పవిత్రమైన పద్మ పురాణంలో స్వర్గ ఖండంలోని కర్మయోగ విభాగంలో ఉన్న ఈ అధ్యాయంలో, శిష్యుడు పవిత్రతను, గురువు పట్ల విధేయతను ఎలా పాటించాలో, ఏ స్థలాల్లో శౌచాచరణ చేయకూడదో, గురువు సేవలో ఏ విధంగా ప్రవర్తించాలో ఎంతో స్పష్టంగా వివరించబడింది. ముందుగా, శౌచాచరణానికి అనుచితమైన ప్రదేశాల గురించి చెప్పబడింది. పొలంలో, గోతిలో, తీర్థంలో, మార్గమధ్యంలో, తోటలో, శ్మశానానికి సమీపంలో, పాడుబడిన భూమిలో, పట్టణ నివాసంలో శౌచాచరణ చేయరాదు. మెట్లపై, చెప్పులు వేసుకుని, గొడుగు పట్టుకుని, ఆకాశంలో, స్త్రీలు, గురువులు, బ్రాహ్మణులు, గోవులను ఎదుర్కొంటూ కూడా చేయరాదు. దేవాలయాల్లో, దేవతా గృహాల్లో, నీటి సమీపంలో, దీపాలు, విగ్రహాలు చూస్తూ, సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుడు ఎదురుగా ఉన్నప్పుడు కూడ శౌచాచరణ నిషిద్ధం. శుద్ధమైన, సుగంధభరితమైన మట్టి నదికట్ట నుంచి సేకరించి, శ్రద్ధతో శుద్ధి చేయాలి. ధూళి, మురికి కలసిన మట్టిని బ్రాహ్మణుడు తీసుకోరాదు. మార్గం, పాడుబడిన ప్రదేశాలు, ఇతరుల శౌచాచరణ తరువాత మిగిలిన మట్టి, ఆలయం, బావి, ఇల్లు, నీటి నుంచి మట్టిని తీసుకోవద్దు. అంతటితో కాక, మునుపు చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి స్నానం చేయాలి. ఈ విధంగా, పవిత్రతను పాటించే నియమాలు పూర్తవుతాయి. తరువాత, వ్యాస మహర్షి గురువు సేవలో ఉండే శిష్యునికి నియమాలను వివరించారు. శిష్యుడు దండాది అవసరమైన వస్తువులతో, పవిత్ర ఆచారంలో స్థిరంగా ఉండాలి. గురువు పిలిచినప్పుడు, ఆయన ముఖాన్ని చూస్తూ నమ్రంగా జవాబివ్వాలి. ఎప్పుడూ శ్రద్ధతో, మంచి ప్రవర్తనతో, స్వీయ నియంత్రణతో ఉండాలి. గురువు ‘కూర్చో’ అని చెప్పినప్పుడు మాత్రమే ఆయన ఎదురుగా కూర్చోవాలి. పడుకుని, భోజనం చేస్తూ, నిలబడి, లేక వెనక్కు తిరిగి ఉన్నప్పుడు గురువు పిలిచినప్పుడు జవాబు చెప్పకూడదు. గురువు సమక్షంలో శిష్యుని పడక, ఆసనం ఎప్పుడూ తక్కువగా ఉండాలి. అయితే గురువు చూపులో ఉండగా అవసరమైతే కూర్చోవచ్చు. గురువు పేరు ఆయన లేరు గానీ పలకకూడదు; ఆయన నడక, మాటలు, హావభావాలను అనుకరించకూడదు. ఎక్కడైనా గురువు నింద, దూషణ జరుగుతున్నా, అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోవాలి లేదా చెవులు మూసుకోవాలి. దూరం నుంచి గురువుని పూజించకూడదు, కోపంగా ఉన్నప్పుడు, స్త్రీలు సమీపంలో ఉన్నప్పుడు దగ్గరికి వెళ్లకూడదు. నిలబడి ఉండగా జవాబు చెప్పకూడదు, అనుమతి లేకుండా గురువు సమక్షంలో కూర్చోవద్దు. ప్రతిరోజూ గురువుకై నీటి పాత్రలు, దర్భ, పుష్పాలు,薪లు తేవాలి; ఆయన అవయవాలను శుభ్రపరచడం, అంగరాగాలు చేయడం చేయాలి. గురువు పూలహారం, పడక, చెప్పులు, పాదరక్షలు మీద ఎప్పుడూ నడవకూడదు; ఆయన ఆసనం లేదా నీడను దాటి పోకూడదు. దంతకట్టులు వంటివి తయారు చేసి, దొరికినదాన్ని గురువుని సమర్పించాలి. అనుమతి లేకుండా వెళ్లిపోవద్దు; గురువుకి ఇష్టమైన, హితమైన పనులలో నిబద్ధత చూపాలి. గురువు సమక్షంలో కాలును చాపకూడదు, ఉబ్బిపోతూ నవ్వకూడదు, నిద్రించకూడదు, గొంతు కప్పుకోవద్దు. శరీర భాగాలు చప్పరించడం కూడా నివారించాలి; గురువు అసంతృప్తిగా లేనప్పుడు మాత్రమే నిర్ణీత సమయానికి విద్యను అభ్యసించాలి. గురువు కూర్చుంటే నిలబడి ఉండకూడదు, ఆయన పక్కన లేదా కింద కూర్చొని శ్రద్ధతో సేవ చేయాలి. గురువు పరుగెత్తినా వెంట వెళ్లాలి; ఆయన ఎక్కడికి పోయినా, గోశాలలోనైనా, గుర్రం, ఒంటె, రథం, రాజప్రాసాదం, నేలపై ఉన్నా వెంట ఉండాలి. రాళ్ళపై, పలకపై, పడవలోనూ గురువుతో పాటు కూర్చోవచ్చు; ఎప్పుడూ మనస్సు నియంత్రణతో, కోపం లేకుండా, పవిత్రంగా ఉండాలి. మృదువైన, హితమైన మాటలు మాత్రమే మాట్లాడాలి; సుగంధాలు, పుష్పహారాలు, రుచులు, అలంకారాలు, ప్రాణికోపం నివారించాలి. తైలాభ్యంగం, కజ్జలం, మర్దన, గొడుగు పట్టడం, కోరిక, లోభం, భయం, నిద్ర, పాటలు, వాద్యాలు, నాట్యం – ఇవన్నీ నివారించాలి. బెదిరించడం, నింద, స్త్రీలను తిలకించడం, ఇతరులను హానిచేయడం, దుష్ప్రచారం – ఇవన్నీ దూరంగా ఉంచాలి. నిత్యం గురువుకై నీటి పాత్రలు, పుష్పాలు, గోమయం, మట్టి, దర్భ తెచ్చి, భిక్షాటన చేసి ఆహారం సమకూర్చాలి. నెయ్యి, ఉప్పు, పాత ఆహారం తీసుకోరాదు; నాట్యం, పాటలు మొదలైన వాటిలో ఆసక్తి చూపకూడదు. సూర్యుని కోరుకోవద్దు, దంతాలు శుభ్రపరచకూడదు; అపవిత్ర స్త్రీలు, శూద్రులు మొదలైనవారితో ఒంటరిగా మాట్లాడకూడదు. గురువు మిగిలిన ఆహారం, ఔషధం అవసరమైతే మాత్రమే తీసుకోవాలి; కోరికతో కాదు. ఆయన లేరు గానీ స్నానం చేయకూడదు, శుద్ధి చేయకూడదు. బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ గురువుని విడిచిపెట్టాలనే ఆలోచన కూడా చేయకూడదు; మాయతో, లోభంతో గురువుని వదిలితే పతనం కలుగుతుంది. లౌకిక, వేద, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం ఏదైనా, దాని మూలాన్ని హానిచేయరాదు. గురువు దురహంకారిగా, ధర్మాధర్మ జ్ఞానం లేకపోయినా, మార్గం తప్పినా, మనువు గురువుని విడిచిపోవాలని చెప్పలేదు. గురువుని గురువు సమక్షంలో కూడా అదే విధంగా ప్రవర్తించాలి; గురువు అనుమతితో ఆయన గురువులను నమస్కరించాలి. జ్ఞానమిచ్చే ఉపాధ్యాయులు, నిరంతరం సాధనలో ఉన్నవారు, యోగులు, అధర్మాన్ని నిషేధించే వారు, హితబోధనిచ్చే వారిపట్ల కూడా ఇదే ప్రవర్తన కనబర్చాలి. గురువు కుమారులు, భార్యలు, బంధువుల పట్ల కూడా గురువు పట్ల ఉండే విధంగా ప్రవర్తించాలి. శిష్యుడు, పనిలో మిగిలిపోయినా, గౌరవానికి అర్హులైనవారిని గౌరవించాలి; గురువు కుమారునికి విద్య బోధిస్తున్నప్పుడు ఆయనను కూడా గురువుని లాగా గౌరవించాలి. అయితే, గురువు కుమారునికి శరీర శుద్ధి, స్నానం, అవశేష భోజనం, పాదప్రక్షాళన చేయరాదు. గురువు వర్గానికి చెందిన స్త్రీలను గురువుని లాగా గౌరవించాలి; ఇతర కులస్త్రీలను లేచి, నమస్కరించి గౌరవించాలి. గురువు భార్యకు తైలాభ్యంగం, స్నానం, శరీర శుద్ధి, జడ సర్దడం చేయరాదు. ఇలా, గురువు పట్ల నిష్ఠ, సేవ, వినయంతో కూడిన జీవనవిధానాన్ని పద్మ పురాణం ఎంతో పవిత్రంగా, వివరంగా ఉపదేశించింది.