చారిత్ర్యవంతురాలా.” ఆ గొల్లకూతురిని, ఆవు వలె చక్కగా, మహా తేజస్సుతో కూడినదిగా చూసి, కమలాదేవి కూడా తనకు సమానురాలిగా భావించింది. ఆమె తొడలు మత్తు పట్టిన ఏనుగుల కండెరాల్లా వంగివున్నాయి; ఆమె గోళ్లు అరుణవర్ణంగా మెరిసాయి. ఆమెను చూసి కమలాదేవి తాను మించిపోయిందని భావించి, మనసులో ఆశ్చర్యపోయింది. ఆమెను పొందాలనే తపనతో, కమలాదేవి తన హృదయం అక్కడే వదిలేసినట్లైంది; అదే సమయంలో ఆ గొల్లకూతురూ తాను ఇవ్వడంలో గొప్పదనాన్ని భావించింది. "అతను నా అందం వల్ల నన్ను కోరుతున్నాడంటే, భూమిపై నన్ను మించిన అదృష్టవంతురాలు మరొకరు ఉండరు. అతను నన్ను తీసుకెళ్లాడు, నేను అతని దృష్టికి లోనయ్యాను; అతను నన్ను వదిలేస్తే, అది మరణమే, అంగీకరిస్తే జీవితం ఆనందం. అతను నన్ను తిరస్కరిస్తే, నా రూపం వల్ల నేను అపకీర్తిని తెచ్చిపెడతాను; కానీ అతని దృష్టి అనుగ్రహించిన యావత్తు స్త్రీ అదృష్టవంతురాలే." "అందులో సందేహం లేదు; అతను ఆలింగనం చేసిన స్త్రీ అదృష్టవంతురాలే, ఎందుకంటే అతనిలో సమస్త జగత్తు ఆకారంగా ఉంది. ఈ అందం ఇక్కడే సమీకృతమైంది; ఆమెకు సరితూగే వారు కేవలం స్మరుని సతీమణి, కామదేవుడి తేజస్సే. ఈ దుఃఖానికి తండ్రి, తల్లి కారణం కాదు; తిరస్కరణే కారణం. అతను నన్ను అంగీకరించకపోతే, మాట్లాడకపోతే—" "అప్పుడు అతన్ని స్మరించడమే నాకు దుఃఖమార్గమై మరణాన్ని కలిగిస్తుంది; భార్యగా నిష్కళంకురాలినైనా, నేను త్వరగా క్షీణించి పోతాను. అతని ఛాతిపై ఉన్న రత్నాల తేజస్సు, పవిత్రమైన పద్మపు ప్రకాశానికి సమానం; అతని ముఖాన్ని చూస్తూ ఉండగా, నా మనసు ధ్యానంలో లీనమైపోతుంది." "నీవు అతని స్పర్శను, సమీపాన్ని విలువ చేయకపోతే, అతనితో కలిసి తిరిగినా, నీ శరీరం వృథా అవుతుంది. లేదా, నీవు తప్పు చేయలేదేమో, ఎందుకంటే నువ్వు యాదృచ్ఛికంగా ప్రవర్తించావు; నిన్ను ప్రేమదేవుడు మోసం చేశాడు—నీ ఆనందాన్ని కాపాడుకో." "అతని రూపం నిన్ను మించి, ప్రేమదేవుడే అతనిలో కనిపిస్తున్నాడు; అతని వల్ల నా మనసు, నా మణి, నా అంతయూ దొంగిలించబడ్డాయి. అతని ముఖంలో కనిపించే అందం—చందమామలోని ఖడ్గముద్రలో ఉండదు; ఇంత నిర్దోషుడైనవాడికి పోలిక ఏదీ సమ్మతించబడదు.