శతాబ్దాల కాలం గడిచిపోయింది. ఆ సమయంలో శివశర్మ తన తండ్రి భక్తిని గమనించి, లోపల తలంచడం మొదలుపెట్టాడు. “మునుపు నేను చెప్పినట్లే, యజ్ఞ అనే నా కుమారా, నీ తల్లికి సంబంధించిన శరీర భాగాలు ఎక్కడ దొరికినా, వాటిని అక్కడే వేసేయి” అని నేను ఆజ్ఞాపించాను. అతను నా ఆజ్ఞను పాటించాడు, కానీ తల్లిపట్ల అతనికి కనికరం లేదు; జీవం లేని దేహాన్ని నశింపజేయదలచినవారికి ఈ చిన్న బాధ ఏమాత్రం పెద్దది కాదు. అయితే, నా కుమారుడు వేదశర్మ చేసిన ఈ ధైర్యమైన కార్యం మరింత గొప్పది. అతను ఏనాడూ వెనకడుగు వేయడు. క్షణమైనా వెనకడుగు వేయకుండా, మళ్లీ మళ్లీ ధైర్యంగా కార్యాన్ని చేస్తాడు; అతని తపస్సు యొక్క నిజమైన శక్తి ఇక్కడ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అతను ఎప్పుడూ సేవ చేస్తూనే ఉన్నా, అతనిలో ఇంకా గొప్పదైనదేదో కనిపిస్తుంది. అందుకే, సరైన సమయంలో అతని తపస్సును పరీక్షించాను. భక్తి, సత్యవంతత వల్ల కుమారుడు నాశనం కాడని తెలిసినా, మాయ వల్ల అతని శరీరంలో కుష్టు వ్యాధిని ప్రదర్శించాను. అతడు శ్లేష్మం, మూత్రం, విసర్జనతో అసహ్యపడడు; ఆ మహాప్రఖ్యాతుడు తన చేతులతోనే గాయాలను శుభ్రం చేస్తాడు. అతడు తన తండ్రి పాదాలను మర్దన చేస్తూ, శుభ్రతను పాటిస్తూ, గొప్ప మేధావిగా ఉండేవాడు. నేను ఎంతటి కఠినమైన, భయంకరమైన మాటలు చెప్పినా, అతడు సహించేవాడు. తిట్టినా, కొట్టినా, అతడు ఎప్పుడూ మధురంగా, హితమైన మాటలే మాట్లాడేవాడు. అలా నా కుమారుడు, గొప్ప బుద్ధిశాలి అయినా, బాధతో కూడిన జీవితాన్ని భరించాడు. ఇది ఎన్నో కష్టాలతో కూడిన బాధా సాగరంగా నాకు అనిపించింది. అయినా, విష్ణు కృప వల్ల ఈ బాధను తొలగిస్తానని నిర్ణయించుకున్నాను. తరువాత, శివశర్ముడు తన మనస్సులో ఆలోచించి, మాయా శక్తితో మళ్లీ అమృతాన్ని కుండలో తీసుకున్నాడు. ఆ తరువాత సోమశర్మను పిలిచి ఇలా అన్నాడు: “రోగాన్ని నశింపజేసే అమృతాన్ని నీ చేతిలో పెట్టాను. ఇప్పుడు త్వరగా దానిని నాకు తిరిగి ఇవ్వు; నేను దానిని సేవించి, విష్ణుశర్మ కృపతో ఈ రోజు వ్యాధి నుంచి విముక్తి పొందుతాను.” శివశర్ముడు ఇలా చెప్పగానే, సోమశర్మ హుటాహుటిన లేచి, కుండను తీసుకున్నాడు. కానీ అది ఖాళీగా, అమృతం లేకుండా ఉండటం చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. “ఏ దుష్టుడు, ఎవరి పాపకర్మ వల్ల ఇది జరిగిందో?” అని అతడు విచారంలో మునిగిపోయాడు. “ఇది తండ్రికి చెప్పినప్పుడు, వ్యాధితో బాధపడుతున్న గురువు నాపై కోపపడతారు” అని తలచి, చాలా సేపు ఆలోచించాడు. “నిజంగా నాలో సత్యనిష్ఠ ఉంటే, గురుసేవ చేసినవాడినైతే, స్వచ్ఛ హృదయంతో తపస్సు చేసినవాడినైతే, శమ, దమ, శౌచాదుల ద్వారా ధర్మాన్ని ఆచరించినవాడినైతే, ఈ కుండ మళ్లీ అమృతంతో నిండిపోవాలి — దీనిలో సందేహం లేదు” అని మనస్సులో తలచుకున్నాడు. అలా ఆ మహానుభావుడు ఆలోచిస్తూ చూసిన క్షణంలోనే, కుండ మళ్లీ అమృతంతో నిండిపోయింది. దాన్ని చూసి ఆనందంతో నిండిన సోమశర్మ, వేగంగా తన గురువుని వద్దకు వెళ్లి, నమస్కరించి, కుండను差ిచ్చాడు. “ఇదిగో తండ్రి, అమృతకుండ తిరిగి వచ్చింది; దానిని సేవించి త్వరగా వ్యాధి నుంచి విముక్తి పొందండి” అని వినయంగా అన్నాడు. తన కుమారుడు పలికిన సత్యవంతమైన, ధార్మికమైన, మధురమైన మాటలు విని, శివశర్మ హర్షంతో ఇలా అన్నాడు: “నీ తపస్సు, ఆత్మనిగ్రహం, పవిత్రత, గురుసేవ, భక్తి వల్ల నేను నిన్ను నేడు సంతృప్తితో చూస్తున్నాను, ప్రియమైన కుమారా. నేను నా కుష్ఠురూపాన్ని విడిచిపెడుతున్నాను; నన్ను చూసి సంతోషించు.” అని చెప్పి తన నిజమైన రూపాన్ని ప్రదర్శించాడు. గురువు ఇద్దరినీ మునుపటిలాగే ప్రకాశవంతులుగా, సూర్యబింబంలా వెలిగే మహాత్ములుగా చూశాడు. ఆయన నిజమైన భక్తితో వారి పాదాలకు వందనం చేసి, ఆనందంతో తన కుమారునితో మాట్లాడాడు. విష్ణు కృప వల్ల, ఆ ధార్మికుడు భార్యతో కలసి కేశవుని సంధానించాడు. తన స్వీయ శుభకర్మలతో, యోగాభ్యాసంతో, ఆ మహాత్ముడు కేశవుని చేరుకున్నాడు. ఆ ఋషి వైష్ణవ పదాన్ని, అపూర్వమైన మోక్షస్థితిని పొందాడు; అది ఇతరులు పుణ్యాలు, తపస్సులతో కూడా సాధించలేని విముక్తి స్థానం. మధుసూదనుడు నైవేద్యాలు, తీర్థయాత్రలు, దానాల ద్వారా పొందలేడు; ధ్యానం, శరణాగతి, జ్ఞానం, విష్ణు స్తుతుల ద్వారా మాత్రమే ఆయనను దర్శించవచ్చు. పరమపదాన్ని జ్ఞానయోగ సమాధిలో దర్శించవచ్చు; అలా ఆ మహాయోగి, ఆ ఋషి వైష్ణవ రూపాన్ని పొందాడు. తర్వాత, సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: సోమశర్మ తపస్సులో ప్రకాశిస్తూ అక్కడే తపస్సు చేశాడు; అతడు బంగారు ఆభరణాలను రాళ్లతో సమానంగా చూశాడు. ఆ ధార్మికుడు, ఆకలిని జయించి, నిద్రను వదిలి, ఇంద్రియ విషయాలన్నింటినీ విడిచిపెట్టి, ఏకాంతంగా సేవ చేశాడు. యోగాసనంలో కూర్చుని, ఆశ, సంపత్తులేమీ లేకుండా, అతని మరణ సమయం వచ్చింది. మరణ సమయంలో, దానవులు సోమశర్మ వద్దకు వచ్చి, అతని ప్రాణాన్ని తీసుకెళ్లాలని యత్నించారు. శాలిగ్రామ మహాక్షేత్రంలో, ఋషుల కీర్తిని పెంచే ఆ ప్రదేశంలో, కొందరు వారిని దైత్యులు, మరికొందరు దానవులు అంటారు. చాలా కాలం తరువాత, ఆ మహర్షి సోమశర్మ చెవిలో ఒక గొప్ప శబ్దం ప్రవేశించింది. జ్ఞాన ధ్యానంలో లీనమైన అతనిలో, దైత్యుల వల్ల కలిగిన భయం ప్రవేశించింది; ఆ ధ్యానంలో ఉన్నా, దైత్యుల భయానికి అతడిని కూడా భయపడేలా చేసింది.